U Svetovaznesenskom hramu služena je zaupokojna liturgija uz prisustvo više arhijereja Srpske pravoslavne crkve, dok je patrijarh besedio nad odrom upokojenog Stojana Sladojevića.
Postoje trenuci kada se ljudski život ne meri godinama, niti spolja vidljivim delima, već tragom vere i dobrote koji ostaje u sećanju bližnjih. Takav ispraćaj priređen je novoprestavljenom sluzi Božjem Stojanu Sladojeviću, ocu mitropolita zvorničko-tuzlanskog Fotija, čije je upokojenje sabralo u Čurugu veliki broj arhijereja, sveštenika, monaštva i vernog naroda.
U Svetovaznesenskom hramu služena je sveta zaupokojna liturgija, kojom je načalstvovao arhimandrit Gavrilo, nastojatelj manastira Ozrena, uz sasluženje arhimandrita Germana i sveštenstva eparhija zvorničko-tuzlanske i bačke.
Nakon liturgije služen je pomen novoprestavljenom Stojanu, a potom je nastavljeno molitveno sabranje kroz čin opela, koje je služio patrijarh srpski Porfirije. Sasluživo je veliki broj arhijereja Srpske pravoslavne crkve, među kojima su mitropoliti Irinej i Fotije, kao i episkopi Heruvim, Isihije, Jerotej, Damaskin i Nikon, zajedno sa sveštenoslužiteljima iz više eparhija. Prisustvo tolikog broja duhovnih pastira svedočilo je o poštovanju prema porodici pokojnika, ali i o značaju hrišćanskog života koji je Stojan Sladojević nosio i ostavio iza sebe.
Posebnu težinu i duhovnu dubinu sabranju dale su reči patrijarha Porfirija izgovorene nad odrom upokojenog Stojana Sladojevića. Govoreći o njegovom životnom putu, patrijarh je naglasio da je Stojan Sladojević veru nosio kao sastavni deo svog života, a ne kao sporedno uverenje ili teorijsku misao.
Pogledaj galeriju
Pogledaj galeriju
Pogledaj galeriju
Pogledaj galeriju
Pogledaj galeriju
Pogledaj galeriju
Pogledaj galeriju
Pogledaj galeriju
Pogledaj galeriju
Pogledaj galeriju
- Okupljeni danas oko brata Stojana znamo iz ličnog iskustva da je, otkad zna za sebe, imao veru pravoslavnu, čistu, jednostavnu i nepatvorenu. I ma koliko se borio za život, došavši sa krvavog Zmijanja, pa sve do ravne Bačke, logično je bilo da se oslanja na sebe i na svoje snage, da se trudi, da ne žali napora, da bude posvećen svom poslu i svojoj porodici. Ipak, sve je započinjao, i sve mu je bilo prožeto, i sve je završavao verom u Boga. Ta vera nije bila samo njegova ideja i tek prolazno uverenje, nego se reflektovala i ovaploćavala u njegovom svakodnevnom, konkretnom životu. On je verom živeo. Vera mu nije bila teorija, vera je izvirala iz njega, iz njegovog srca i njegove duše - rekao je patrijarh Porfirije, podsećajući da se istinska vera prepoznaje u načinu života čoveka, a ne samo u njegovim rečima.
Nakon opela, mitropolit zvorničko-tuzlanski Fotije izrazio je zahvalnost patrijarhu Porfiriju, arhijerejima, sveštenstvu i svima koji su uzeli učešće u molitvenom ispraćaju njegovog oca. Reči zahvalnosti bile su izraz sinovske ljubavi, ali i svesti o utehi koju donosi zajednička molitva Crkve.
Telo novoprestavljenog Stojana Sladojevića potom je ispraćeno ka groblju u Čurugu, gde je nakon pomena, koji je služio episkop osečkopoljski i baranjski Heruvim sa sasluženjem, obavljen čin sahrane.
Za pravoslavne hrišćane, opelo predstavlja molitveni ispraćaj i predanje čoveka u ruke Božije, a ne samo oproštaj od zemaljskog života. U tom duhu protekao je i ispraćaj Stojana Sladojevića u tišini, molitvi i veri u večni život.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Nakon transplantacije jetre u Istanbulu, uprkos ogromnoj žrtvi prijatelja koji je pokušao da mu spasi život donacijom organa, jerej Bogdan Stjepanović okončao je svoj ovozemaljski život.
Zaupokojenom liturgijom i opelom u manastiru u Gornjem Dragljevcu ispraćen protojerej Bogdan Stjepanović; beseda jeromonaha Nikolaja obeležila oproštajnu službu.
U hramu Preobraženja Gospodnjeg u Žabaru služeni su zaupokojena liturgija i opelo protojereju-stavroforu Milunu Aleksiću, svešteniku koji je ostavio dubok trag u životu vernog naroda i Eparhije šumadijske.
