Na pitanje da li Mitropolija ima komentar na ovakve izjave i kakav je stav Crkve po ovom pitanju, starešina Sabornog hrama Hristovog vaskresenja u Podgorici protojerej Nikola Pejović je istakao da je tu stvar jasna i da nikada oko toga nije postavljano pitanje – na čelu pravoslavne crkve i pravoslavnih vernika u Crnoj Gori je patrijarh srpski.
Njegov odgovor Gradskom portalu prenosimo u celini:
- Ne želeći da polemišem ni sa čijom izjavom niti da ulazim u bilo kakve analize, želim da ponovim ono što svi dobronamerni znaju: gde god u svetu se nalazi jurizdikcija SPC, pa tako i na teritoriji današnje Crne Gore koja obuhvata četiri episkopije - poglavar Crkve je patrijarh Srpski i ako je gde to danas neupitno onda je to Crna Gora. Borba za svetinje i pravo na postojanje koja se pretočila u uzvišene Litije potvrdila je vernost punoće naše Crkve, kako jerarhije tako i vernog naroda kanoskom jedinstvu Srpske pravoslavne crkve.
Zato su neosnovani i zlonamerni svi komentari i izjave kojima se želi insinuirati bilo šta drugo. Kao što nisu dobre namere ni onih koji žele da umanje značaj mitropolita crnogorsko – primorskog, ne shvatajući da je taj sveti tron svoj ugled i čast stekao vekovima čuvajući veru pravoslavnu, stojeći stameno i nepokolebljivo na oltar pravi na kamen krvavi. Pa i kada je Pećka patrijaršija nasilno ukidana crnogorski mitropoliti se nikada nisu odrekli vernosti patrijaraškom tronu, nego su osećali obavezu i odgovornost da bez obzira na istorijske okolnosti čuvaju to jedinstvo. Zato mitropoliti crnogorski nosi i titulu "čuvara trona pećkoga".
Sve u svemu jedinstvo crkve se ne čuva ni statusima, ni medijskim analizama, već je najveći garant tog jedinstva i crkvenog poretka sam mitropolit crnogorsko - primorski sa ostalim episkopima Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori i povereni im narod koji ovde živi - zaključuje protojerej Nikola Pejović.
Kako funkcioniše SPC?
Srpska pravoslavna crkva je jedna, nedeljiva, autokefalna crkva sa kanonskim centrom u Beogradu. Njenim duhovnim, administrativnim i liturgijskim vrhom upravlja patrijarh – trenutno Porfirije. Njegov autoritet važeći je u svakoj eparhiji, od Kosova i Metohije do Crne Gore, od Hercegovine do Vojvodine, i u dijaspori. Mitropolija crnogorsko-primorska je jedna od eparhija SPC, čiji je mitropolit Joanikije jedan od arhijereja pod patrijarhovim vođstvom.
Nikada, ni u jednom momentu, nije postojala „posebna“ SPC u Crnoj Gori. Takve konstrukcije su ideološki recidivi, a ne crkvena činjenica. Jedini koji se mogu „proglasiti“ poglavarima u Crnoj Gori su oni što osnivaju samozvane, raskolničke tvorevine – i to mimo svakog kanona i predanja.
U danima Svetle sedmice, patrijarh srpski Porfirije i patrijarh moskovski Kiril susreli su se u ozračju Vaskrsenja, svedočeći neraskidivo duhovno jedinstvo Srpske i Ruske Pravoslavne Crkve, uz poruke nade, ljubavi i vere u Hrista Vaskrslog.
U svečanoj atmosferi Trojice-Sergijeve lavre, u prisustvu patrijarha Kirila i uglednih jerarha, srpski patrijarh ovenčan je visokim priznanjem za doprinos bogoslovlju i bratstvu dva naroda koje povezuje viševekovna duhovna veza.
Od nekadašnja dva poljupca do prepoznatljivog znaka identiteta, ovaj gest prerastao je u potvrdu vere, istorije i pripadnosti – dok isti pravoslavni okvir kod drugih naroda nije dobio isto značenje.
Pravoslavna vera nas uči da krst koji nosimo nije samo spoljašnje stradanje, već i unutrašnja borba da sačuvamo dobrotu i milosrđe čak i onda kada smo povređeni.
Kako geopolitička napetost raste, starci sa Svete gore upozoravaju da današnji događaji odjekuju proroštvima Svetog Kozme, Svetog Pajsija i Svetog Porfirija, pozivajući vernike na budnost i nadu.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Nakon što je mitropolit Metodije upozorio na duhovnu dezorijentaciju društva, usledila je oštra reakcija premijera, koja je izazvala ogorčenje među vernicima i pokrenula istrage protiv dvojice arhijereja Srpske pravoslavne crkve.
U vremenu kad se istina guši, a prošlost prepravlja, mitropoliti Joanikije i Metodije hrabro razotkrivaju zaboravljene činjenice, suočavajući se sa pravnim pritiscima i pokušajima cenzure.
Na Starom aerodromu svečano obavljen čin koji je okupio stotine vernika i dece – buduća svetinja dobila vidljive znakove vere, a mitropolit poručio da zajedništvo Crkve i škole vodi narod putem Hrista i svetosavskog predanja.
Molitva u Beogradu služena za pokoj duše velikog duhovnog vođe gruzijskog naroda – reči poglavara Srpske Pravoslavne Crkve osvetlile su snagu vere i nasleđe koje nadživljava vreme.
Na liturgiji pređeosvećenih darova u Manastiru Tresije, mitropolit šumadijski govorio o pričešću kao stvarnom susretu sa Bogom, značaju praštanja i postu kao putu ka unutrašnjem preobražaju.
Ketrin Krik je od audicija za filmove došla do punih arena i miliona pregleda, uz egzorcizme obećava isceljenja, dok verski analitičari upozoravaju da iza svega stoji zloupotreba vere i profit.
Dok istraživanja beleže rast broja onih koji se izjašnjavaju kao vernici, otac Vasilije podseća na razliku između spoljašnje discipline i istinskog preobražaja i pobožnosti.
Na univerzitetu u Kjotu napravljen je humanoid Budaroid koji odgovara na pitanja ljudi, učestvuje u obredima i prilagođava svoje odgovore svakom sagovorniku.
U besedi za četvrtak 4. nedelje Velikog posta, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava kako Hristos menja običnog čoveka u naslednika, dajući mu moć da vlada sobom, svojim mislima i svetom oko sebe.
Dva značajna spomena padaju istog dana, pa Tipik nalaže drugačiji raspored kako bi oba bila proslavljena bez skraćivanja i narušavanja bogoslužbenog poretka.
