U Tornju kod Pakraca vernici i sestrinstvo Manastira Jasenovac okupili su se na Svetoj liturgiji, dok drevna svetinja na seoskom groblju čuva svedočanstvo o viševekovnom prisustvu Srba u zapadnoj Slavoniji.
Među ostacima zidova porušenog hrama, na mestu gde su nekada bili oltar i ikone i gde su se generacijama okupljali pravoslavni Srbi, ponovo je služena sveta liturgija. U selu Toranj kod Pakraca, u hramu Svetog velikomučenika Pantelejmona, koji je tokom rata razoren miniranjem, ponovo se čula molitva. Svetu službu Božju služio je paroh pakrački, protojerej-stavrofor Karađorđe Derajić, sa vernim narodom i sestrinstvom Manastira Jasenovac.
Danas su od hrama ostali zidovi i tragovi njegovog nekadašnjeg izgleda, ali je među njima ponovo zaživela molitva. Tamo gde je rat ostavio ruševine, okupili su se vernici da se pomole Svetom Pantelejmonu. Liturgija je tako još jednom pokazala da razaranje svetinje nije značilo i kraj molitvenog života na ovom mestu.
Toranj se kao pravoslavno selo prvi put pominje u popisu stanovništva iz 1698. Više od tri veka kasnije, u njemu se i dalje čuva sećanje na život srpskog naroda u zapadnoj Slavoniji. Nova crkva Svetog Pantelejmona podignuta je 1931, ali je tokom rata devedesetih godina stradala, a 1992. razorena je miniranjem.
Sudbina Tornja ne može se odvojiti od stradanja Srba u zapadnoj Slavoniji tokom ratova devedesetih godina. Tokom 1991. usledili su progoni i raseljavanja srpskog stanovništva, a brojna sela ostala su bez svojih stanovnika, domova i svetinja. Na širem području zapadne Slavonije veliki broj Srba bio je proteran ili raseljen, dok su stradali njihova imovina, kao i kulturno i duhovno nasleđe.
Te godine ostavile su duboke tragove i na području Pakraca. Pored stradanja i progona stanovništva, uništavane su kuće, sela i pravoslavne svetinje. Zbog toga današnja liturgija u Tornju ima posebno značenje. Ona nije samo molitveno sećanje na jedan porušeni hram, već i svedočanstvo o vekovima života Srba u ovom kraju.
Na mesnom groblju u Tornju nalazi se još jedan hram Svetog Pantelejmona, mnogo stariji od porušene crkve u selu. Pretpostavlja se da je nastao u 15. veku kao katolička zavetna kapela Svete Trojice. Od 1797. nalazi se u posedu Srpske pravoslavne crkve, a u njemu su se bogosluženja održavala sve do 1931, kada je u selu podignuta nova crkva.
Stari hram predstavlja dragocen trag viševekovne istorije ovog kraja. Od 1962. ima status spomenika kulture, a 1976. ušao je u program kulturnog razvitka Hrvatske. Njegova obnova počela je 1990, ali je rat prekinuo radove. Obnova je nastavljena 1993.
Tako u Tornju postoje dve svetinje posvećene istom svetitelju. Jedna je vekovima čuvala molitveni život sela, dok je druga podignuta kao novi dom parohijske zajednice. Jedna je preživela rat, a druga je ostala u ruševinama. Ipak, obe danas svedoče o dugom prisustvu i životu Srba u zapadnoj Slavoniji.
Zato liturgija služena među zidovima porušenog Hrama Svetog Pantelejmona ima snagu koja prevazilazi samo jedan bogoslužbeni događaj. Na mestu gde su ostali tragovi ratnog razaranja ponovo su se čuli crkveni pojci. Tamo gde je nekada bila svetinja koju je rat pokušao da izbriše, ponovo su se okupili vernici.
Jer hram mogu da poruše, ali molitvu ne mogu da sruše. Zidovi mogu nestati, ali sećanje na svetinju ostaje. A kada se među ruševinama ponovo služi liturgija, onda i samo mesto dobija novi glas: glas molitve, sećanja i nade.
U dalmatinskom selu u zaleđu Splita, gde su generacije pravoslavnih Srba čuvale svoju veru, vernici su se okupili oko hrama Svete velikomučenice Nedelje.
Praznik Svetih prebilovačkih i ostalih hercegovačkih mučenika okupio je Crkvu i narod u selu koje je prošlo kroz najteža iskušenja 1941. godine, ali je iz pepela ponovo vaskrslo kao simbol vere, nade i nepokolebljivog pamćenja.
Manastir obeležava 540 godina od osnivanja, 270 godina od osvećenja hrama i dve decenije od obnove monaškog života, uz podsećanje na njegovu veliku duhovnu i kulturnu ulogu kroz istoriju.
