Njegovo vreme na čelu Crkve obeležile su velike političke i verske borbe.
Srpska pravoslavna crkva 15. juna obeležava praznik Svetog mučenika Nikifora Ispovednika, patrijarha carigradskog, jednog od velikih branitelja pravoslavne vere koji je zbog svog nepokolebljivog stava prema poštovanju svetih ikona podneo progonstvo, stradanje i dugogodišnje zatočeništvo.
Sveti Nikifor poticao je iz ugledne i pobožne carigradske porodice. Njegov otac Teodor bio je visoki činovnik na carskom dvoru, poznat po bogatstvu i blagočestivom životu. I sam Nikifor služio je nekoliko godina na dvoru, ali je, videvši prolaznost zemaljske slave i sujetu sveta, odlučio da napusti visoki položaj i posveti se duhovnom životu.
Povukao se sa obala Bosfora, gde je podigao manastir koji je ubrzo postao dom brojnim monasima. Iako je upravljao bratstvom i bio uzor svima po vrlinama, dugo nije želeo da primi monaški čin, smatrajući sebe nedostojnim takve časti.
Još kao mirjanin učestvovao je na Sedmom vaseljenskom saboru, gde je svojim izuzetnim poznavanjem Svetog pisma dao značajan doprinos odbrani pravoslavnog učenja. Posle smrti patrijarha Tarasija, izabran je za carigradskog patrijarha protiv svoje volje. Tada je primio monaštvo i ostale crkvene činove, da bi 806. godine bio ustoličen u crkvi Svete Sofije.
Njegovo vreme na čelu Crkve obeležile su velike političke i verske borbe.
Nakon smene nekoliko careva, na vlast je došao Lav Jermenin, koji je ubrzo pokazao da podržava ikonoboračku jeres. Po tadašnjem običaju, novi car trebalo je da potpiše ispovedanje pravoslavne vere i obaveže se da će je čuvati, ali je Lav to odbio.
Kada je postalo jasno da želi da obnovi progon poštovalaca svetih ikona, Sveti Nikifor je hrabro ustao u odbranu pravoslavlja. Pokušavao je da cara vrati istini i odvrati od jeresi, ali bez uspeha. Zbog svoje vernosti Hristu i učenju Crkve, nasilno je svrgnut sa patrijaraškog trona i prognan na ostrvo Prokonis.
U teškim uslovima, lišen udobnosti i slobode, proveo je čak trinaest godina. Ipak, ni u zatočeništvu nije odustao od borbe za veru. Njegova istrajnost i spremnost da strada za istinu učinile su ga jednim od velikih ispovednika Crkve. Upokojio se 827. godine, nakon devet godina provedenih na prestolu patrijarha i trinaest godina u progonstvu.
Istina stvari objavi te stadu tvome kao pravilo vere, obrazac krotosti i učitelja uzdržanja. Zbog toga si smirenjem stekao visoke počasti, a siromaštvom bogatstva: Oče Nikifore, moli Hrista Boga da spase duše naše.
Svetitelji su pripadali grupi Sedamdesetorice apostola.
Za života je bio poznat po brojnim čudesima.
Stradala je kao mučenica oko 308. godine, postavši jedan od najsvetlijih primera svedočanstava ranohrišćanske postojanosti i vere.
Prepodobni Isakije Ispovednik upokojio se oko 383. godine, ostavivši za sobom primer nepokolebljive vere, hrabrosti i spremnosti da istinu brani bez obzira na cenu.
Pouka velikog svetogorskog duhovnika otkriva da životinje, prema pravoslavnom učenju, ne reaguju samo na čovekove postupke, već osećaju ljubav, blagost i ono što čovek nosi duboko u sebi.
Zbog toga što nije želela da se odrekne vere u Hrista, Svete Marine odrekao se i rođeni otac.
Mala Sofija boluje od malignog limfoma, a njen otac zahvalio je svima koji su stali uz njih. Iako je novac za lečenje obezbeđen, pred devojčicom je još jedna velika borba.
Šta donosi zakon koji uvodi nove mehanizme upravljanja kulturnim dobrima i zašto su u fokusu Atos, njegovi drevni manastiri, rukopisi i neprocenjive riznice.
Više od jednog veka zaboravljen letak iz manastirske apoteke opisuje napitak od koke i kole, čiji sastav podseća na recept iz kojeg je kasnije nastala Koka-kola, otvarajući veliku istorijsku misteriju.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Zbog toga što nije želela da se odrekne vere u Hrista, Svete Marine odrekao se i rođeni otac.
Posle teških mučenja, tokom kojih je, kako se navodi u žitiju, anđeo Božji krepio i ublažavao stradanja mučenika, najpre su mačem posečeni Atinogenovi učenici i saslužitelji, a zatim je istom smrću postradao i njihov episkop.
Poslao je izaslanike da pronađu pravu veru, a onda promenio sudbinu čitavog ruskog naroda.
Jedan deo moštiju Svetih Kirika i Julite čuva se u Ohridu, u crkvi Presvete Bogorodice Bolničke, gde im vernici vekovima dolaze na poklonjenje i molitvu.
Zbog toga što nije želela da se odrekne vere u Hrista, Svete Marine odrekao se i rođeni otac.
Mnogi koji prolaze kroz Himaru zastaju da se pomole, zapale sveću i odaju poštovanje svetitelju čiji je život bio posvećen služenju Bogu i narodu.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog sveštenomučenika Atinogena po starom kalendaru i Svetog mučenika Kalinika po novom kalendaru. Katolička crkva obeležava spomendan Svete Marte, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznati veliki praznik.
Posle teških mučenja, tokom kojih je, kako se navodi u žitiju, anđeo Božji krepio i ublažavao stradanja mučenika, najpre su mačem posečeni Atinogenovi učenici i saslužitelji, a zatim je istom smrću postradao i njihov episkop.
Mnogi koji prolaze kroz Himaru zastaju da se pomole, zapale sveću i odaju poštovanje svetitelju čiji je život bio posvećen služenju Bogu i narodu.
Na mestu gde je Stefan Uroš IV Dušan Nemanjić prvobitno sahranjen, nakon manastirske slave služen je parastos prvom srpskom caru.
U porti manastira, nakon svete arhijerejske liturgije episkopa Teodosija, održan je program posvećen srpskoj kulturi i tradiciji, a umetnici su pesmom podsetili na duhovno nasleđe Kosova i Metohije.
Episkopa raško-prizrenskog Teodosija u drevnoj zadužbini cara Dušana dočekali su iguman Mihailo sa bratstvom i vernim narodom, nakon čega je počela sveta arhijerejska liturgija.
Eparhija raško-prizrenska navodi da aktivnosti kod svetinje nisu prethodno najavljene Crkvi i upozorava da obim radova prevazilazi uobičajeno održavanje puta.
Jednostavan obrok za post na vodi priprema se od sastojaka koje gotovo svi imaju kod kuće, a retko se pojavljuje na savremenim kulinarskim sajtovima.
Mnogi koji prolaze kroz Himaru zastaju da se pomole, zapale sveću i odaju poštovanje svetitelju čiji je život bio posvećen služenju Bogu i narodu.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
