Na pitanje da li Mitropolija ima komentar na ovakve izjave i kakav je stav Crkve po ovom pitanju, starešina Sabornog hrama Hristovog vaskresenja u Podgorici protojerej Nikola Pejović je istakao da je tu stvar jasna i da nikada oko toga nije postavljano pitanje – na čelu pravoslavne crkve i pravoslavnih vernika u Crnoj Gori je patrijarh srpski.
Njegov odgovor Gradskom portalu prenosimo u celini:
- Ne želeći da polemišem ni sa čijom izjavom niti da ulazim u bilo kakve analize, želim da ponovim ono što svi dobronamerni znaju: gde god u svetu se nalazi jurizdikcija SPC, pa tako i na teritoriji današnje Crne Gore koja obuhvata četiri episkopije - poglavar Crkve je patrijarh Srpski i ako je gde to danas neupitno onda je to Crna Gora. Borba za svetinje i pravo na postojanje koja se pretočila u uzvišene Litije potvrdila je vernost punoće naše Crkve, kako jerarhije tako i vernog naroda kanoskom jedinstvu Srpske pravoslavne crkve.
Zato su neosnovani i zlonamerni svi komentari i izjave kojima se želi insinuirati bilo šta drugo. Kao što nisu dobre namere ni onih koji žele da umanje značaj mitropolita crnogorsko – primorskog, ne shvatajući da je taj sveti tron svoj ugled i čast stekao vekovima čuvajući veru pravoslavnu, stojeći stameno i nepokolebljivo na oltar pravi na kamen krvavi. Pa i kada je Pećka patrijaršija nasilno ukidana crnogorski mitropoliti se nikada nisu odrekli vernosti patrijaraškom tronu, nego su osećali obavezu i odgovornost da bez obzira na istorijske okolnosti čuvaju to jedinstvo. Zato mitropoliti crnogorski nosi i titulu "čuvara trona pećkoga".
Sve u svemu jedinstvo crkve se ne čuva ni statusima, ni medijskim analizama, već je najveći garant tog jedinstva i crkvenog poretka sam mitropolit crnogorsko - primorski sa ostalim episkopima Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori i povereni im narod koji ovde živi - zaključuje protojerej Nikola Pejović.
Kako funkcioniše SPC?
Srpska pravoslavna crkva je jedna, nedeljiva, autokefalna crkva sa kanonskim centrom u Beogradu. Njenim duhovnim, administrativnim i liturgijskim vrhom upravlja patrijarh – trenutno Porfirije. Njegov autoritet važeći je u svakoj eparhiji, od Kosova i Metohije do Crne Gore, od Hercegovine do Vojvodine, i u dijaspori. Mitropolija crnogorsko-primorska je jedna od eparhija SPC, čiji je mitropolit Joanikije jedan od arhijereja pod patrijarhovim vođstvom.
Nikada, ni u jednom momentu, nije postojala „posebna“ SPC u Crnoj Gori. Takve konstrukcije su ideološki recidivi, a ne crkvena činjenica. Jedini koji se mogu „proglasiti“ poglavarima u Crnoj Gori su oni što osnivaju samozvane, raskolničke tvorevine – i to mimo svakog kanona i predanja.
U danima Svetle sedmice, patrijarh srpski Porfirije i patrijarh moskovski Kiril susreli su se u ozračju Vaskrsenja, svedočeći neraskidivo duhovno jedinstvo Srpske i Ruske Pravoslavne Crkve, uz poruke nade, ljubavi i vere u Hrista Vaskrslog.
U svečanoj atmosferi Trojice-Sergijeve lavre, u prisustvu patrijarha Kirila i uglednih jerarha, srpski patrijarh ovenčan je visokim priznanjem za doprinos bogoslovlju i bratstvu dva naroda koje povezuje viševekovna duhovna veza.
Većina ga je videla bezbroj puta na ikonama, kupolama i bogoslužbenim predmetima, ali retko ko zna kako je ovaj drevni simbol postao jedno od najvažnijih znamenja pravoslavlja.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog proroka Jeliseja po starom kalendaru, dok se po novom kalendaru obeležava Sveti Sampson Stranoprimac. Katolička crkva obeležava spomendan Svetog Ćirila Aleksandrijskog i Svetog Ladislava, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Nakon što je mitropolit Metodije upozorio na duhovnu dezorijentaciju društva, usledila je oštra reakcija premijera, koja je izazvala ogorčenje među vernicima i pokrenula istrage protiv dvojice arhijereja Srpske pravoslavne crkve.
U vremenu kad se istina guši, a prošlost prepravlja, mitropoliti Joanikije i Metodije hrabro razotkrivaju zaboravljene činjenice, suočavajući se sa pravnim pritiscima i pokušajima cenzure.
Francuski predsednik obišao je jednu od najznačajnijih pravoslavnih svetinja u regionu, a nakon razgovora sa mitropolitom Joanikijem usledio je gest koji je obeležio čitavu posetu.
Uz podršku Eparhije timočke i domaćina iz Grčke, porodice su devet dana uživale na obalama Egejskog mora, obilazile svetinje Olimpijske regije i iz Soluna ponele uspomene koje će dugo pamtiti.
Nakon pomena postradalima na Kosovu polju i vojnicima sa Sočanskog fronta, episkop je govorio o smislu sećanja na junake, ljubavi prema bližnjima i značaju očuvanja svetinja za buduće naraštaje.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Mozaična ikona Presvete Bogorodice Odigitrije, pred kojom je, prema predanju, poslednje trenutke proveo otac Svetog Save, prvi put je izneta iz riznice Manastira Hilandar i predstavljena javnosti u prestonom gradu Srbije.
Kada je mali Vukan odlučio da pomogne čoveku kome je pomoć bila potrebna, nije ni slutio da će njegovo delo pokrenuti stari zvonik i promeniti srca svih ljudi oko njega.
Svetiteljka je govorila o vremenu velikih nevolja, mogućem svetskom ratu i moralnom posrnuću ljudi, ali je njena najvažnija poruka bila da se čovek spasava ljubavlju, smirenjem, trpljenjem i čvrstom verom u Boga.
Društvene mreže, pa i neki sajtovi, puni su „pravila“ koja se predstavljaju kao pravoslavna tradicija. Otkud toliko zabrana, zašto ih ljudi prihvataju kao istinu i šta zapravo poručuje Crkva o postu, praznicima i hrani?
Nešad Durmić iz susednog sela podržao je podizanje pravoslavne crkve brvnare u Priboju, a njegov gest postao je primer dobrosusedstva, poštovanja i pomoći koja prevazilazi verske razlike.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
