Od tihog monaškog postriga u manastiru Krupi do vođenja eparhije u kojoj su nikli deseci novih hramova – mitropolit banatski Nikanor obeležio jubilej koji otkriva priču života posvećenog Bogu i narodu.
Nedelja deveta po Duhovima, praznik Svetih apostola i đakona Prohora, Nikanora, Timona i Parmena, za verni narod Eparhije banatske bila je dan dubokog duhovnog nadahnuća i radosti. U Sabornoj crkvi Svetog oca Nikolaja u Vršcu, mitropolit banatski Nikanor obeležio je dva velika jubileja – 50 godina od monaškog postriga i 40 godina arhijerejske službe – sabravši oko sebe arhijereje, sveštenstvo, monaštvo i verni narod iz Banata, ali i iz drugih eparhija Srpske pravoslavne crkve, kao i goste iz Rumunske pravoslavne crkve.
Foto: SPC
Liturgijsko sabranje u hramu Svetog Nikolaja u Vršcu
Liturgija i velika radost vernika
Svetu liturgiju služio je umirovljeni episkop kanadski Georgije, uz sasluženje domaćina, vladike Nikanora i sveštenika iz više eparhija. U molitvenom prisustvu mitropolita budimskog Lukijana, posle lprelomljen je slavski kolač u čast Svetog apostola i đakona Nikanora – imendana domaćina.
Foto: SPC
Hram Svetog Nikoolaja u Vršcu
Tog dana, mitropolit je posebno obradovao sabran narod dodeljujući čin protojereja protonamesniku Milomiru Todoroviću, dugogodišnjem sabratu Sabornog hrama Svetog oca Nikolaja, za izuzetnu pastirsku brigu o vernicima u Vršcu. U porti Sabornog hrama potom je usledio prigodan kulturno-umetnički program, kojim je zaokružena ova svečana i istorijska proslava.
Foto: SPC
Vladika Nikanor
Početak životnog i duhovnog puta
Vladika banatski Nikanor, u svetu Veljko Bogunović, rođen je 20. avgusta 1952. godine u Medviđi kod Benkovca, u mnogodetnoj pravoslavnoj porodici Milana i Zorke (rođene Švonja). Ljubav prema Crkvi rodila se još u detinjstvu, dok je kao dečak revnosno posećivao seoski hram Rođenja Presvete Bogorodice.
Osnovnu školu završio je u Bruškoj, a po blagoslovu tadašnjeg Episkopa dalmatinskog Stefana, 1968. godine upisuje Bogosloviju „Sveta Tri Jerarha“ u manastiru Krka. Nakon mature 1973. godine, odlazi na odsluženje vojnog roka, da bi se potom vratio u dalmatinske manastire.
Dana 27. avgusta 1975. godine, u manastiru Krupi, rukom vladike Stefana, prima monaški postrig u mali shimon, dobijajući ime Nikanor. Već narednog dana rukopoložen je u jerođakona, a u čin jeromonaha 1. januara 1978. godine u Imotskom.
Foto: SPC
Liturgiju je sluzio umirovljeni vladika kanadski Georgije, uz sasluženje vladike Nikanora
Duhovna škola i usavršavanje u Rusiji i Nemačkoj
Njegovo dalje školovanje vodi ga u Moskovsku duhovnu akademiju, gde je 1979. godine uspešno odbranio diplomski rad o Svetom Vasiliju Velikom. Po povratku iz Rusije postaje suplent Bogoslovije u Krki, a potom, od 1981. do 1982. godine, uči nemački jezik u Nemačkoj kod episkopa Lavrentija.
Foto: SPC
Protonamesniku Milomiru Todoroviću, dugogodišnjem sabratu Sabornog hrama Svetog oca Nikolaja, dodeljen je čin protojereja za izuzetnu pastirsku brigu o vernicima u Vršcu
Episkopski poziv i teška iskušenja
Na redovnom zasedanju Svetog Arhijerejskog Sabora 1985. godine, izabran je za vikarnog episkopa hvostanskog, pomoćnika mitropolita crnogorsko-primorskog Danila. Hirotonisan je 11. avgusta iste godine u Beogradu, od strane Patrijarha Germana i više arhijereja SPC.
Godine 1990. postaje Episkop gornjokarlovački, gde ostaje do 1995, kada ratne okolnosti donose progon i teška iskušenja. Potom deluje u Patrijaršiji, na Divčibarama i u Eparhiji žičkoj, sve do 1999. godine, kada biva izabran za Episkopa australijsko-novozelandskog.
Foto: SPC
Slavski kolač osveštao je vladika budimski Lukijan
Banatski mitropolit i plodonosno služenje
Od 2003. godine vodi Eparhiju banatsku, u koju je svečano ustoličen 8. februara 2004. godine. U maju 2024. ovenčan je titulom arhiepiskopa vršačkog i mitropolita banatskog.
Pod njegovim arhijerejskim omoforom, Banat je doživeo snažan duhovni i građevinski preporod: osveštano je 33 temelja za nove hramove, podignuto 24 crkve, završeno 30, izgrađeno 35 parohijskih domova, 30 crkvenih sala i kupljeno 17 svešteničkih kuća. Rukopoložio je 146 sveštenika, odlikovao mnoge, obnavljao manastire i podizao nove, brinući o veronauci, crkvenom izdavaštvu i kulturnom nasleđu.
