U danima Svetle sedmice, patrijarh srpski Porfirije i patrijarh moskovski Kiril susreli su se u ozračju Vaskrsenja, svedočeći neraskidivo duhovno jedinstvo Srpske i Ruske Pravoslavne Crkve, uz poruke nade, ljubavi i vere u Hrista Vaskrslog.
U ozračju Svetle sedmice, u danima kada Crkva sa radošću ispoveda Hrista Vaskrslog, u Patrijaršijskoj i Sinodalnoj rezidenciji Danilovskog manastira u Moskvi odigrao se susret koji nadilazi diplomatske i protokolarne okvire i zadobija duhovni, gotovo liturgijski značaj. Poglavar Srpske pravoslavne rkve, patrijarh Porfirije, boraveći sa poslanstvom SPC u višednevnoj poseti Moskvi, susreo se sa poglavarom Ruske pravoslavne crkve, patrijarhom moskovskim i cele Rusije Kirilom.
SPC
Ovaj susret bio je istinsko svedočanstvo duhovnog zajedništva, hrišćanske ljubavi i bratske bliskosti — ne samo između dva crkvena poglavara, već i između dva pravoslavna naroda i dve Crkve koje su istorijski i duhovno neraskidivo povezane.
Bez senke
- U međusobnim odnosima Ruske pravoslavne crkve i Srpske pravoslavne crkve nikada nije bilo čak ni usputne, slučajne senke bilo čega lošeg - istakao je patrijarh Kiril već na početku susreta, izražavajući toplu dobrodošlicu gostima iz Srbije. Njegove reči nisu bile puka kurtoazija, već duboko promišljen opis odnosa koji se temelje na vekovnoj povezanosti u veri, kulturi, jeziku i — što je možda najvažnije — u zajedničkim stradanjima kroz istoriju, naročito u burnom i krvavom 20. veku.
SPC
Ta istorijska i duhovna iskustva, prema rečima patrijarha Kirila, danas još snažnije ujedinjuju Crkve u zajedničkom razumevanju pastirske misije u savremenom svetu. On je ukazao na izazove koji ne dolaze više iz otvorenih progona, već iz suptilnijih oblika duhovnog raslojavanja savremenog društva: lažni ideali, materijalizam, duhovna površnost i ideologije koje potiskuju hrišćanske vrednosti.
Patrijarh Porfirije: „Vaskrsenje je istina vekova“
U tom kontekstu, reč patrijarha Porfirija bila je ne samo odgovor, već i nadahnuće:
- Uvek je bivalo iskušenja i problema, ali Vaskrsenje Hristovo je istinska i postojana činjenica sada i uvek, i u vekove vekova.
SPC
Patrijarh srpski Porfirije jasno je ukazao na to da u središtu svakog susreta, svake misije, pa i svakog duhovnog napora, mora da stoji vera u Vaskrsenje — temelj pravoslavne teologije i nade. Njegove reči, izgovorene sa smirenjem i dubokim uverenjem, bile su podsetnik da Crkva ne odgovara na krize sveta politikom ni ideologijom, već Hristom — Vaskrslim i Živim.
Dužnosti, časti i blagodarnost
Poseban trenutak susreta bila je svečana čestitka koju je patrijarh Kiril uputio patrijarhu Porfiriju povodom dodele počasnog doktorata Moskovske duhovne akademije. Taj čin, kako je istaknuto, nije tek simbolično priznanje, već iskaz istinskog poštovanja prema teološkom radu i pastirskoj mudrosti patrijarha Porfirija.
SPC
- Bogoslovlje za nas predstavlja sam život - naglasio je patrijarh Porfirije, izlažući svoj pogled na duhovno obrazovanje. U vremenu kada se teološke škole suočavaju sa izazovima sekularizacije i prodora anti-jevanđelskih ideologija, on je istakao nužnost neprekidnog povezivanja obrazovanja sa crkvenim životom i molitvenim iskustvom.
- Ako želiš da budeš bogoslov, potrebno je da se moliš. I ako se moliš. Tada si bogoslov - podsetio je na duboku istinu iz svetootačke tradicije.
Bratsko jedinstvo koje nadilazi granice
U daljem toku razgovora, patrijarh Kiril se osvrnuo na dugi niz veza između ruskih i srpskih crkvenih poglavara. Pomenuti su prethodnici patrijarha Porfirija: patrijarh Gavrilo i patrijarh German, koji su takođe bili počasni doktori bogoslovskih akademija Ruske pravoslavne crkve.
SPC
- U dodeljivanju zvanja počasnog doktora nauka vidim nastavak te slavne tradicije koja učvršćuje odnose među našim Crkvama - rekao je patrijarh Kiril.
U tom kontinuitetu, kako je dodao, patrijarh Porfirije nije samo episkop i profesor, već mudri poglavar i najbliži sabrat iz svih pomesnih pravoslavnih crkava, neko čije zalaganje objedinjuje teorijsko i pastirsko, duhovno i narodno, molitveno i misijsko.
Poverenje koje izgrađuje budućnost
Susret u Danilovskom manastiru bio je prožet poverenjem, duhovnom blizinom i zajedničkim promišljanjem o budućnosti Pravoslavlja u izazovnom vremenu. Dvojica patrijarha razgovarala su i o intenziviranju saradnje u domenu obrazovanja, razmene studenata, bogoslovskog dijaloga, ali i zajedničkih misionarskih napora u savremenom kontekstu.
SPC
- Ponekad se na periferiju sklanjaju one duhovne i moralne vrednosti koje su u vezi sa hrišćanstvom - upozorio je patrijarh Kiril, naglasivši da je upravo zato danas neophodno zajedničko delovanje svih pravoslavnih Crkava.
