Uoči dana kada se Srpska pravoslavna crkva molitveno seća spaljivanja moštiju Svetog Save, profesori i učenici najstarije beogradske bogoslovije priredili su dirljivo veče ispunjeno filmom, molitvom i retkim fotografijama koje svedoče o neugasivoj veri kroz vekove.
U kripti veličanstvenog hrama Svetog Save na Vračaru, uoči dana kada se Srpska pravoslavna crkva sa dubokim poštovanjem i tugom molitveno seća bolnog događaja spaljivanja moštiju Svetog Save, održana je svečana Svetosavska akademija. Događaj su priredili profesori i učenici Bogoslovije Svetog Save, najstarije srednjoškolske ustanove u Beogradu, ostajući verni zavetu prosvetiteljstva i duhovne uzvišenosti koju je upravo Sveti Sava utemeljio.
Akademija je započela prikazivanjem dokumentarnog filma o Bogosloviji, u produkciji Informativne službe Srpske pravoslavne crkve, koji je snažno dočarao istorijski i duhovni put ove znamenite škole. Kroz snimke, reči i tonove, publika je vođena kroz decenije istrajnog služenja Bogu i narodu – kroz vreme iskušenja i obnove, kroz lica đaka i učitelja čiji su životi utkali nit neprekidnog duhovnog pregnuća.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Profesori i učenici Bogoslovije Svetog Save pripremili su svečanu Svetosavsku akademiju
Posebnu vrednost imale su retke, arhivske fotografije prikazane u ovom filmu — svedočanstva prošlih vremena, slike koje govore bez reči, prizori đaka u mantijama, liturgijskih činova i blagoslovenih trenutaka iz bogoslovskog života, koje čuvaju ne samo istorijsku nego i duboko duhovnu vrednost. Gledajući ih, činilo se kao da se i sam Sveti Sava osmehuje sa neba, bodreći pokolenja koja ga slede putem istine, ljubavi i vere.
Bogoslovija Svetog Save osnovana je 1836. godine i od tada neprekidno obrazuje mlade bogoslove, pripremajući ih za sveštenički poziv i svestrano crkveno služenje. Tokom svoje gotovo dvovekovne istorije, dala je mnoge ugledne jerarhe, teologe, profesore, pesnike i bogoljube, ostajući verna idealima svoga nebeskog zaštitnika.
U trenutku kada sećanje na spaljivanje svetiteljevih moštiju budi tugu, ali i ponos, Svetosavska akademija pokazala je da plamen vere Svetog Save, iako su mu mošti bile spaljene, i danas gori u srcima njegovih duhovnih naslednika — svetlom koje ne sagoreva, nego greje i osvetljava put.
Na dan velikog jubileja, u Deževi podno Golije, gde su se nekada nalazili dvorovi Stefana Nemanje, služena je liturgija kao snažno podsećanje na duhovno rodno mesto pravoslavnih Srba — tamo gde se rodila svetosavska iskra koja i danas greje srpski narod.
Srpska pravoslavna crkva kroz molitvu i sećanje obeležava jedno od najpotresnijih poglavlja naše istorije — trenutak kada su turski osvajači mislili da će ognjem ugasiti veru, a zapravo su probudili večnu nadu naroda u vaskrsenje slobode i duhovnog identiteta.
Svečano praznično bdenije i duhovno nadahnuta akademija, služeni uoči spomena na Spaljivanje moštiju Svetog Save, sabrali su episkope, bogoslove, vojne učenike, profesore i verni narod pod svodove najvećeg pravoslavnog hrama, potvrđujući neprolaznu snagu svetosavskog zaveta.
Tokom molitvene večeri, prazničnog bdenja i Svetosavske akademije, patrijarh srpski Porfirije govorio je o uzvišenoj ulozi sveštenstva, bogoslovskom obrazovanju i svetoj službi kao najdubljoj misiji Crkve – ne samo pozivu, već životu u Hristu.
U Rimu za vreme cara Adrijana četiri hrišćanke odbile su da prinesu žrtvu idolskoj boginji Artemidi, a majka je svoje kćeri do poslednjeg trenutka učvršćivala u veri i učila ih da ne pokleknu pred strahom.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Protojerej Aleksej Mitjušin objašnjava da li ovaj čin ima veze sa spasenjem, može li se obaviti nakon sahrane i kako vernici treba da učestvuju u molitvenom ispraćaju pokojnika.
Patrijarh Porfirije i episkop Irinej govorili su o nadi, vaskrsenju i pobedi vere na praznik Spaljivanja moštiju Svetog Save pred hiljadama vernika okupljenih u Hramu na Vračaru.
Svečana akademija u hramu na Vračaru okupila je brojne vernike i zvanice, a kroz duhovnu muziku i izložbu obeleženo je 190 godina rada Bogoslovije Svetog Save.
Na današnji dan se sa poštovanjem sećamo Stefana Prvovenčanog – prvog srpskog kralja, ktitora, mirotvorca i sina svetitelja, koji je krunisao veru svoga naroda.
Kako je jedna molitva i isceljenje Jovana Damaskina iz 8. veka oblikovalo vekovne običaje, donelo svetlost u najmračnijim vremenima i postalo simbol večne zaštite manastira Hilandar.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Svetom liturgijom počelo je praznovanje, a nakon osvećenja Krsta usledio je kulturno-umetnički program uz nastupe horova i ansambala iz Bele Crkve, Beograda i Raške.
Proslava je počela večernjim bogosluženjem i promocijom spomen-knjige, nastavljena svečanom liturgijom i obraćanjima arhijereja, a završena koncertom ansambla Fenički biseri pred punom dvoranom Kulturnog centra u Baru.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Mila i Anja kreću sa majkom i bakom do stare crkve, ali kada iz šume začuju neobično zvonce, njihovo putovanje pretvara se u uzbudljivu avanturu koja će ih odvesti do svetog izvora i otkriti dragocenu porodičnu uspomenu.
Rumunski duhovnik objašnjava da post, molitva, milostinja i uzdržanje sami po sebi nisu dovoljni, jer je za Boga važno i sa kakvom namerom čovek čini ono što izgleda kao dobro.
Svetom liturgijom počelo je praznovanje, a nakon osvećenja Krsta usledio je kulturno-umetnički program uz nastupe horova i ansambala iz Bele Crkve, Beograda i Raške.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
