Verni narod iz svih krajeva sabrao se u Ovčarsko-kablarskoj klisuri kako bi uz liturgiju i trpezu ljubavi, koju je pripremilo sestrinstvo Manastira Blagoveštenje, proslavio manastirsku slavu.
U srcu Ovčarsko-kablarske klisure, okružen tišinom i mirisom borova, Manastir Ilinje dočekao je ovogodišnju slavu posvećenu Svetom proroku Iliji u novom ruhu. Verni narod, koji se okupio iz svih krajeva, zatekao je manastirsku crkvu i portu obnovljene i ukrašene, zahvaljujući nesebičnom trudu vernika i sestara manastira Blagoveštenje.
SPC/Eparhija žička
Verni narod sabran u obnovljenoj porti Manastira Ilinje
Trudom i zalaganjem vernog naroda, ovo svetilište svakim danom sve više sija u svojoj duhovnoj lepoti. Svaka slava donosi novo osveženje, novu stranu porte, dok se molitve vernih uzdižu ka nebu, tražeći blagoslov, snagu i utehu od Svetog Ilije. Meštani sa ljubavlju i verom pristupaju svetinji, upućujući molitve za zdravlje, snagu i pravdu, vođeni nadom da će ih Sveti Ilija uvek čuvati i voditi putem Božje istine.
SPC/Eparhija žička
Liturgiju su služili arhimandrit Sava, nastojatelj manastira Vujana, protojerej-stavrofor Miroslav Petrov i jerođakon Avakum
Manastir Ilinje, metoh je Manastira Blagoveštenje i pripada grupi Ovčarsko-kablarskih svetinja poznatih i kao mala Sveta gora. Njegova današnja crkva, posvećena Svetom proroku Iliji, obnovljena je trudom Vladike Nikolaja Velimirovića, zajedno sa manastirom Preobraženje. Crkva je završena i osvećena 1939. godine, skromna i jednostavna, izgrađena narodnim prilozima, dok je ikonostas darivao sam Vladika Nikolaj.
SPC/Eparhija žička
Manastirska slava u Ilinju
Ove godine, svetu liturgiju služili su arhimandrit Sava, nastojatelj manastira Vujana, protojerej-stavrofor Miroslav Petrov, arhijerejski namesnik trnavski, i novorukopoloženi jerođakon Avakum, sabrat manastira Vujana. Liturgiji su prisustvovali i monasi iz manastira Preobraženja, Jovanja, Ježevice i Gorioča. Trpeza ljubavi, pripremljena povodom slave manastira, bila je delo mati Mihaila, igumanije manastira Blagoveštenja, zajedno sa sestrama i kolačarima.
Ovaj dan ostaće zapisan u srcima vernika, kao svedočanstvo vere i ljubavi prema Bogu, Svetom proroku Iliji i manastiru Ilinje, koji iz godine u godinu, kao svetionik pravoslavlja, osvetljava put onima koji traže duhovni mir i utehu.
Blagodatni oganj se prvi put javio 335. godine na Veliku subotu i posle godinama do dana današnjeg i to samo pravoslavnom patrijarhu, dajući time potvrdu istinitosti i ispravnosti naše pravoslavne vere.
Bratstvo čuva posebnu recepturu vaskršnje pogače koja spaja bogate mirise pomorandže, začina i putera, dok način pripreme otkriva zašto ovaj hleb zauzima važno mesto na monaškoj prazničnoj trpezi.
Dok vernici u hramove donose jaja i prazničnu hranu na osvećenje, Crkva čuva neobičan ritam ovog dana – između groba i vaskrsenja odvija se tihi događaj sa snažnom porukom hrišćanstva
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
U selu Kamenica kod Pranjana obeležena je stogodišnjica hrama posvećenog Svetom proroku Iliji – svetinje u kojoj se vek unazad čuva vera, prenosi duhovno nasleđe i sabira narod Božiji.
Od Studenice i Žiče do Ostroga i Dečana, hodočasnici širom Srbije i regiona biraju da najveći hrišćanski praznik obeleže kroz liturgiju, boravak u konacima i duhovno sabranje, spajajući vekovne običaje sa ličnim doživljajem vere.
Blagodatni oganj se prvi put javio 335. godine na Veliku subotu i posle godinama do dana današnjeg i to samo pravoslavnom patrijarhu, dajući time potvrdu istinitosti i ispravnosti naše pravoslavne vere.
Nastojateljica Manastira Vratna govori kako lavanda, pčelinji vosak i prirodna eterična ulja iz ove svetinje pomažu vernicima da povrate ravnotežu tela i duha.
Od jutarnje liturgije do prazničnog okupljanja uz rukotvorine i manastirske proizvode, dan je protekao u znaku molitve, sećanja na čudesno izbavljenje i živog susreta ljudi koji svoju veru potvrđuju i kroz rad i darivanje.
Kolone vernika iz Golupca i Kučeva slile su se u manastir, gde je jutro počelo Liturgijom, a potom nastavljeno krsnim hodom i molitvom pred moštima svetitelja.
Jeroshimonah Mihail (Pitkevič) iz Pskovopečerskog manastira razotkriva nevidljivu borbu u čoveku koja se ne vidi spolja, ali odlučuje da li mir postoji ili je samo privid.
Patrijarh ukazuje da se Vaskrsli Hristos ne prepoznaje spoljašnjim pogledom, već u ličnom susretu, evharistijskoj zajednici i delatnoj ljubavi prema bližnjem, naročito prema stradalima i vernom narodu na Kosovu i Metohiji.
Uz blagoslov patrijarha Porfirija, Oganj iz Jerusalima biće donet u Srbiju, a u 23 časa, na početku Vaskršnjeg jutrenja, biće upaljena prva sveća u zavetnom hramu na Vračaru.
