Nakon upokojenja poglavara Pravoslavne crkve Albanije, pokrenuta je rasprava o njegovom nasledniku. Grčki mediji prenose da je mitropolit Korčanski Jovan glavni kandidat, ali izbor novog poglavara donosi velike izazove – od crkvenih do geopolitičkih.
Posle upokojenja arhiepiskopa Anastasija, jerarha koji je ostavio neizbrisiv trag u obnovi pravoslavlja u Albaniji, rasprava o njegovom mogućem nasledniku već je započela. Prema dostupnim informacijama koje objavljuju grčki mediji, za najizglednijeg kandidata smatra se mitropolit korčanski Jovan, jer se veruje da je uživao blagoslov blaženopočivšeg Anastasija.
Uloga blaženopočivšeg Anastasija
Arhiepiskop Anastasije bio je obnovitelj pravoslavne crkve u Albaniji nakon pada komunističkog režima. Tokom tri decenije, uspeo je da iznova izgradi crkve, osnuje bogoslovske škole i ojača grčki i pravoslavni identitet vernika. Njegova ličnost bila je ključna i na crkvenom i na diplomatskom nivou, što izbor njegovog naslednika čini izuzetno važnim pitanjem.
Mitropolit korčanski Jovan
Mitropolit Jovan (Pelekasis), koji trenutno upravlja Mitropolijom korčanskom, jedan je od najiskusnijih arhijereja Crkve u Albaniji. Rođen u Grčkoj, studirao je na Bogoslovskom fakultetu Univerziteta u Atini i održava bliske veze sa grčkim crkvenim i akademskim krugovima. Rukopoložio ga je upravo arhiepiskop Anastasije, uz koga je mitropolit Jovan igrao značajnu ulogu u obnovi pravoslavlja u Albaniji.
Ovaj jerarh uživa veliko poštovanje i među klirom i među vernicima, a održava i odlične odnose sa patrijarhom carigradskim Vartolomejom. Njegov izbor za poglavara Arhiepiskopije značio bi nastavak dela Anastasija, osiguravajući mirnu budućnost Crkve i očuvanje tradicionalnih veza sa pravoslavljem u Grčkoj, prenose grčki mediji.
Izazovi izbora
Izbor novog arhiepiskopa nije samo crkveno pitanje, već i geopolitičko. Pravoslavna crkva Albanije balansira između grčkog i albanskog identiteta, a istovremeno je izložena pritiscima nacionalističkih krugova koji nastoje da umanje grčki uticaj. U tom kontekstu, izbor novog poglavara uticaće na odnose Crkve sa albanskom državom, ali i sa ostalim pomesnim pravoslavnim crkvama.
Proces izbora sprovešće Sveti sinod Pravoslavne crkve Albaniji, koji čini sedam episkopa. Iako se Jovan smatra favoritom, moguće su unutrašnje konsultacije i uticaji političkih i crkvenih faktora koji bi mogli dovesti do pojave i drugih kandidata.
Budućnost Crkve u Albaniji
Budućnost Pravoslavne crkve Albaniji u velikoj meri zavisi od ličnosti koja će biti izabrana za arhiepiskopa. Očuvanje stabilnosti, vernosti pravoslavnim tradicijama i jačanje pravoslavnog identiteta biće odlučujući faktori za dalji put Crkve u narednim godinama.
Sa svojim iskustvom i duhovnim autoritetom, mitropolit Jovan deluje kao najpogodniji izbor koji bi mogao nastaviti delo blaženopočivšeg Anastasija, održavajući jedinstvo i ugled Pravoslavne crkve Albanije.
Lekari započeli delikatan proces smanjenja sedativa, dok vernici širom sveta uzdižu molitve za ozdravljenje velikog jerarha.
Uz zvuke crkvenih zvona i uprkos kiši, narod iz svih krajeva Albanije okuplja se u Sabornom hramu Vaskrsenja Hristovog kako bi odao počast i poslednji put poljubio arhiepiskopa koji je pravoslavlje u Albaniji podigao iz pepela.
