Dvanaestogodišnji dečak iz Donje Kamenice kod Zvornika danas se poštuje kao Sveti novomučenik Slobodan Donjokamenički, a njegovo ime ostalo je simbol nevinog stradanja i vere.
U Drinjači kod Zvornika jutros su, u prisustvu članova porodice, predstavnika Republike Srpske i Srbije, boračkih organizacija i brojnih građana, položeni venci na grob Svetog novomučenika Slobodana Donjokameničkog. Njegovo stradanje ostalo je jedno od najpotresnijih svedočanstava o nevinim žrtvama rata u Bosni i Hercegovini.
Slobodan Stojanović rođen je 1980. godine u Donjoj Kamenici kod Zvornika. Kada je izbio rat, sa roditeljima je napustio selo, ali se vratio u svoj dom kako bi pronašao psa kojeg nije želeo da ostavi. Tada je zarobljen i ubijen. Njegovo telo kasnije je pronađeno u Novom Selu kod Zvornika, a identitet je potvrđen DNK analizom. Nakon toga sahranjen je u Drinjači.
Za njegovo ubistvo pravosnažno je osuđena Elfeta Veseli, pripadnica takozvane Armije Bosne i Hercegovine, kojoj je Sud Bosne i Hercegovine 2019. godine izrekao kaznu zatvora od 13 godina.
Za Srpsku pravoslavnu crkvu Slobodanovo ime danas ima posebno mesto. Sveti arhijerejski sabor SPC 2022. godine pribrojao ga je liku svetih kao Svetog novomučenika Slobodana Donjokameničkog.
U pravoslavnoj tradiciji novomučenicima se nazivaju oni koji su u novijim vremenima postradali zbog vere u Hrista ili su, poput nevinih žrtava progona i nasilja, svojim stradanjem posvedočili hrišćanske vrednosti. Njihovo proslavljanje nije usmereno na podsećanje na nasilje, već na svedočanstvo vere da stradanje nevinih nije kraj i da čovekovo dostojanstvo ne može biti uništeno zlom.
Kanonizacijom Slobodana Stojanovića Crkva nije donosila istorijsku niti sudsku ocenu ratnih događaja. Njegovo pribrajanje liku svetih predstavlja crkveno priznanje njegovog nevinog stradanja i potvrdu mesta koje zauzima među novomučenicima.
Poštovanje prema Slobodanu Stojanoviću nije vezano samo za mesto njegovog počinka. U Manastiru Vavedenje Presvete Bogorodice na Senjaku u Beogradu nalazi se freska sa njegovim likom, oslikana 2021. godine kao deo novog živopisa manastira.
Zanimljivo je da je freska nastala godinu dana pre nego što je Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve 2022. godine Slobodana Stojanovića pribrojao liku svetih. Na njoj je prikazan zajedno sa drugom nevino postradalom decom, među kojima je i Milica Rakić.
Ovaj živopis predstavlja molitveno sećanje na decu koja su stradala u ratnim vremenima i podseća na hrišćansku istinu da nijedna nevina žrtva nije zaboravljena pred Bogom.
Grob Svetog novomučenika Slobodana Donjokameničkog u Drinjači danas je mesto na kojem se okupljaju vernici, pale sveće i uznose molitve. Njegovo ime za mnoge predstavlja simbol nevino postradale dece tokom ratnih sukoba.
Pravoslavna crkva kroz poštovanje novomučenika ne poziva na osvetu, već na molitvu, praštanje i čuvanje istine. Sećanje na Svetog novomučenika Slobodana zato prevazilazi samo istorijski događaj. Ono podseća da nevino stradanje nije zaboravljeno pred Bogom i poziva čoveka da čuva uspomenu na postradale, moleći se da se takvo zlo nikada više ne ponovi.
Posle velike porodične tragedije, zajednica pokazala brigu za decu sveštenika i popadije, obezbedivši im krov nad glavom kao trajnu podršku.
