Od manastira Visoki Dečani i Kovilj do Patrijaršije – put arhijereja koji oblikuje duhovni život Srbije.
Na današnji dan, pre pet godina, Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve u Spomen hramu Svetog Save u Beogradu izabrao je tadašnjeg mitropolita zagrebačko-ljubljanskog Porfirija za 46. Patrijarha srpskog. Nekoliko minuta pre 16 časova oglasila su se zvona hrama, najavljujući početak nove epohe u istoriji Crkve. Dan kasnije, 19. februara 2021. godine, usledilo je svečano ustoličenje tokom saborne arhijerejske liturgije u Svetoarhangelskom sabornom hramu u Beogradu, čime je patrijarh Porfirije preuzeo duhovno vođstvo nad Srpskom pravoslavnom crkvom.
Njegova Svetost već pet godina neumorno ispisuje stranice istorije Crkve kroz kanonske posete eparhijama, susrete sa domaćim i svetskim liderima, arhipastirska obraćanja, dobrotvorne aktivnosti, intervjue i brojne kulturne i naučne projekte. Posebno se ističe njegov rad na pomirenju naroda i dijalogu među hrišćanima, za što je nagrađen priznanjem Bogoslovske akademije Svetog Ignatija u Stokholmu 2016. godine.
Patriajrh Porfirije rođen je kao Prvosalv Perić 22. jula 1961. godine u Bečeju, od oca Radivoja i majke Radojke, a na krštenju je dobio ime Prvoslav. Osnovnu školu završio je u Čurugu, a gimnaziju „Jovan Jovanović Zmaj” u Novom Sadu 1980. godine. Zamonašen je 1986. godine u manastiru Visoki Dečani, a ubrzo potom rukopoložen u čin jerođakona i kasnije jeromonaha. Diplomirao je na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu, a postdiplomske studije i doktorsku disertaciju odbranio je na Nacionalnom i Kapodistrijskom univerzitetu u Atini, baveći se mogućnošću poznavanja Boga kod apostola Pavla.
Kao iguman manastira Kovilj, Porfirije je obnovio konake, izgradio novi paraklis i organizovao freskopisanje crkve, privlačeći mnoge mlade monahe i intelektualce. Tokom tog perioda posebno se posvetio lečenju osoba koje su obolele od zavisnosti, osnivši 2005. godine terapijsku zajednicu „Zemlja živih”, koja je postala uzor u regionu.
Na Svetom arhijerejskom saboru 1999. godine izabran je za episkopa jegarskog, a potom za mitropolita zagrebačko-ljubljanskog 2014. godine. U Zagrebu se posvetio obnovi crkvenih objekata i jačanju duhovnog života, među kojima je i završetak obnove manastira Lepavina, jednog od najstarijih pravoslavnih centara u Hrvatskoj.
Njegov akademski rad takođe je značajan – od 2004. godine predaje na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu, nasledivši akademika dr Vladetu Jerotića na katedri pastirske psihologije. Aktivno učestvuje u međunarodnim i nacionalnim naučnim skupovima, uključujući proučavanje biblijske recepcije, religijskog dijaloga i kulturne baštine Srpske pravoslavne crkve.
Kao patrijarh, nastavio je tradiciju humanosti i dijaloga – vodi crkvenu administraciju, aktivno se bavi dobrotvornim projektima, promoviše obrazovanje i stipendije kroz Fond „Privrednik”, radi na unapređenju vojne svešteničke službe i zastupa Crkvu u medijima. Njegova posvećenost slobodi savesti, dijalogu među narodima i promociji hrišćanskih vrednosti prepoznata je i u međunarodnim okvirima. To potvrđuje kroz predavanja i učestvovanje na konferencijama u Evropi i regionu.
Pet godina njegovog patrijarhovanja pokazuje doslednost, duhovnu snagu i otvorenost, potvrđujući u delima i rečima da Crkva ostaje stub spasenja i moralnog vođstva. Patrijarh Porfirije je simbol jedinstva i kontinuiteta Srpske pravoslavne crkve, ali i glas vere koji inspiriše i u najizazovnijim vremenima.
Posle trijumfa u Beogradskoj areni i osvajanja titule prvaka Evrope, reprezentativci Srbije posetili su patrijarha srpskog Porfirija - u susretu koji nije bio o golovima, već o onome što pobeda nosi sa sobom i kada aplauzi utihnu. Jedan apel poglavara Srpske pravoslavne crkve pretvara molitvu u konkretno delo: krv koja se daruje u beogradskim hramovima postaje nada za nečiji novi početak. Nakon pomoći stradalima u Konjicu i Jablanici, muftija Salem ef. Dedović javno se obratio poglavaru SPC i njegov čin opisao kao poruku bez koje nema zajedničke budućnosti u Bosni i Hercegovini. Pozdravljajući sabrane, patrijarh srpski Porfirije podsetio je da ova institucija od osnivanja 1826. godine traje zahvaljujući spoju ljubavi, odgovornosti i služenja zajedničkom dobru, ostajući oslonac duhovnog i kulturnog pamćenja srpskog naroda.
