Sećanje na događaj iz Halkidona 451. godine, kada je preko njenih moštiju, prema crkvenom predanju, potvrđeno učenje Pravoslavne crkve o dve prirode Gospoda Isusa Hrista.
Srpska pravoslavna crkva 24. jula po novom kalendaru proslavlja Svetu velikomučenicu Efimiju, svetiteljku čije se čudotvorne mošti vekovima poštuju među pravoslavnim vernicima. Njen glavni praznik obeležava se 29. septembra (16. septembra po starom kalendaru), na dan njenog stradanja za Hrista, dok se u julu Crkva posebno seća čuda koje se dogodilo tokom Četvrtog vaseljenskog sabora u Halkidonu 451. godine.
Četvrti vaseljenski sabor sazvali su car Markijan i carica Pulherija nakon smrti cara Teodosija Mlađeg, sa ciljem da se razreši veliki spor koji je potresao tadašnju Crkvu. Povod za sazivanje sabora bilo je učenje aleksandrijskog patrijarha Dioskora i carigradskog arhimandrita Evtihija, koji su tvrdili da Gospod Isus Hristos nema dve prirode, božansku i čovečansku, već samo jednu, božansku.
Na saboru su među najznačajnijim učesnicima bili carigradski patrijarh Anatolije i jerusalimski patrijarh Juvenalije. Pošto rasprave između pravoslavnih i onih koji su zastupali drugačije učenje nisu dovele do konačnog rešenja, patrijarh Anatolije predložio je da obe strane napišu svoja veroispovedanja i polože ih u kovčeg u kojem su se nalazile mošti Svete velikomučenice Efimije.
Oba veroispovedanja stavljena su na grudi svetiteljke, a kovčeg je potom zatvoren i zapečaćen carskim pečatom. Pored njega je postavljena vojna straža, dok su učesnici sabora tri dana proveli u postu i molitvi. Kada je kovčeg četvrtog dana otvoren, dogodilo se čudo: pravoslavno veroispovedanje pronađeno je u desnoj ruci Svete Efimije, dok se drugo nalazilo pod njenim nogama.
Ovaj događaj Crkva je primila kao potvrdu pravoslavnog učenja o dve prirode Gospoda Isusa Hrista. Sveta velikomučenica Efimija tako je ostala upamćena kao svetiteljka preko koje je, prema crkvenom predanju, Bog pokazao istinu vere.
Mošti Svete Efimije kasnije su prenete iz Halkidona u Carigrad, gde su položene u crkvu posvećenu njenom imenu, u blizini hipodroma. Tokom ikonoboračkog progona za vreme cara Lava Isavrjanina naređeno je da se mošti bace u more. Prema predanju, kovčeg je tada čudesno dospeo do ostrva Limnos, gde je položen u crkvu Svete mučenice Glikerije.
Za vreme carice Irine mošti Svete Efimije vraćene su u Carigrad, na mesto gde su se ranije nalazile. Vernici su ih kroz vekove poštovali sa velikim strahopoštovanjem, a crkveno predanje svedoči da je iz njih povremeno isticala krv preko koje su, po veri Crkve, mnogi bolesni i nevoljni dobijali pomoć i utehu.
Sveta velikomučenica Efimija ostala je simbol čvrste vere i vernosti Hristu. Njeno ime posebno se poštuje u Pravoslavnoj crkvi zbog njenog mučeničkog svedočanstva i čuda koje se vezuje za jedan od najvažnijih sabora u istoriji hrišćanstva.
Veruje se da su molitve ovog svetitelja donele brojna isceljenja, a da su se čudesa nastavila i posle njegovog upokojenja.
Na dan kada Crkva slavi ovog velikomučenika, vernici se podsećaju priče o ugodniku Božjem koji je napustio službu rimskog cara i prihvatio put hrišćanske vere, zbog čega je podneo mučeničku smrt.
