Posle gotovo 60 godina iza industrijskih ograda u Pančevu, manastir Vojlovica ponovo prelazi pod okrilje Srpske pravoslavne crkve, uz poruke o istorijskoj pravdi i bratskim vezama Srbije i Rusije.
Kompanija Naftna industrija Srbije donirala je zemljište sa manastirom Vojlovica Srpskoj pravoslavnoj crkvi, čime je okončan višedecenijski status ovog srednjovekovnog zdanja unutar kompleksa Rafinerije Pančevo. Ugovor o donaciji danas su u Patrijaršijskom dvoru u Beogradu potpisali mitropolit banatski Nikanor i generalni direktor NIS-a Kiril Tjurdenjev, u prisustvu patrijarha srpskog Porfirija, članova Svetog arhijerejskog sinoda SPC i ambasadora Ruske Federacije u Srbiji Aleksandra Bocan-Harčenka.
Manastir Vojlovica, zadužbina despota Stefana Lazarevića, od 1965. godine nalazi se u okviru industrijskog kompleksa pančevačke rafinerije. Donacijom zemljišta i objekata manastir se formalno vraća u vlasništvo Eparhije banatske Srpske pravoslavne crkve.
Generalni direktor NIS-a Kiril Tjurdenjev izjavio je da taj čin za kompaniju predstavlja „odgovornost i poštovanje prema zajednici u kojoj posluje“, naglašavajući da SPC vidi kao jednog od ključnih nosilaca duhovnog i kulturnog identiteta srpskog naroda.
- Manastir Vojlovica je za nas i mesto duhovne snage koje već decenijama čuva našu rafineriju i naše rafinerce - rekao je Tjurdenjev. On je dodao da kompanija ne poklanja samo zemljište i objekat, već želi da podrži misiju manastira kao mesta okupljanja vernika i očuvanja tradicije.
Mitropolit banatski Nikanor ocenio je da je potpisivanje ugovora "trenutak velike istorijske pravde i duhovne radosti", ističući da se manastir vraća svom „izvornom domu“. Prema njegovim rečima, ovaj potez prevazilazi pravni okvir i predstavlja "čin bratske ljubavi i poštovanja prema istorijskim vrednostima".
Vladika Nikanor je posebno naglasio da je NIS ovim potezom pokazao svest o značaju očuvanja pravoslavnog identiteta i kulture, ocenjujući da svetinje nisu samo spomenici prošlosti, već „živi čuvari pamćenja“.
Tajna banatske svetinje koja je preživela ratove, logor i industriju
Wikimedia
Manastir Vojlovica
Manastir Vojlovica jedan je od najstarijih i najznačajnijih pravoslavnih manastira u Banatu. Smešten nadomak Pančeva, danas se nalazi unutar kompleksa Rafinerije nafte, podignute 1965. godine, što ovu svetinju čini jedinstvenim spojem srednjovekovnog nasleđa i savremene industrijske zone.
Manastir Svetih arhangela osnovan je u 15. veku kao zadužbina despota Stefana Lazarevića. Tokom vekova opstao je uprkos ratovima, razaranjima i političkim promenama, zadržavajući važnu duhovnu i kulturnu ulogu u životu srpskog naroda u Banatu. Zbog istorijske, arhitektonske i umetničke vrednosti proglašen je kulturnim dobrom od izuzetnog značaja.
Posebno mesto u istoriji manastira zauzima period Drugog svetskog rata, kada su u Vojlovici bili zatočeni patrijarh srpski Gavrilo Dožić i vladika Nikolaj Velimirović. Upravo u tom periodu vladika Nikolaj napisao je „Kanon Presvetoj Bogorodici Slovesnici“, nadahnut čudotvornom ikonom Bogorodice koja se i danas čuva u manastirskom hramu.
Za vernike i istoričare, Vojlovica predstavlja mnogo više od arhitektonskog spomenika. Ona je svedočanstvo kontinuiteta pravoslavne tradicije i istorijskog pamćenja na prostoru južnog Banata, ali i simbol opstanka svetinje u okolnostima koje su je decenijama okruživale, doslovno i simbolično, industrijskim postrojenjima rafinerije.