Foto: SPC
Duhovno vođstvo i društvena odgovornost
Aktuelno iz SPC
17:17 | 26.01.2026
DAN POSLE POBEDE: Evo zbog čega su zlatni vaterpolisti posle Arene otišli kod patrijarha (FOTO)
Aktuelno iz SPC
10:48 | 06.02.2026
KADA PATRIJARH POZOVE, VERA IZLAZI IZ HRAMA I SPASAVA ŽIVOT: Gest koji menja tuđe sutra
Aktuelno iz SPC
18:19 | 11.02.2026
GEST KOJI JE IZNENADIO I POSLAO JASNU PORUKU: Muftija mostarski poslao pismo patrijarhu srpskom
Duhovna riznica
10:46 | 17.02.2026
DVA VEKA TEMELJA KOJI DRŽE NAROD NA OKUPU: Svečanom akademijom, uz brojne ugledne goste, proslavljen jubilej Matice srpske
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Pravoslavni vernici danas proslavljaju Svetog apostola Kodrata po starom kalendaru, dok po novom obeležavaju Svetog Jeroteja Atinskog. Katolička crkva slave Svetog Franju Asiškog, Jevreji obeležavaju Simhat Toru, dok muslimani nemaju veliki praznik.
Jedna od pouka svetogorskog starca otkriva zašto i mali prinos pred Bogom ima posebnu vrednost kada se uz sveću setimo onih koji prolaze kroz patnju, nevolju i teške životne trenutke.
Jedan od Sedamdesetorice nije pred rimskom vlašću branio samo sebe, već je sastavio odbranu hrišćanske vere i zatražio da se vernici ne gone bez stvarne krivice.
U izraelu se obeležava se 3. oktobra 2026. godine, a u dijaspori se Simhat tora slavi dan kasnije; evo zbog čega se osmi dan razlikuje od prethodnih sedam i kakvu simboliku nosi ovaj praznični datum.
Poslednji ispraćaj Maise i Meri Daoud okupio je porodicu, prijatelje i vernike u Hramu Svetog Porfirija u Gazi, dok je Jerusalimska patrijaršija uputila molitvu za pokoj njihovih duša i utehu najbližima.
Sa nežnom korom, žutom glazurom i bogatim filom od čokolade i oraha, ovaj provereni recept donosi ukus kolača koji je nekada krasio svečane trpeze.
Bog vidi i ono što mi ne možemo.
Na video-snimcima vidi se evakuacija monahinja, dok se u blizini svetinje vatrogasci bore sa vatrenom stihijom.
Dom ima dubok duhovni značaj, jer se u njemu uči ljubavi, praštanju, strpljenju i požrtvovanosti.
Jedan od najpoštovanijih svetitelja novijeg doba ostavio je duboku pouku o blagorodnosti kao najvišem obliku unutrašnje lepote duše.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve istakao značaj brige o čoveku kao celovitoj ličnosti, posebno ukazavši na mesto molitve u zdravstvenim ustanovama.
Povodom četiri decenije služenja Crkvi, patrijarh moskovski i sve Rusije osvrnuo se na životni put patrijarha srpskog i njegovu arhijerejsku službu.
U Patrijaršiji SPC potpisan je Memorandum o osnivanju Univerziteta koji će spojiti teološke studije sa medicinom, pravom, umetnošću i tehničkim naukama, dok je patrijarh srpski poručio da obrazovanje mora da oblikuje i čoveka, a ne samo stručnjaka.
U poruci punoj poštovanja istaknuta je njegova predanost pastirskom služenju i očuvanju duhovnog jedinstva crkve.
Oštećeni su fasada, lim na zvoniku i bakarni oluk, dok policija utvrđuje okolnosti događaja i traga za počiniocem.
Obeležavanje godišnjice okupilo je predstavnike Srbije i Severne Makedonije, pripadnike Vojske Srbije i brojne Srbe, uz molitvu za 1.321 vojnika koji počivaju na bitoljskom vojničkom groblju.
Kao dečaci ostali su bez oba roditelja, a sada se jedan od njih bori sa teškim oboljenjem jetre i čeka priliku za nastavak lečenja.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
Na Belom kamenu iznad metohijske ravnice čuva se priča o srednjovekovnom čudu, starim rukopisima koji su stigli do Sankt Peterburga, ikonama iz različitih epoha i monahinjama koje danas čuvaju ovu svetinju.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
U Pećkoj patrijaršiji raste crni dud star oko 750 godina koji čuva narodna kazivanja o opstanku i obnovi srpskog naroda na Kosmetu.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Crkva predviđa jedan jedini izuzetak od redovnog načina vršenja Svete tajne krštenja, koji je strogo regulisan crkvenim zakonom.
Od Hristovih reči o Pričešću do Tomine sumnje i pažljivo usmerene svetlosti, svaki prizor na čuvenom remek-delu ima svoje značenje, a perspektiva stvara utisak da se i posmatrač nalazi za trpezom.
U besedi za subotu 18. sedmice po Duhovima, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički donosi snažno razmišljanje o onome što ljudi smatraju najvećim blagom i o putu kojim se, prema Hristovim rečima, dolazi do Oca.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
