U podavalskom selu okupio se veliki broj dece – nekoliko desetina mladih svetosavaca i učenika okolnih osnovnih škola, koji su ušli uCrkvu sabornim krštenjem na svetoj Liturgiji.
Njegova Svetost Patrijarh srpski g. Porfirije služio je 28. aprila 2024. godine, na praznik Ulaska Gospodnjeg u Jerusalim – Cveti, svetu arhijerejsku Liturgiju u hramu Svete Trojice u Ripnju uz sasluženje Njegovog Preosveštenstva Episkopa novobrdskog g. Ilariona, sveštenstva i vernog naroda.
Ovog jutra u podavalskom selu uz graju, osmehe i radost okupio se veliki broj mališana – nekoliko desetina mladih svetosavaca i učenika okolnih osnovnih škola, koje je Njegova Svetost Patrijarh g. Porfirije na praznik Ulaska Gospodnjeg u Jerusalim uveo u Crkvu sabornim krštenjem na svetoj Liturgiji.
– Krštenje je početak duhovnog života koji treba da se ogleda u našoj svakodnevnici, u kojoj se borimo i trudimo da budemo vrlinski ljudi, da budemo čestiti ljudi, da budemo pravi, da budemo jednom rečju normalni ljudi. Sa druge strane, treba da učestvujemo u svetim bogosluženjima Crkve, a pre svega u svetoj Liturgiji. Mi se krštavamo i rađamo da bismo mogli, pre svega, da učestvujemo u svemu onome što je život Crkve koji ima svoj vrhunac u svetoj Liturgiji, u svetoj tajni Pričešća. Da bismo mogli da se pričešćujemo mirne savesti podrazumeva se trud koji u sebe uključuje i post i molitvu. Međutim, s obzirom da smo slabi i nemoćni ljudi pa grešimo i padamo, podrazumeva i pokajanje i ispovest, jednom rečju podrazumeva našu neposrednu, organsku vezu sa našim duhovnikom, sveštenikom koji će najbolje znati kako da nas rukovodi i da nas vodi u tajne života Crkve – istakao je patrijarh Porfirije.
Srpska pravoslavna crkva
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Jedna kratka pouka velikog duhovnika i pustinjaka govori o tri misli koje lako mogu da zaokupe čoveka i zbog kojih zaboravlja da ceni ono što već ima.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Protojerej Aleksej Mitjušin objašnjava da li ovaj čin ima veze sa spasenjem, može li se obaviti nakon sahrane i kako vernici treba da učestvuju u molitvenom ispraćaju pokojnika.
U Rimu za vreme cara Adrijana četiri hrišćanke odbile su da prinesu žrtvu idolskoj boginji Artemidi, a majka je svoje kćeri do poslednjeg trenutka učvršćivala u veri i učila ih da ne pokleknu pred strahom.
Sa nežnom korom, žutom glazurom i bogatim filom od čokolade i oraha, ovaj provereni recept donosi ukus kolača koji je nekada krasio svečane trpeze.
Bog vidi i ono što mi ne možemo.
Na video-snimcima vidi se evakuacija monahinja, dok se u blizini svetinje vatrogasci bore sa vatrenom stihijom.
Dom ima dubok duhovni značaj, jer se u njemu uči ljubavi, praštanju, strpljenju i požrtvovanosti.
Jedan od najpoštovanijih svetitelja novijeg doba ostavio je duboku pouku o blagorodnosti kao najvišem obliku unutrašnje lepote duše.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Svetom liturgijom počelo je praznovanje, a nakon osvećenja Krsta usledio je kulturno-umetnički program uz nastupe horova i ansambala iz Bele Crkve, Beograda i Raške.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve istakao značaj brige o čoveku kao celovitoj ličnosti, posebno ukazavši na mesto molitve u zdravstvenim ustanovama.
Proslava je počela večernjim bogosluženjem i promocijom spomen-knjige, nastavljena svečanom liturgijom i obraćanjima arhijereja, a završena koncertom ansambla Fenički biseri pred punom dvoranom Kulturnog centra u Baru.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
U Pećkoj patrijaršiji raste crni dud star oko 750 godina koji čuva narodna kazivanja o opstanku i obnovi srpskog naroda na Kosmetu.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Mila i Anja kreću sa majkom i bakom do stare crkve, ali kada iz šume začuju neobično zvonce, njihovo putovanje pretvara se u uzbudljivu avanturu koja će ih odvesti do svetog izvora i otkriti dragocenu porodičnu uspomenu.
Svetom liturgijom počelo je praznovanje, a nakon osvećenja Krsta usledio je kulturno-umetnički program uz nastupe horova i ansambala iz Bele Crkve, Beograda i Raške.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve istakao značaj brige o čoveku kao celovitoj ličnosti, posebno ukazavši na mesto molitve u zdravstvenim ustanovama.
U besedi za utorak 18. sedmice po Duhovima, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički tumači Hristove reči o vlasti da položi život i ponovo ga uzme, otkrivajući dubinu Njegove žrtve i ljubavi prema ljudima.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