Crkveno predanje čuva uspomenu na episkopa tavromenijskog koji je, noseći krst pred napadačima, ostao primer hrabrosti, vere i poverenja u Boga.
Sveti Leontije i još 44 mučenika iz Nikopolja pokazali su da vera može biti jača od straha, mučenja i pretnje smrću.
Svetogorski starac je upozoravao na osobinu koja se često previđa, a koja može ozbiljno da ugrozi zajednički život.
Život ovog svetitelja bio je posvećen propovedanju Jevanđelja i svedočenju vere.
Otac Petar služio je trinaest godina pri Sabornoj crkvi Svetih apostola Petra i Pavla, a vest o njegovom upokojenju posebno je potresla nekadašnje parohijane koji su ga poznavali kao bliskog i poštovanog sveštenika.
Patrijarh Kiril služio je Svetu liturgiju u Hramu Hrista Spasitelja, dok su učesnici nosili krstove, ikone i svete mošti.
U Hramu Svetog apostola i jevanđelista Luke na Košutnjaku od popodnevnih časova traju pripreme za sutrašnji ispraćaj, a pomoć bratstvu ponudili su brojni volonteri.
Sa nežnom korom, žutom glazurom i bogatim filom od čokolade i oraha, ovaj provereni recept donosi ukus kolača koji je nekada krasio svečane trpeze.
Na video-snimcima vidi se evakuacija monahinja, dok se u blizini svetinje vatrogasci bore sa vatrenom stihijom.
Jedan od najpoštovanijih svetitelja novijeg doba ostavio je duboku pouku o blagorodnosti kao najvišem obliku unutrašnje lepote duše.
Dom ima dubok duhovni značaj, jer se u njemu uči ljubavi, praštanju, strpljenju i požrtvovanosti.
Odgovor sveštenika otvara i važnije pitanje: kako da uspomena na preminule bude podsticaj za molitvu, a ne predmet sujeverja.
Život ovog svetitelja bio je posvećen propovedanju Jevanđelja i svedočenju vere.
Njegovo stradanje za Hrista bilo je teško i dugo.
Svoj život posvetio je borbi protiv gnosticizma.
Bio je među onima koji su neustrašivo propovedali Jevanđelje narodima koji su u to vreme mahom bili pagani.
Život ovog svetitelja bio je posvećen propovedanju Jevanđelja i svedočenju vere.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog sveštenomučenika Evtiha po starom kalendaru, dok se po novom kalendaru obeležava Čudo Svetog arhangela Mihaila u Kolosima. Katolička crkva obeležava 23. nedelju kroz godinu, dok je u jevrejskom kalendaru 24. elul, a muslimani nemaju veliki islamski praznik.
Njegovo stradanje za Hrista bilo je teško i dugo.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog sveštenomučenika Irineja, episkopa Lionskog, po starom kalendaru, dok se po novom kalendaru obeležavaju Sveti prorok Zaharija i pravedna Jelisaveta. Katolička crkva obeležava Svetu Majku Tereziju iz Kalkute, dok je za Jevreje danas Šabat, a muslimani nemaju veliki islamski praznik.
Bog vidi i ono što mi ne možemo.
Posebno je opasno podsmevati se drugome kada mislimo da smo u nečemu bolji, uspešniji ili moralniji.
Upravo mešanje roditelja u brak često postaje izvor nesporazuma.
Sveti Filotej Zervakos tvrdio da je svaki roditelj treba da "zakrsti" svoje dete kad ga opterećuju zdravstvene tegobe.
Bog vidi i ono što mi ne možemo.
General je prethodnih dana molitveno pomenut u hramovima širom srpskih zemalja, a sada je poznato kada će biti održan crkveni ispraćaj u Beogradu.
Patrijarh srpski Porfirije služio je Svetu liturgiju i obavio čin velikog osvećenja hrama, a nastojateljicu manastira, monahinju Zlatu, odlikovao činom igumanije.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
