Uoči dana kada se Srpska pravoslavna crkva molitveno seća spaljivanja moštiju Svetog Save, profesori i učenici najstarije beogradske bogoslovije priredili su dirljivo veče ispunjeno filmom, molitvom i retkim fotografijama koje svedoče o neugasivoj veri kroz vekove.
U kripti veličanstvenog hrama Svetog Save na Vračaru, uoči dana kada se Srpska pravoslavna crkva sa dubokim poštovanjem i tugom molitveno seća bolnog događaja spaljivanja moštiju Svetog Save, održana je svečana Svetosavska akademija. Događaj su priredili profesori i učenici Bogoslovije Svetog Save, najstarije srednjoškolske ustanove u Beogradu, ostajući verni zavetu prosvetiteljstva i duhovne uzvišenosti koju je upravo Sveti Sava utemeljio.
Akademija je započela prikazivanjem dokumentarnog filma o Bogosloviji, u produkciji Informativne službe Srpske pravoslavne crkve, koji je snažno dočarao istorijski i duhovni put ove znamenite škole. Kroz snimke, reči i tonove, publika je vođena kroz decenije istrajnog služenja Bogu i narodu – kroz vreme iskušenja i obnove, kroz lica đaka i učitelja čiji su životi utkali nit neprekidnog duhovnog pregnuća.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Profesori i učenici Bogoslovije Svetog Save pripremili su svečanu Svetosavsku akademiju
Posebnu vrednost imale su retke, arhivske fotografije prikazane u ovom filmu — svedočanstva prošlih vremena, slike koje govore bez reči, prizori đaka u mantijama, liturgijskih činova i blagoslovenih trenutaka iz bogoslovskog života, koje čuvaju ne samo istorijsku nego i duboko duhovnu vrednost. Gledajući ih, činilo se kao da se i sam Sveti Sava osmehuje sa neba, bodreći pokolenja koja ga slede putem istine, ljubavi i vere.
Bogoslovija Svetog Save osnovana je 1836. godine i od tada neprekidno obrazuje mlade bogoslove, pripremajući ih za sveštenički poziv i svestrano crkveno služenje. Tokom svoje gotovo dvovekovne istorije, dala je mnoge ugledne jerarhe, teologe, profesore, pesnike i bogoljube, ostajući verna idealima svoga nebeskog zaštitnika.
U trenutku kada sećanje na spaljivanje svetiteljevih moštiju budi tugu, ali i ponos, Svetosavska akademija pokazala je da plamen vere Svetog Save, iako su mu mošti bile spaljene, i danas gori u srcima njegovih duhovnih naslednika — svetlom koje ne sagoreva, nego greje i osvetljava put.
Na dan velikog jubileja, u Deževi podno Golije, gde su se nekada nalazili dvorovi Stefana Nemanje, služena je liturgija kao snažno podsećanje na duhovno rodno mesto pravoslavnih Srba — tamo gde se rodila svetosavska iskra koja i danas greje srpski narod.
Srpska pravoslavna crkva kroz molitvu i sećanje obeležava jedno od najpotresnijih poglavlja naše istorije — trenutak kada su turski osvajači mislili da će ognjem ugasiti veru, a zapravo su probudili večnu nadu naroda u vaskrsenje slobode i duhovnog identiteta.
Svečano praznično bdenije i duhovno nadahnuta akademija, služeni uoči spomena na Spaljivanje moštiju Svetog Save, sabrali su episkope, bogoslove, vojne učenike, profesore i verni narod pod svodove najvećeg pravoslavnog hrama, potvrđujući neprolaznu snagu svetosavskog zaveta.
Tokom molitvene večeri, prazničnog bdenja i Svetosavske akademije, patrijarh srpski Porfirije govorio je o uzvišenoj ulozi sveštenstva, bogoslovskom obrazovanju i svetoj službi kao najdubljoj misiji Crkve – ne samo pozivu, već životu u Hristu.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
Arhijerejskom liturgijom koju je služio poglavar SPC i prizivom Svetog Duha, obeležen je početak novog školske sezone, uz uručenje priznanja značajnim dobrotvorima i svečani prijem za roditelje novih učenika u obnovljenim prostorijama najstarije teološke škole.
U rečima koje su odjeknule daleko izvan hrama Vaskrsenja Hristovog u Valjevu, episkop valjevski podseća da se istinska promena ne meri danima posta, već davanjem ljubavi i osloncem na Crkvu.
Izložba "Game changers2 uvodi decu u učenja stranog duhovnog sveta, dok Eparhija zvorničko-tuzlanska upozorava na opasnost od duhovne obmane i psiholoških posledica, pozivajući nastavnike da preispitaju ovakve odluke.
Završena obnova i živopis Sabornog hrama Rođenja Presvete Bogorodice svedoče o istrajnosti srpske zajednice u Argentini i nasleđu koje i danas živi kroz veru, umetnost i zajedništvo
Godinama je dolazio i bez objašnjenja zastajao na istom mestu u hramu u Libertivilu, sve dok nije razumeo šta ga tamo uporno vraća i odlučio da promeni svoj život.
Predsednik Vrhovnog sabora Islamske zajednice Srbije otvara lične i duhovne teme – od značenja praznika, preko tišine posta i borbe sa sopstvenim egom, do sećanja na svoje odrastanje i poruka o snazi zajedništva među ljudima.
Od zajedničke molitve na musali do susreta za porodičnom trpezom, praznični dani donose posebnu kulturu ophođenja u kojoj svaka izgovorena čestitka nosi poruku poštovanja, vere i bliskosti među ljudima
U besedi za utorak 6. sedmice Velikog posta, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički nas vodi kroz trenutak Getsimanije u kojem Isus bira stradanje umesto odbrane, otkrivajući veličinu ljubavi i milosti Božje.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog Kirila Jerusalimskog po starom i Svetog Ipatija po novom kalendaru. Katolici slave Svetog proroka Amosa, dok muslimani i Jevreji danas nemaju većeg opšteg praznika.
