Novi poglavar BPC, čija biografija svedoči o njegovoj blagonaklonosti prema Moskovskoj patrijaršiji, za razliku od svog prethodnika, blaženopočivšeg patrijarha Neofita, koji je održavao bliske odnose sa Carigradskom patrijaršijom, predstavlja novo poglavlje u odnosima sa pomesnim pravoslavnim zajednicama.
Na praznik Svete Nedelje, Kirijake Nikomidijske, novi patrijarh bugarski Danilo služio je arhijerejsku liturgiju u hramu posvećenom ovoj svetiteljki u Sofiji. Patrijarh Danilo, čija biografija nagoveštava novo poglavlje u odnosima bugarske crkve sa pomesnim pravoslavnim zajednicama.
Patrijarh bugarski i mitropolit sofijski Danilo rođen je 2. marta 1972. godine u Smoljanu, na jugu Bugarske, svetovnog imena Atanas Trendafilov Nikolov. Završio je osnovno i srednje obrazovanje u rodnom gradu, a nakon odsluženja vojnog roka, 1996. godine počeo je studije engleske filologije na Sofijskom univerzitetu. Međutim, već sledeće godine, vođen glasom svog srca i svojim duhovnim pozivom, prešao je na Teološki fakultet istog univerziteta, gde je diplomirao 2002. godine.
Nikolay DOYCHINOV/AFP/Profimedia
Patrijarh bugarski i mitropolit sofijski Danilo
U junu 2004. godine, poslat na poslušanje u Manastir Rođenja Presvete Bogorodice. U novembri je bio rukopoložen za jeromonaha, a 1. juna 2006. godine postao je arhimandrit. Dve godine kasnije, 20. januara 2008. godine, hirotonisan je za episkopa dragovitskog i vikara nevrokopske eparhije. U junu 2010. godine, postavljen je za vikara eparhije u SAD-u, Kanadi i Australiji Bugarskog patrijarhata. U februaru 2018. godine, Sinod Bugarske pravoslavne crkve izabrao ga je za mitropolita vidinskog.
Svoje stavove uvek je jasno iznosio, pa je tako u decembru 2018. godine, tada kao mitropolit Danilo javno osudio Unifikacioni savet u Kijevu, nazvavši ga nekanonskim. Prema njegovom mišljenju, postupci carigradskog patrijarha Vartolomeja su nekanonski, jer se priznavanjem raskolničke Ukrajinske pravoslavne crkve umešao u tuđu kanonsku teritoriju.
Nikolay DOYCHINOV/AFP/Profimedia
Patrijarh bugarski i mitropolit sofijski Danilo
Nakon upokojenja bivšeg patrijarha Bugarske pravoslavne crkve Neofita u martu 2024. godine, tadašnji mitropolit vidinski Danilo bio je jedan od tri kandidata u užem izboru za patrijarha, zajedno sa mitropolitom Gregorijem i mitropolitom Arsenijem. Pre nekoliko dana, 30. juna, na Crkveno-narodnom savetu u Sofiji, mitropolit Danilo izabran je za novog bugarskog patrijarha i mitropolita sofijskog.
Poznavaoci prilika u Bugarskoj pravoslavnoj crkvi, nalazeći uporište u biografiji i javnim nastupima patrijarha Danila, skloni su mišljenju da on ima bratoljubive veze sa Moskovskom patrijaršijom, za razliku od prethodnika, blaženopočivšeg patrijarha Neofita, koji je održavao bliske odnose sa Carigradskom patrijaršijom.
Nikolay DOYCHINOV/AFP/Profimedia
Poglavar BPC Danilo, izabran je 30. juna
Novi patrijarh Danilo, svojom izabranom pozicijom uz volju Duha Svetoga, otvara put ka dubljem povezivanju sa drugim pravoslavnim crkvama, što nagoveštava novu etapu u duhovnom i crkvenom životu Bugarske. A njegovu predanost veri i jasnu viziju za budućnost bugarske pravoslavne zajednice, nesumnjivo će pratiti izazovi i nada u ravnoteži između tradicije i savremenosti.
Praznik jednog od najpoštovanijih pravoslavnih svetitelja biće obeležen uz praznično bdenije, arhijerejsku liturgiju i dolazak hodočasnika koji peške prelaze stotine kilometara tražeći mir, utehu i duhovno ukrepljenje.
Beseda Svetog Nikolaja Ohridskog i Žičkog za ponedeljak 5. sedmice po Vaskrsu otvara pitanje zašto se Božje lice nekome otkriva kao dugotrajna čežnja, a nekome kao neposredan susret.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svete apostole Jasona i Sosipatera po starom i Svete Kirila i Metodija po novom kalendaru. Katolici obeležavaju spomendan Svetog Franje de Geronima, dok Jevreji i muslimani nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Dok ljudi danas burno reaguju na uvrede, otkrivaju tuđe mane i ulaze u bespotrebne sukobe, ruski svetitelj ostavio je jednostavne savete o ćutanju, smirenju i molitvi kao putu ka unutrašnjem miru i duhovnoj snazi.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Deset dana po Vaznesenju Gospodnjem u Jerusalimu se začuo huk silnoga vihora. Silazak Svetoga Duha preobrazio je uplašene učenike u neustrašive apostole i označio rođenje Crkve.
Tokom istorijskog sabranja u Rilskom manastiru, mitropolit crnogorsko-primorski Joanikije primio je visoko odlikovanje Eparhije lovčanske, potvrdivši neraskidivo prijateljstvo Srpske i Bugarske crkve.
Poglavar Bugarske pravoslavne crkve otkriva zašto ne priznaje raskolničku Pravoslavnu crkvu Ukrajine i zašto veruje da podela unosi duhovnu konfuziju među pravoslavne vernike širom sveta
Od trenutka krštenja pa sve do poslednjeg dana, reči Simvola vere prate čoveka na njegovom duhovnom putu, podsećajući ga na najdublje istine vere i obećanje večnog života u Carstvu nebeskom.
Beseda Svetog Nikolaja Ohridskog i Žičkog za ponedeljak 5. sedmice po Vaskrsu otvara pitanje zašto se Božje lice nekome otkriva kao dugotrajna čežnja, a nekome kao neposredan susret.
Dok ljudi danas burno reaguju na uvrede, otkrivaju tuđe mane i ulaze u bespotrebne sukobe, ruski svetitelj ostavio je jednostavne savete o ćutanju, smirenju i molitvi kao putu ka unutrašnjem miru i duhovnoj snazi.
U Sabornom hramu Hristovog Vaskrsenja služena zaupokojena liturgija za Jovana Kneževića, uz prisustvo mitropolita Joanikija i brojnih vernika; emotivni oproštaj nastavljen molitvom i ispraćajem ka manastiru Kosijerevo.
Eparhija zagrebačko-ljubljanska ne ostavlja prostor za relativizaciju – traži odgovornost, upozorava na posledice i ukazuje da je pogođeno nešto mnogo dublje od same svetinje
Dobrun kod Višegrada krije priču o monasima, carevima, razaranjima i obnovama koje prkose vremenu, mesto gde se slojevi istorije ne čitaju, nego osećaju pod nogama i u tišini zidova.
Patrijarh Porfirije i episkop Irinej govorili su o nadi, vaskrsenju i pobedi vere na praznik Spaljivanja moštiju Svetog Save pred hiljadama vernika okupljenih u Hramu na Vračaru.
Nekada obavezan na trpezama posle nedeljne liturgije i prazničnih ručkova, ovaj jednostavan kolač vraća miris starinskih kuhinja – sočan, mekan i neodoljivo domaći desert koji osvaja na prvi zalogaj.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
