Tokom Vaskršnjeg posta, vernici iz Koprivne odlučili su da veru pretoče u delo i mališanima s afričkog tla daruju najvredniji dar – vodu i osećaj da nisu zaboravljeni.
U svetu gde su nevolje i iskušenja svakodnevni pratilac mnogih, ima svetlih primera ljubavi, milosti i zajedništva. Jedna takva tačka svetlosti dolazi od pravoslavnih Srba, koji su sa ljubavlju i velikodušnošću podržali misiju izgradnje bunara pitke vode za decu Ugande. Оvaj plemeniti poduhvat, koji je blagosliovio mitropolit zvorničko-tuzlanski Fotije, predstavlja pomoć, ali i simbol iskrenog bratstvo koje ne poznaje granice.
Foto: Eparhija zvorničko-tuzlanska
Pri hramu Svetog Spiridona u blizini Busembatija je srednja škola Ugandske pravoslavne crkve – "Kyabazinga Benevolene Secondary School", u kojoj više od 200 učenika svakodnevno uči i odrasta
Akcija je započeta u prvim danima Vaskršnjeg posta, kada vernici, okupljeni u Crkvenoj opštini Koprivna I Republici Srpskoj, nisu želeli da se zadovolje samo postom i molitvom, već su težili da učine nešto više — da pokažu milosrđe kroz konkretno dobro delo. Stanovnici Ugande, suočeni sa velikim izazovima u svakodnevnom životu, od kojih je najveći nedostatak pitke vode, nisu ostali samo u molitvama pravoslavaca iz ovog dela Republike Srpske, već su postali i konkretna briga našeg naroda.
Foto: Eparhija zvorničko-tuzlanska
Prvi bubar koji je izgrađen nosi ime Svetog Save
Prvi bunar, nazvan po Svetom Savi, prvom srpskom arhiepiskopu i prosvetitelju, blagoslovio je sveštenik Mihailo (Michael Mushikoma), a izgrađen je u crkvenoj porti hrama Svetog Spiridona u blizini Busembatija. Ovaj hram nije samo mesto molitve, već i obrazovanja, jer se tu nalazi i srednja škola Ugandske pravoslavne crkve – "Kyabazinga Benevolene Secondary School", u kojoj više od 200 učenika svakodnevno uči i odrasta. Ujedno, ovaj bunar postaje simbol nade i života za mnoge porodice koje nemaju pristup pijaćoj vodi.
Foto: Eparhija zvorničko-tuzlanska
Ušenici srednje škole Ugandske pravoslavne crkve – "Kyabazinga Benevolene Secondary School"
Ali to nije kraj ove dirljive priče. S obzirom na veliki uspeh ove akcije, pravoslavci iz Ugande izrazili su želju da svaki budući bunar nosi ime nekog od svetitelja ili praznika, nastavljajući tako tradiciju posvećenosti veri i ljubavi. Sledeći bunar biće posvećen Krsnoj slavi Eparhije zvorničko-tuzlanske – Živonosni Istočnik.
Trenutno se pripremaju novi bunari, kao i pomoć u hrani, odeći, knjigama i drugim potrepštinama – kako za decu, tako i za sveštenstvo i pravoslavne hramove. Ova humanitarna akcija ne poznaje granice, jer, kako kažu organizatori, svaki čin dobra i ljubavi prema bližnjem – bez obzira na geografske ili kulturne razlike – čini nas jedinstvenima u veri i nadi, navodi se na zvaničnom sajtu Eparhije zvorničko-tuzlanske. .
Ovo nije prvi put da Eparhija zvorničko-tuzlanska pomaže misiju u Ugandi. Đakon Emanuil iz Ugande, posetio 2018. godine Eparhiju žvorničko-tuzlansku i govorio o izazovima sa kojima se suočava narod Ugande. Među najvećim problemima tada su bili upravo nedostatak vode i veliko siromaštvo. Pomoć koju smo tada pružili, kao i novčana sredstva koja su vernici prikupili, ostavili su veliki trag ljubavi i nade.
