“SRBI I RUSI ŽIVE SKLADNO KROZ ISTORIJU, A TAKO ĆE BITI I UBUDUĆE”: Jasna poruka patrijarha Porfirija sa osnivačke skupštine Ruskog istorijskog društva u Srbiji
Na osnivačkoj skupštini Ruskog istorijskog društva u Beogradu istaknuto je da novoformirana institucija ima misiju da čuva istorijsku istinu i jača duhovne veze srpskog i ruskog naroda.
U Beogradu je danas, u svečanoj i dostojanstvenoj atmosferi, održana osnivačka skupština Ruskog istorijskog društva u Srbiji — institucije koja, kako je istaknuto, ima za cilj da se snažno suprotstavi svakoj reviziji istorije i da čuva istinu o srpskom i ruskom narodu.
Na skupu su prisustvovali patrijarh srpski Porfirije, mitropolit Babački Irinej i mitropolit budimljansko-nikšićki Metodije, kao i brojne ličnosti iz političkog i javnog života Srbije — među njima ministar unutrašnjih poslova i predsednik SPS-a Ivica Dačić, ambasador Rusije u Beogradu Aleksandar Bocan-Harčenko, predstavnici Republike Srpske i Crne Gore.
Prisutne je pozdravio predsednik Saveta predstavništva Aleksandar Vulin, dok je osnivačka skupština započela intoniranjem himni Rusije, Republike Srpske i Srbije i odavanjem pošte minutom ćutanja nedavno preminulom generalu Nebojši Pavkoviću.
Tanjug/ANA PAUNKOVIĆ
Osnivačka skupština Ruskog istorijskog društva u Srbiji
Patrijarh Porfirije: "Verujem da će rad ove institucije unaprediti veze naših naroda"
U svom nadahnutom obraćanju, patrijarh Porfirije je istakao da se prisutni nisu okupili samo da bi obeležili prijateljstvo i bratske odnose dva naroda, već i da bi potvrdili i zapečatili zavet koji su ostavili preci i prethodnici.
— U tom duhu, svečano otvaranje institucije Ruskog istorijskog društva u Srbiji predstavlja potvrdu kontinuirane i međusobne duhovne povezanosti naša dva naroda, srpskog i ruskog, koji skladno žive kroz istoriju i koji će, siguran sam, uz Božju pomoć, tako i u budućnosti živeti — poručio je patrijarh.
On je naglasio da se Srbi i Rusi kroz vekove oslanjaju na neupitni božanski Hristov sud kao jedino nerelativno merilo istine, ističući da je u vremenu strašnog istorijskog revizionizma, kada se činjenice zanemaruju, osnivanje ovakvog društva od presudne važnosti.
— Verujem da će rad ove institucije unaprediti postojeće duhovne, kulturne i druge veze naših naroda i učiniti sve da istina ne bude robinja u geografskom i kulturnom prostoru — dodao je patrijarh Porfirije.
Tanjug/ANA PAUNKOVIĆ
Patrijarh srpski Porfirije sa zvaničnicima države Srbije
Ambasador Harčenko: "Zajednička istorija je temelj odnosa Srba i Rusa"
Ambasador Rusije u Beogradu Aleksandar Bocan-Harčenko ocenio je da je osnivanje Ruskog istorijskog društva u Srbiji — dobar temelj za buduću saradnju u sferi proučavanja istorije, ali i u oblasti nauke, obrazovanja i kulture.
— Zajednička istorija je temelj odnosa Srba i Rusa. Želimo da verujemo i imamo nadu da će ovo društvo dati podsticaj saradnji dve zemlje u svim sferama — rekao je Harčenko.
Tanjug/ANA PAUNKOVIĆ
Ambasador Rusije u Beogradu Aleksandar Bocan-Harčenko
Sergej Nariškin: "Vezuju nas vera, kultura i zajedničke pobede"
Video-porukom prisutnima se obratio predsednik Ruskog istorijskog društva i direktor Spoljne obaveštajne službe Ruske Federacije Sergej Nariškin, koji je podsetio na istorijsko bratstvo srpskog i ruskog naroda.
— Naše istorijske veze učvršćuje jedinstvo u veri i bliskost kultura, kao i sličnost naših tradicionalnih vrednosti — rekao je Nariškin.
On je podsetio da su Srbi i Rusi zajedno izvojevali pobedu u borbi za nezavisnost Srbije od Osmanskog carstva, zajedno prolazili kroz stradanja u oba svetska rata, i da su krajem 20. veka delili sudbinu raspada svojih država.
Govoreći o savremenim izazovima, Nariškin je istakao da Rusija — veoma ceni nezavisan kurs Srbije —, uz ocenu da strateško partnerstvo dve zemlje — donosi plodove obema državama.
