SVETINJA KOJA KRIJE JEZIVU LEGENDU I RANU KOJA VEĆ 20 GODINA NE ZACELJUJE: Posetili smo ohridsku crkvu iz koje su ukradene mošti najmlađeg svetitelja! (VIDEO)
Posebnu umetničku vrednost predstavlja ikonostas od orahovog drveta, izrađen 1833. godine.
Među brojnim svetinjama Ohrida, grada koji s pravom nosi naziv "pravoslavni Jerusalim“, nalazi se i mala, naizgled skromna Crkva Svete Bogorodice Bolničke.
Mnogi turisti, zadivljeni, lepotama starog dela Ohrida, nažalost pred nje samo prođu, a ne znaju da se iza njenih kamenih zidova kriju vekovi molitve, dragocena umetnička baština, neobične narodne legende i jedna rana koja do danas nije zacelila.
Upravo iz ovog hrama pre više od dve decenije nestali su delovi moštiju Svetog mučenika Kirika, najmlađeg pravoslavnog svetitelja koji je za Hrista postradao sa svega tri godine, kao i njegove majke Svete Julijete.
Uprkos istrazi i proteku vremena, svetinja do danas nije pronađena, a njen nestanak ostao je jedna od najvećih krađa crkvenih relikvija u Ohridu.
Religija
Crkva Bogorodice Bolničke
Smeštena u starom jezgru Ohrida, tik uz zid Donje kapije, iza nekadašnje biblioteke i na obali gradskog pristaništa, Crkva Svete Bogorodice Bolničke predstavlja, zapravo, jedan od najdragocenijih srednjovekovnih hramova ovog grada.
Iako do danas nisu pronađeni pisani izvori koji bi sa sigurnošću govorili o vremenu njenog nastanka ili prvobitnom živopisu, stručnjaci smatraju da je podignuta tokom 14. veka. Po svojoj arhitekturi pripada grupi malih jednobrodnih ohridskih crkava koje su karakteristične za to razdoblje.
Religija
Ikonostas u Crkvi Svete Bogorodice Bolničke
Naziv "Bolnička" nije slučajan. Predanje kaže da je čitav kraj u kojem se nalazi nekada bio poznat po srednjovekovnoj bolnici, pa su i ova, kao i obližnja crkva, dobile ime po toj mahali.
Postoje i predanja da je tokom velikih epidemija kuge ovo mesto služilo kao svojevrsno utočište i karantin za putnike koji su pre ulaska u grad morali da provedu određeno vreme u izolaciji. Tako je hram, osim duhovne, imao i važnu ulogu u očuvanju života stanovnika Ohrida.
Podzemni hodnici i legenda od koje podilazi jeza
Uz istorijske činjenice, za ovu crkvu vezuju se i brojna narodna predanja.
Jedna od najpoznatijih govori o tajanstvenim podzemnim hodnicima ispod hrama, za koje se verovalo da kriju mračne sile. Tokom vekova dogodilo se nekoliko tragičnih događaja prilikom venčanja i krštenja, zbog čega su nastale razne legende.
Zabeleženo je da je još krajem 17. veka jedno vreme bilo zabranjeno služenje bogosluženja i obavljanje obreda u ovoj crkvi, što je dodatno podstaklo narodna verovanja i misterioznu atmosferu koja je prati do danas.
Ipak, uprkos svim istorijskim iskušenjima, obnovama i legendama koje je okružuju, Crkva Svete Bogorodice Bolničke ostala je jedan od najdragocenijih svedoka duhovnog života Ohrida. Njene drevne freske, izuzetni ikonostas, vekovna tradicija i uspomena na svetinje koje su u njoj počivale čine je mestom koje i danas privlači vernike, istoričare umetnosti i poklonike iz celog pravoslavnog sveta.
Tokom vekova crkva je više puta obnavljana. Veće izmene pretrpela je u 16. i 17. veku, dok je poslednja velika obnova izvedena 1834. godine, kada je stari živopis prekriven novim slojem fresaka naslikanih na gipsanoj podlozi.
