U Ježevici, nadomak Čačka, srednjovekovni zidovi i živo narodno sabranje stapaju se u istu priču, od predanja o 1330. godini do današnjih okupljanja vernika i praznika koji i dalje pune manastirsku portu.
U podnožju planine Jelice, gde se brežuljci lagano spuštaju ka čačanskim selima, nalazi se Manastir Ježevica, jedna od najstarijih svetinja ovog kraja i mesto u kojem se istorija i duhovni život i danas prirodno prepliću.
Predanje govori da je manastir podigao kralj Stefan Dečanski 1330. godine, pa se Ježevica ubraja u red srednjovekovnih zadužbina koje su oblikovale duhovni identitet ovog prostora. I danas, gotovo sedam vekova kasnije, ovaj manastir ostaje mesto kojem se ljudi vraćaju, bilo u molitvi, bilo u tišini koja ovde ima posebnu težinu.
Arhitektura manastira ne nameće se posetiocu, već ga dočekuje jednostavnošću i skladom. Kamen i drvo, vreme i priroda, u Ježevici deluju kao da su se navikli jedno na drugo. Porta je mirna, a zvuk koraka i povremeno zvono crkve postaju deo ambijenta koji nikoga ne požuruje.
U takvom prostoru odvija se i život manastira, koji se ne svodi samo na praznike, ali u njima dobija svoj svečani izraz. Tako i manastirska slava, kada se obeležava prenos moštiju Svetog Nikole, u narodu poznatog kao Mladi Nikola ili Letnji Nikoljdan, okuplja vernike iz Ježevice, Banjice, Lipnice, Rajca, Slatine, Baluge i okolnih sela čačanskog kraja. To je dan kada se u porti jasno vidi kontinuitet jednog dugog sabiranja koje traje generacijama.
- Veliki je praznik za ovu našu svetu obitelj koja za četiri godine slavi sedam vekova postojanja. Ako Bog da, 2030. godine obeležićemo 700 godina ove svetinje - rekao je otac Bogdan Mitrović za RINU.
On podseća da Ježevica zauzima važno mesto među najstarijim svetinjama ovog kraja i da njena istorija govori sama za sebe.
- Čačanska crkva izgrađena je 1192. godine, a manastir Ježevica 1330. godine. Kao zadužbinar pominje se Sveti kralj Stefan Dečanski koji je podigao i slavne Dečane - pojasnio je otac Bogdan.
I pre i posle velikog slavskog sabranja, Ježevica ostaje otvorena za vernike koji dolaze tiho, bez najave i bez povoda. Neki dolaze da zapale sveću, neki da se pomole, a neki samo da u tišini provedu trenutak koji ne pripada svakodnevnoj žurbi.
Danas Manastir Ježevica stoji mirno podno Jelice, bez potrebe da privlači pažnju, ali sa jasnim osećajem trajanja. U njegovoj tišini, u jednostavnosti prostora i u sabranosti ljudi koji mu dolaze, prepoznaje se priča o mestu koje ne menja svoju suštinu, iako prolazi kroz vreme.
Od Svetog Save i Stefana Nemanje preko Trojeručice i rukopisa do požara koji umalo nije promenio sudbinu - priča o svetom mestu koje više od osam vekova traje između istorije, vere i monaškog života. Malo poznati detalji iz prošlosti, zajedno sa svedočanstvima vernika o čudima, otkrivaju drugačiju sliku jedne od najvažnijih svetinja na Balkanu. Između Golupca i Đerdapa, u manastiru iz 14. veka, susreću se tišina, predanje o svetiteljima i ispovesti vernika koji tvrde da su ovde doživeli ono što nisu mogli da objasne nigde drugde. Od Nemanjića i Svetog Save do legendi o skrivenom blagu i izvoru za koji se veruje da ima posebnu snagu, svetinja u dolini reke Studenice i dalje spaja proverenu istoriju i predanja koja ne prestaju da žive.
