Sa blagoslovom patrijarha Porfirija, episkop Ilarion služio je parastos stradalim Srbima, dok su porodice, vernici i predstavnici udruženja odali počast žrtvama progona i stradanja.
U Crkvi Svetog Prokopija na beogradskom groblju Orlovača, pred porodicama stradalih i brojnim vernicima, služen je parastos Srbima koji su pre 28 godina nestali, stradali i ubijeni na području opštine Orahovac u Metohiji. Molitveni pomen bio je izraz sećanja na nevino postradale i svedočanstvo da njihova imena i žrtva nisu zaboravljeni.
Povodom godišnjice masovnog kidnapovanja, progona i ubistava Srba iz orahovačkog kraja, sa blagoslovom patrijarha srpskog Porfirija, parastos je služio episkop novobrdski Ilarion. Zajedno sa vladikom, molili su se i članovi porodica stradalih Srba iz Metohije, predstavnici Udruženja porodica kidnapovanih i ubijenih, kao i brojni vernici koji su došli da odaju poštu žrtvama.
Episkop Ilarion poručio je da stradanje i žrtva nevino postradalih Srba nikada neće biti zaboravljeni. Istakao je da će se Crkva neprestano moliti za pokoj njihovih duša, ali i za utehu, snagu i istrajnost njihovih porodica, među kojima mnoge i danas žive u Orahovcu i drugim mestima Metohije.
Posebne molitve upućene su za sve porodice koje decenijama žive sa bolom zbog gubitka svojih najbližih, kao i za raseljene Srbe koji se još nisu vratili svojim domovima. Mnogi od njih i dalje nemaju mogućnost da obnove svoje nekadašnje živote na ognjištima koja su napustili, dok je njihova imovina uništena ili oduzeta.
Stradanje Srba u Orahovcu jedno je od bolnih svedočanstava stradanja srpskog naroda na Kosovu i Metohiji. Na području ove opštine, od 12. maja 1998. do 12. oktobra 2000. godine, pripadnici UČK kidnapovali su i ubili 84 Srbina. Tokom oružanih napada u julu 1998. godine, za samo nekoliko dana oteto je oko stotinu srpskih civila, dok su Srbi proterani iz sela Retimlje, Opteruša i drugih mesta.
Među zarobljenima bili su i monasi Manastira Svetih Vrača u Zočištu, kao i grupa od 35 Srba koji su oslobođeni 22. jula 1998. godine posredovanjem međunarodnih predstavnika. Međutim, stradanja nisu prestala. Otmice, ubistva, progoni i uništavanje srpske imovine nastavljeni su i tokom NATO agresije, kao i nakon usvajanja Rezolucije 1244 Saveta bezbednosti Ujedinjenih nacija.
Za pravoslavne hrišćane, molitva za upokojene predstavlja izraz ljubavi i nade u vaskrsenje. Sećanje na one koji su stradali nije samo čuvanje uspomene na prošlost, već i svedočanstvo vere da nijedan život i nijedna žrtva nisu zaboravljeni pred Bogom.
Nakon parastosa u Crkvi Svetog Prokopija, delegacija Udruženja porodica kidnapovanih i ubijenih, zajedno sa porodicama 25 Srba sahranjenih na parceli broj 1 groblja Orlovača, položila je cveće kod spomen-ploče „Za nezaborav“. Tom prilikom odali su poštu svim žrtvama terorista i sačuvali uspomenu na njihove živote.
Istog dana, sećanje na stradale Srbe iz orahovačkog kraja obeleženo je i u Velikoj Hoči u Metohiji. Kod spomenika u porti Crkve Svetog Jovana služen je parastos, a okupljeni vernici pomolili su se za pokoj duša svih postradalih.
Dvadeset osam godina kasnije, molitva za žrtve Orahovca ostaje svedočanstvo vere i sećanja. U pravoslavnoj tradiciji, pomen upokojenima nije samo okretanje ka prošlosti, već i izraz ljubavi prema onima koji su nas napustili, uz nadu u vaskrsenje i večni život.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve poručio je na mestu stradanja jasenovačkih mučenika da reč pripada molitvi, a konačna pobeda životu i Hristu vaskrslom.
