O vremenu podizanja hrama i njegovom osnivaču nema podataka ni u drugim pisanim izvorima srednjeg veka, a prema narodnom predanju manastir je podigao despot Stefan Lazarević
Manastir Koporin se nalazi u udolini istoimene reke, na tri kilometara od Velike Plane, u trouglu koji čini put Velika Plana – Smederevska Palanka – Rača. Smešten je u prostoru valovite Šumadije i okružen bogatim poljima zasejanih pšenicom i kukuruzom, kao i zasadima vinograda i voćnjaka.
Danas nije poznato kada je manastir Koporin tačno podignut niti ko je njegov ktitor, pošto nisu sačuvani primarni izvori karakteristični za srpske srednjovekovne manastire: osnivačka povelja, ktitorski natpis i ktitorska kompozicija.
O vremenu podizanja hrama i njegovom osnivaču nema podataka ni u drugim pisanim izvorima srednjeg veka, a prema narodnom predanju manastir je podigao despot Stefan Lazarević. Portret despota Stefana na južnoj strani zapadnog zida hrama svedoči o nekakvom njegovom učešću, ali kako u ruci ne nosi model crkve, što je prema ondašnjim ikonografskim kanonima bio uobičajen znak ktitorstva, mnogi istraživači izražavaju sumnju da je jedan tako skroman manastir mogao biti njegova zadužbina.
Radije iznose pretpostavku da je bio "suktitor", tj. onaj koji je završio od drugog već započeti manastir ili ga oduzeo nekom velikašu zbog "nevere". U nedostatku pisanih podataka, vreme osnivanja manastira se takođe procenjuje na osnovu analize starosti i sadržaja portreta despota Stefana.
Ako se pretpostavi da je portret ktitorska kompozicija, sledi da je manastir podignut u periodu između 1402, u periodu posle bitke kod Angore.
Molitvama sveštenika rođeno više od 2.000 dece
Schutterstock
Majka i dete, ilustracija.
Manastir Koporin kod Velike Plane je poznat po tome što tu dolaze žene, koje imaju problem sa začećem, iz čitavog sveta da bi im sveštenik očitao molitvu za potomstvo. U manastirskoj crkvi pored moštiju Svetog despota Stefana Lazarevića, sveštenici svakodnevno čitaju molitve za potomstvo.
Poznati slikar i ikonopisac iz Beograda je u znak zahvalnosti crkvi poklonio ikonu većeg formata u čijem uglu je napisano ime devojčice tj. njegove ćerke. On je dobio ćerku, nakon što se sa suprugom molio u ovoj svetinji.
Roditelji dolaze redovno da se zahvale Gospodu i Svetom despotu Stafanu Lazareviću zbog blagoslovenog potomstva. Iz svetinje poručuju samo jedno: "Blažen je onaj koji bogougodno vaspita decu svoju".
Mnoge porodice su pronašle utehu i spas u manastiru Tumane, gde su nakon iskrenih molitvi i razgovora sa duhovnicima doživeli čuda, poput bračnog para Jevtić koji su, nakon gubitka blizanaca, postali roditelj male Darije.
Marija i Nebojša iz Male Ježevice kod Požege sa svojom dečicom svakog praznika oživljavaju drevnu srpsku tradiciju - troje mališana odrasta uz molitvu, negovanje tradicije i ljubav, koja ruši sve prepreke.
Šta je ekranokratija i kako ekrani menjaju naš mozak, odnose i svakodnevicu – upravnik Misionarskog odeljenja Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke, prezviter Oliver Subotić, otkriva suptilne opasnosti modernog doba i načine zaštite od njihovog uticaja.
Sveštenik Oliver Subotić navodi da svaka žena koja se sprema na abortus treba da razgovara sa sveštenikom svoje verske zajednice i da nakon toga donese tu odluku.
Od dovratnika do vitrine, neke navike u rasporedu svetinja potiču iz pogrešnih tumačenja, a prema učenju Crkve, mesto koje im dajemo otkriva koliko razumemo njihovu pravu ulogu u svakodnevnom životu.
Dok je javnost gledala glamur, iza zatvorenih vrata vodila se tiha borba za starateljstvo, pravo na izbor i detinjstvo oslobođeno uticaja kontroverzne verske organizacije kojoj je bivši suprug glumice Kejti Holms ostao veran.
Gotovo četiri decenije otac Slobodan bio je oslonac parohijanima, predvodio sveštenstvo kao arhijerejski namesnik i ostavio snažan trag u crkvenom životu.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Bez miksera, bez čekanja i bez raskoši, ovaj recept čuva duh porodičnih okupljanja i dana kada crkveni kalendar dopušta da se radost podeli i kroz desert koji nije postan.
Monahinja Efimija otkrila je detalje i o svom ocu Vladanu, partizanu i bivšem logorašu, koji je preživeo strahovitu avanturu bežanja iz logora, uključujući i neverovatnu priču o tome kako je spasio jednog Jevrejina i postao pilot u NOB-u, što joj je delovalo kao fantastična priča dok nije pronašla dokaze.
Dok jedni u njemu vide simbol zajedništva, drugi postavljaju pitanja o njegovom mestu u prostoru grada i značenju koje nosi u širem društvenom kontekstu.
Crkva svetog Marka u Užicu otkriva slojeve prošlosti - od izgubljene brvnare i burnih istorijskih preokreta, do neobičnog zvonika, vrednih ikona i živog liturgijskog života koji traje bez prekida.
Eparhija zagrebačko-ljubljanska ne ostavlja prostor za relativizaciju – traži odgovornost, upozorava na posledice i ukazuje da je pogođeno nešto mnogo dublje od same svetinje
Dobrun kod Višegrada krije priču o monasima, carevima, razaranjima i obnovama koje prkose vremenu, mesto gde se slojevi istorije ne čitaju, nego osećaju pod nogama i u tišini zidova.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Desert iz hercegovačkog kraja nastaje spajanjem voćnog namaza, brašna i vode, zatim se kratko peče i preliva toplim šećernim sirupom, čime dobija prepoznatljivu tamnu aromu.