Ceremonija je protekla u snažno naglašenom crkvenom i državnom simbolizmu. Pored predstavnika SPC i NIS-a, događaju je prisustvovao i ambasador Ruske Federacije, a mitropolit Nikanor je u obraćanju ukazao na „neraskidive duhovne veze ruskog i srpskog naroda“. Na kraju govora izrazio je zahvalnost patrijarhu moskovskom Kirilu i predsedniku Ruske Federacije Vladimiru Putinu.
Donacija manastira Vojlovica dolazi u trenutku kada odnosi između velikih kompanija i verskih zajednica sve češće dobijaju i širi društveni i identitetski značaj. U slučaju NIS-a, kompanije sa većinskim ruskim kapitalom, vraćanje manastirskog kompleksa SPC dobija i dodatnu simboličku dimenziju povezivanja privrede, države i crkve kroz ideju očuvanja nacionalnog i pravoslavnog nasleđa.
U Patrijaršiji SPC potpisan je Memorandum o osnivanju Univerziteta koji će spojiti teološke studije sa medicinom, pravom, umetnošću i tehničkim naukama, dok je patrijarh srpski poručio da obrazovanje mora da oblikuje i čoveka, a ne samo stručnjaka.
Na Markovdan služena liturgija u Hramu Svetog apostola i jevanđeliste Marka, poglavar Srpske pravoslavne crkve odlikovao sveštenika i održao nadahnutu besedu.
Svečana akademija u hramu na Vračaru okupila je brojne vernike i zvanice, a kroz duhovnu muziku i izložbu obeleženo je 190 godina rada Bogoslovije Svetog Save.
Patrijarh Porfirije i episkop Irinej govorili su o nadi, vaskrsenju i pobedi vere na praznik Spaljivanja moštiju Svetog Save pred hiljadama vernika okupljenih u Hramu na Vračaru.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
Od Začeća Svetog Jovana Preteče do Svetog Luke, porodični praznici nižu se tokom celog meseca, a jedan od najpoznatijih datuma ove godine pada u sredu i obeležava se uz post na ulju.
U besedi za 18. sedmicu po Duhovima, svetitelj podseća na Hristove reči „Ja sam vaskrsenje i život“ i govori o razlici između nade u buduće vaskrsenje tela i potrebe da se unutrašnji život probudi još ovde, dok za to imamo vremena.
U prisustvu predstavnika Srbije i Ambasade Rusije, kao i arhijereja Srpske pravoslavne crkve, svečanost u Novom Sadu prerastao je diplomatski protokol i dobio snažnu duhovnu i simboličku dimenziju kroz poruke o veri i jedinstvu.
Dugogodišnji dobrotvor Srpske Pravoslavne Crkve nagrađen za izuzetan doprinos očuvanju hrišćanske kulture i pravoslavne baštine u zemlji i inostranstvu.
Na godišnjicu izbora 46. poglavara Srpske pravoslavne crkve iz Rusije je stigla čestitka ispunjena bratskim porukama i naglaskom na jedinstvu, odgovornosti i istrajnosti u iskušenjima koja prate njegovo dosadašnje delovanje.
Povodom rođendana predsednika Ruske Federacije, Patrijarh srpski ističe vekovne veze Srpske pravoslavne crkve i Ruske pravoslavne crkve između dva bratska naroda.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Svetom liturgijom počelo je praznovanje, a nakon osvećenja Krsta usledio je kulturno-umetnički program uz nastupe horova i ansambala iz Bele Crkve, Beograda i Raške.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Mila i Anja kreću sa majkom i bakom do stare crkve, ali kada iz šume začuju neobično zvonce, njihovo putovanje pretvara se u uzbudljivu avanturu koja će ih odvesti do svetog izvora i otkriti dragocenu porodičnu uspomenu.
Da li je dovoljno da čoveku bude žao zbog učinjenog ili se od njega traži mnogo dublja promena? Svetogorski starac ukazuje gde počinje istinsko preobraženje i čemu ono vodi.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
