Na praznični dan mitropolit Fotije služio je arhijerejsku liturgiju i osvetio novopodignuti hram u Borogovu, u Republici Srpskoj, poručivši da pravoslavlje mora ostati svetlost srpskog naroda u vremenu duhovne tame.
U živopisnim predelima Borogova, nadomak Osmaka, na dan kada se Srpska pravoslavna crkva molitveno seća spaljivanja moštiju Svetog Save na Vračaru, zazvonila su crkvena zvona koja nisu samo pozivala na bogosluženje, već i najavila novi duhovni početak – osvećenje hrama posvećenog velikom ruskom svetitelju, Svetom Sergiju Radonješkom. Tog blagodarnog dana mitropolit zvorničko-tuzlanski gospodin Fotije služio je svetu arhijerejsku liturgiju i čin osvećenja novopodignute svetinje.
Eparhija zvorničko-tuzlanska
Osvećenje hrama Svetog Sergija Radonješkog
U porti hrama, miris tamjana mešao se sa mirisima prolećnog cveća, dok su nadležni paroh, protonamesnik Mićo Babić, i tuzlanski arhijerejski namesnik, protojerej-stavrofor Miloš Trišić, zajedno sa brojnim sveštenstvom i narodom, dočekali svoga arhijereja sa radošću kakva se rađa samo kada se grade temelji večnosti.
Crkva, podignuta u duhu drevnih brvnara, podseća na onu istu koju je, u šumama severne Rusije, podigao Sveti Sergije Radonješki – tiho, smireno, ali nepokolebljivo, kao svedočanstvo vere koja ne traži raskoš, već dubinu
- Takvu crkvu podigao je i Sveti Sergije u neprohodnoj šumi, i od nje je počela velika lavra koja i danas donosi duhovne plodove - podsetio je mitropolit Fotije u svojoj besedi, sa žarom koji dolazi iz srca koje veruje.
Eparhija zvorničko-tuzlanska
Osvećenje hrama Svetog Sergija Radonješkog
Sabranima se obratio nadahnutom besedom obratio vladika Fotije, upućujući reči koje su bile više od poruke – bile su podstrek i putokaz u vremenu koje, kako reče, sve više uranja u tamu duhovnog zaborava:
- Pravoslavni su čuvari lika Hristovog – oni koji će u poslednja vremena prepoznati lažnog mesiju. Naš narod je pozvan da ostane veran veri svojih predaka i da pravoslavlje bude njegova svetlost u mraku savremenog sveta.
Eparhija zvorničko-tuzlanska
Na predlog vladike Fotija, Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve odlikovao je Ordenom Svetog kralja Milutina ktitore hrama hadži Stanka Zagorca iz Banovaca i Ristu Cvanića iz Borogova.
U tim rečima narod Borogova i čitave Osmačke parohije prepoznao je odjek istine koja ne zastareva i poziv da se ne stide svog duhovnog identiteta. Jer, kako je naglasio mitropolit, samo onaj koji stoji u punoći pravoslavnog predanja, Svetih tajni i učenja Svetih Otaca – može i da ostane nepokoleban.
Za nesebičnu ljubav i trud u izgradnji ove svetinje, na predlog vladike Fotija, Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve odlikovao je Ordenom Svetog kralja Milutina ktitore hrama hadži Stanka Zagorca iz Banovaca i Ristu Cvanića iz Borogova.
Liturgijsko slavlje uveličali su hilandarski pojci, donoseći tonove svetogorskog predanja među planine Podrinja. Nakon bogosluženja, kulturno-umetničko društvo iz Šekovića oplemenilo je sabranje prigodnim programom duhovnih i narodnih pesama, u skladnom spoju svetog i svetovnog, duhovnog i narodnog.
Sabranje je završeno trpezom ljubavi, ali ono što je narod poneo iz Borogova nije bilo samo telesno okrepljenje. Poneo je miris tamjana, zvuke pojanja, suze radosnice i osećaj da je nebo bilo bliže. Poneo je svetinju – ne samo u srcu sela, već i u srcu svakog vernika.
Borogovo više nije samo tačka na karti, već svetionik vere u zemlji prepunoj krstova. U njemu sada stoji crkva Svetog Sergija Radonješkog – nova lavra, srpska i pravoslavna, u kojoj će, kako veruje narod, Gospod rado prebivati.
U vremenu pokušaja stvaranja jedinstvene svetske religije, mitropolit zvorničko-tuzlanski ukazuje na opasnosti duhovnog razvodnjavanja, ističući da pravoslavlje ne priznaje kompromis kada je u pitanju istina vere i svetost Svetih Tajni.
Na dan kada se liturgijski sećamo prenosa moštiju vladike Nikolaja Velimirovića u otadžbinu, njegov Lelić postao je prestonica duhovne sabornosti – u molitvenom jedinstvu naroda i arhijereja iz svih krajeva sveta.
U hramu Svetog proroka Ilije odjekivale su molitve nade i smirenja koje je predvodio episkop londonski i velikobritansko-irski Nektarije, donoseći utehu vernicima uzdrmanim zločinima koji su, u praznične dane, potresli čitavo naselje.
U subotu, 10. maja, verni narod Eparhije zvorničko-tuzlanske sabraće se oko svog arhijereja, mitropolita Fotija, kako bi prisustvovao osvećenju hrama koji sada sija nad obroncima između Kalesije I Zvornika.
Obeležavanje godišnjice okupilo je predstavnike Srbije i Severne Makedonije, pripadnike Vojske Srbije i brojne Srbe, uz molitvu za 1.321 vojnika koji počivaju na bitoljskom vojničkom groblju.
Kada među ljudima ostanu povreda, ljutnja i ćutanje, poznati duhovnik savetuje da se ne odustaje od drugoga, već da se za njega učini ono što može doneti ispravljenje, pomirenje i drugačiji odnos.
Ne kuva se na šporetu, već se svaki plod puni četvrtinom jezgra oraha i peče u šećeru i cimetu. Iz rerne izlazi sočan, mirisan i gust zalogaj, a u tegli može da sačeka hladnije dane.
Svetinja čiji su temelji osvećeni 2008. godine nalazi se nadomak četiri fakulteta Univerziteta u Istočnom Sarajevu, a u njoj se bogoslužbeni život odvija već više od deset godina.
Patrijarh srpski Porfirije služio je Svetu liturgiju i obavio čin velikog osvećenja hrama, a nastojateljicu manastira, monahinju Zlatu, odlikovao činom igumanije.
Obeležavanje godišnjice okupilo je predstavnike Srbije i Severne Makedonije, pripadnike Vojske Srbije i brojne Srbe, uz molitvu za 1.321 vojnika koji počivaju na bitoljskom vojničkom groblju.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Na Belom kamenu iznad metohijske ravnice čuva se priča o srednjovekovnom čudu, starim rukopisima koji su stigli do Sankt Peterburga, ikonama iz različitih epoha i monahinjama koje danas čuvaju ovu svetinju.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Pravoslavni vernici danas proslavljaju Svete mučenike Trofima, Savatija i Dorimedonta po starom kalendaru, dok po novom obeležavaju Svetog sveštenomučenika Kiprijana. Katolička crkva proslavlja Svete anđele čuvare. Jevreji obeležavaju Hošana Raba, dok muslimani danas nemaju veliki praznik.
Razbojnik sa krsta i Hristov apostol našli su se na potpuno različitim stranama večnosti, a mitropolit objašnjava šta njihov primer govori o pokajanju, očajanju i našoj sklonosti da drugome prerano presudimo.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
