Na pitanje da li Mitropolija ima komentar na ovakve izjave i kakav je stav Crkve po ovom pitanju, starešina Sabornog hrama Hristovog vaskresenja u Podgorici protojerej Nikola Pejović je istakao da je tu stvar jasna i da nikada oko toga nije postavljano pitanje – na čelu pravoslavne crkve i pravoslavnih vernika u Crnoj Gori je patrijarh srpski.
Njegov odgovor Gradskom portalu prenosimo u celini:
- Ne želeći da polemišem ni sa čijom izjavom niti da ulazim u bilo kakve analize, želim da ponovim ono što svi dobronamerni znaju: gde god u svetu se nalazi jurizdikcija SPC, pa tako i na teritoriji današnje Crne Gore koja obuhvata četiri episkopije - poglavar Crkve je patrijarh Srpski i ako je gde to danas neupitno onda je to Crna Gora. Borba za svetinje i pravo na postojanje koja se pretočila u uzvišene Litije potvrdila je vernost punoće naše Crkve, kako jerarhije tako i vernog naroda kanoskom jedinstvu Srpske pravoslavne crkve.
Zato su neosnovani i zlonamerni svi komentari i izjave kojima se želi insinuirati bilo šta drugo. Kao što nisu dobre namere ni onih koji žele da umanje značaj mitropolita crnogorsko – primorskog, ne shvatajući da je taj sveti tron svoj ugled i čast stekao vekovima čuvajući veru pravoslavnu, stojeći stameno i nepokolebljivo na oltar pravi na kamen krvavi. Pa i kada je Pećka patrijaršija nasilno ukidana crnogorski mitropoliti se nikada nisu odrekli vernosti patrijaraškom tronu, nego su osećali obavezu i odgovornost da bez obzira na istorijske okolnosti čuvaju to jedinstvo. Zato mitropoliti crnogorski nosi i titulu "čuvara trona pećkoga".
Sve u svemu jedinstvo crkve se ne čuva ni statusima, ni medijskim analizama, već je najveći garant tog jedinstva i crkvenog poretka sam mitropolit crnogorsko - primorski sa ostalim episkopima Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori i povereni im narod koji ovde živi - zaključuje protojerej Nikola Pejović.
Kako funkcioniše SPC?
Srpska pravoslavna crkva je jedna, nedeljiva, autokefalna crkva sa kanonskim centrom u Beogradu. Njenim duhovnim, administrativnim i liturgijskim vrhom upravlja patrijarh – trenutno Porfirije. Njegov autoritet važeći je u svakoj eparhiji, od Kosova i Metohije do Crne Gore, od Hercegovine do Vojvodine, i u dijaspori. Mitropolija crnogorsko-primorska je jedna od eparhija SPC, čiji je mitropolit Joanikije jedan od arhijereja pod patrijarhovim vođstvom.
Nikada, ni u jednom momentu, nije postojala „posebna“ SPC u Crnoj Gori. Takve konstrukcije su ideološki recidivi, a ne crkvena činjenica. Jedini koji se mogu „proglasiti“ poglavarima u Crnoj Gori su oni što osnivaju samozvane, raskolničke tvorevine – i to mimo svakog kanona i predanja.
U danima Svetle sedmice, patrijarh srpski Porfirije i patrijarh moskovski Kiril susreli su se u ozračju Vaskrsenja, svedočeći neraskidivo duhovno jedinstvo Srpske i Ruske Pravoslavne Crkve, uz poruke nade, ljubavi i vere u Hrista Vaskrslog.
U svečanoj atmosferi Trojice-Sergijeve lavre, u prisustvu patrijarha Kirila i uglednih jerarha, srpski patrijarh ovenčan je visokim priznanjem za doprinos bogoslovlju i bratstvu dva naroda koje povezuje viševekovna duhovna veza.
Liturgija pred moštima Svetog Nikolaja obeležena je dodelom crkvenih odlikovanja, osvećenjem novog duhovno-kulturnog doma i porukama patrijarha o veri, isceljenju i duhovnoj obnovi čoveka.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Nakon što je mitropolit Metodije upozorio na duhovnu dezorijentaciju društva, usledila je oštra reakcija premijera, koja je izazvala ogorčenje među vernicima i pokrenula istrage protiv dvojice arhijereja Srpske pravoslavne crkve.
U vremenu kad se istina guši, a prošlost prepravlja, mitropoliti Joanikije i Metodije hrabro razotkrivaju zaboravljene činjenice, suočavajući se sa pravnim pritiscima i pokušajima cenzure.
Na Starom aerodromu svečano obavljen čin koji je okupio stotine vernika i dece – buduća svetinja dobila vidljive znakove vere, a mitropolit poručio da zajedništvo Crkve i škole vodi narod putem Hrista i svetosavskog predanja.
Liturgija pred moštima Svetog Nikolaja obeležena je dodelom crkvenih odlikovanja, osvećenjem novog duhovno-kulturnog doma i porukama patrijarha o veri, isceljenju i duhovnoj obnovi čoveka.
U izjavi saučešća upućenoj porodici Knežević nema lakih uteha ni objašnjenja za prerani odlazak deteta, već tiho saosećanje i priziv vere u trenutku kada bol prevazilazi svaku ljudsku meru.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
U Sabornom hramu Hristovog Vaskrsenja služena zaupokojena liturgija za Jovana Kneževića, uz prisustvo mitropolita Joanikija i brojnih vernika; emotivni oproštaj nastavljen molitvom i ispraćajem ka manastiru Kosijerevo.
Eparhija zagrebačko-ljubljanska ne ostavlja prostor za relativizaciju – traži odgovornost, upozorava na posledice i ukazuje da je pogođeno nešto mnogo dublje od same svetinje
Dobrun kod Višegrada krije priču o monasima, carevima, razaranjima i obnovama koje prkose vremenu, mesto gde se slojevi istorije ne čitaju, nego osećaju pod nogama i u tišini zidova.
Bakina sveska otkriva recept koji se priprema za manje od sat vremena, savršen za nedeljna okupljanja i neočekivane goste koji dolaze baš kada kuća najlepše miriše.
U jednoj od svojih pouka Svetogorac otkriva gde počinje gubitak unutrašnjeg mira i zašto se upravo tu krije prekretnica između rasutosti i molitvenog spokojstva.