Ujedno, ovo je i poziv svima koji žele da budu deo ovog plemenitog poduhvata. Jer, kao što nas pravoslavlje uči, jedini pravi izvor ljubavi i nade jeste onaj koji se ne iscrpljuje, koji daruje a ne umanjuje se — izvor koji izvire iz srca koje voli.
Hiljadu godina nakon Velike šizme, Carigradska patrijaršija i katolička crkva ponovo se približavaju. Mitropolit zborničko-tuzlanski u svom autorskom tekstu objašnjava kako Pashalna unija otvara pitanje budućnosti pravoslavlja, crkvene politike i uticaja Vatikana na Istok.
U atmosferi molitve i jedinstva, episkop pariski i zapadnoevropski služio je liturgiju u parohiji Svetog Dimitrija, donoseći vernicima duhovnu utehu i snagu daleko od otadžbine.
U besedi za subotu 15. Sedmice po Duhovima Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava kako su proročanstva najavljivala Hristov dolazak, dok je Njegova prava priroda ostala nedokučiva onima koji nisu prepoznali Cara slave.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Prenos moštiju Svetog Aleksandra Nevskog po starom kalendaru, dok se po novom kalendaru obeležava Sveti sveštenomučenik Avtonom. Katolička crkva obeležava Presveto Ime Marijino, dok Jevreji danas slave prvi dan Roš Hašane, a muslimani počinju mesec rebiul-ahir.
Trud, molitva i podvig imaju svoje mesto, ali bez Božje blagodati ono što je posejano u srcu može ostati jalovo, dok se čak i vrlina može pretvoriti u novu priliku za gordost i samoljublje.
Episkopa Silvestra iz Ugande dočekao je mitropolit zvorničko-tuzlanski Fotije, a njegov boravak u srpskim zemljama kroz liturgije, duhovne tribine i svedočanstva pokazuje kako pravoslavlje spaja ljude sa dva kontinenta u istom Duhu i veri.
Mitropolit Fotije poručio im je da donose blagoslov srpskih svetinja i podsetio da je Kosmet naš Jerusalim i Sion, mesto iz kojeg i danas izvire zavetna snaga srpskog naroda.
Na praznični dan mitropolit Fotije služio je arhijerejsku liturgiju i osvetio novopodignuti hram u Borogovu, u Republici Srpskoj, poručivši da pravoslavlje mora ostati svetlost srpskog naroda u vremenu duhovne tame.
U subotu, 10. maja, verni narod Eparhije zvorničko-tuzlanske sabraće se oko svog arhijereja, mitropolita Fotija, kako bi prisustvovao osvećenju hrama koji sada sija nad obroncima između Kalesije I Zvornika.
Plamen se širi planinskim područjem u blizini jedne od najvećih pravoslavnih svetinja na Balkanu, dok se sa posebnom pažnjom prati situacija oko manastirskog kompleksa i dalje širenje požara.
Pojedini mediji objavili da bi rad Mitropolije mogao da bude predmet posebne provere, dok izvor blizak mitropolitu Joanikiju tvrdi da nikakva zvanična najava nije stigla i da se takav potez za sada ne očekuje.
Na praznik Prenosa moštiju Svetog kneza Lazara okupili su se mitropoliti, sveštenstvo, monahinje, monasi i gosti iz više eparhija, a jubilej je obeležen svetom liturgijom, predstavljanjem životopisa znamenitih igumanija i dragocenog zapisa srpskog crkvenog pojanja.
Posle ocene odlazećeg poglavara Islamske zajednice u BiH da je beseda patrijarha Porfirija „ponovo otvorila“ ratne rane, episkop bihaćko-petrovački odgovorio je autorskim tekstom.
Beseda iz manastira Ćelije iz 1964. godine donosi duboko promišljanje o stradanju Preteče, Irodovom zločinu, ljudskom odnosu prema istini i tajni pravednikove smrti.
U besedi za petak 15. sedmice po Duhovima svetitelj govori o ljudskoj nemoći, Hristovoj čistoti i sili Njegove žrtve, objašnjavajući zašto samo ono što je čisto može da isceli ono što je ranjeno grehom.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
