Pripadnici elitnih policijskih jedinica i komandiri Okružnog zatvora 23. marta polaze peške ka svetinji Svetog Vasilija Ostroškog kako bi pomogli u lečenju dvoje mališana.
Grupa pripadnika Ministarstva unutrašnjih poslova i Ministarstva pravde Srbije uskoro kreće na nesvakidašnje pokloničko i humanitarno putovanje. Oni će 23. marta 2026. godine peške krenuti iz Beograda ka Manastiru Ostrogu, sa željom da pomognu lečenje teško obolele dece – Sofije Laković iz Beograda i Feđe Alkovića iz Podgorice.
Put od Beograda do Manastira Ostroga dug je više od 400 kilometara, a ovi ljudi planiraju da ga pređu peške – korak po korak, u molitvi i nadi da će pomoći lečenje dvoje dece
Postoje putevi koji se ne mere kilometrima, već snagom namere. Jedan takav put sada počinje iz Beograda – put vere, istrajnosti i brige za bližnje, koji će nekoliko hrabrih ljudi povesti do svetinje pod ostroškim stenama.
Hod koji postaje molitva
Grupu čine pripadnici Interventne jedinice, Specijalne antiterorističke jedinice i komandiri Okružnog zatvora – Nikola Milovanović, Marko Mitić, Marko Dabižljević, Marko Lečić, Siniša Mitić, Vladica Mitić, Vladimir Jašić, Đorđe Pakljanac i Miloš Laković.
Foto: SPC
Foto: SPC
Oni su od patrijarha zatražili blagoslov i duhovni savet za put koji nije samo fizički napor, već i duhovni podvig.
Njihov cilj nadilazi lični izazov. Svaki korak biće posvećen prikupljanju pomoći za lečenje teško obolele dece - Sofije Laković iz Beograda i Feđe Alkovića iz Podgorice. Upravo zato ovaj put nosi dvostruko značenje: pokloničko putovanje ka svetinji i delo milosrđa prema onima kojima je pomoć najpotrebnija.
Patrijarh Porfirije blagoslovio je njihovu nameru i poželeo im snagu, istrajnost i pomoć Božju i Svetog Vasilija Ostroškog na putu ka Ostrogu. Patrijarh je istakao i da će Srpska Pravoslavna Crkva među prvima uplatiti materijalnu pomoć za lečenje dvoje malih svetosavaca, Sofije i Feđe.
Podsetio ih je da se suština hrišćanskog života otkriva u spremnosti da jedni drugima pomažemo i nosimo terete bližnjih. Put ka Ostrogu nije samo telesni napor, već duhovni podvig u kome svaki korak postaje molitva za one kojima je pomoć najpotrebnija.
Dok budu prolazili kroz sela i gradove na putu ka Ostrogu, ovi ljudi nosiće samo jednu želju – da njihov napor probudi solidarnost i pomogne da Sofija i Feđa dobiju šansu za bezbrižno detinjstvo.
Podvig koji spaja ljude
U pravoslavnoj tradiciji poklonička putovanja oduvek su bila više od hoda ka svetinji. Ona su put unutrašnjeg preobražaja, iskušenja i molitve. Kada se takav put spoji sa brigom za bolesne i nemoćne, dobija još dublji smisao.
U tišini dugog hoda, u umoru koji dolazi posle stotina pređenih kilometara, čovek počinje jasnije da razume smisao žrtve i ljubavi prema drugom.
Upravo u toj spremnosti da se podnese napor zarad tuđe nade, poručio je patrijarh, otkriva se krst – ali i pobeda života nad smrću. Zato će svaki njihov korak na putu ka Ostrogu biti više od hoda: biće molitva za Sofiju, Feđu i svako dete koje čeka pomoć.
Patrijarh Porfirije razgovarao je sa episkopom Grigorijem i ministrom Kostasom Kumisom o položaju hramova na podeljenom ostrvu, izazovima na istočnom Mediteranu i novoj saradnji koja bi mogla da poveže vernike dva naroda snažnije nego ikada ranije.
Predstavnici srpske zajednice u Severnoj Makedoniji dodelili su poglavaru Srpske pravoslavne crkve najviše priznanje povodom Savindana, ističući brigu o vernicima i značaj crkvenog jedinstva koje povezuje narod sa obe strane granice.
Duhovni vođa srpskog naroda traži hitnu intervenciju međunarodne zajednice kako bi se sprečila primena zakona koji preti školama, bolnicama i opstanku srpskog naroda.
U atmosferi političkih pritisaka i snažnih medijskih kampanja polemika oko predstojatelja Srpske pravoslavne crkve uklapa se u širu borbu oko Kosova i Metohije, istorijskog pamćenja i duhovnog identiteta srpskog naroda.
U pravno-bogoslovskoj analizi grčki mitropolit objašnjava zašto, prema učenju Pravoslavne crkve, zahtev za brisanje iz Knjige krštenih nije prihvatljiv.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Poglavar Srpske Pravoslavne Crkve razgovarao je o verskoj diplomatiji, zaštiti duhovnog nasleđa i jačanju odnosa sa SAD na temeljima hrišćanskih vrednosti.
Tokom susreta u Patrijaršijskom dvoru istaknuta je spremnost za nastavak saradnje i jačanje veza između pravoslavlja i američkih hrišćanskih zajednica.
Postavka podseća na značaj manastira Visoki Dečani, Gračanice, Pećke patrijaršije i Crkve Bogorodice Ljeviške, koji vekovima čuvaju tragove vere, kulture i istorije srpskog naroda.
Eparhija raško-prizrenska navodi da aktivnosti kod svetinje nisu prethodno najavljene Crkvi i upozorava da obim radova prevazilazi uobičajeno održavanje puta.
Služeći liturgiju u hramu Svetog Atinogena, patrijarh srpski Porfirije poručio je da je snaga onih koji su se borili pre vek i po proisticala iz vere i spremnosti na žrtvu.
Početak radova blagoslovio je mitropolit mileševski Atanasije, a novi gradski prostor podsetiće buduće generacije na patrijarha Varnavu Rosića, rođenog Pljevljaka koji je predvodio SPC u burnim istorijskim vremenima.
U porti manastira, nakon svete arhijerejske liturgije episkopa Teodosija, održan je program posvećen srpskoj kulturi i tradiciji, a umetnici su pesmom podsetili na duhovno nasleđe Kosova i Metohije.
Episkopa raško-prizrenskog Teodosija u drevnoj zadužbini cara Dušana dočekali su iguman Mihailo sa bratstvom i vernim narodom, nakon čega je počela sveta arhijerejska liturgija.
U vremenu kada se brak često posmatra kroz prolazna osećanja ili spoljašnje okolnosti, pravoslavna vera podseća da je njegova snaga u zavetu koji se daje pred Bogom.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
