Duhovi se smatraju rođendanom Crkve, a uspomena na Silazak Svetog Duha i danas živi u bogosluženjima, zelenim grančicama u hramovima i običajima koje vernici vekovima čuvaju.
Pravoslavni vernici ove godine, 31. maja, proslavljaju Duhove, praznik poznat i kao Trojice ili Silazak Svetog Duha na apostole. Reč je o jednom od najvažnijih praznika u hrišćanstvu, koji se obeležava pedeset dana posle Vaskrsa i deset dana nakon Vaznesenja Gospodnjeg. U crkvenoj tradiciji ovaj dan smatra se rođendanom Crkve Hristove.
Prema svedočenju Svetog pisma, nakon Hristovog vaznesenja apostoli su ostali u Jerusalimu, okupljeni na molitvi i u iščekivanju obećanog Utešitelja, Svetog Duha. Na dan Pedesetnice, dok su svi bili zajedno, dogodilo se nešto što je zauvek obeležilo istoriju hrišćanstva.
Iznenada se začuo snažan šum sa neba, nalik huku silnog vetra, koji je ispunio kuću u kojoj su se nalazili. Potom su se pojavili ognjeni jezici koji su se spustili na svakog od apostola. Ispunjeni blagodaću Svetog Duha, počeli su da govore jezicima koje do tada nisu znali, a ljudi okupljeni u Jerusalimu razumeli su ih svako na svom jeziku.
Taj događaj nije bio samo čudo već i početak velike misije širenja Jevanđelja. Apostol Petar tada se obratio okupljenom narodu rečima koje su snažno odjeknule među prisutnima, pa je, prema predanju, istoga dana oko tri hiljade ljudi primilo hrišćansku veru i krštenje. Upravo zato Duhovi se smatraju danom rođenja hrišćanske Crkve.
Naziv Trojice potiče od činjenice da se u ovom događaju na poseban način otkriva delovanje sva tri lica Svete Trojice. Bog Otac šalje obećanog Duha, Bog Sin je prethodno najavio Njegov dolazak, a Sveti Duh silazi na apostole i osnažuje ih za propovedanje Jevanđelja.
Zbog toga Duhovi zauzimaju posebno mesto u pravoslavnom bogoslužbenom kalendaru. Crkva toga dana ne proslavlja samo događaj koji se odigrao u Jerusalimu već i trajno prisustvo Svetog Duha među vernicima.
Na prazničnoj liturgiji služi se i posebna večernja služba sa molitvama Svetog Vasilija Velikog. U njima se vernici mole za darove Duha Svetoga, za isceljenje duševnih i telesnih slabosti, kao i za udostojenje večnog života u Carstvu Božjem.
Jedan od najupečatljivijih običaja vezanih za Duhove jeste ukrašavanje crkava zelenim grančicama, cvećem i travom. Vernici često pletu venčiće od osveštane trave, koje potom nose svojim domovima.
Koreni ovog običaja sežu do starozavetne Pedesetnice, kada su Jevreji svoje domove i bogomolje ukrašavali zelenilom u znak sećanja na vreme provedeno u pustinji nakon izlaska iz egipatskog ropstva. Hrišćanska tradicija ovom običaju dala je novo značenje. Zelenilo je postalo simbol duhovne obnove, novog života i blagodati koju Sveti Duh daruje ljudima.
Zato na Duhove mnogi hramovi izgledaju kao da je priroda zakoračila u njihovu unutrašnjost. Miris sveže trave i zelenih grančica jedan je od prepoznatljivih znakova ovog praznika i za mnoge vernike neodvojivi deo praznične atmosfere.
U pravoslavnoj ikonografiji Silazak Svetog Duha prikazuje se kao skup apostola okupljenih na jednom mestu, dok se iznad njihovih glava vide plameni jezici, simbol prisustva Svetog Duha. Takav prikaz podseća na događaj iz Jerusalima koji je označio početak širenja hrišćanske vere među narodima.
Zato Duhovi nisu samo sećanje na događaj iz apostolskog doba. Za pravoslavne vernike oni predstavljaju praznik zajedništva, duhovne obnove i podsećanje na trenutak kada je Crkva započela svoju misiju, koja traje sve do danas.
Verski kalendar Srpske pravoslavne crkve za peti mesec 2026. leta Gospodnjeg, sa detaljima o postu, slavama i danima posvećenim svetiteljima.
Praznici Vaznesenje Hristovo i Silazak Duha Svetoga pripadaju istom vaskršnjem krugu i njihov datum uvek zavisi od praznika Vaskrsenja Hristovog
Bio je najbliži saputnik apostola Petra, zapisao je jedno od četiri Jevanđelja i doneo hrišćanstvo u Egipat, a zbog vere je prošao kroz strašna stradanja. Predanje kaže da mu se u tamnici javio sam Hristos pred poslednje trenutke života.
