Pravoslavnih hrišćana u svetu ima između 200 i 260 miliona, a najviše ih je u zemljama Balkana, Rusiji i Grčkoj, gde vera i tradicija i dalje žive punim plućima.
Pravoslavna vera, sa bogatom istorijom dugom skoro dva milenijuma, danas okuplja između 200 i 260 miliona vernika širom sveta, prema podacima objavljenim na portalu pewresearch.org. Iako je tačan broj teško odrediti zbog migracija i različitih statističkih metoda, jasna je činjenica da pravoslavlje ostaje jedna od najvažnijih grana hrišćanstva.
Najveći centar pravoslavlja nalazi se u Rusiji, gde pravoslavnih vernika ima oko 100 miliona — gotovo polovina svih pravoslavaca na svetu. Velike zajednice postoje i u Ukrajini, gde je vera dugo bila stub nacionalnog identiteta, ali i u Grčkoj, Rumuniji, Bugarskoj i na Balkanu. U Srbiji, pravoslavlje je vera većine, sa preko 81% stanovništva koji se izjašnjavaju kao pravoslavni hrišćani.
Srpska pravoslavna crkva procenjuje da ima oko 8 miliona vernika u svetu, uključujući dijasporu, koja se iz godine u godinu širi. Ova crkva, kao i druge pravoslavne zajednice, simbolizuje ne samo verski već i kulturni i istorijski identitet naroda.
Interesantno je da je pravoslavlje jedina grana hrišćanstva koja je odolela brojnim izazovima kroz vekove — od osmanske vlasti do komunističkih režima — i uspešno sačuvala duboku duhovnu tradiciju. U pravoslavnoj veri naročito je snažan osećaj pripadnosti zajednici, kao i poseban odnos prema Svetim tajnama i liturgiji koja se vekovima prenosi bez promena.
Međutim, u savremenom dobu pravoslavne zajednice se suočavaju i sa izazovima: sekularizacijom u zapadnim zemljama, migracijama i sve manjim brojem mladih koji aktivno praktikuju veru. Uprkos tome, pravoslavlje i dalje ima snažan uticaj u mnogim državama, često predstavljajući stub nacionalnog identiteta i duhovnog života.
Na primer, u Grčkoj više od 90% stanovništva izjašnjava se kao pravoslavni hrišćani, a u Rumuniji oko 81%. Ove zemlje sa pravoslavnim većinama neguju bogatu crkvenu umetnost, arhitekturu i običaje, koje mnogi smatraju sržnim delom svog nasleđa.
Upravo zbog tog spoja vere, tradicije i kulture, pravoslavlje ostaje vitalno i u 21. veku, sa vernicima koji sa ponosom čuvaju svoj identitet i duhovnost.
Sveti Tihon Amatunski Čudotvorac je rođen je u Amatuntu na Kipru, gde je živeo apostolskim životom i učio ljude hrišćanskoj veri.
Ovaj značajan događaj desio se po blagoslovu episkopa Justina i označava osnivanje prve parohije Srpske pravoslavne crkve u ovom delu Španije.
Služeći liturgiju na praznik Svete mučenice Agripine, mitropolit šumadijski podsetio je da vera bez dela ostaje prazna i upitao vernike da li im je vera istinska ili samo puka tradicija.
Na ikonostasu trepti plamen sveće - a ruka koja ju je zapalila možda ne veruje u Boga. Zašto ljudi koji ne veruju i dalje pale sveće u crkvama?
Iza slavnih imena krije se zajednički predak iz Like čija loza otkriva fascinantnu povezanost naučnika koji je oblikovao svet i žene koja je stajala pored Josipa Broza Tita.
Dom se smatra malom Crkvom, a roditelj onim koji ne vaspitava samo rečima, već prevashodno sopstvenim primerom.
Zapis iz starog "Srbskog kuvara" donosi slatkiš od svega nekoliko osnovnih sastojaka, bez aditiva i trikova, ali sa ukusom koji pamte i deca i odrasli.
