Važnost Bogoslovije oduvek je bila prepoznavana i od naše države, ali i od samog naroda koji ju je nesebično pomagao.
Srpska Pravoslavna Bogoslovija Svetog Kirila i Metodija u Prizrenu je osnovana 1871. godine zalaganjem čika Sime Andrejevića Igumanova, vekovima je značajan kulturni i duhovni centar Metohije.
Njena misija bila je očuvanje vere, jezika i identiteta naroda u teškim uslovima života.
Uz podršku države i naroda, škola je radila sve do 1999. godine, kada su zbog ratnih prilika đaci i profesori morali da se evakuišu u Niš. Sama Bogoslovija tada je služila kao utočište za Srbe iz Prizrena, jer se zbog prisustva nemačkih NATO snaga verovalo da su tu bezbedni.
Međutim, 17. marta 2004. godine, pred očima istih vojnika, nasilnici su zapalili Bogosloviju Svetog Kirila i Metodija, zajedno sa svim srpskim crkvama i domovima u Prizrenu. Mnogi su tada mislili da je njena istorijska misija zauvek ugašena, ali je 21. septembra 2011. godine ova ustanova obnovljena - blagoslovom Svetog Arhijerejskog Sinoda, na čijem čelu je tada bio nekadašnji đak Bogoslovije - patrijarh Irinej.
Mitropolit Amfilohije je jednom prilikom otkrio nepoznat detalj iz života patrijarha Pavla, a koji je povezan sa Bogoslovijom u Prizrenu.
- U vreme nereda, koje su pravili komšije Albanci osamdesetih godina, ispred Prizrenske bogoslovije, kada je bilo veoma teško tamo opstajati, vladika prizrenski Pavle je od nas nastavnika zahtevao maksimalnu bratsku slogu i svaku drugu jevanđelsku vrlinu. I baš tada, kada smo mi očekivali da budemo pohvaljeni za naše neke posebne "zasluge" jer, eto, služimo na "teškom" mestu, vladika Pavle dolazi jednom prilikom u nastavničku zbornicu i svečano nam saopštava da, ukoliko ne budemo postupali adekvatno po Jevanđelju, on je voljan da preporuči Sinodu da otpusti sve nastavnike Bogoslovije, a đake pošalje njihovim kućama i privremeno zatvori rad Bogoslovije, te onda odmah da ponovo otvori Bogosloviju, raspiše konkurs za angažovanje novih nastavnika i đake pozove da se vrate i nastave svoje školovanje.
Kaže da su shvatili ozbiljno njegovu poruku i poslušali ga.
- Zahvaljujući tom maksimalističkom pristupu vladike Pavla, opstala je Bogoslovija, ne prekidajući svoj rad ni za jedan dan, opstalo je monaštvo, manastiri, sveštenstvo i narod. Prema njegovom mišljenju, hrišćanstvu se može pristupati samo onako kako stoji u Jevanđelju i nikako drukčije.
Portal religija.rs je posetio ovu ustanovu, koja trenutno ima 33 učenika, od čega je 11 brucoša. Posebno je interensatno istaknuti da je Bogoslovija Svetog Kirila i Metodija u Pizrenu srpskom narodu dala četiri patrijarha Srpske pravoslavne crkve: Gavrila, Varnavu, Pavla i Irineja.
Na početku je u obnovljenu bogosloviju upisana samo prva generacija učenika. Nastava, rad i svakodnevni život odvijali su se u jedinoj obnovljenoj zgradi, onoj istoj u kojoj je škola započela svoj rad pre gotovo sto četrdeset godina. Kako su pristizale nove generacije i profesori, tako su obnavljane i druge zgrade školskog kompleksa.
Obnovljena je i dugogodišnja tradicija - prvog dana svake školske godine služi se pomen caru Dušanu u njegovoj zadužbini, manastiru Svetih Arhanđela kraj Prizrena, gde se novim đacima održava i prvi čas iz "Istorije Srpske Crkve".
Škola sada ima novu biblioteku i čitaonicu, salu za priredbe, trpezariju i kuhinju, učeničke sobe i fiskulturnu salu.
BONUS VIDEO: Liturgija u manastiru Svetih Arhangela kod Prizrena
Pre više od četvrt veka jeromonah Stefan Purić je nestao, ali njegova molitva i žrtva i dalje žive u tišini manastira Budisavci. U svojoj besedi, otac Mihailo je poručio da su meštani Starog Grackog stradali samo zato što su nosili srpsko ime i prezime, što su sakupljali svoju letinu od koje su prehranjivali svoje porodice kako bi opstali na ovoj zemlji. Na slavi u manastiru Svete Nedelje, mitropolit raško-prizrenski poslao snažnu poruku o veri koja isceljuje, svetinji koja ne sme biti zaboravljena i ljubavi Hristovoj koja okuplja Srbe vekovima. Liturgiju je služio iguman manastira Crna reka arhimandrit Andrej uz sasluženje 23 sveštenika i đakona Eparhije.
