Dok su se analizirali trendovi i pomeranja moći, iz crkvenog iskustva stigao je podsetnik na čoveka kao meru svake politike.
Postoje trenuci kada se jezik Crkve i reč globalne politike susretnu bez sudara, u tišini pažljivog slušanja i odgovorne misli. Jedan takav trenutak dogodio se danas na javnoj diskusiji posvećenoj savremenim geopolitičkim i ekonomskim pitanjima, gde je patrijarh srpski Porfirije uzeo učešće ne kao komentator dnevne politike, već kao glas savesti koji dolazi iz duhovnog iskustva i crkvenog predanja.
Povod za razgovor bila je poseta jednog od najuticajnijih svetskih ekonomista, profesora Univerziteta Kolumbija u Njujorku, Džefrija Saksa, a skup je organizovao Centar za međunarodnu saradnju i održivi razvoj (CIRSD) u okviru promocije novog izdanja časopisa "Horizons", simbolično naslovljenog "Azijsko-pacifički vek". Već sam naslov nagovestio je pomeranje težišta moći, ali i pitanje koje se ne može svesti na statistiku i tržišta: kakav će biti moralni lik tog novog poretka.
Patrijarh Porfirije se u tom kontekstu obratio kao pastir Crkve koja vekovima pamti šta znači biti mali među velikima, ali i šta znači čuvati dostojanstvo čoveka u vremenima velikih lomova. Upravo tu se otvara prostor u kojem pravoslavno iskustvo može da ponudi nešto što savremeni svet često gubi iz vida – meru, odgovornost i svest o granicama moći.
Diskusiju je moderirao predsednik CIRSD-a i glavni urednik časopisa Horizons, Vuk Jeremić, a među gostima bili su ambasador Narodne Republike Kine Li Ming, ambasador Ruske Federacije Aleksandar Bocan-Harčenko i ambasador Republike Argentine Osvaldo Narciso Maršiko, kao i brojni predstavnici diplomatskog kora, političkog života, poslovne i akademske zajednice. U takvom društvu, reč patrijarha nije delovala izdvojeno, već kao tihi korektiv – podsetnik da iza svake mape interesa stoje živi ljudi, narodi i njihove rane.
Za pravoslavnu crkvu, ulazak u razgovor o ekonomiji i geopolitici ne znači odustajanje od duhovne misije, već njeno proširenje. Patrijarh Porfirije je upravo to i pokazao: Crkva ne beži od složenih pitanja savremenosti, ali ih ne prihvata bez unutrašnjeg rasuđivanja. U vremenu u kojem se globalni odnosi sve češće svode na jezik sile i profita, njegova poruka zazvučala je kao poziv na vraćanje izgubljenoj ravnoteži.
Svetejši u Al-Magtasu prima dar koji će zlatnim slovima ostati upisan u istoriji SPC, istovremeno jačajući međureligijski dijalog i očuvanje svetih hrišćanskih tragova.
Na mestu Hristovog Krštenja, na Međunarodnoj konferenciji, poglavar Srpske pravoslavne crkve govorio je o ljubavi jačoj od mržnje, veri koja ne deli i miru koji ne nastaje dogovorima, već ličnim preobražajem čoveka.
Dvodnevni skup posvećen Prvom vaseljenskom saboru – 1.700 godina trajnog nasleđa na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu okupio je teologe, istoričare i crkvene velikodostojnike, uz izložbu umetničkih dela i bogat program predavanja.
Susret patrijarha Porfirija i princa Gazija na obali Jordana i sećanje na kosovsko-metohijsku svetinju otvorili su put daru bez presedana - odluci jordanskog kralja da SPC ustupi zemljište na prostoru od izuzetnog značaja za hrišćane.
Dok Jovanjdan u mnoge domove dolazi i kao krsna slava, Crkva podseća na molitvu koja se ne čita iz navike, već kao iskrena potreba da se čovek vrati sebi, veri i pokajanju.
Kroz lik Svetog Jovana Krstitelja, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički govori o najtežem koraku u duhovnom životu: trenutku kada čovek prestaje da upravlja svojim putem i usudi se da ga poveri Bogu.
Pravoslavni vernici danas proslavljaju Sabor Svetog Jovana Krstitelja – Jovanjdan po starom kalendaru i Svetog Jevtimija Velikog po novom. Katolici obeležavaju Svete Sebastijana i Fabijana, dok muslimani i Jevreji nemaju veliki verski praznik.