RINA
Crkve i manastiri
09:00 | 09.06.2026
ŠTA SE KRIJE IZA ZIDINA HILANDARA KOJE ČUVAJU IDENTITET SRPSKOG NARODA: Najveće srpske svetinje 1. deo
Crkve i manastiri
10:19 | 10.06.2026
PLAMEN KOJI UMALO NIJE IZBRISAO OSTROG PRELOMNI JE TRENUTAK U OVOM MANASTIRU: Najveće srpske svetinje 2. deo
Crkve i manastiri
10:32 | 11.06.2026
SVETO MESTO U KOM SE DESILO NAJVIŠE ISCELJENJA I ČUDA U NOVIJOJ ISTORIJI SRBIJE: Najveće srpske svetinje 3. deo
Crkve i manastiri
10:25 | 12.06.2026
MANASTIR U KOJEM SE OBLIKOVALA SRPSKA DRŽAVA I DANAS KRIJE BROJNA PITANJA: Najveće srpske svetinje 4. deo
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Otac Hrizostom je naglasio da temelj svakodnevne molitve treba da budu reči kojima čovek traži Božiju milost, oproštaj grehova i spasenje, kako za sebe, tako i za svoje bližnje.
Zbog toga što nije želela da se odrekne vere u Hrista, Svete Marine odrekao se i rođeni otac.
Jednostavan obrok za post na vodi priprema se od sastojaka koje gotovo svi imaju kod kuće, a retko se pojavljuje na savremenim kulinarskim sajtovima.
Eparhija raško-prizrenska navodi da aktivnosti kod svetinje nisu prethodno najavljene Crkvi i upozorava da obim radova prevazilazi uobičajeno održavanje puta.
Sveti oci učili su da hrišćanin ne sme da gradi svoje odnose na praznim rečima i prolaznim pohvalama.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Na dan kada Crkva slavi Prenos moštiju Svetog Nikolaja, manastir Ježevica zasijao je u punom liturgijskom sjaju — uz svetu liturgiju koju je služio vladika Justin, osvećenje novih ikona i molitveno sabranje kao svedočanstvo žive vere.
Zbog izgradnje Hidroelektrane „Mratinje“ svetinja iz 16. veka morala je da bude rastavljena i preneta na novu lokaciju, zajedno sa dragocenim freskama, riznicom i svedočanstvima o srpskoj duhovnoj baštini.
Samozvani „arhiepiskop“ Nikola Džufka pokušava da prisvoji crkvu u Rakitnici, dok stručnjaci upozoravaju da istorijski tragovi potvrđuju njenu vezu sa vremenom kneza Lazara i srpskim nasleđem.
Sagrađen tamo gde se planinska reka gubi pod zemljom, a stena postaje zid crkve, manastir Crna Reka čuva mošti Svetog Petra Koriškog i jedinstveno nasleđe srpskog pećinskog monaštva.
Meštani ovog sela veruju u čudotvorne moći ove crkve, tvrdeći da mnogi posetioci, zahvaljujući veri, ubrzo dobiju potomstvo ili dožive poboljšanje u životu.
Mnogi koji prolaze kroz Himaru zastaju da se pomole, zapale sveću i odaju poštovanje svetitelju čiji je život bio posvećen služenju Bogu i narodu.
Na mestu gde je Stefan Uroš IV Dušan Nemanjić prvobitno sahranjen, nakon manastirske slave služen je parastos prvom srpskom caru.
U porti manastira, nakon svete arhijerejske liturgije episkopa Teodosija, održan je program posvećen srpskoj kulturi i tradiciji, a umetnici su pesmom podsetili na duhovno nasleđe Kosova i Metohije.
Episkopa raško-prizrenskog Teodosija u drevnoj zadužbini cara Dušana dočekali su iguman Mihailo sa bratstvom i vernim narodom, nakon čega je počela sveta arhijerejska liturgija.
Služeći liturgiju u hramu Svetog Atinogena, patrijarh srpski Porfirije poručio je da je snaga onih koji su se borili pre vek i po proisticala iz vere i spremnosti na žrtvu.
Početak radova blagoslovio je mitropolit mileševski Atanasije, a novi gradski prostor podsetiće buduće generacije na patrijarha Varnavu Rosića, rođenog Pljevljaka koji je predvodio SPC u burnim istorijskim vremenima.
Nakon decenija ćutanja, na jednom od prvih srpskih stratišta u Istočnoj Bosni prvi put je služen pomen žrtvama, među kojima su bili i sveštenici koji su ostali uz svoj narod do smrti.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