Iz manastira Vatoped dopremljene su dodatne osveštane trakice, pa će svi vernici koji dolaze u Hram Svetog Save, nakon poklonjenja Časnom pojasu, moći da prime ovaj blagoslov.
Hram Svetog Save na Vračaru u subotu postaje mesto molitvenog okupljanja vernika, dok se Časni Pojas uz svečanu liturgiju koju služi srpski patrijarh Porfirije ispraća u Vatoped na Svetu goru.
U Svetovaznesenskom hramu služena je zaupokojna liturgija uz prisustvo više arhijereja Srpske pravoslavne crkve, dok je patrijarh besedio nad odrom upokojenog Stojana Sladojevića.
Duhovi se smatraju rođendanom Crkve, a uspomena na Silazak Svetog Duha i danas živi u bogosluženjima, zelenim grančicama u hramovima i običajima koje vernici vekovima čuvaju.
Otac Bojan, kroz jednu zanimljivu i duhovitu situaciju sa časa veronauke, zapravo je objasnio šta podrazumeva hrišćanski brak.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Netaknuta priroda i isposnica Svetog Zosima nalaze se u jedinstvenoj celini koja sada dobija i dodatnu međunarodnu važnost.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Mi, naglašava otac Ljubo, ne služimo bogu vatre!
U izjavi saučešća upućenoj porodici Knežević nema lakih uteha ni objašnjenja za prerani odlazak deteta, već tiho saosećanje i priziv vere u trenutku kada bol prevazilazi svaku ljudsku meru.
Uz molitve poglavara Srpske pravoslavne crkve, sveštenstva, porodice i prijatelja, na večni počinak ispraćena majka bivšeg predsednika Republike Srpske Milorada Dodika.
Patrijarh Porfirije služio opelo u hramu Uspenja Presvete Bogorodice, gde su se sabrili monasi, rodbina, prijatelji i građani da odaju poslednju počast voljenom pastiru Eparhije bačke.
Na Svetouspenskom groblju u Somboru, u tišini i molitvenom zajedništvu, okupili su se prijatelji, monasi i vernici da isprate majku igumana Haritona, dok je patrijarh podsetio na duboku istinu o životu, smrti i večnoj ljubavi koju donosi vera.
Iz manastira Vatoped dopremljene su dodatne osveštane trakice, pa će svi vernici koji dolaze u Hram Svetog Save, nakon poklonjenja Časnom pojasu, moći da prime ovaj blagoslov.
Hram Svetog Save na Vračaru u subotu postaje mesto molitvenog okupljanja vernika, dok se Časni Pojas uz svečanu liturgiju koju služi srpski patrijarh Porfirije ispraća u Vatoped na Svetu goru.
Predstojatelj Srpske pravoslavne crkve služio je liturgiju u Sabornom hramu Hristovog Vaskrsenja, a posebnu pažnju izazvali su darovi, poruke o Časnom Pojasu i dodela najvišeg monaškog čina igumanu manastira Podmajne.
Dok su vernici u tišini prilazili Časnom pojasu i ostavljali priloge, malo ko je slutio da će ti darovi postati pomoć porodicama na Kosovu i Metohiji koje žive u neizvesnosti, ali čuvaju veru i ognjišta.
Iz manastira Vatoped dopremljene su dodatne osveštane trakice, pa će svi vernici koji dolaze u Hram Svetog Save, nakon poklonjenja Časnom pojasu, moći da prime ovaj blagoslov.
Otvarajući predavanje igumana Jefrema, patrijarh srpski saopštio blagu vest da se boravak Časnog pojasa produžava zbog velikog broja vernika koji danima pristižu iz cele Srbije i regiona.
Od ranog jutra kolone vernika slivale su se ka tumanskoj svetinji na presvlačenje moštiju Svetog Zosima, dok je posle liturgije ogromna litija krenula kroz šumu ka isposnici svetitelja.
Od Vaznesenjske crkve do Hrama Svetog Save slivala se nepregledna reka vernog naroda, dok je jedna od najvećih svetinja pravoslavlja prvi put posle više vekova proneta ulicama prestonice.
Monah iz Manastira Vatoped govori o redovima vernika ispred hrama na Vračaru i poručuje da prizor strpljenja i vere u 21. veku svedoči o posebnoj duhovnoj vezi naroda sa Presvetom Bogorodicom.
Tumačeći Hristove reči o Utešitelju, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički u besedi za subotu 7. sedmice po Vaskrsu otkriva zašto se unutrašnja snaga ne zadržava sama od sebe.
Govoreći o pticama, veliki srpski duhovnik ostavio je snažnu pouku o nezadovoljstvu koje čovek sam nosi u sebi i miru koji počinje tek onda kada nauči da bude blagodaran.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
