Duhovna riznica 29.11.2025 | 07:30

PUT KA NEVIDLJIVOM BLAGU: Vladika Nikolaj objašnjava šta se zaista dogodi kada Hristos postane stvarni gost u vašem srcu

Slika Autora
Izvor: religija.rs
Autor: Saša Tošić
PUT KA NEVIDLJIVOM BLAGU: Vladika Nikolaj objašnjava šta se zaista dogodi kada Hristos postane stvarni gost u vašem srcu
Freepik,Religija

U besedi za 25. subotu po Duhovima, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički pokazuje kako vera, ljubav i prisustvo Hrista brišu sve granice i menjaju život iznutra.

Vera otvara vrata koja nismo ni znali da postoje, a ljubav ulazi tihim, nevidljivim korakom i popunjava sve praznine. Vladika Nikolaj Velimirović u svojoj besedi za 25. subotu po Duhovima opisuje taj unutrašnji put – kako čovek postaje ukorenjen u Hristu, kako se vera pretvara u prisustvo, prisustvo u ljubav, a ljubav u svetlost koja ne poznaje granice. Na kraju, ostaje samo Hristos, kao zreo rod na drvetu, koji sve preplavljuje i daje smisao svakom dahu i svakoj molitvi.

Beseda o useljenju Hrista u srca vernih

Da se Hristos useli vjerom u srca
vaša, da budete u ljubavi ukorijenjeni
i utemeljeni. (Ef. 3, 17)

Sa verom dolazi Hristos u srce, a sa Hristom ljubav. I tako se čovek ukorenjuje i utemeljuje u ljubavi. Prvo, dakle, vera, pa onda sa verom i prisustvo Hristovo u srcu; pa sa prisustvom Hristovim prisustvo ljubavi, a s ljubavlju sva blaga neiskazana.

U nekoliko reči apostol nam ukazuje celu stepenicu ka savršenstvu. Početak je vera, a završetak ljubav. A vera i ljubav vezuju se u živo i nerazdeljivo jedinstvo prisustvom u srcu živoga Gospoda Isusa Hrista. Sa jačanjem vere mi sve više ubijamo razdaljinu između nas i Hrista Gospoda. Što jača vera, to bliži Hristos.

Najzad se srce ispunjava Hristom i ne može da se odvoji od Hrista kao pluća od vazduha. Tada čovek, sa suzama radosti, opšti sa Hristom u srcu svome molitvom: Gospode Isuse, pomiluj me grešnoga! I neosetno srce se ispunjava svetlom i toplom ljubavlju.

Tako se ljubav sjedinjuje sa verom i nadom, i kad se sjedine, gubi se granica među njima, te čovek ne može ni mišlju odrediti dokle ide vera, a odakle počinju nada i ljubav. Kada se živi Hristos useli u njega, tada on i ne gleda više u sebi ni veru, ni nadu, ni ljubav, niti njih imenuje, nego samo Hrista vidi i Hrista imenuje.

Kao voćar u jesen što gleda zreo rod na drvetu, te ne govori više o cvetu i o listu, nego o rodu, o zrelome rodu.

O Gospode Isuse Hriste, vrhovna visino svih napora naših, poslednja stanico svih putovanja naših, približi nam se i spasi nas. Tebi slava i hvala vavek. Amin.