O vremenu podizanja hrama i njegovom osnivaču nema podataka ni u drugim pisanim izvorima srednjeg veka, a prema narodnom predanju manastir je podigao despot Stefan Lazarević
Manastir Koporin se nalazi u udolini istoimene reke, na tri kilometara od Velike Plane, u trouglu koji čini put Velika Plana – Smederevska Palanka – Rača. Smešten je u prostoru valovite Šumadije i okružen bogatim poljima zasejanih pšenicom i kukuruzom, kao i zasadima vinograda i voćnjaka.
Danas nije poznato kada je manastir Koporin tačno podignut niti ko je njegov ktitor, pošto nisu sačuvani primarni izvori karakteristični za srpske srednjovekovne manastire: osnivačka povelja, ktitorski natpis i ktitorska kompozicija.
O vremenu podizanja hrama i njegovom osnivaču nema podataka ni u drugim pisanim izvorima srednjeg veka, a prema narodnom predanju manastir je podigao despot Stefan Lazarević. Portret despota Stefana na južnoj strani zapadnog zida hrama svedoči o nekakvom njegovom učešću, ali kako u ruci ne nosi model crkve, što je prema ondašnjim ikonografskim kanonima bio uobičajen znak ktitorstva, mnogi istraživači izražavaju sumnju da je jedan tako skroman manastir mogao biti njegova zadužbina.
Radije iznose pretpostavku da je bio "suktitor", tj. onaj koji je završio od drugog već započeti manastir ili ga oduzeo nekom velikašu zbog "nevere". U nedostatku pisanih podataka, vreme osnivanja manastira se takođe procenjuje na osnovu analize starosti i sadržaja portreta despota Stefana.
Ako se pretpostavi da je portret ktitorska kompozicija, sledi da je manastir podignut u periodu između 1402, u periodu posle bitke kod Angore.
Molitvama sveštenika rođeno više od 2.000 dece
Schutterstock
Majka i dete, ilustracija.
Manastir Koporin kod Velike Plane je poznat po tome što tu dolaze žene, koje imaju problem sa začećem, iz čitavog sveta da bi im sveštenik očitao molitvu za potomstvo. U manastirskoj crkvi pored moštiju Svetog despota Stefana Lazarevića, sveštenici svakodnevno čitaju molitve za potomstvo.
Poznati slikar i ikonopisac iz Beograda je u znak zahvalnosti crkvi poklonio ikonu većeg formata u čijem uglu je napisano ime devojčice tj. njegove ćerke. On je dobio ćerku, nakon što se sa suprugom molio u ovoj svetinji.
Roditelji dolaze redovno da se zahvale Gospodu i Svetom despotu Stafanu Lazareviću zbog blagoslovenog potomstva. Iz svetinje poručuju samo jedno: "Blažen je onaj koji bogougodno vaspita decu svoju".
Mnoge porodice su pronašle utehu i spas u manastiru Tumane, gde su nakon iskrenih molitvi i razgovora sa duhovnicima doživeli čuda, poput bračnog para Jevtić koji su, nakon gubitka blizanaca, postali roditelj male Darije.
Marija i Nebojša iz Male Ježevice kod Požege sa svojom dečicom svakog praznika oživljavaju drevnu srpsku tradiciju - troje mališana odrasta uz molitvu, negovanje tradicije i ljubav, koja ruši sve prepreke.
Šta je ekranokratija i kako ekrani menjaju naš mozak, odnose i svakodnevicu – upravnik Misionarskog odeljenja Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke, prezviter Oliver Subotić, otkriva suptilne opasnosti modernog doba i načine zaštite od njihovog uticaja.
Sveštenik Oliver Subotić navodi da svaka žena koja se sprema na abortus treba da razgovara sa sveštenikom svoje verske zajednice i da nakon toga donese tu odluku.
U knjizi "Kod starca Porfirija" Konstantinos Janicijotis beleži susret sa supružnicima kojima je svetitelj ukazao na posledice manjka ljubavi među roditeljima, koje mogu uticati na dete još pre rođenja.
Praznički dani obeleženi su životom pod otvorenim nebom, simbolima zahvalnosti i sećanjem na put kroz pustinju, dok se porodice okupljaju uz molitve, prazničnu trpezu i drevne običaje.
Povodom najvećeg hrišćanskog praznika posvećenog ženama, podsećamo na besedu mitropolita šumadijskog, izgovorenu u Staroj kragujevačkoj crkvi, kao snažno svedočanstvo o porodici, odgovornosti roditelja i veri koja ne počinje u hramu, već u domu.
U vremenu kada sve manje slušamo, a prečesto zaboravljamo na poštovanje, arhimandrit Stefan podseća: pazite kako govorite majci – jer reč upućena majci, ide pravo Bogu.
Episkop Jerotej je u svom pozdravnom slovu zahvalio arhijerejima, sveštenstvu, sestrinstvu manastira, gostima i vernom narodu na radosti evharistijskog sabranja, a prazničnu besedu "proizneo" je vladika Heruvim.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Mila i Anja kreću sa majkom i bakom do stare crkve, ali kada iz šume začuju neobično zvonce, njihovo putovanje pretvara se u uzbudljivu avanturu koja će ih odvesti do svetog izvora i otkriti dragocenu porodičnu uspomenu.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
