U Donskom manastiru patrijarh Kiril blagoslovio početak mirovarenja – duhovnog i liturgijskog procesa tokom kojeg se priprema sveto miro, dok se iznad kazana danonoćno čita Jevanđelje.
U danima kada nebo ćuti, a zemlja diše molitvom i pokajanjem, dok hramovi osluškuju korake Hrista na Golgoti, u srcu Ruske pravoslavne crkve – Moskovskoj patrijaršiji – započeo je sveti i drevni čin mirovarenja. To se događa samo u najposebnijim trenucima liturgijske godine, na Veliki ponedeljak Strasne sedmice, kada Crkva ulazi u dubinu Hristovog stradanja, iščekujući zoru Vaskrsenja.
U Malom saboru Donskog stavropigijalnog manastira u Moskvi, pod svodovima natopljenim vekovnim molitvama i monaškim tihovanjem, moleban na početku čina mirovarenja služio je patrijarh moskovski i sve Rusije Kiril. Okružen mitropolitima, episkopima i sveštenstvom, on je kao duhovni domaćin blagoslovio sve što je pripremljeno za ovaj sveti proces: kazan za kuvanje, sudove, ulja, vino i mirisno bilje – blago duhovne apoteke Crkve.
SPC
Po drevnoj crkvenoj predaji, miro se priprema od više od stotinu sastojaka: u kazan se najpre sipa sveta voda, potom vino, maslinovo ulje...
Mirovarenje, čin u kome se priprema sveto miro, nije samo tehnički postupak – to je bogosluženje u najdubljem smislu te reči, sveta liturgija mirisa i tišine, u kojoj se liturgijski prepliću zemaljsko i nebesko. Jer, sveto miro nije obična smeša – ono je pomazanje Duha Svetoga, produžetak Pedesetnice u životu Crkve. Njime se pečati svako novokršteno čedo Crkve, osvećuju se hramovi i antiminsi, blagosiljaju sveci i narodi.
Po drevnoj crkvenoj predaji, miro se priprema od više od stotinu sastojaka – finih biljnih ulja, aromatičnog bilja, smola i začina. U kazan se najpre sipa sveta voda, potom vino, maslinovo ulje i pažljivo odmerene količine začina koje vekovima čuvaju recepti patrijaršijskih riznica. Ove godine biće pripremljeno oko trista litara mira – dragocene tečnosti koja simbolizuje silazak Duha Svetoga na Crkvu i čiji miris traje mnogo duže od dana i godina.
SPC
Patrijarh moskovski i sve Rusije Kiril, trikirijem je zapalio vatru ispod kazana i pročitao odlomak iz Jevanđelja po Mateju, čime je liturgijski označen početak mirovarenja
Patrijarh Kiril je trikirijem zapalio vatru ispod kazana i pročitao odlomak iz Jevanđelja po Mateju, čime je liturgijski označen početak mirovarenja. Dva đakona su počela da mešaju sadržaj kazana, dok se iz dana u dan, neprekidno, nad kazanom čita Jevanđelje. U tom neprekinutom čitanju Svetog pisma, u ritmu vere i pokajanja, kao da cela Crkva moli da Duh Sveti siđe i svojim nevidljivim pečatom posveti sve što se pred Njim u smirenju priprema.
Završetak ovog uzvišenog čina predviđen je za Veliki četvrtak, kada će sveto miro biti osvećeno u Sabornoj crkvi Hrista Spasitelja – hramu vaskrslog naroda, podignutom na ruševinama sovjetskog bezbožja. Tako će i ovog Vaskrsa, Crkva pravoslavna, nošena molitvama i blagodaću, obnoviti sebe u svetom miru – kao što su to činili apostoli, sveti oci i svi oni koji su u mirisu svetosti naslućivali Carstvo nebesko.
U tišini Donskog manastira, pod rukama onih koji neprekidno čitaju jevanđelje, u kazanu gori vatra i ključa svetost. Tamo gde se miris svetog mira širi kao nevidljiva molitva, rađa se novo poglavlje crkvenog života – kao tihi odgovor na bol sveta i kao blagoslov za sve nas koji kroz Svetu tajnu miropomazanja postajemo čeda istog Duha.
