Uz blagoslov patrijarha Porfirija, Oganj iz Jerusalima biće donet u Srbiju, a u 23 časa, na početku Vaskršnjeg jutrenja, biće upaljena prva sveća u zavetnom hramu na Vračaru.
Radosna vest stigla je iz Srpske pravoslavne crkve u trenutku kada se pravoslavni vernici pripremaju za najsvetlije dane crkvene godine. Patrijarh srpski Porfirije, pošto je obavešten da su izraelske vlasti ukinule zabranu posete svetim mestima u Jerusalimu, odmah je dao blagoslov da nadležne crkvene službe preduzmu sve potrebne korake kako bi i ove godine Sveti i blagodatni oganj sa Hristovog groba bio donet u Beograd.
Kako je saopšteno, u prestonici Srbije sve je spremno za jedan od najsvečanijih trenutaka Vaskršnjeg bogosluženja. Na početku Vaskršnjeg jutrenja, tačno u 23.00 časa, u hramu Svetog Save na Vračaru načalstvujući arhijerej upaliće prvu sveću upravo ognjem pristiglim iz Jerusalima. Od tog trenutka, plamen će se prenositi među vernicima, koji će svojim svećama poneti simbol svetlosti Vaskrsenja u lični prostor molitve i tišine.
Ovaj čin, koji se ponavlja iz godine u godinu, za mnoge vernike predstavlja ne samo liturgijski trenutak, već i neposredno svedočanstvo o kontinuitetu vere koja povezuje Jerusalim i Beograd, Grob Hristov i hram posvećen Njegovom imenu.
Svake godine na Veliku subotu, dan između Raspeća i Vaskrsenja, u Jerusalimu se događa događaj koji vernici doživljavaju kao naročito znamenje blagoslova. Tog dana, u času kada je telo Hristovo počivalo u Grobu, u Kuvukliji, kapeli Groba Gospodnjeg unutar hrama Vaskrsenja, okupljeni očekuju silazak Blagodatnog ognja.
Prema predanju, u subotu kada služi jerusalimski patrijarh Teofil, nakon što su prethodno pogašena sva kandila i zapečaćen ulaz u Grob, patrijarh ulazi u Kuvukliju sa 33 sveće, simbolično noseći broj godina Hristovog života. Posle molitve, u tišini koja sabira hiljade prisutnih, dolazi trenutak kada se u unutrašnjosti Groba pojavljuje svetlost.
Svedočanstva hodočasnika opisuju da se plamen potom prenosi neverovatnom brzinom među prisutnima, dok hram ispunjava svetlucavi, beloplavi sjaj. Vernici taj trenutak doživljavaju kao susret sa svetlošću koja ne sagoreva, već obasjava i umiruje.
Zabeleženi su i opisi prema kojima se oganj u prvim trenucima ne ponaša kao obična vatra. Tek nakon kratkog vremena postaje materijalan u svom uobičajenom obliku. Upravo ta pojava vekovima izaziva pažnju i podstiče različita tumačenja, dok vernici u njoj prepoznaju znak blagodati.
Tokom vekova, o Blagodatnom ognju pisali su crkveni oci i hodočasnici, ostavljajući zapise o događaju koji se, kako svedoče, ponavlja sa izuzetnom postojanošću. U tim opisima ponavlja se ista slika: tišina Groba, molitva patrijarha i iznenadni bljesak svetlosti koji se širi kroz hram.
U Jerusalimu ovaj trenutak ne pripada samo jednom narodu ili jednoj crkvi. On okuplja hodočasnike različitih jezika i tradicija, koji zajedno čekaju silazak svetlosti, svako sa svojom molitvom i nadom.
Događaj se, prema dostupnim opisima, odvija uz stroge mere civilnih vlasti: hram se prethodno pregleda, sveće se gase, a Kuvuklija pečati. Tek nakon toga patrijarh ulazi u prostor Groba, gde se, posle molitve, vernici nadaju pojavi ognja koji se potom prenosi okupljenima.
Za pravoslavne vernike, dolazak Blagodatnog ognja u Beograd ima snažnu simboliku. On ne predstavlja samo prenos plamena iz jednog grada u drugi, već i liturgijski most između Jerusalima i prestonice, između mesta Vaskrsenja i hrama posvećenog Hristu.
Ovogodišnji dolazak ognja u hram Svetog Save, u noći Vaskrsa, biće još jedan trenutak u kojem se svetlost, prema crkvenom razumevanju, ne posmatra samo očima, već prima i čuva u tišini lične vere.
Sveštenstvo Jerusalimske patrijaršije nastavlja liturgiju iza zatvorenih vrata, dok vernici širom sveta iščekuju čudo Blagodatnog ognja uoči pravoslavnog Vaskrsa. Iza istog praznika kriju se potpuno različiti običaji - od stroge liturgijske tradicije do živopisnih narodnih rituala koji se vekovima prenose s kolena na koleno. Višenedeljna neizvesnost okončana je dogovorom Jerusalimskog patrijarhata i izraelske policije - tradicionalne litije nema, a bogosluženja će biti, ali uz izmene. Grigorije S. Deboljski u svom delu "Dani bogosluženja (Knjiga o postu) Pravoslavne saborne istočne crkve" sažeo je tumačenja Svetih Otaca o Velikom postu i Strasnoj sedmici.