Srpska delegacija, koju su činili visoki arhijereji, sveštenici i predstavnici bogoslovskih ustanova, bila je dostojan svedok toga zajedništva. Prisutnost arhiepiskopa i mitropolita bačkog Irineja, episkopa remezijanskog Stefana, arhimandrita Haritona, kao i predstavnika Patrijaršijskog kabineta i Bogoslovije Svetog Save, ukazivala je na ozbiljnost i dubinu posete.
SPC
Hristos vaskrse — temelj svakog susreta
Na kraju susreta, patrijarh Porfirije se još jednom obratio patrijarhu Kirilu rečima:
- Blagodarim vam za ljubav, i neka Bog podari dobro zdravlje i pomoć od Gospoda vama i vašim saradnicima, episkopima, sveštenicima i svemu pravoslavnom narodu ruskom! Hristos vaskrse!
Ove reči, jednostavne i istinite, bile su više od pozdrava. One su bile liturgijski pečat susreta — susreta koji nije bio tek protokol, već duhovni čin, znak da Crkva i danas, i u ovim izazovnim vremenima, ostaje verna svojoj misiji: da Hrista Vaskrslog propoveda svetu i da u ljubavi i istini čuva jedinstvo svih pravoslavnih.
Jer, kada se Crkve sastaju u Vaskrsenju, tada nema granica. Tada istina Gospodnja sjedinjuje sve — u veri, nadi i ljubavi.
Episkop remezijanski Stefan o svojoj prvoj godini na čelu Srpskog podvorja u Moskvi, o iskustvima iz manastira Ostrog, studijama na Moskovskoj duhovnoj akademiji i nezaboravnom duhovnom pozivu koji ga vodi ka svetlosti i jedinstvu dva bratska naroda.
U Donskom manastiru patrijarh Kiril blagoslovio početak mirovarenja – duhovnog i liturgijskog procesa tokom kojeg se priprema sveto miro, dok se iznad kazana danonoćno čita Jevanđelje.
Na aerodromu Šeremetjevo uvažene goste su dočekali predsednik Odeljenja za spoljne crkvene veze Moskovske patrijaršije mitropolit volokolamski Antonije i ambasador Srbije u Ruskoj Federaciji Momčilo Babić.
Na poziv Moskovske patrijaršije, poglavar Srpske pravoslavne crkve doputovao je u rusku prestonicu, gde je, zajedno s patrijarhom Kirilom, razgovarao s predsednikom Rusije o ulozi pravoslavlja u savremenom svetu i duhovnoj povezanosti dva naroda.
Veliki duhovnik sa Svete Gore podseća da slabost nije kraj borbe, već prilika za pokajanje i povratak Bogu, jer posle pada najopasnije je izgubiti nadu.
U autorskom tekstu koji prenosimo u celosti, protojerej-stavrofor dr Velibor Džomić, pozivajući se na dokumenta iz 2012. godine, tvrdi da Temeljni ugovor nije odstupio od stava blaženopočivšeg mitropolita crnogorsko-primorskog.
Tumačeći reči iz Knjige Priča Solomonovih, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički otkriva da se darivanje bližnjemu računa kao dar Bogu, a vrednost bogatstva meri se spremnošću da se ono podeli.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
U iskrenom duhu pravoslavnog jedinstva, patrijarh srpski uputio je srdačne želje poglavaru Ruske Crkve, podsećajući na duboku povezanost dva naroda i nedavnu posetu svetinjama Moskve.
U svečanoj atmosferi Trojice-Sergijeve lavre, u prisustvu patrijarha Kirila i uglednih jerarha, srpski patrijarh ovenčan je visokim priznanjem za doprinos bogoslovlju i bratstvu dva naroda koje povezuje viševekovna duhovna veza.
Na prijemu povodom Dana branilaca otadžbine, patrijarh srpski ukazao je na snagu zajedništva dva naroda, koja traje kroz istoriju, u verama, kulturi i neizmernoj zahvalnosti.
U autorskom tekstu koji prenosimo u celosti, protojerej-stavrofor dr Velibor Džomić, pozivajući se na dokumenta iz 2012. godine, tvrdi da Temeljni ugovor nije odstupio od stava blaženopočivšeg mitropolita crnogorsko-primorskog.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve poručio je da snaga naroda počiva na očuvanju vere i identiteta, podsećajući da Vidovdan i Sveti knez Lazar svedoče o izboru večnih vrednosti koje su kroz vekove čuvale dostojanstvo i slobodu.
Episkop novobrdski poručio je da kosovski zavet Svetog kneza Lazara nije poziv na sukob, već svedočanstvo vere, ljubavi i dostojanstvenog čuvanja onoga što je povereno kroz vekove.
Na mestu gde se čuva sećanje na Kosovsku bitku služen je pomen knezu Lazaru i kosovskim mučenicima, dok su završetak okupljanja obeležila privođenja posle intervencije Kosovske policije.
I zaista, svaki Srbin danas domaćin, i svaka majka Srpkinja danas na Kosovu je na putu svetoga kneza Lazara i majke Jugovića, istakao je mitropolit Joanikije.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Umesto cveća, porodica je pozvala ljude da darove usmere Koledžu "Sveti Sava" u Sidneju, a odaziv zajednice doneo je 130.000 australijskih dolara za opremanje školskog hrama i memorijalno obeležje u Petrino ime.
Od zaštitnih amajlija za novorođenče do običaja na poslednjem ispraćaju, granica između poštovanja tradicije i udaljavanja od crkvenog učenja često je veoma tanka.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
