Odluka opštine Lučani obradovala je meštane koji nisu zaboravili arhipastira koji je pomagao svoj kraj, gradio crkveni život u rasejanju i ostavio dubok trag među Srbima s obe strane okeana.
U Kaoni, selu dragačevskog kraja, gde se uspomene čuvaju kroz priče i svakodnevne susrete, jedna ulica odnedavno nosi ime vladike Firmilijana Ocokoljića. To nije samo naziv na tabli, već jasan znak da je sećanje na njega i dalje živo među ljudima njegovog rodnog kraja.
Odluka Skupštine opštine Lučani da prihvati predlog Udruženja „Naše Dragačevo“ dočekana je sa odobravanjem. Meštani su i do sada govorili o svom vladici sa poštovanjem i zahvalnošću, pa je imenovanje ulice doživljeno kao prirodan nastavak tog odnosa. Time je na dostojan način obeležen njegov život i rad.
Vladika Firmilijan rođen je 25. decembra 1909. godine u Vlasteljicama, u svešteničkoj porodici. Njegov otac, prota Uroš Ocokoljić, službovao je u crkvi u Kaoni, dok je majka Darinka brinula o domaćinstvu. Još kao dete pokazivao je zrelost i sklonost ka učenju. Školovao se u Čačku, a potom u Bogosloviji u Sarajevu, koju je završio 1931. godine.
Svešteničku službu u Srpskoj pravoslavnoj crkvi započeo je kao kapelan uz svog oca u Kaoni. Posle toga odlazi u Kragujevac, ali ga tamo pogađa težak lični gubitak – smrt supruge i novorođenog deteta. Taj događaj menja njegov životni put. Odlazi u Beograd, gde radi kao veroučitelj i završava Teološki fakultet. Monaštvo prima 1939. godine u manastiru Ostrog i tada dobija ime Firmilijan.
Već 1940. godine odlazi u Sjedinjene Američke Države, gde započinje službu među srpskim iseljenicima. Tokom Drugog svetskog rata boravi u Engleskoj kao dvorski sveštenik kralja Petra II Karađorđevića i 1944. godine venčava ga. Posle rata vraća se u Ameriku, gde nastavlja rad i usavršavanje. Doktorirao je 1963. godine na Univerzitetu u Čikagu, baveći se Zakonikom cara Dušana.
Kao episkop srednjezapadnoamerički i kasnije administrator istočnoameričko-kanadske eparhije, radio je na jačanju crkvenog života među Srbima u dijaspori. U vreme podela unutar Crkve zalagao se za jedinstvo i mirno rešavanje sporova. Istovremeno je podsticao očuvanje identiteta: organizovao je proslave, podržavao izdavaštvo i učestvovao u pokretanju obrazovnih programa, među kojima je i Hilandarsko odeljenje na Univerzitetu u Ohaju.
Iako je živeo daleko, nije zaboravio svoj kraj. Pomagao je crkve i manastire u Dragačevu, naročito hram u Kaoni, gde je služio njegov otac, kao i crkvu Svetog arhangela Gavrila u Guči, gde je upisan kao veliki dobrotvor. Njegova pomoć bila je stalna i nenametljiva.
Kada je 1967. godine ponovo došao u svoj kraj, posle dugog vremena, susret sa porodicom i zavičajem imao je poseban značaj. Veza koju je održavao godinama tada je dobila i svoj vidljivi oblik.
Poslednje godine života proveo je narušenog zdravlja. Zbog bolesti razrešen je episkopske dužnosti 1987. godine. Preminuo je 2. novembra 1992. u Libertvilu, gde je i sahranjen. Vest o njegovoj smrti duboko je odjeknula među Srbima u Americi.
Danas, kada jedna ulica u Kaoni nosi njegovo ime, to je pre svega znak zahvalnosti. Njegov život i delo ostali su upamćeni među ljudima njegovog kraja, kao primer vere, odgovornosti i trajne povezanosti sa sopstvenim narodom.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve i američki izaslanik Paolo Zampoli otvorili su teme poverenja, identiteta i buduće saradnje, u razgovoru koji je spojio dve perspektive i dva pristupa savremenim odnosima. Patrijarh Porfirije i Vladimir Kokanović razgovarali su o konkretnim oblicima saradnje Crkve i državne uprave, podršci eparhijama u dijaspori i očuvanju crkvenih i kulturnih dobara koja povezuju srpski narod u regionu i svetu.
SPC
Nije zaboravio zavičaj: Pomoć crkvama i narodu koja se pamti
Aktuelno iz SPC
23:53 | 22.04.2026
Patrijarh srpski Porfirije razgovarao sa visokim predstavnikom američke administracije
Aktuelno iz SPC
11:36 | 29.04.2026
VAŽAN RAZGOVOR U PATRIJARŠIJSKOM DVORU: Utvrđen zajednički pristup Crkve i države prema Srbima u dijaspori
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Sveti oci učili su da čovek ne može istinski voleti Gospoda ako ostaje ravnodušan prema nevolji drugoga.
Iz starih zapisa pronađenih u manastiru Dragović stigao je recept za neobičnu poslasticu koja otkriva kako su se nekada od jednostavnih sastojaka stvarali ukusi dostojni svečane trpeze.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Podnaslov: Nastala kao venčani dar 1902. godine, decenijama je bila nepoznata javnosti, a sada prvi put otkriva deo istorije Srba u Sentandreji i rada velikog srpskog umetnika.
U besedi zasnovanoj na knjizi Priča Solomonovih, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički razotkriva kako se strah i želja ne završavaju u čovekovoj unutrašnjosti, već se vraćaju kao iskustvo koje oblikuje njegov život i sudbinu.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Sveti oci učili su da čovek ne može istinski voleti Gospoda ako ostaje ravnodušan prema nevolji drugoga.
Podnaslov: Nastala kao venčani dar 1902. godine, decenijama je bila nepoznata javnosti, a sada prvi put otkriva deo istorije Srba u Sentandreji i rada velikog srpskog umetnika.
U besedi zasnovanoj na knjizi Priča Solomonovih, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički razotkriva kako se strah i želja ne završavaju u čovekovoj unutrašnjosti, već se vraćaju kao iskustvo koje oblikuje njegov život i sudbinu.
Probajte pohovane paprike po receptu iz "Pravoslavnog posnog kuvara", pročitajte Molitvu Svetog Filareta Moskovskog i kratku pouku Svetog Vasilija Velikog.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Kada je mali Vukan odlučio da pomogne čoveku kome je pomoć bila potrebna, nije ni slutio da će njegovo delo pokrenuti stari zvonik i promeniti srca svih ljudi oko njega.
Raketa američkog PVO sistema "patriot" pogodila je kompleks Kijevsko-pečerske lavre, tvrdi Ministarstvo odbrane Rusije.
Pravoslavni vernici čvrsto veruju da mošti svetaca u Kijevsko-pečerskoj lavri imaju snažno isceljujuće dejstvo.
Reči svetogorskog starca nude neočekivan odgovor na jedno od najtežih pitanja vere i života: zašto patnja uopšte postoji i šta se u njoj može otkriti.
Klirik Ukrajinske pravoslavne crkve Vladislav Volkov upokojio se u Finskoj, a njegov odlazak potresao je porodicu, vernike i sveštenstvo, koje je pokrenulo akciju prikupljanja pomoći njegovoj supruzi i dvoje male dece.
Ono što treba izbegavati jeste sujeverno shvatanje da sveća sama po sebi ima moć, istakao je otac Dejan.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