Episkop bihaćko-petrovački upozorio je da istorija opominje sve narode u Bosni i Hercegovini i pozvao na dogovor, uvažavanje različitosti i rešavanje važnih pitanja kroz konsenzus.
Nevini mališani, žrtve ustaških logora smrti u Jastrebarskom i Sisku, upisani su u diptih svetih Srpske pravoslavne crkve, kao svedoci vere, stradanja i istine.
U gradu u kojem je nekada postojala velika srpska zajednica, Srpska pravoslavna crkva danas brani poslednjih 300 kvadratnih metara zemljišta.
Dvanaestogodišnji dečak iz Donje Kamenice kod Zvornika danas se poštuje kao Sveti novomučenik Slobodan Donjokamenički, a njegovo ime ostalo je simbol nevinog stradanja i vere.
U besedi za ponedeljak 9. sedmice po Duhovima, veliki srpski duhovnik govori o veri kao najčvršćem osloncu duše, koja se ne čuva bekstvom od iskušenja, već kroz stradanja postaje čvršća i snažnija u zajednici sa Hristom.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog apostola Akilu po starom kalendaru, dok se po novom kalendaru obeležava Sveti velikomučenik i iscelitelj Pantelejmon. Katolička crkva obeležava spomendan Svetog Klimenta Ohridskog, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Ava Justin Popović je na Saboru Svetog arhangela Gavrila 1965. godine govorio o snazi molitve i pozvao vernike da u trenucima pada i velikih nevolja prizovu pomoć nebeskih zaštitnika.
Jedan od Sedamdesetorice apostola zajedno sa suprugom Priskilom širio je Jevanđelje, pomagao u osnivanju prvih hrišćanskih zajednica i ostao upamćen kao mučenik koji je do kraja ostao veran Hristu.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog apostola Akilu po starom kalendaru, dok se po novom kalendaru obeležava Sveti velikomučenik i iscelitelj Pantelejmon. Katolička crkva obeležava spomendan Svetog Klimenta Ohridskog, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Jedan od Sedamdesetorice apostola zajedno sa suprugom Priskilom širio je Jevanđelje, pomagao u osnivanju prvih hrišćanskih zajednica i ostao upamćen kao mučenik koji je do kraja ostao veran Hristu.
Iako ih mnogi vernici nazivaju istim imenom, ova dva praznika imaju različit značaj i različitu crkvenu simboliku.
Njegovo ime povezano je sa najvažnijim događajima iz biblijske istorije, a posebno sa blagovešću koju je doneo Presvetoj Bogorodici o rođenju Gospoda Isusa Hrista.
Na mestu gde je Stefan Uroš IV Dušan Nemanjić prvobitno sahranjen, nakon manastirske slave služen je parastos prvom srpskom caru.
U porti manastira, nakon svete arhijerejske liturgije episkopa Teodosija, održan je program posvećen srpskoj kulturi i tradiciji, a umetnici su pesmom podsetili na duhovno nasleđe Kosova i Metohije.
Episkopa raško-prizrenskog Teodosija u drevnoj zadužbini cara Dušana dočekali su iguman Mihailo sa bratstvom i vernim narodom, nakon čega je počela sveta arhijerejska liturgija.
Posle dugog iščekivanja i brojnih iskušenja, supružnici su u svetinji pronašli utehu i nadu, a vest koju su ubrzo dobili zauvek im je promenila život.
Odakle potiče strah da će se dogoditi nešto loše ako se radi na praznik i šta je zapravo najvažnije tog dana prema učenju Crkve.
Na praznik Svetog arhangela Gavrila, episkop bački pozvao je vernike na očuvanje crkvenog jedinstva, poručivši da se Hristos i Crkva ne mogu prilagođavati ljudskim merilima.
U porti manastira, nakon svete arhijerejske liturgije episkopa Teodosija, održan je program posvećen srpskoj kulturi i tradiciji, a umetnici su pesmom podsetili na duhovno nasleđe Kosova i Metohije.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