Foto: SPC
Duhovna riznica
22:39 | 22.03.2026
RUSKI SVEŠTENIK OTKRIVA HOĆE LI OVE GODINE BITI CEREMONIJE SILASKA BLAGODATNOG OGNJA: Prekinuta neizvesnost izazvana zatvaranjem svetinje u Jerusalimu
Duhovna riznica
10:07 | 31.03.2026
KAKO SE U RAZLIČITIM ZEMLJAMA PROSLAVLJA VASKRS: Od polivanja vodom po ulicama do spaljivanja lutke Jude pred crkvama
Duhovna riznica
23:19 | 31.03.2026
KONAČNO ODLUČENO KAKO ĆE OVE GODINE IZGLEDATI BOGOSLUŽENJE UOČI SILASKA BLAGODATNOG OGNJA: Ovo su ograničenja i plan vaskršnjih službi u Jerusalimu
Duhovna riznica
11:23 | 07.04.2026
PRAVILA POSTA ZA POSLEDNJU SEDMICU PRED VASKRS: Evo zbog čega se ove godine na Blagovesti ne jede riba
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Veliki ruski svetitelj podseća da uzrok nemira često ne dolazi iz sveta koji nas okružuje, već iz sopstvenog srca, i ostavlja pouku o putu ka unutrašnjoj tišini i duhovnoj snazi.
Izjava predstavnika Gruzijske patrijaršije izazvala je burne reakcije, nakon što je naveo da su evropski zvaničnici od Crkve tražili podršku za pitanja koja izazivaju duboke podele u tamošnjem društvu.
Od "posnih" i "mrsnih" slava, slavskog žita i crvenog slova, do posta, ispovesti i Božić Bate, mnogi običaji koje vernici prihvataju kao pravilo nisu u skladu sa učenjem Pravoslavne crkve - evo šta o njima zaista kaže Crkva.
Kada je svetitelj došao u carski dvor i položio ruku na mesto gde je car trpeo najveće bolove, bolest je nestala i Justinijan je potpuno ozdravio.
U autorskom tekstu, koji prenosimo u celosti, pozivajući se na Jevanđelje i crkveno predanje, đakon Igor Cukanov iznosi svedočenja o životima, veri, propovedi i stradanju Isusovih srodnika.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Blagodatni oganj prenet specijalnim letom u Beograd, vernici u molitvenoj tišini pale sveće, episkop toplički Petar služiće ponoćnu vaskršnju liturgiju u najvećem srpskom hramu.
Plato zavetnog hrama na Vračaru ispunjen svećama i tišinom očekivanja – Blagodatni oganj stigao iz Svete zemlje, a ponoćnu liturgiju služi vladika toplički Petar
Dok pravoslavci iščekuju silazak Blagodatnog ognja, pažnju dodatno privlače svedočanstva o njegovoj neobičnoj prirodi i strah da bi tok drevnog obreda mogao biti narušen.
Uprkos napetostima i izazovima, palestinski hrišćani u Crkvi Rođenja Hristovog dočekali Blagodatni oganj, potvrđujući da vera nije slomljiva ni pod težinom rata.
Na manastirskim njivama održano je tradicionalno okupljanje tokom kojeg su, uz blagoslov mitropolita raško-prizrenskog Teodosija, uređivane njive i pripremana zemlja za nove plodove.
Opelo će biti služeno u metohu ostroške svetinje Jovan Do, gde će otac Jelisej biti i sahranjen.
Malo mesto kod Vlasenice okupilo je veliki broj vernika oko drevne svetinje, a povratak arhijerejske službe nakon više od 30 godina doživljen je kao snažan znak nade, zajedništva i očuvanja vere predaka.
Praznično sabranje u drevnoj nemanjićkoj svetinji obeleženo rukopoloženjem novog sveštenika i besedom vladike mileševskog o veri i preobražaju čoveka
Na praznik Rođenja Svetog Jovana Krstitelja vernici pletu venčiće od ivanjskog cveća. Saznajte šta oni simbolizuju u pravoslavnoj tradiciji i zašto ih Crkva smatra lepim izrazom narodne pobožnosti.
Iverska ikona na severu Rusije neprekidno mirotoči već četvrt veka, ali je to ostalo skriveno sve do upokojenja monahinje koja je čuvala ovu tajnu.
Jedanaestogodišnji dečak i njegova sestra pronašli su na staroj hartiji poruku koja otkriva da najveća vrednost svakog talenta nije u aplauzu, već u dobru koje njime činimo drugima.
Pripovetka o prazniku koji nas uči da se prava vera vidi kroz ljubav, dobrotu i dela učinjena za druge
Sveto pismo nas iznova podseća da je Gospod onaj koji upravlja istorijom, narodima i životom svakog čoveka.
Od dvora Marine Mnišek do reformi Petra Velikog, put jednog malog predmeta pokazuje kako su vera, tradicija i strah od novina oblikovali svakodnevni život ruskog naroda.
Kombinacija voća, indijskih oraha i kakaa donosi laganu letnju poslasticu kojoj se rado vraćaju i oni koji ne poste.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