Tanjug/ANA PAUNKOVIĆ
Vladika bački Irinej
Novi temelj zajedničkog sećanja
Osnivanjem Ruskog istorijskog društva u Srbiji učvršćeni su temelji zajedničkog sećanja i duhovnog jedinstva Srba i Rusa — naroda koji kroz vekove dele veru, stradanje i nadu u Hristu.
Kako je poručeno na skupu, novoformirana institucija ima misiju da čuva istinu, da se suprotstavlja istorijskim manipulacijama i da u zajedničkom duhu svedoči o neraskidivom bratskom savezu koji povezuje Srbiju i Rusiju — savez čiji su koreni u veri, a kruna u istini.
Više od dve decenije nakon upokojenja oca Gavrila (Antonijeviča), njegove reči – o krvavom mesecu nad Kosovom, Beogradu bez blagoslova i sudbini pravoslavlja – i dalje bude snažne emocije, tumačenja i poziv na pokajanje.
Srpska pravoslavna crkva oštro demantuje spekulacije o učešću u pregovorima o statusu Kosova i Metohije i upozorava na manipulacije koje dolaze iz istih centara koji teže slabljenju Crkve i srpskog naroda.
Povodom rođendana predsednika Ruske Federacije, Patrijarh srpski ističe vekovne veze Srpske pravoslavne crkve i Ruske pravoslavne crkve između dva bratska naroda.
Na prazničnoj liturgiji u hramu Pokrova Presvete Bogorodice, poglavar Srpske pravoslavne crkve pozvao je vernike da svoj život utemelje na Hristu i u molitvi pronađu snagu i mir.
Promenljiv početak i fiksni završetak čine ovaj post posebnim u crkvenom kalendaru, a njegova suština ne iscrpljuje se u jelovniku - naglasak je na unutrašnjem preobražaju, molitvi i pričešću kao središtu hrišćanskog života.
U besedi Svetog Nikolaja Ohridskog i Žičkog za četvrtak 3. sedmice po Vaskrsu otvara se pitanje koje ne nudi utehu, već suočavanje sa silama koje nadilaze ljudsku prirodu.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Prepodobnog Simeona Persijskog po starom i Svetog prepodobnog Jakova Ispovednika po novom kalendaru. Katolici obeležavaju spomendan Svetog Pija V, dok Jevreji i muslimani nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Bez miksera, bez čekanja i bez raskoši, ovaj recept čuva duh porodičnih okupljanja i dana kada crkveni kalendar dopušta da se radost podeli i kroz desert koji nije postan.
Na Keju žrtava Racije obeležena je godišnjica Pogroma iz 1942. godine uz snažne poruke patrijarha Porfirija da se zlo rađa tamo gde nestane Boga i pamćenja.
Nekadašnji iguman manastira Iviron i jedan od najznačajnijih duhovnih otaca 20. veka ostavio je neizbrisiv trag u životu Atosa i srpskoj bogoslovskoj misli, gde je generacijama prenosio duh liturgijske obnove i živu veru u Hrista.
Na praznik Usekovanja glave Svetog Jovana Krstitelja, patrijarh srpski uzeo je učešće u molitvi sa arhijerejima i vernicima, dok se završava velika obnova Velike crkve ovog istorijskog manastira.
Promenljiv početak i fiksni završetak čine ovaj post posebnim u crkvenom kalendaru, a njegova suština ne iscrpljuje se u jelovniku - naglasak je na unutrašnjem preobražaju, molitvi i pričešću kao središtu hrišćanskog života.
U besedi Svetog Nikolaja Ohridskog i Žičkog za četvrtak 3. sedmice po Vaskrsu otvara se pitanje koje ne nudi utehu, već suočavanje sa silama koje nadilaze ljudsku prirodu.
Od dovratnika do vitrine, neke navike u rasporedu svetinja potiču iz pogrešnih tumačenja, a prema učenju Crkve, mesto koje im dajemo otkriva koliko razumemo njihovu pravu ulogu u svakodnevnom životu.
Eparhija zagrebačko-ljubljanska ne ostavlja prostor za relativizaciju – traži odgovornost, upozorava na posledice i ukazuje da je pogođeno nešto mnogo dublje od same svetinje
Dobrun kod Višegrada krije priču o monasima, carevima, razaranjima i obnovama koje prkose vremenu, mesto gde se slojevi istorije ne čitaju, nego osećaju pod nogama i u tišini zidova.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
U strahu od nove državne podele i potrage za sigurnim osloncem, deo stanovnika dalmatinskog ostrva prešao je u pravoslavnu veru, što je pokrenulo niz reakcija, sukoba i dugotrajan proces koji će se završiti tek posle Drugog svetskog rata.
Gotovo četiri decenije otac Slobodan bio je oslonac parohijanima, predvodio sveštenstvo kao arhijerejski namesnik i ostavio snažan trag u crkvenom životu.