Tek nakon konzervatorskih radova sprovedenih između 1959. i 1960. godine uklonjene su freske iz 19. veka, koje su danas izložene u porti hrama, dok je ispod njih ponovo ugledao svetlost dana stariji živopis.
Religija
Centralno mesto u Crkvi rezervisano je za ikonu Svetog Kirika i njegove majke Julite
Upravo te starije freske smatraju se jednim od najvrednijih ostvarenja ohridskog slikarstva. Njihov autor ostao je nepoznat, ali stručnjaci ističu da je reč o lokalnom majstoru izuzetnog dara, koji je posedovao retko razvijen osećaj za sklad boja i kompoziciju. Zbog toga se ovaj živopis ubraja među najlepša dela nastala u Ohridu u tom periodu.
Posebnu umetničku vrednost predstavlja ikonostas od orahovog drveta, izrađen 1833. godine. Dugo se nije znalo ko ga je izradio, sve dok istraživači 1959. godine nisu, ispod debelog sloja čađi i prašine, pronašli natpis koji otkriva ime njegovog tvorca - čuvenog mijačkog majstora Nikole Darkovskog Karadžovika iz Lazaropolja.
Iako zbog skromnih dimenzija crkve ikonostas nije veliki, smatra se jednim od najlepših u Ohridu, ako ne i u celoj Severnoj Makedoniji. Bogata rezbarija puna biljnih i životinjskih motiva svedoči o izuzetnom umeću majstora.
Za razliku od mnogih drugih znamenitih ikonostasa iz tog vremena, na njemu nema ljudskih figura. Kompozicija je podeljena u pet horizontalnih pojaseva, sa bogato ukrašenim stubovima, medaljonima, prazničnim ikonama i pažljivo oblikovanim ornamentima koji predstavljaju vrhunac mijačke drvorezbarske škole.
Na samom vrhu ikonostasa nalazi se veliki krst sa Raspećem, dok se sa obe strane nalaze prikazi zmajeva. Zanimljivo je da ovaj deo nije delo Nikole Darkovskog, već je naknadno priložen crkvi, o čemu svedoči i sačuvani natpis sa imenima ktitora.
U porti hrama nalaze se grobovi monaha i igumana, kao i zajednička grobnica, što dodatno potvrđuje da je ovo mesto vekovima bilo značajan duhovni centar Ohrida.
U Srpskoj akademiji nauka i umetnosti u Beogradu predstavljena je monografija episkopa moravičkog Tihona, monumentalno delo koje otkriva razvoj oltarske pregrade kroz vekove, osvetljavajući ključne trenutke srpske crkvene i umetničke istorije.
Pojam koji se često vezuje za sukobe i nasilje vekovima izaziva rasprave, ali islamska tradicija o njemu govori mnogo složenije nego što se često prikazuje.
Episkop bihaćko-petrovački ukazao na zavetnu ulogu Crkve u čuvanju uspomene na stradale, obnavljanju svetinja i prenošenju svedočanstva o stradanju srpskog naroda kroz molitvu i dela.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svete mučenike Trofima, Teofila i druge s njima po starom, dok se po novom kalendaru obeležava Sveti mučenik Evsignije. Katolička crkva obeležava Gospu Snježnu, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetu Mariju Magdalenu – Blagu Mariju po starom, dok se po novom kalendaru obeležavaju Svetih sedam otroka u Efesu. Katolička crkva obeležava spomendan Svetog Ivana Marije Vijanea, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Dok su mnogi iz straha napustili Hrista, Marija Magdalena ostala je pod krstom na Golgoti zajedno sa Presvetom Bogorodicom i drugim ženama mironosicama, deleći bol zbog njegovog raspeća.
U besedi za sredu 10. sedmice po Duhovima, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički govori o ljudima koji spolja mogu ostaviti utisak vrednosti i snage, ali u sebi nemaju duhovni plod, istinu i čistotu srca.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svete mučenike Trofima, Teofila i druge s njima po starom, dok se po novom kalendaru obeležava Sveti mučenik Evsignije. Katolička crkva obeležava Gospu Snježnu, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