Opelo arhijereja koji je posvetio život obnovi pravoslavlja u Albaniji, u Sabornom hramu Vaskrsenja Gospodnjeg u Tirani služio je patrijarh carigradski Vartolomej.
Opelu i pogrebu arhiepiskopa Anastasija prisustvovali su i predstavnici drugih crkava i verskih zajednica, kao i najviši politički predstavnici Albanije i Grčke.
Strah nas ne približava Bogu i ne može zaštititi našu decu od svih tuga, naglašava čtec Sergije.
Ko zaboravi sopstveni put, lako može zaboraviti i šta ga je oblikovalo.
Nekada se ništa iz kuhinje nije olako bacalo, a naročito ne hleb. Od nekoliko skromnih sastojaka nastaje sočan obrok sa zlatnom koricom.
Vernici će se setiti svojih preminulih, a uz odlazak u hram i na groblje vezani su brojni običaji.
Useljenje u novi životni prostor u kojem su ostale ikone prethodnih vlasnika može da otvori brojna pitanja, posebno ako se zna da su u njemu ranije živeli ljudi lošeg morala.
Sa nežnom korom, žutom glazurom i bogatim filom od čokolade i oraha, ovaj provereni recept donosi ukus kolača koji je nekada krasio svečane trpeze.
Bog vidi i ono što mi ne možemo.
Na video-snimcima vidi se evakuacija monahinja, dok se u blizini svetinje vatrogasci bore sa vatrenom stihijom.
Dom ima dubok duhovni značaj, jer se u njemu uči ljubavi, praštanju, strpljenju i požrtvovanosti.
Jedan od najpoštovanijih svetitelja novijeg doba ostavio je duboku pouku o blagorodnosti kao najvišem obliku unutrašnje lepote duše.
Vernici i istoričari zabrinuti zbog plana albanskog Ministarstva kulture da hram pretvori u muzejski prostor, što ugrožava duhovni i kulturni identitet sela.
Otac Viso je popravljao krov crkve kada se on urušio, a on propao unutar crkvenog objekta.
Albanska arhiepiskopija tvrdi da je broj pravoslavnih hrišćana u zemlji značajno potcenjen zbog metodoloških propusta i nedostatka intervjuisanja velikog broja vernika. Prema njihovim podacima, broj pravoslavaca je mnogo veći nego što je prikazano u zvaničnim rezultatima.
Ono što ovu crkvu čini posebnom jeste veličanstveni drveni ikonostas iz 18. veka.
Strah nas ne približava Bogu i ne može zaštititi našu decu od svih tuga, naglašava čtec Sergije.
Ko zaboravi sopstveni put, lako može zaboraviti i šta ga je oblikovalo.
Useljenje u novi životni prostor u kojem su ostale ikone prethodnih vlasnika može da otvori brojna pitanja, posebno ako se zna da su u njemu ranije živeli ljudi lošeg morala.
U besedi za četvrtak 19. sedmice po Duhovima Sveti Nikolaj Ohridski i Žički tumači Hristovo svedočanstvo o zajedničkom bogatstvu Oca i Sina i podseća da Božji darovi prevazilaze sve što ljudski um može da zamisli.
Ko zaboravi sopstveni put, lako može zaboraviti i šta ga je oblikovalo.
Niko u manastiru nije znao njen pravi identitet.
Dok jedni prvi put dolaze na Gazimestan, drugi mu se vraćaju godinama, a prizor stotina Srba koji u tišini i molitvi odaju počast knezu Lazaru i kosovskim junacima svedoči da sećanje na stradale ne bledi.
Crkva ne odbacuje medicinu, ali ističe da lekovi samo umiruju telo, dok se duša leči ispovešću, liturgijom i menjanjem sebe.
Pouka velikog svetitelja usmerava pažnju na slobodu izbora, ličnu odgovornost i mogućnost povratka Gospodu čak i posle pada.
Niko u manastiru nije znao njen pravi identitet.
Dok jedni prvi put dolaze na Gazimestan, drugi mu se vraćaju godinama, a prizor stotina Srba koji u tišini i molitvi odaju počast knezu Lazaru i kosovskim junacima svedoči da sećanje na stradale ne bledi.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
