Ovaj spomenik čuva sećanje na Markovdansku litiju i susrete ispred kuće Đečevića, koji godinama povezuju vernike i potvrđuju tradiciju međusobnog poštovanja u gradu.
Na mestu gde se susreti pamte duže od reči, Podgorica je dobila novo obeležje, snažno podsećanje na vrednosti koje su je oblikovale kroz vreme. Svečanim otkrivanjem spomen-ploče posvećene bratskoj slozi i zajedništvu pravoslavaca i muslimana još jednom je istaknuto ono što se ne gradi preko noći, već se strpljivo prenosi iz generacije u generaciju, poverenje među ljudima.
Spomen-ploču su otkrili predsednica Skupštine Glavnog grada, dr Jelena Borovinić Bojović, i Kemal Đečević, predstavnik porodice čije ime već decenijama prati tradiciju Markovdanske litije. Ovaj događaj, koji svake godine okuplja vernike i prijatelje, odavno je prevazišao okvir verskog običaja i postao prepoznatljiv znak zajedništva u Podgorici.
Obraćajući se prisutnima, predsednica Skupštine naglasila je da novo obeležje ne nosi samo simboličku vrednost, već potvrđuje način života zasnovan na međusobnom poštovanju i razumevanju. Markovdanska litija, sa tradicionalnim dočekom ispred kuće Đečevića, kako je istakla, svedoči o trajnim odnosima poverenja između pravoslavaca i muslimana, građenim kroz vreme bez velikih reči, ali jasnim delima.
- U vremenu kada su podele često glasnije od onoga što nas spaja, ovakvi primeri podsećaju da je uvek i svuda najvažnije biti čovek - poručila je Jelena Borovinić Bojović, prenosi portal Mitropolije crnogorsko-primorske.
U okviru spomen-obeležja nalazi se i fotografija susreta mitropolita Amfilohija i Halida Đečevića iz 1992. godine, trenutak koji svedoči da dijalog i dobra volja mogu opstati i kada okolnosti nisu lake. Uz natpis „Sloga je duhovno bogatstvo Podgorice“, ova slika dodatno naglašava poruku koju ploča nosi.
Ovaj čin ne ostaje samo na prisećanju. Kako je naglašeno, spomen-ploča upućuje i na odgovornost koju sadašnje generacije imaju prema budućim. Grad može napredovati samo ako ostane otvoren za različitosti, a međusobno uvažavanje predstavlja temelj svakodnevnog života.
Inicijativa za podizanje ovog obeležja potekla je sa ciljem da se sačuva i trajno obeleži tradicija koja ne pripada samo jednoj porodici ili jednoj zajednici, već svima koji u njoj prepoznaju vrednost zajedničkog života. U tom smislu, ova ploča ne govori samo o prošlosti, ona diskretno, ali jasno, ukazuje i na izbore koji tek dolaze.
Nakon ukidanja pritvora i kućnog nadzora, crkveni velikodostojnik je svojim izjavama poslao jaku poruku o pravdi, dostojanstvu i moralnoj odgovornosti, izazivajući talas komentara u društvu.
Litija od Sabornog hrama do Nemanjinog grada u čast Svetog Simeona Mirotočivog ujedinila je hiljade vernika.
Blaženopočivši mitropolit Amfilohije doneo je sa Svete gore pelcer svetinje koja vekovima rađa samo u carskoj lavri – sada čudotvorna loza cveta i u glavnom gradu Crne Gore.
U prisustvu vernika, monaštva i ruskog ambasadora, mitropolit crnogorsko-primorski govorio o Živonosnom Istočniku i zašto se čuda događaju mimo ljudske volje.
Posebno mesto u hrišćanskoj tradiciji zauzima njegovo delo "Pastir", koje je nastalo prema otkrovenjima anđela Božjeg.
Duhovna praksa i te kako utiče na zdravlje.
Pravoslavni podvižnici su savetovali da se ne veruje svakom snu.
Sveća je istovremeno znak žrtve i vere.
Od Nemanjića i Svetog Save do legendi o skrivenom blagu i izvoru za koji se veruje da ima posebnu snagu, svetinja u dolini reke Studenice i dalje spaja proverenu istoriju i predanja koja ne prestaju da žive.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Višednevno obeležavanje gradske slave Podgorice završeno je tradicionalnom litijom koju su predvodili mitropolit Joanikije i episkop Pajsije, uz prisustvo velikog broja vernika, sveštenstva i predstavnika javnog života.
Na Starom aerodromu svečano obavljen čin koji je okupio stotine vernika i dece – buduća svetinja dobila vidljive znakove vere, a mitropolit poručio da zajedništvo Crkve i škole vodi narod putem Hrista i svetosavskog predanja.
U nedelju, 1. marta, biće osveštani krstovi i zvona hrama Svetog Save na Starom aerodromu, u prisustvu mitropolita Joanikija i brojnih vernika, čime izgradnja ulazi u posebno svečanu fazu.
Odluka gradske vlasti i Mitropolije otvorila je put ka izgradnji crkve posvećene Ostroškom Čudotvorcu, kao trajnom mestu sabiranja i nade u Podgorici.
Duhovna praksa i te kako utiče na zdravlje.
Pravoslavni podvižnici su savetovali da se ne veruje svakom snu.
Sveća je istovremeno znak žrtve i vere.
U besedi za petak 2. sedmice po Duhovima, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava zašto za služenje Crkvi nisu dovoljni ni znanje ni ljudsko priznanje, već blagodat koja se prenosi od apostolskih vremena.
U crkvi Uspenja Presvete Bogorodice jubilej je proslavljen kroz liturgiju, zvuke hilandarskih pojaca i sabranje koje je pokazalo duboku vezu ovog prostora sa svetogorskim nasleđem i živim predanjem Crkve.
Arhimandrit Jefrem poručio je da prisustvo Časnog Pojasa nije slučajno, govorio je o „milion poklonika“, zavetu kneza Lazara i duhovnoj vezi koja ostaje i posle odlaska svetinje u Vatoped.
Na Vračaru, pred odlazak Časnog pojasa Presvete Bogorodice, emotivni prizori i molitvena tišina obeležili su ispraćaj koji je, uz suze patrijarha i sabranost vernika, zatvorio 17 dana hodočašća kroz Hram Svetog Save.
Svetinja je u molitvenoj tišini ispraćena iz srpske prestonice ka manastiru Vatoped, u kojem se vekovima čuva.
Jedna kratka pouka gruzijskog svetitelja objašnjava zašto se molitva često pretvara u naviku bez unutrašnjeg reda i kako se, kroz jednostavan duhovni poredak, vraća svojoj punoj snazi i smislu.
Egzarhat u Letoniji Moskva vidi kao nastavak širenja Carigrada i produbljivanje spora koji je počeo u Ukrajini.
Od 2020. godine sa lica Bogorodice "Utešiteljke" u Grčkoj neprestano teku suze, a pred ikonom svakodnevno dolaze ljudi koji traže utehu, nadu i odgovore.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
