Od pastirice iz Lorene do zapovednice vojske i svetiteljke Rimokatoličke crkve, njen život ostaje jedno od najdramatičnijih svedočanstava spoja duhovnog uverenja i istorijskih preokreta u Evropi 15. veka
Katolička crkva danas, 30. maja, obeležava praznik Svete Jovanke Orleanke (Svete Ivane Orleanske), jedne od najpoznatijih i najznačajnijih ličnosti hrišćanske i evropske istorije. Njena životna priča, isprepletana verom, ratnim zbivanjima i velikim istorijskim preokretima, i danas se smatra snažnim simbolom duhovne postojanosti i francuskog identiteta.
Jovanka Orleanka, poznata i kao Ivana Arška ili „Djeva Orleanska“, rođena je kao Žan d’Ark 6. januara 1412. godine u selu Domremi u oblasti Lorene. Poticala je iz skromne seoske porodice, a detinjstvo je provela čuvajući stoku kao pastirica. Još u ranoj mladosti, prema crkvenom predanju, imala je duboka duhovna iskustva. Godine 1424. doživela je viziju u kojoj su joj se, kako je verovala, ukazali arhanđel Sveti Mihailo, kao i svete mučenice Katarina i Margareta. Poruka koju je tada, prema njenim rečima, primila, odredila je ceo njen život – poziv da oslobodi Francusku od engleske vlasti tokom Stogodišnjeg rata.
Vizija koja je promenila istoriju
Godine 1428. zatražila je da bude primljena kod francuskog prestolonaslednika, budućeg kralja Karla VII. Iako ga nikada ranije nije videla, prema predanju ga je prepoznala među prisutnima. Nije poznato o čemu su razgovarali, ali se taj susret smatra prelomnim trenutkom u njenom životu. Nakon tog razgovora, Jovanka napušta dvor kao zapovednica jedne jedinice francuske vojske.
Oklopljena u belom oklopu, jašući konja i sa imenom Isusa i Marije na usnama, staje na čelo francuskih trupa. Njeno prisustvo, ali i odlučnost, kao i vojna veština, iznenadili su tadašnje vojnike i zapovednike. Ubrzo postiže značajne uspehe: 1429. godine oslobađa Orlean, pobeđuje engleske snage kod Pataja i omogućava da prestolonaslednik bude krunisan u Remsu. Iste godine kralj joj dodeljuje plemićku titulu, zajedno sa njenom porodicom.
Pad, suđenje i mesto u istoriji
Međutim, ratni preokreti dovode do njenog pada. Godine 1430. biva uhvaćena u burgundskoj zasedi kod Kompjenja i potom predana Englezima za otkupninu od 10.000 franaka. Crkveni sud, kojim je upravljao biskup naklonjen Englezima, optužuje je za krivoverstvo. Nakon dugog i teškog suđenja, osuđena je na smrt i spaljena kao veštica 30. maja 1431. godine u Ruanu, u Normandiji. Prema predanju, do poslednjeg trenutka izgovarala je ime Isusa.
Njena rehabilitacija usledila je 1456. godine, kada je obnovljen sudski proces i kada su utvrđene brojne nepravilnosti. Blaženom ju je 1909. godine proglasio papa Pije X, a svetiteljkom 1920. papa Benedikt XV. Dan njenog sećanja danas je i nacionalni praznik u Francuskoj.
Jovanka Orleanka ostala je upamćena ne samo kao vojskovođa, već i kao snažan simbol vere, hrabrosti i otpora. Njena ličnost je tokom vekova inspirisala brojne pisce, slikare i kompozitore. U hrišćanskoj tradiciji poštuje se kao zaštitnica Francuske, vojnika, zarobljenika i mučenika, ali i svih onih koji trpe nepravdu ili se nalaze na društvenoj margini.
Više od pet vekova nakon njene smrti, Jovanka Orleanka ostaje ličnost koja povezuje istoriju i veru, ali i podseća koliko duboko lično uverenje može da utiče na tok jednog vremena.
Povodom 40 godina od nuklearne katastrofe, poglavar Katoličke crkve povezao ekološku krizu, sukobe i tehnološku moć u poruku koja otvara pitanje savremene etike odlučivanja i granica globalne vlasti.
Parohijani su u dvorištu hrama pronašli oskrnavljenu skulpturu Presvetog Srca Isusovog, dok je odsečena glava bila sakrivena u žbunju pored crkve. Policija slučaj istražuje kao mogući zločin iz mržnje.
Dok većina ljudi razmišlja samo o onome što ih čeka sutra, pravoslavni sveštenik otkriva zašto je upravo sadašnji trenutak mesto u kojem čovek pronalazi istinsku radost i blizinu Boga.
Ova neobična pita sa kajmakom, sirom ili mašću bila je deo trpeza u različitim balkanskim krajevima i imala svoje mesto u danima kada se nije postilo, kao i na ramazanskim večerama.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
U autorskom tekstu koji prenosimo u celosti, otac Evsevije Meandžija kroz istorijske činjenice i crkveno predanje osvetljava duboke razlike u poimanju pokloničkih putovanja u Pravoslavnoj i Katoličkoj crkvi.
Od uskršnjeg trodnevlja i noćnog bdenja do pisanica, blagoslova hrane i porodične trpeze – evo kako vernici obeležavaju ovaj veliki dan i šta svaki od tih običaja znači.
Crkveni dokument potvrđuje da katolici mogu pristupiti ksenotransplantaciji uz poštovanje etičkih smernica i brigu o životinjama, dok naučnici traže rešenja za hronični manjak donorskih organa.
Potomci Aronovih sinova vekovima čuvaju drevnu tradiciju, imaju posebne počasti u bogoslužbenom životu judaizma, ali i stroga pravila koja ih razlikuju od drugih vernika.
Od gematrije i mističnih tumačenja do svetih tekstova i običaja, brojevi u jevrejskoj tradiciji nisu samo oznake količine već nose duboku simboliku koja otkriva pogled judaizma na stvaranje, veru, čoveka i zajednicu.
Devojčica sa porodicom otkriva da se najlepši dar za veliki praznik svetih apostola Petra i Pavla ne krije u stvarima, već u ljubavi, dobroti i malim delima učinjenim od srca.
Neočekivani susret na ulici postao je povod da iguman Manastira Podmaine progovori o iskušenjima, veri i načinu na koji hrišćanin treba da odgovori na neprijatnosti.
Na praznik Rođenja Svetog Jovana Krstitelja vernici pletu venčiće od ivanjskog cveća. Saznajte šta oni simbolizuju u pravoslavnoj tradiciji i zašto ih Crkva smatra lepim izrazom narodne pobožnosti.
Posle osvajanja dve zlatne medalje na Svetskom kupu u Montrealu, članovi reprezentacije Srbije najpre su posetili Sabornu crkvu Svete Trojice, gde su zahvalili Gospodu na velikom uspehu.
Dobili su dar isceljenja, a za svoju pomoć nisu tražili ništa osim vere u Hrista, a njihov život ostao je primer milosrđa, služenja drugima i nepokolebljivosti uprkos progonima.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
