U svečanom ambijentu Hrama Svetog Save, poglavar SPC obavio je čin krštenja hiljadite bebe rođene u Opštoj bolnici u Pasjanu, dok je kum bio predsednik Republike Srbije.
Njegova svetost, patrijarh Porfirije, u veličanstvenom ambijentu Svesrpskog sabornog hrama Svetog Save na Vračaru, krstio malog Lazara Jankovića sa Kosova i Metohije. Ovim svetim činom, ispunjenim duhovnim značenjem i simbolikom, hiljadita beba rođena u Opštoj bolnici u Pasjanu, primila je veru Hristovu i ušla je u zajednicu SPC, čime se dodatno osnažuje veza između naše svetinje i Kosova i Metohije.
SPC
Krštenje malog Lazara u Hramu Svetog Save
Uz prisustvo vernika i poštovalaca, Lazar je primio svetu tajnu krštenja iz ruku patrijarha Porfirija, dok je kum bio predsednik Republike Srbije Aleksandar Vučić. Ovo posebno kumstvo naglašava značaj i podršku koju država Srbija pruža svojim sunarodnicima na Kosovu i Metohiji, čime se dodatno učvršćuje njihova veza sa maticom zemljom.
SPC
Patrijarh Porfirije i predsednik RS Aleksandar Vučić sa porodicom Janković
Krštenje, kao prva i osnovna Sveta tajna u pravoslavnoj veri, predstavlja duhovno rođenje i ulazak u zajednicu Crkve. Ovaj svečani čin simbolizuje očišćenje od greha i početak novog života u Hristu, donoseći kršteniku milost Božiju i zaštitu Svetog Duha. Kroz krštenje, pravoslavni vernici postaju deo velike zajednice verujućih, učvršćujući svoju veru i posvećenost Božijim zapovestima.
Ovaj svečani događaj ostaje upisan u analima naše Crkve kao svetionik nade i vere za sve pravoslavne vernike, posebno za naše ljude sa Kosova i Metohije.
Nedavna dešavanja u Trsteniku potvrđuju da problemi u vezi sa pravom na slobodan izbor učenika i dalje traju, uprkos upozorenjima SPC i naporima državnih organa da se spreči neprihvatljivo ponašanje predstavnika nekih školskih ustanova.
Uz radost darivanja, blagoslov i reči podrške poglavara SPC ostavili su dubok utisak na decu, podsećajući ih da su istinska snaga i vrednost u njihovoj veri, ljubavi i zajedništvu.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
Od Začeća Svetog Jovana Preteče do Svetog Luke, porodični praznici nižu se tokom celog meseca, a jedan od najpoznatijih datuma ove godine pada u sredu i obeležava se uz post na ulju.
U besedi za 18. sedmicu po Duhovima, svetitelj podseća na Hristove reči „Ja sam vaskrsenje i život“ i govori o razlici između nade u buduće vaskrsenje tela i potrebe da se unutrašnji život probudi još ovde, dok za to imamo vremena.
U prazničnoj besedi vladika Ilarion govorio o Krstu kao putokazu koji vraća Hristu, dok je poglavar Srpske pravoslavne crkve pozvao na dobro, vrlinu, žrtvu, darivanje i jedinstvo među ljudima.
Na liturgiji u Hramu Svetog Save patrijarh srpski podsetio je na priču o nemilosrdnom sluzi i upozorio da ne možemo iskreno tražiti Božju milost ako je sami ne pokazujemo prema drugima.
Nakon teškog incidenta koji je ostavio porodicu u strahu i neizvesnosti, deci je uručena finansijska pomoć, a domaćinima ikona Gospoda Isusa Hrista kao znak utehe i podrške.
U Beogradu se okupilo više od 400 učesnika kampa „Srbija te zove“, a susret sa poglavarom SPC protekao je uz razgovor o poreklu, Svetom Savi, ljubavi prema bližnjem i veri.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Svetom liturgijom počelo je praznovanje, a nakon osvećenja Krsta usledio je kulturno-umetnički program uz nastupe horova i ansambala iz Bele Crkve, Beograda i Raške.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Mila i Anja kreću sa majkom i bakom do stare crkve, ali kada iz šume začuju neobično zvonce, njihovo putovanje pretvara se u uzbudljivu avanturu koja će ih odvesti do svetog izvora i otkriti dragocenu porodičnu uspomenu.
Da li je dovoljno da čoveku bude žao zbog učinjenog ili se od njega traži mnogo dublja promena? Svetogorski starac ukazuje gde počinje istinsko preobraženje i čemu ono vodi.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