Jedan od najvećih pravoslavnih duhovnika 20. veka ostavio je snažnu poruku vernicima kako da u srce prime blagodat i smisao ovog svetog dana.
U Svetovaznesenskom hramu služena je zaupokojna liturgija uz prisustvo više arhijereja Srpske pravoslavne crkve, dok je patrijarh besedio nad odrom upokojenog Stojana Sladojevića.
Duhovi se smatraju rođendanom Crkve, a uspomena na Silazak Svetog Duha i danas živi u bogosluženjima, zelenim grančicama u hramovima i običajima koje vernici vekovima čuvaju.
Otac Bojan, kroz jednu zanimljivu i duhovitu situaciju sa časa veronauke, zapravo je objasnio šta podrazumeva hrišćanski brak.
Reči jeromonaha manastira Agaton otvaraju pitanje koje mnogi izbegavaju: da li sa odlaskom bližnjih prestaje naša dužnost ili tek počinje molitva kao jedina veza koja ostaje između dva sveta.
Monah iz Manastira Vatoped govori o redovima vernika ispred hrama na Vračaru i poručuje da prizor strpljenja i vere u 21. veku svedoči o posebnoj duhovnoj vezi naroda sa Presvetom Bogorodicom.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Netaknuta priroda i isposnica Svetog Zosima nalaze se u jedinstvenoj celini koja sada dobija i dodatnu međunarodnu važnost.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Mi, naglašava otac Ljubo, ne služimo bogu vatre!
Jedan od najvećih hrišćanskih praznika, poznat u narodu i kao Pedesetnica, Duhovi, Trojica ili Trojčindan, je trodnevno praznovanje u znak sećanja na dan kada je Sveti Duh ispunio apostole snagom da šire Hristovu veru.
Tražimo da pre nego što se vratimo u prah iz koga smo sazidani, dobijemo priliku da se pokajemo, da se vratimo u naručje Oca.
Jedini sačuvani deo svetih moštiju prvog srpskog arhiepiskopa, netruležna ruka Svetog Save, ostaje u Hramu Svetog Save do 8. juna 2025.
Proslavljajući ovaj sveti dan, koji je u crkvenom kalendaru označen “crvenim slovom”, vernici jačaju svoju veru i posvećenost Bogu, osvežavajući svoje duhovne korene i povezanost sa crkvom.
Hiljade vernika danas obilaze grobove svojih predaka, zbog čega na gradskim grobljima važe posebne mere, dok su za starije građane i osobe koje se otežano kreću obezbeđena vozila za prevoz do najudaljenijih parcela.
Uoči praznika Silaska Svetog Duha, vernici pale sveće i uznose molitve, verujući da se u zajedničkom bogosluženju briše granica između sećanja i nade u večni život.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog apostola Andronika po starom i prepodobnog Isakija ispovednika po novom kalendaru. Katolici slave Svetu Ivanku Orleanku, dok muslimani obeležavaju četvrti dan Kurban-bajrama, a Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Srodnik Svetog Pavla i jedan od Sedamdesetorice, upamćen je kao misionar koji je Jevanđelje nosio kroz rimske provincije, rušio paganske hramove i zajedno sa Svetom Junijom svedočio veru kroz propoved, čudesa i mučeništvo.
Otvarajući predavanje igumana Jefrema, patrijarh srpski saopštio blagu vest da se boravak Časnog pojasa produžava zbog velikog broja vernika koji danima pristižu iz cele Srbije i regiona.
Od ranog jutra kolone vernika slivale su se ka tumanskoj svetinji na presvlačenje moštiju Svetog Zosima, dok je posle liturgije ogromna litija krenula kroz šumu ka isposnici svetitelja.
Od Vaznesenjske crkve do Hrama Svetog Save slivala se nepregledna reka vernog naroda, dok je jedna od najvećih svetinja pravoslavlja prvi put posle više vekova proneta ulicama prestonice.
Čudotvorni pojas svečano je dočekan u porti Vaznesenjske crkve u Beogradu, uz najviše crkvene počasti i more vernika koje je ispunilo centar prestonice.
Tumačeći Hristove reči o Utešitelju, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički u besedi za subotu 7. sedmice po Vaskrsu otkriva zašto se unutrašnja snaga ne zadržava sama od sebe.
Od pastirice iz Lorene do zapovednice vojske i svetiteljke Rimokatoličke crkve, njen život ostaje jedno od najdramatičnijih svedočanstava spoja duhovnog uverenja i istorijskih preokreta u Evropi 15. veka
Govoreći o pticama, veliki srpski duhovnik ostavio je snažnu pouku o nezadovoljstvu koje čovek sam nosi u sebi i miru koji počinje tek onda kada nauči da bude blagodaran.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