Episkop novobrdski poručio je da kosovski zavet Svetog kneza Lazara nije poziv na sukob, već svedočanstvo vere, ljubavi i dostojanstvenog čuvanja onoga što je povereno kroz vekove.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog velikomučenika Prokopija po starom, dok se po novom kalendaru proslavljaju Sveti prorok Jezekilj. Katolička crkva obeležava spomendan Svetog Lovre Brindiškog, a muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Mnogi veruju da porodicu najviše ugrožavaju veliki sukobi, ali kiparski arhijerej upozorava na nešto mnogo tiše što može da promeni odnos dvoje ljudi.
Na dan kada Crkva slavi ovog velikomučenika, vernici se podsećaju priče o ugodniku Božjem koji je napustio službu rimskog cara i prihvatio put hrišćanske vere, zbog čega je podneo mučeničku smrt.
Veliki ruski svetitelj govorio je da krsni znak nije običan pokret ruke, već molitva, zaštita i svedočanstvo pripadnosti Hristu, zbog čega vernik treba da mu pristupa sa pažnjom, strahopoštovanjem i živom verom.
Iz Eparhije poručuju da SPC nije izgubila spor sa Džufkom, da on nije pripadnik nijedne kanonske Pravoslavne crkve i upozoravaju na posledice njegovih izjava po bezbednost vernika i svetinja.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Veroučitelj koga su deca obožavala, iznenada je usnuo u Gospodu – objavljeno kada će biti opelo i sahrana.
Roditelji, supruga i prijatelji mladog veroučitelja Stefana Đokića (30) slomljeni bolom dok je poglavar Srpske pravoslavne crkve u dirljivoj besedi govorio o smrti koja para srca i o veri koja jedina može da uteši.
Iz Eparhije poručuju da SPC nije izgubila spor sa Džufkom, da on nije pripadnik nijedne kanonske Pravoslavne crkve i upozoravaju na posledice njegovih izjava po bezbednost vernika i svetinja.
Srednjovekovni rukopis Srpske pravoslavne crkve, koji se više od šest vekova koristi u liturgiji, našao se u središtu spora nakon odluke Komisije BiH da ga proglasi državnom baštinom.
U čestitki povodom Obretenja moštiju Prepodobnog Sergija Radonješkog, patrijarh srpski istakao je njegov značaj kao duhovnog uzora i pozvao na jedinstvo, ljubav i prevazilaženje podela.
U opširnom saopštenju Eparhija navodi da su brojni problemi, od odnosa institucija prema Srbima do ugrožavanja crkvenih objekata i prava vernika, doveli do nesigurnosti među srpskom zajednicom na Kosovu i Metohiji.
Dva brata na putu ka moru otkrila su da najveće blago nije ono koje se može poneti u rancu, već ono koje ostaje zauvek u srcu.
Istoričar Boris Stojkovski i osnivač fondacije Lazarica Aleksandar Avramov svedoče o tragovima pisanog nasleđa ostroškog čudotvorca u vatikanskim arhivima, dok pitanje njihove dostupnosti i dalje nema zvaničan odgovor.
Devojčica sa porodicom otkriva da se najlepši dar za veliki praznik svetih apostola Petra i Pavla ne krije u stvarima, već u ljubavi, dobroti i malim delima učinjenim od srca.
Neočekivani susret na ulici postao je povod da iguman Manastira Podmaine progovori o iskušenjima, veri i načinu na koji hrišćanin treba da odgovori na neprijatnosti.
Reči duhovnika iz Vitovnice podsećaju da se najveće unutrašnje borbe često vode u čovekovim mislima.
Recept iz istočne Srbije prenosio se usmenim putem generacijama, a tajna ovog specijaliteta krije se u sporom kuvanju ovčetine, praziluka i kukuruznog brašna.
U autorskom tekstu koji prenosimo u celosti, grčki pravoslavni publicista Panajotis Ljakos podseća na svetootačko predanje koje upozorava na duboku duhovnu krizu i udaljavanje od smisla ljudskog postojanja.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
