Otac Stanko je poznat po tome što svoje slobodno vreme posvećuje sportovima izdržljivosti, a rezultati koje postiže ravni su profesionalnim sportistima.
Sveštenik Stanko Ćelić iz Aleksandrovca osvojio je prvo mesto na prvenstvu Republike Srpske u vožnji na hronometar, a u ukupnom plasmanu među takmičarima iz cele BiH zauzeo je treće mesto.
Otac Stanko je poznat po tome što svoje slobodno vreme posvećuje sportovima izdržljivosti, a rezultati koje postiže ravni su profesionalnim sportistima.
Prošle godine uspešno je završio najteži sportski događaj u BiH - ultrabiciklistički maraton B-Hard, dužine 1.200 kilometara sa čak 18.000 metara uspona. Trku je završio za 67 sati, što je trenutno važeći rekord BiH u ovoj disciplini.
Pored biciklizma, otac Stanko se takmiči i u triatlonu, gde je bio državni prvak u kategoriji 30-35 godina, a iza sebe ima i istrčan maraton u dužini od 42 kilometra, koji je savladao za tri sata i 29 minuta.
Iako mu sportski uspesi donose priznanja, otac Stanko jednaku posvećenost ulaže i u rad sa vernicima.
U svojoj parohiji u Aleksandrovcu organizuje brojne duhovne, kulturne i sportske događaje. Među njima se izdvaja porodična biciklijada, manifestacija koja svake godine okuplja brojne učesnike i promoviše zdrav način života, zajedništvo i porodične vrijednosti. Ovogodišnja biciklijada najavljena je za septembar.
Otac Stanko Ćelić svojim primerom pokazuje da duhovni i fizički razvoj mogu ići ruku pod ruku - i to u velikom stilu, prenosi RadioLaktaši.com.
Na praznik Vaznesenja Gospodnjeg, u prisustvu vernika i predstavnika vlasti, soveštani su temelji hrama Hrista Spasitelja koji će, kako je poručeno, svedočiti veru, ljubav i identitet srpskog naroda u ovom delu Republike Srpske.
U saopštenju objavljenom na veb stranici CER-a su naveli da su iz uprave sarajevskog "Svisotela" u kojem je skup trebao da bude održan iznenada otkazali ranije rezervacije što su ocenili šokantnim.
Nekoliko dana pre počeo je egzodus Srba iz Mostara kada je ovaj grad i dolinu Neretve napustilo oko 30.000 Srba, dok je njih 431 stradalo u tim junskim danima.
Svečana liturgija, hiljade vernika i snažna beseda pred ćivotom Svetog Vasilija Ostroškog obeležili praznik, uz poruku o veri koja podiže čoveka i onda kada pomisli da više nema snage.
U besedi za ponedeljak Svetle sedmice, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava kako se žalost Hristovih učenika preobražava u radost tek kada se Isus pokaže kao pobednik smrti i Živi Gospod.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
U besedi za ponedeljak Svetle sedmice, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava kako se žalost Hristovih učenika preobražava u radost tek kada se Isus pokaže kao pobednik smrti i Živi Gospod.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Hram ispunjen do poslednjeg mesta, deca u prvom planu, osveštana jaja kao dar radosti i liturgija koju je služio protojerej Dejan Vojisavljević učinili su da praznični dan preraste u snažno iskustvo zajedništva i vere.
Plato zavetnog hrama na Vračaru ispunjen svećama i tišinom očekivanja – Blagodatni oganj stigao iz Svete zemlje, a ponoćnu liturgiju služi vladika toplički Petar
Blagodatni oganj prenet specijalnim letom u Beograd, vernici u molitvenoj tišini pale sveće, episkop toplički Petar služiće ponoćnu vaskršnju liturgiju u najvećem srpskom hramu.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
U hramovima širom SAD, uz vaskršnje liturgije, stotine katekumena primile su krštenje i prvi put pristupile pričešću, dok je episkop Čikaga i Srednjeg Zapada poručio da pravi put tek počinje i da se vera potvrđuje životom.
