Parohijani u Bozemanu primili su Svetu tajnu krštenja, dok je još petnaestoro započelo pripremu za ulazak u Pravoslavnu crkvu.
Na visoravnima američkog Zapada, pod širokim nebom Montane, dogodilo se nešto što se ne može svesti na puku statistiku. U jednom danu deset Amerikanaca ušlo je u punoću pravoslavne vere - ne kao prolazni simpatizeri, već kroz Svetu tajnu krštenja, sa svešću da započinju drugačiji život.
U gradu Bozeman, u saveznoj državi Montana, pripremne sedmice pred početak Velikog posta ove godine ostale su upamćene kao vreme duhovne radosti za Crkvu Svetog Antonija Velikog. Parohija koja pripada Pravoslavnoj crkvi u Americi proslavila je deset krštenja obavljenih istog dana, a već narednog jutra upisala još 15 ljudi u katihumenat. Parohijski bilten za period od 14. do 22. februara beleži ukupno 40 katihumena - broj koji govori o ozbiljnosti i istrajnosti onih koji se pripremaju za ulazak u Crkvu, piše portal orthochristian.com.
Ovo nije izolovan događaj niti plod kratkotrajnog interesovanja. Parohija datira iz devedesetih godina prošlog veka. Sveštenici su služili vernicima u ovoj oblasti više od pet godina pre nego što je zajednica zvanično priznata kao misija 1999. Pre toga, pravoslavni hrišćani iz ovog kraja morali su da putuju sat ili dva do Bilingsa ili Butea da bi prisustvovali bogosluženjima. Vera se tada održavala na putu - doslovno.
Od 2001. do 2012. u parohiji je služio otac Petar Tobije, potom nakratko otac Damjan Kuolta, a od juna 2013. duhovno rukovodstvo preuzeo je otac David Morison. Tokom tih godina zajednica je rasla tiho, ali postojano. Mnogi današnji vernici prvi put su se upravo ovde susreli s pravoslavnim hrišćanstvom - ne kao nasleđem predaka, već kao svesnim izborom.
Kako je misija jačala, parohijani su kupili zemljište zapadno od Bozemana i 2014. podigli prvi bogoslužbeni prostor. Tri godine kasnije zajednica je dobila status punopravne parohije. Danas, dok se zidovi nove crkve kapaciteta 350 ljudi uzdižu, jasno je da broj preobraćenika nije prolazna pojava. Izgradnja je započela 2024, a planirano je da objekat bude završen i ovog proleća da započnu radovi na unutrašnjem malterisanju.
Deset krštenja u jednom danu na zapadu Sjedinjenih Američkih Država možda nekome zvuči kao vest iz crkvene hronike. Ipak, iza tog broja stoje konkretne sudbine - ljudi koji su, posle traganja, proučavanja i molitve, odlučili da prime pravoslavnu veru. Uz trpezu ljubavi, kojom je parohija obeležila ovaj događaj, slavljen je novi početak desetoro ljudi i snaga predanja koje i danas pronalazi put do onih koji ga traže.
Na prostoru gde su razdaljine velike, a duhovni pejzaž često šarenolik, mala zajednica u Montani pokazuje da pravoslavlje nije vezano za geografiju ni poreklo. Ono se prima kao život i živi kao zajednica. Kada se desetoro ljudi u jednom danu krsti, to je znak da je seme posejano pre mnogo godina počelo da daje plod.
Srpska pravoslavna parohija Svete Trojice u Kolumbiji bila je svedok snažnog duhovnog preobražaja: mladi ljudi iz Medeljina, zakoračili su u drevnu tradiciju i primili dar Duha Svetoga.
Majka i dve ćerke iz Turske primile su svetu tajnu krštenja u trebinjskom hramu Svetih arhangela.
Sve više mladih u Sjedinjenim Državama okreće se drevnom crkvenom predanju, tražeći jasnoću učenja, duhovnu stabilnost i zajednicu koja nudi smisao umesto isprazne forme.
Nekadašnji basista benda Danzig Džoš Lejzi govori o ličnom slomu, godinama borbe sa zavisnošću i susretu s verom, koji ga je doveo do odluke da primi svetu tajnu krštenja u Pravoslavnoj crkvi.
