Mitropolit mileševski Atanasije služio je pomen Varnavi Rosiću u Pljevljima, ističući da je ovaj arhijerej i posle svoje smrti nastavio delo započeto za života.
Na starom Varoškom groblju u Pljevljima danas je, povodom godišnjice mučeničke končine patrijarha srpskog Varnave (Rosića), služen pomen jednom od najznačajnijih poglavara Srpske pravoslavne crkve. Njegovo ime i danas se vezuje za istrajnu odbranu vere i jedinstva Crkve u teškim istorijskim okolnostima.
U njegovo vreme obnovljen je i unapređen crkveni život, tako da je započeta gradnja mnogih hramova. Njegovom inicijativom započeta je i izgradnja Hrama Svetog Save na Vračaru u Beogradu, najvećeg pravoslavnog hrama u upotrebi na svetu. Takođe je na mestu stare Beogradske mitropolije podigao novu zgradu za potrebe Arhiepiskopije, odnosno današnju zgradu Patrijaršije u neposrednoj blizini Sabornog hrama, kao i manastir Vavedenje na Senjaku.
Pomen je služio mitropolit mileševski Atanasije, uz prisustvo velikog broja vernika, sveštenstva i monaštva Arhijerejskog namesništva pljevaljskog, predstavnika lokalne samouprave, kao i profesora Pravoslavnog bogoslovskog fakulteta „Sveti Vasilije Ostroški“ u Foči, protojereja-stavrofora prof. dr Vladimira Stupara.
Osim patrijarha Varnave, molitveno su pomenuti članovi porodice Rosić, kao i 25 stanovnika Pljevalja koji su stradali u savezničkom bombardovanju grada 1944. godine, čime je još jednom naglašena neraskidiva veza između sećanja na pastire Crkve i svih nevino stradalih.
U besedi nakon pomena mitropolit Atanasije istakao je da ovakva mesta nisu samo mesta sećanja, već i mesta duhovnog sabiranja i obnove.
Foto: Eparhija mileševska
Pomen je služio mitropolit mileševski Atanasije
- Ovo je mesto podsećanja, sagledavanja, ponavljanja, oživljavanja, nastavljanja. Na ovakvom mestu treba sabrati mrvicu svoga bića u jedno, pa se podsećati, ne da je neko nekoga zaboravio, nego se namerno podsećati da bismo to sećanje mogli na najbolji način iskoristiti. Gospod naš, Predvoditelj naš, prošao je našim životnim putem, celim putem, i svega ga preinačio, učinio ga živim, preobrazio ga, osvetio ga čak. Patrijarh Varnava, čiji je put brzo prekraćen kada je bio na visokoj funkciji, nastavio je sa drugog mesta ne samo to isto delotvorenje nego još uspešnije, sa neba, iz večnih prostora, iz blizine Svetog Save - kazao je mitropolit i dodao:
- Zato ga prizivamo, zato se i ovde sabiramo i na svakom drugom mestu na njega se podsećamo, da nas dodirne ta vaskrsiteljska njegova moć. Mi živimo na takvoj vetrometini i prolazimo kroz takve prostore da nam je takav vođa bio neophodan, a i on samo se ugledao na one koji su taj svetosavski put do njegovog vremena i prostora doveli. O patrijarhu Varnavi su mnogi pisali, a ja bih najtoplije preporučio da se ono što je Sveti vladika Nikolaj Srpski o njemu pisao obavezno čita, akumulira i uvežbava - istakao je mitropolit Atanasije.
Pomen patrijarhu Varnavi u Pljevljima služi se već više od 15 godina u organizaciji Srpskog kulturnog centra „Patrijarh Varnava“. Sa patrijarhom Varnavom, njegovim roditeljima i njegovom braćom, svake godine molitveno se pominje i 25 stanovnika Pljevalja koji su na ovaj dan stradali u savezničkom bombardovanju 1944. godine.
Ovaj molitveni skup izrastao je u trajno svedočanstvo zahvalnosti čoveku koji je ostavio dubok trag u istoriji Srpske pravoslavne crkve, ali i u rodnim Pljevljima, gde je načinio prve korake na svom duhovnom putu.
Za pravoslavne vernike u srpskim zemljama patrijarh Varnava ostaje primer arhijereja koji je u teškim vremenima ostao veran Crkvi i svom narodu. Njegovo ime i danas se sa poštovanjem pominje u molitvama, a godišnji pomen u rodnim Pljevljima svedoči da uspomena na njega živi i posle više decenija.
U molitvenom prisustvu mitropolita Joanikija, ostroške bratije i brojnih vernika, ispraćen je monah čiji je život bio posvećen Bogu, molitvi i ljubavi prema bližnjima, uz poruku da smrt nije kraj, već prelazak u novi život.
Otac Makarije je 2000. godine pristupio bratstvu drevne hercegovačke svetinje i više od dve i po decenije proveo u molitvi, poslušanju i tihom služenju Bogu, noseći sa verom dugo i teško životno iskušenje bolesti.
Mitropolit nemački Grigorije, koji je u vreme dolaska monaha Makarija u Tvrdoš bio episkop zahumsko-hercegovački i primorski, uputio je reči sećanja povodom upokojenja dugogodišnjeg sabrata ove hercegovačke svetinje.
Svetogorski starac ukazivao je na snagu ispovesti, pokajanja i pričešća, naglašavajući da čovek kroz povratak Bogu može da prekine ono što ga duhovno zarobljava.
Četvorogodišnja saradnja sa čuvenim londonskim klubom Fabric izazvala je oštre kritike, dok iz hrama poručuju da žele da privuku novu publiku i istorijski prostor približe onima koji ga inače ne posećuju.
Iz srpske svetinje ukazuju na razliku između prvobitnih navoda o šest srušenih objekata i podataka sa terena o najmanje devet porušenih kuća, uz salu Svete Trojice koja je godinama bila mesto okupljanja meštana.
Mitropolit budimljansko-nikšićki daće iskaz pred državnim organima, dok se posebno pitanje otvara zbog toga što je pozvan da odgovara zbog čina koji pripada njegovoj svešteničkoj službi.
Na praznik Blage Marije mitropolit Atanasije osveštao je zemljište za budući hram i poručio da će ova svetinja biti svedočanstvo Hristove pobede nad smrću i mesto okupljanja budućih pokolenja.
Početak radova blagoslovio je mitropolit mileševski Atanasije, a novi gradski prostor podsetiće buduće generacije na patrijarha Varnavu Rosića, rođenog Pljevljaka koji je predvodio SPC u burnim istorijskim vremenima.
Nakon decenija ćutanja, na jednom od prvih srpskih stratišta u Istočnoj Bosni prvi put je služen pomen žrtvama, među kojima su bili i sveštenici koji su ostali uz svoj narod do smrti.
Iz srpske svetinje ukazuju na razliku između prvobitnih navoda o šest srušenih objekata i podataka sa terena o najmanje devet porušenih kuća, uz salu Svete Trojice koja je godinama bila mesto okupljanja meštana.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve govorio o njegovoj veri, poslednjim godinama života i teškom vremenu koje je obeležilo njegovu istorijsku ulogu, uz poruku o pokajanju, miru i međusobnom razumevanju.
Otac Petar služio je trinaest godina pri Sabornoj crkvi Svetih apostola Petra i Pavla, a vest o njegovom upokojenju posebno je potresla nekadašnje parohijane koji su ga poznavali kao bliskog i poštovanog sveštenika.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
