Od manastira Visoki Dečani i Kovilj do Patrijaršije – put arhijereja koji oblikuje duhovni život Srbije.
Na današnji dan, pre pet godina, Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve u Spomen hramu Svetog Save u Beogradu izabrao je tadašnjeg mitropolita zagrebačko-ljubljanskog Porfirija za 46. Patrijarha srpskog. Nekoliko minuta pre 16 časova oglasila su se zvona hrama, najavljujući početak nove epohe u istoriji Crkve. Dan kasnije, 19. februara 2021. godine, usledilo je svečano ustoličenje tokom saborne arhijerejske liturgije u Svetoarhangelskom sabornom hramu u Beogradu, čime je patrijarh Porfirije preuzeo duhovno vođstvo nad Srpskom pravoslavnom crkvom.
Njegova Svetost već pet godina neumorno ispisuje stranice istorije Crkve kroz kanonske posete eparhijama, susrete sa domaćim i svetskim liderima, arhipastirska obraćanja, dobrotvorne aktivnosti, intervjue i brojne kulturne i naučne projekte. Posebno se ističe njegov rad na pomirenju naroda i dijalogu među hrišćanima, za što je nagrađen priznanjem Bogoslovske akademije Svetog Ignatija u Stokholmu 2016. godine.
Patriajrh Porfirije rođen je kao Prvosalv Perić 22. jula 1961. godine u Bečeju, od oca Radivoja i majke Radojke, a na krštenju je dobio ime Prvoslav. Osnovnu školu završio je u Čurugu, a gimnaziju „Jovan Jovanović Zmaj” u Novom Sadu 1980. godine. Zamonašen je 1986. godine u manastiru Visoki Dečani, a ubrzo potom rukopoložen u čin jerođakona i kasnije jeromonaha. Diplomirao je na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu, a postdiplomske studije i doktorsku disertaciju odbranio je na Nacionalnom i Kapodistrijskom univerzitetu u Atini, baveći se mogućnošću poznavanja Boga kod apostola Pavla.
Kao iguman manastira Kovilj, Porfirije je obnovio konake, izgradio novi paraklis i organizovao freskopisanje crkve, privlačeći mnoge mlade monahe i intelektualce. Tokom tog perioda posebno se posvetio lečenju osoba koje su obolele od zavisnosti, osnivši 2005. godine terapijsku zajednicu „Zemlja živih”, koja je postala uzor u regionu.
Na Svetom arhijerejskom saboru 1999. godine izabran je za episkopa jegarskog, a potom za mitropolita zagrebačko-ljubljanskog 2014. godine. U Zagrebu se posvetio obnovi crkvenih objekata i jačanju duhovnog života, među kojima je i završetak obnove manastira Lepavina, jednog od najstarijih pravoslavnih centara u Hrvatskoj.
Njegov akademski rad takođe je značajan – od 2004. godine predaje na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu, nasledivši akademika dr Vladetu Jerotića na katedri pastirske psihologije. Aktivno učestvuje u međunarodnim i nacionalnim naučnim skupovima, uključujući proučavanje biblijske recepcije, religijskog dijaloga i kulturne baštine Srpske pravoslavne crkve.
Kao patrijarh, nastavio je tradiciju humanosti i dijaloga – vodi crkvenu administraciju, aktivno se bavi dobrotvornim projektima, promoviše obrazovanje i stipendije kroz Fond „Privrednik”, radi na unapređenju vojne svešteničke službe i zastupa Crkvu u medijima. Njegova posvećenost slobodi savesti, dijalogu među narodima i promociji hrišćanskih vrednosti prepoznata je i u međunarodnim okvirima. To potvrđuje kroz predavanja i učestvovanje na konferencijama u Evropi i regionu.
Pet godina njegovog patrijarhovanja pokazuje doslednost, duhovnu snagu i otvorenost, potvrđujući u delima i rečima da Crkva ostaje stub spasenja i moralnog vođstva. Patrijarh Porfirije je simbol jedinstva i kontinuiteta Srpske pravoslavne crkve, ali i glas vere koji inspiriše i u najizazovnijim vremenima.
Posle trijumfa u Beogradskoj areni i osvajanja titule prvaka Evrope, reprezentativci Srbije posetili su patrijarha srpskog Porfirija - u susretu koji nije bio o golovima, već o onome što pobeda nosi sa sobom i kada aplauzi utihnu. Jedan apel poglavara Srpske pravoslavne crkve pretvara molitvu u konkretno delo: krv koja se daruje u beogradskim hramovima postaje nada za nečiji novi početak. Nakon pomoći stradalima u Konjicu i Jablanici, muftija Salem ef. Dedović javno se obratio poglavaru SPC i njegov čin opisao kao poruku bez koje nema zajedničke budućnosti u Bosni i Hercegovini. Pozdravljajući sabrane, patrijarh srpski Porfirije podsetio je da ova institucija od osnivanja 1826. godine traje zahvaljujući spoju ljubavi, odgovornosti i služenja zajedničkom dobru, ostajući oslonac duhovnog i kulturnog pamćenja srpskog naroda.