Njegova briga nije bila samo u kamenu i zidovima, nego pre svega u izgradnji živih hramova – duša vernika, sveštenika, monaha i monahinja, utemeljujući generacije koje će nositi veru kroz vreme.
Foto: SPC
Vladika banatski Nikanor
Neumorni graditelj i pastir
Ova proslava nije bila samo obeležavanje brojeva i godina, već svedočanstvo vernosti zavetu datom pre pola veka u tišini manastira Krupe, i arhijerejskoj odgovornosti preuzetoj pre 40 godina. Za mitropolita Nikanora, to su godine nošenja krsta, ali i radosti što se u Banatu vera umnožava, hramovi podižu, a narod ostaje veran Hristu i Crkvi Njegovoj.
U prisustvu sabranih arhijereja, sveštenstva i vernika, ova proslava u Vršcu postala je snažan podsetnik da je crkvena služba, pre svega, služba ljubavi – one iste ljubavi koja je još u detinjstvu povela Veljka Bogunovića putem monaštva, a mitropolita Nikanora učinila neumornim graditeljem i pastirem svog naroda.
U duhu sabornosti i odgovornosti, mitropolit zvorničko-tuzlanski i savetnik predsednika Srbije razmenili su mišljenja o pomoći verskim objektima i zaštiti srpskog naroda, oštro osudivši pravno neutemeljene odluke protiv predsednika Republike Srpske Milorada Dodika.
Posle naloga vlasti za uklanjanje, meštani Zaostra preneli su spomenik u portu crkve Svete Petke, što je izazvalo incidente, dolazak policije i hitno saslušanje paroha, otvarajući pitanje odnosa države prema istorijskom pamćenju i ulozi Crkve u očuvanju identiteta.
Posle bogosluženja u jednom od najstarijih pravoslavnih hramova u Beogradu, patrijarh Porfirije podsetio da je misija Crkve da vodi ljude ka večnosti i preobražava svet blagodaću Hristovom, a ne da se svodi na trenutne društveno-političke ciljeve.
Mnogi turisti iz pravoslavnih zemalja žele da prime Svete tajne u Sabornoj crkvi Svetog Jovana Vladimira, ali pravila su jasna – a za neke i iznenađujuća.
Od gematrije i mističnih tumačenja do svetih tekstova i običaja, brojevi u jevrejskoj tradiciji nisu samo oznake količine već nose duboku simboliku koja otkriva pogled judaizma na stvaranje, veru, čoveka i zajednicu.
Crkveno učenje podseća da vernici ne bi trebalo olako da pristupaju oltaru. Od naklona i odgovora „Amin“ do duhovne pripreme za primanje Svete evharistije, postoje pravila čije zanemarivanje može imati ozbiljan verski značaj.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve služio je svečanu liturgiju i uputio poruke koje su dirnule prisutne, ističući vekovnu tradiciju i duhovnu snagu drevne svetinje.
Posle gotovo 60 godina iza industrijskih ograda u Pančevu, manastir Vojlovica ponovo prelazi pod okrilje Srpske pravoslavne crkve, uz poruke o istorijskoj pravdi i bratskim vezama Srbije i Rusije.
Mitropoliti Nikanor i Lukijan služili su liturgiju pred prisustvom princa Nikolaja, dok patrijarh Porfirije poručuje da Bazjaš svedoči o vekovnoj veri i svetosavskim korenima Srba u Rumuniji.
Arhiepiskop vršački i mitropolit banatski ove godine slavi pedeset godina od monaškog postriga i četiri decenije episkopske službe, a iza njega je put kroz ratove, izgnanstva, bogoslovije i hiljade duša koje mu duguju duhovno preobraženje.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve poručio je da snaga naroda počiva na očuvanju vere i identiteta, podsećajući da Vidovdan i Sveti knez Lazar svedoče o izboru večnih vrednosti koje su kroz vekove čuvale dostojanstvo i slobodu.
Episkop novobrdski poručio je da kosovski zavet Svetog kneza Lazara nije poziv na sukob, već svedočanstvo vere, ljubavi i dostojanstvenog čuvanja onoga što je povereno kroz vekove.
Na mestu gde se čuva sećanje na Kosovsku bitku služen je pomen knezu Lazaru i kosovskim mučenicima, dok su završetak okupljanja obeležila privođenja posle intervencije Kosovske policije.
Na mestu gde se čuva sećanje na Kosovsku bitku služen je pomen knezu Lazaru i kosovskim mučenicima, dok su završetak okupljanja obeležila privođenja posle intervencije Kosovske policije.
I zaista, svaki Srbin danas domaćin, i svaka majka Srpkinja danas na Kosovu je na putu svetoga kneza Lazara i majke Jugovića, istakao je mitropolit Joanikije.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svete mučenike Manuila, Savela i Ismaila po starom kalendaru, dok se po novom kalendaru obeležava Sabor Svetih dvanaest apostola (Pavlovdan). Katolička crkva obeležava spomendan Rimskih prvomučenika, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