Jovanjdan je česta slava u Srba, smatra se četvrtom po brojnosti.
Veliki pravoslavni duhovnik 20. veka podseća nas da tuga nije prirodna za one koji veruju i otkriva put ka unutrašnjem miru kroz nadu, radost i Božiju ljubav.
Hleb blagoslova, molitve i tišine po receptu jednog od najstarijih kuvara na Atosu.
Ovi brzi kolači sa keksom, pistaćima i brusnicama donose raskošni slatki užitak za slavsku trpezu, spremni za posluženje za manje od sat vremena.
Selsko meso, staro jelo iz ruralnih krajeva, vraća se na trpeze kao simbol zajedništva, topline doma i prazničnih okupljanja — a tajna njegovog bogatog ukusa krije se u jednostavnim sastojcima i sporom, strpljivom krčkanju.
Pišinger je jednostavna, ali raskošna poslastica koja vekovima krasi slavske trpeze — savršena za sve koji vole spoj hrskavih oblandi i čokolade, uz miris doma i prazničnu toplinu.
Pripremite ove nežne kolačiće po receptu koji se čuva generacijama i otkrijte kako svaki zalogaj može da probudi sećanja, poveže porodicu i upotpuni praznično slavlje.
U toploj i bratskoj atmosferi, poglavar Srpske pravoslavne crkve primio je visokog gosta iz Ruske pravoslavne crkve, a razgovor je protekao u znaku zajedničke molitve, sabornosti i neraskidivih duhovnih veza dva pravoslavna naroda.
Episkop lipljanski i vojni Dositej u ime patrijarha Porfirija zahvalio generalu za ljubav prema srpskom narodu.
Predsednika Odeljenja za fizičku kulturu i sport Eparhije armavirske Ruske pravoslavne crkve pokreću zajednički turniri, digitalne igre i projekti koji spajaju crkve i mlade, dok filozofija vere postaje most između naroda.
Na praznik Obrezanja Gospodnjeg i u dan posvećen Svetom Vasiliju Velikom, liturgija u Beogradu donela je poruku o „obrezanju srca“, unutrašnjoj promeni i hrišćanskom životu koji ne počinje u običaju, već u čoveku samom.
Praznik Krštenja Hristovog u hramu Svetog Save protekao je u znaku snažne poruke poglavara Srpske pravoslavne crkve o veri koja ne beži od sveta, već ga preobražava.
Doček prepisa Bogorodice Trojeručice pretvorio je običnu večernju službu u događaj koji su vernici doživeli kao lični susret, a ne kao crkveni protokol.
Kao nastojateljica manastira Ljubostinja više od trideset godina, ostavila je duhovno nasleđe tihe požrtvovanosti, koje ostaje večni putokaz za sve koji traže mir i utehu.
Od Bele Crkve preko Ohrida do Nakučana, protojerej Slaviša Marković obnavljao je crkve i pružao utehu vernicima.
Zavetni hram na Vračaru večeras je centar molitve i svetlosti, gde se kroz ikone, sveće i melodije proživljava Hristov prvi susret sa Zakonom, duhovno obrezanje srca i početak nove godine po julijanskom kalendaru – događaji koji ne ostavljaju nikog ravnodušnim.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve poslao snažnu božićnu poruku o miru, srcu koje treba da se promeni i veri koja ne počinje od spoljašnje veličine, već iznutra.
Crkva Hristovog Rođenja jedna je najstarijih sačuvanih hrišćanskih crkava na svetu, podignuta u 4. veku, u vreme cara Konstantina.
Broj zlatnika simbolizuje godine Isusa Hrista, a vernici veruju da pronalazak dukata donosi blagoslov i napredak za narednu godinu.
Crkva nas uči da se istinska snaga ne rađa iz samodovoljnosti, već iz smirenja i svesti da bez Boga ne možemo ništa učiniti.
Stefan Popović zaplivao je sa društvom na plaži u Australiji i, u hladnim talasima kod Geelonga, pokazao da se praznik i tradicija ne vezuju za geografiju, već za veru koja putuje zajedno sa čovekom.
Razlika između Krstovdanske i Bogojavljenske vodice ne leži u "jačini“ vode, već u razlogu zbog kojeg se osvećuje.