Jer „miris znanja Hristovog“ (2. Kor 2,14) ne iščezava – on se nosi u duši, u telu, u vekovima, i obnavlja se svake Strasne sedmice, u plamenu vere i tišini molitve.
Novi nacrt zakona u Estoniji mogao bi da stavi verske zajednice u izuzetno težak položaj. Episkop tartuski Danilo upozorava na ozbiljne posledice i pokreće međunarodnu inicijativu za zaštitu verskih sloboda.
Episkop remezijanski Stefan o svojoj prvoj godini na čelu Srpskog podvorja u Moskvi, o iskustvima iz manastira Ostrog, studijama na Moskovskoj duhovnoj akademiji i nezaboravnom duhovnom pozivu koji ga vodi ka svetlosti i jedinstvu dva bratska naroda.
Dokumentarni film U ime raskola prvi put na jednom mestu osvetljava tragediju verskog razdora u Ukrajini, uz ekskluzivno svedočanstvo mitropolita Filareta. Premijeri u Ruskom domu prethodi razgovor sa istaknutim teolozima i intelektualcima, a veče će biti zaokruženo koncertom duhovne muzike.
U petoj nedelji Velikog posta u svetinji u centru Moskve dogodila se krvava scena koja je potresla rusku prestonicu - crkveni pevač Iljas Safiullin brutalno je ubijen, a pitanje koje se postavlja je: "Da li je njegov život postao žrtva verskog progona?"
Uz molitve poglavara Srpske pravoslavne crkve, sveštenstva, porodice i prijatelja, na večni počinak ispraćena majka bivšeg predsednika Republike Srpske Milorada Dodika.
Dok jedni u njemu vide simbol zajedništva, drugi postavljaju pitanja o njegovom mestu u prostoru grada i značenju koje nosi u širem društvenom kontekstu.
Jerej Igor Gurčenkov stradao je u saobraćajnoj nesreći, a vest o njegovoj smrti izazvala je šok i duboku tugu među vernicima parohije Svetog arhangela Mihaila u Getingenu.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Poglavar Ruske pravoslavne crkve čestitao je Modžtabi Hamneiju izbor za vrhovnog lidera Irana, naglašavajući dijalog između pravoslavnih i muslimana i uz želju da persijska zemlja što pre dočeka mir.
Mitropolit Antonije Volokolamski javno iznosi tvrdnje o spoljnim uticajima, ličnim motivima i pretenzijama na vrhovnu moć, upozoravajući da su te odluke izazvale dubok raskol i dovele pravoslavni poredak na ivicu ozbiljne krize.
Poglavar Ruske pravoslavne crkve primio je mitropolita losanđeloskog Serapiona Koptske pravoslavne crkve, istakavši značaj zajedničkih molitava, razmena mladih i teoloških susreta, dok su dve Crkve razgovarale i o situaciji u Ukrajini.
U iskrenom duhu pravoslavnog jedinstva, patrijarh srpski uputio je srdačne želje poglavaru Ruske Crkve, podsećajući na duboku povezanost dva naroda i nedavnu posetu svetinjama Moskve.
U vremenu sve češće ravnodušnosti i pucanja porodičnih i društvenih veza, jedna misao sa Svete gore otkriva mehanizam koji tiho razgrađuje ljubav, pripadnost i odgovornost – od doma do otadžbine.
Jerej Igor Gurčenkov stradao je u saobraćajnoj nesreći, a vest o njegovoj smrti izazvala je šok i duboku tugu među vernicima parohije Svetog arhangela Mihaila u Getingenu.
Eparhija zagrebačko-ljubljanska ne ostavlja prostor za relativizaciju – traži odgovornost, upozorava na posledice i ukazuje da je pogođeno nešto mnogo dublje od same svetinje
Dobrun kod Višegrada krije priču o monasima, carevima, razaranjima i obnovama koje prkose vremenu, mesto gde se slojevi istorije ne čitaju, nego osećaju pod nogama i u tišini zidova.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Iako sveštenička služba pripada muškarcima, žene u praksi nose veliki deo života parohije – od pojanja i čitanja bogoslužbenih tekstova do brige o bogosluženju i rada sa vernicima.
Od Marije Magdalene do gotovo zaboravljenih imena – otkrivamo ko su bile žene koje su ponele miro, šta su zatekle na mestu Hristovog pogrebenja i zbog čega se njihova uloga i danas tumači na različite načine.