Foto: SPC
Duhovno vođstvo i društvena odgovornost
Aktuelno iz SPC
17:17 | 26.01.2026
DAN POSLE POBEDE: Evo zbog čega su zlatni vaterpolisti posle Arene otišli kod patrijarha (FOTO)
Aktuelno iz SPC
10:48 | 06.02.2026
KADA PATRIJARH POZOVE, VERA IZLAZI IZ HRAMA I SPASAVA ŽIVOT: Gest koji menja tuđe sutra
Aktuelno iz SPC
18:19 | 11.02.2026
GEST KOJI JE IZNENADIO I POSLAO JASNU PORUKU: Muftija mostarski poslao pismo patrijarhu srpskom
Duhovna riznica
10:46 | 17.02.2026
DVA VEKA TEMELJA KOJI DRŽE NAROD NA OKUPU: Svečanom akademijom, uz brojne ugledne goste, proslavljen jubilej Matice srpske
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog sveštenomučenika Jevsevija po starom i Svetog Atanasija Atonskog po novom kalendaru. Katolička crkva slavi Svete Ćirila i Metodija, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Pouka jednog od najvećih duhovnika 20. veka otkriva zašto ponekad najveći problem nije u tome što smo u pravu, već u načinu na koji tu „pravdu“ nosimo u odnosu prema drugima.
Sveti Jevsevije ostao je upamćen kao nepokolebljiv episkop koji je čitav život posvetio očuvanju pravoslavlja.
Majka Latinka Šućur veruje da je njena ćerka, posle tri godine tišine, progovorila nakon molitvi Svetim Zosimu i Jakovu.
Osvećeno ulje vekovima izaziva dilemu između vere i očekivanja čuda, dok pravoslavni jerarsi ističu da je suština u molitvi i unutrašnjoj promeni, a ne u samom predmetu.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Duhovni vođa srpskog naroda traži hitnu intervenciju međunarodne zajednice kako bi se sprečila primena zakona koji preti školama, bolnicama i opstanku srpskog naroda.
Tokom susreta u Patrijaršijskom dvoru istaknuta je spremnost za nastavak saradnje i jačanje veza između pravoslavlja i američkih hrišćanskih zajednica.
U subotu, 4. jula, vernici će se sabrati na svetoj Liturgiji, litiji i pomenu za nevino postradale Srbe Birča i Srednjeg Podrinja, čuvajući kroz zajedničku molitvu uspomenu koja traje više od tri decenije.
U autorskom tekstu koji prenosimo u celosti, protojerej-stavrofor dr Velibor Džomić, pozivajući se na dokumenta iz 2012. godine, tvrdi da Temeljni ugovor nije odstupio od stava blaženopočivšeg mitropolita crnogorsko-primorskog.
Tokom susreta u Patrijaršijskom dvoru istaknuta je spremnost za nastavak saradnje i jačanje veza između pravoslavlja i američkih hrišćanskih zajednica.
U subotu, 4. jula, vernici će se sabrati na svetoj Liturgiji, litiji i pomenu za nevino postradale Srbe Birča i Srednjeg Podrinja, čuvajući kroz zajedničku molitvu uspomenu koja traje više od tri decenije.
Eparhija oštro reaguje na najavu gradnje centra za otpad na Brzavi i upozorava na značaj poštovanja svetinja i dijaloga.
Protojerej Dejan Krstić razgovarao je sa štićenicima i vaspitačima o Kosovskoj etici, savesti i pokajanju, podsećajući da čovek nije određen samo svojim padovima, već i odlukama koje donosi posle njih.
Pripovetka o prazniku koji nas uči da se prava vera vidi kroz ljubav, dobrotu i dela učinjena za druge
Na mestu gde se čuva sećanje na Kosovsku bitku služen je pomen knezu Lazaru i kosovskim mučenicima, dok su završetak okupljanja obeležila privođenja posle intervencije Kosovske policije.
I zaista, svaki Srbin danas domaćin, i svaka majka Srpkinja danas na Kosovu je na putu svetoga kneza Lazara i majke Jugovića, istakao je mitropolit Joanikije.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Vera, molitva, post i življenje po Jevanđelju predstavljaju temelj na kojem se gradi dom ispunjen ljubavlju, slogom i međusobnim poštovanjem.
Crkva ne osuđuje čoveka koji prolazi kroz takva iskušenja, već ga poziva da se protiv njih bori molitvom, verom i zahvalnošću Bogu.
Sveštenici koji pripadaju Bratstvu, kao i vernici koji mu se formalno pridruže, smatraju se da se nalaze u raskolu, zbog čega i oni podležu ekskomunikaciji.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