Patrijarh srpski služio svetu Liturgiju u Mirijevu na praznik Svetog Pantelejmona i besedio o veri, molitvi „Gospode, pomiluj“ i čovekovom odnosu prema Bogu.
U Tornju kod Pakraca vernici i sestrinstvo Manastira Jasenovac okupili su se na Svetoj liturgiji, dok drevna svetinja na seoskom groblju čuva svedočanstvo o viševekovnom prisustvu Srba u zapadnoj Slavoniji.
U besedi za sredu 11. sedmice po Duhovima, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički upozorava da će nestati zemlja i dela na njoj, ali ne i odgovornost čoveka pred Bogom.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svete apostole Silu, Siluana, Kriskenta, Epeneta i Andronika po starom, dok se po novom kalendaru obeležavaju Sveti mučenici Fotije i Anikita Nikomidijski i drugi s njima. Katolička crkva obeležava spomendan Blaženog pape Inocenta XI, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Svetogorski starac objašnjava šta se događa u čoveku kada se smiri, zadobije blagodat Božiju i prestane da dozvoljava brigama da mu zavladaju dušom.
Njihov život bio je ispunjen propovedanjem, služenjem Crkvi, stradanjem i podnošenjem različitih iskušenja.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Sa nežnom korom, žutom glazurom i bogatim filom od čokolade i oraha, ovaj provereni recept donosi ukus kolača koji je nekada krasio svečane trpeze.
Starešina Hrama Svete Trojice u Mudrakovcu upozorio vernike na pojačano misionarsko delovanje nepravoslavnih zajednica.
Crkveni Tipik određuje i dane kada se opelo ne služi.
Vernici su u tišini odali počast mučenicima kusonjskim, stvarajući duboko emotivnu atmosferu koja inspiriše Srbe u Hrvatskoj da čuvaju sećanje svojih predaka.
U Orahovici je služena arhijerejska liturgija na kojoj je mitropolit Joanikije uputio snažne reči o monaškom podvigu, dok je episkop Jovan činom male shime zamonašio iskušenika Dimitrija, dodelivši mu monaško ime Diodor.
U Sabornom hramu Preobraženja Gospodnjeg Svetu arhijerejsku Liturgiju služili su vladike Kirilo i Jovan.
Bez prethodne najave uklonjena su pravoslavna znamenja kod Vrbovskog, što je među potomcima upokojenih izazvalo ogorčenje i bol.
U razgovoru sa Džoni Ernst i predstavnicima Ambasade SAD u Prištini otvorena su najosetljivija pitanja položaja Crkve i vernog naroda, od zaštite Visokih Dečana i uloge KFOR-a do pritisaka, hapšenja i sve dubljeg nepoverenja.
Crkva upozorila da incident nije slučajan i zatražila hitnu reakciju nadležnih, ali vernike pozvala da ostanu mirni, dostojanstveni i nepokolebljivi u veri: "Nećemo na mržnju odgovarati mržnjom".
Patrijarh srpski služio svetu Liturgiju u Mirijevu na praznik Svetog Pantelejmona i besedio o veri, molitvi „Gospode, pomiluj“ i čovekovom odnosu prema Bogu.
Manastir obeležava 540 godina od osnivanja, 270 godina od osvećenja hrama i dve decenije od obnove monaškog života, uz podsećanje na njegovu veliku duhovnu i kulturnu ulogu kroz istoriju.
Porodica Maraš prošlog leta došla je u manastir sa željom da dobije dete, a nekoliko nedelja kasnije Milena je saznala da je trudna. Dečaku su dali ime po Svetom Jakovu Tumanskom, a danas su ga doveli da primi Svetu tajnu krštenja.
Kada Pavle i Lenka pronađu neobičnu kutiju sa krstom i krenu za tragovima koje je ostavila njihova tetka Snežana, otkriće da se najveće blago ne krije u kutiji, već u srcu čoveka.
Šestorica osumnjičenih uhapšena su zbog incidenta u manastiru Svetog Jakova, dok hrišćanski predstavnici upozoravaju na sve učestalije nasilje nad vernicima i svetinjama u Jerusalimu.
Posebnu umetničku vrednost predstavlja ikonostas od orahovog drveta, izrađen 1833. godine.
Ova starinska poslastica sa šljivama i bademima nosi ime Mihajla Pupina, kome je, prema predanju, upravo ona bila omiljena.
Peticija je predata crnogorskim državnim zvaničnicima, dok istorijski navodi i pismo mitropolita Amfilohija svedoče o starom hramu Svete Trojice i litijskoj tradiciji koja je vekovima okupljala vernike na vrhu Rumije.
Posle smrti patrijarha Adrijana car je zabranio izbor njegovog naslednika i stavio Crkvu pod državnu kontrolu, dok su njegove reforme i promene verskih običaja deo sveštenstva i naroda videli kao potvrdu najstrašnijih proročanstava.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