Pozdravljajući sabrane, patrijarh srpski Porfirije podsetio je da ova institucija od osnivanja 1826. godine traje zahvaljujući spoju ljubavi, odgovornosti i služenja zajedničkom dobru, ostajući oslonac duhovnog i kulturnog pamćenja srpskog naroda.
U Jevanđelju po Mateju opisano je kako će Sin čovečiji razdvojiti ljude "kao pastir što razdvaja ovce od jaradi", te će jednima reći: "Hodite, blagosloveni Oca mojega", a drugima: "Idite od mene".
Odluka gradske vlasti i Mitropolije otvorila je put ka izgradnji crkve posvećene Ostroškom Čudotvorcu, kao trajnom mestu sabiranja i nade u Podgorici.
Hleb blagoslova, molitve i tišine po receptu jednog od najstarijih kuvara na Atosu.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Recept iz "Srbskog kuvara" donosi miris cimeta, posne delicije i vekovnu tradiciju pravoslavnih kuhinja pravo na vaš sto.
Ulazili su u oltar, ispovedaonicu i trapove, a odgovor mitropolita Metodija oduševio je vernike: „Krijem ga u svom srcu“
Na današnji dan se sa poštovanjem sećamo Stefana Prvovenčanog – prvog srpskog kralja, ktitora, mirotvorca i sina svetitelja, koji je krunisao veru svoga naroda.
U pustinju ga je doveo njegov angel hranitelj.
Patrijarha Porfirija dočekao je starešina Podvorja Srpske Pravoslavne Crkve u Moskvi Preosvećeni Episkop remezijanski Stefan.
Od ustoličenja do susreta sa najvažnijim ličnostima sveta, patrijarh Porfirije je u protekle četiri godine oblikovao istoriju Srpske pravoslavne crkve, donoseći mir i duhovnu snagu.
Iza slavnih imena krije se zajednički predak iz Like čija loza otkriva fascinantnu povezanost naučnika koji je oblikovao svet i žene koja je stajala pored Josipa Broza Tita.
Dom se smatra malom Crkvom, a roditelj onim koji ne vaspitava samo rečima, već prevashodno sopstvenim primerom.
Pozdravljajući sabrane, patrijarh srpski Porfirije podsetio je da ova institucija od osnivanja 1826. godine traje zahvaljujući spoju ljubavi, odgovornosti i služenja zajedničkom dobru, ostajući oslonac duhovnog i kulturnog pamćenja srpskog naroda.
U Jevanđelju po Mateju opisano je kako će Sin čovečiji razdvojiti ljude "kao pastir što razdvaja ovce od jaradi", te će jednima reći: "Hodite, blagosloveni Oca mojega", a drugima: "Idite od mene".
U selu Vasta crkva iz 12. veka odoleva vremenu i ljudskim rukama, dok njeni listovi i grane stvaraju neponovljiv spoj vere, prirode i istorije.
Dekan Bogoslovskog fakulteta u Foči upozorava da je reč o smišljenom potezu koji prevazilazi administraciju i zadire u samu suštinu vere i identiteta.
Bez znanja bratstva prepisani groblje i temelji crkve, dok se zemljište nadomak manastira prodaje za izgradnju hotela i motela.
Episkop istočnoamerički uzneo je snažnu molitvu za zaštitu nerođene dece, a prisutni, od članova Kongresa do vernika, priznaju da su njegove reči ostavile snažan trag.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Prepodobnog Isidora Pelusiota po starom i Svetog velikomučenika Teodora Tirona po novom kalendaru. Katolici proslavljaju Sedmoricu osnivača Reda slugu Blažene Device Marije, dok u judaizmu i islamu danas nema velikog verskog praznika.
U trenutku najveće nevolje, objašnjenje velikog duhovnika 20. veka otkriva kako pravoslavlje tumači nevinost, bol i mesto duše u večnosti, pružajući utehu i snagu svima koji veruju.
Na obali Zapadne Morave nalazi se sveto mesto gde su nevini potražili spas, a iza sebe ostavili svedočanstvo o veri koja je nadživela plamen i dim.