Tokom noći odnet novac od priloga vernika, dok nadležni upozoravaju na stotine nerešenih etnički motivisanih incidenata i izostanak konkretne reakcije međunarodne zajednice.
Parohijani u Bozemanu primili su Svetu tajnu krštenja, dok je još petnaestoro započelo pripremu za ulazak u Pravoslavnu crkvu.
Nije dovoljno misliti dobro, potrebno je činiti dobro.
Otkrijte kako se priprema jednostavan, slojevit, ukusan starinski ručak iz 19. veka prema zapisima jeromonaha Jeroteja Draganovića.
Građani, zvaničnici i potomci mučenika okupili su se kod spomenika „17. februar“, podsećajući na 84. godišnjicu jednog od najvećih stradanja srpskog naroda u Drugom svetskom ratu.
Odluka gradske vlasti i Mitropolije otvorila je put ka izgradnji crkve posvećene Ostroškom Čudotvorcu, kao trajnom mestu sabiranja i nade u Podgorici.
Hleb blagoslova, molitve i tišine po receptu jednog od najstarijih kuvara na Atosu.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Recept iz "Srbskog kuvara" donosi miris cimeta, posne delicije i vekovnu tradiciju pravoslavnih kuhinja pravo na vaš sto.
Bez miksera, bez čekanja i bez raskoši, ovaj recept čuva duh porodičnih okupljanja i dana kada crkveni kalendar dopušta da se radost podeli i kroz desert koji nije postan.
Na veliki pravoslavni praznik, u hramu Svetog kneza Lazara, Britanci su posle dugog duhovnog puta primili krštenje i prvi put se pričestili.
Nakon godinu dana pripreme i učešća na bogosluženjima mladi ljudi iz Holandije kršteni su i miropomazani u Srpskoj pravoslavnoj crkvi, potvrđujući da sve više Evropljana traži mir i istinu u pravoslavlju.
Dok su vernici slavili praznik Svetih apostola Petra i pala, košarkaš Luka Vildoza kršten je pod svodovima najvećeg srpskog hrama – evo zbog čega je odlučio da promeni veru i kako je njegova odluka ganula Beograd.
U parohiji u Teksasu, uoči Božića, dogodio se niz ličnih preokreta koji govori više o vremenu u kome živimo nego mnoge velike vesti.
Nije dovoljno misliti dobro, potrebno je činiti dobro.
U bolnici u Bostonu, pred prognozom bez nade, roditelji su izabrali molitvu umesto očaja, a ono što je usledilo promenilo je pogled jednog racionalnog naučnika na granice medicine, vere i onoga što nazivamo nemogućim.
U tumačenju jevanđelskih reči, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički govori o tesnogrudosti koja prerasta u mržnju i hrabrom unutrašnjem očišćenju koje otvara prostor za Hristovu blagovest.
Svetogorski podvižnik učio je da se blagodat ne spušta samo u hramu – već i tamo gde porodica zajedno deli obrok.
U bolnici u Bostonu, pred prognozom bez nade, roditelji su izabrali molitvu umesto očaja, a ono što je usledilo promenilo je pogled jednog racionalnog naučnika na granice medicine, vere i onoga što nazivamo nemogućim.
U trenutku očaja mislila je da je ostala sama, a onda je saznala da je patrijarh intervenisao kod Boga, a ne kod ljudi.
U selu Vasta crkva iz 12. veka odoleva vremenu i ljudskim rukama, dok njeni listovi i grane stvaraju neponovljiv spoj vere, prirode i istorije.
Dekan Bogoslovskog fakulteta u Foči upozorava da je reč o smišljenom potezu koji prevazilazi administraciju i zadire u samu suštinu vere i identiteta.
U tumačenju jevanđelskih reči, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički govori o tesnogrudosti koja prerasta u mržnju i hrabrom unutrašnjem očišćenju koje otvara prostor za Hristovu blagovest.
Svetogorski podvižnik učio je da se blagodat ne spušta samo u hramu – već i tamo gde porodica zajedno deli obrok.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog Partenija Lampsakijskog po starom i Svetog Teodora Stratilata po novom kalendaru. Katolici proslavljaju Svetog Leona Čudotvorca, muslimani su u mesecu Ramazanu, dok u judaizmu nema velikog verskog praznika.