Tanjug/AP Darko Vojinovic
Dala četiri patrijarha srpskom narodu
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Religija.rs
Pogledaj galeriju
Duhovna riznica
15:03 | 20.07.2025
MONAHU ODSEKLI GLAVU, A TELO BACILI U JAMU: Navršilo se 26 godina od kada je otac Stefan otišao po hleb da nahrani gladni narod Kosova i nikad se nije vratio
Duhovna riznica
19:31 | 23.07.2025
26 GODINA OD KRVAVE ŽETVE, NAJMLAĐA ŽRTVA IMALA 17 GODINA: Narod se okupio u znak sećanja na srpske žrtve (VIDEO)
Aktuelno iz SPC
23:10 | 23.07.2025
SRCE PRIZRENA KUCALO ZA SVETU NEDELJU! Snažne reči vladike Teodosija na Kosovu: “Ovaj manastir mora biti svetlost svima!”
Duhovna riznica
15:54 | 26.07.2025
DIRLJIV MOMENAT SA SLAVE MANASTIRA SVETIH ARHANGELA KOD PRIZRENA: Otac Partenije došao na Kosmet čak iz Soluna, pa zapevao uz harmoniku (VIDEO)
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Promenljiv početak i fiksni završetak čine ovaj post posebnim u crkvenom kalendaru, a njegova suština ne iscrpljuje se u jelovniku - naglasak je na unutrašnjem preobražaju, molitvi i pričešću kao središtu hrišćanskog života.
U besedi Svetog Nikolaja Ohridskog i Žičkog za četvrtak 3. sedmice po Vaskrsu otvara se pitanje koje ne nudi utehu, već suočavanje sa silama koje nadilaze ljudsku prirodu.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Prepodobnog Simeona Persijskog po starom i Svetog prepodobnog Jakova Ispovednika po novom kalendaru. Katolici obeležavaju spomendan Svetog Pija V, dok Jevreji i muslimani nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Poruka ruskog svetitelja suzbija naviku koja guši nadu i otkriva kako da se padovi pretvore u početak, a ne u kraj puta.
Na gubilište sa Simeonom bilo je izvedeno još 1000 hrišćana.
Netaknuta priroda i isposnica Svetog Zosima nalaze se u jedinstvenoj celini koja sada dobija i dodatnu međunarodnu važnost.
Odluka gradske vlasti i Mitropolije otvorila je put ka izgradnji crkve posvećene Ostroškom Čudotvorcu, kao trajnom mestu sabiranja i nade u Podgorici.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Mi, naglašava otac Ljubo, ne služimo bogu vatre!
Bez miksera, bez čekanja i bez raskoši, ovaj recept čuva duh porodičnih okupljanja i dana kada crkveni kalendar dopušta da se radost podeli i kroz desert koji nije postan.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
Obnovljena, svojevrsni je kulturni centar Prizrena koji u rekonstruisanom i adaptiranom atrijumu okuplja malobrojne Srbe iz Prizrena i mnoge raseljene Prizrence na dan slave grada, kao i mnoge hodočasnike carskog Prizrena.
U drevnom hramu Bogorodice Ljeviške, uz molitve, suze i pesmu, obeležen je završetak školovanja desete generacije obnovljene prizrenske Bogoslovije — simbola postojanosti, vere i nade u srcu Metohije.
Srpske pravoslavne svetinje i spomenici u Prizrenu sačinjavaju sistematizovan skup verskih, kulturnih i istorijskih objekta koji su u različitim istorijskim periodima, stvarani, devastirani i ponovo obnavljani.
Promenljiv početak i fiksni završetak čine ovaj post posebnim u crkvenom kalendaru, a njegova suština ne iscrpljuje se u jelovniku - naglasak je na unutrašnjem preobražaju, molitvi i pričešću kao središtu hrišćanskog života.
U besedi Svetog Nikolaja Ohridskog i Žičkog za četvrtak 3. sedmice po Vaskrsu otvara se pitanje koje ne nudi utehu, već suočavanje sa silama koje nadilaze ljudsku prirodu.
Poruka ruskog svetitelja suzbija naviku koja guši nadu i otkriva kako da se padovi pretvore u početak, a ne u kraj puta.
Od dovratnika do vitrine, neke navike u rasporedu svetinja potiču iz pogrešnih tumačenja, a prema učenju Crkve, mesto koje im dajemo otkriva koliko razumemo njihovu pravu ulogu u svakodnevnom životu.
Eparhija zagrebačko-ljubljanska ne ostavlja prostor za relativizaciju – traži odgovornost, upozorava na posledice i ukazuje da je pogođeno nešto mnogo dublje od same svetinje
Dobrun kod Višegrada krije priču o monasima, carevima, razaranjima i obnovama koje prkose vremenu, mesto gde se slojevi istorije ne čitaju, nego osećaju pod nogama i u tišini zidova.
Mitropolit dabrobosanski govori o odlasku mladih, tišini koja postaje opasna, zloupotrebi vlasti i prizorima iz Jerusalima koji bude nelagodu.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
U strahu od nove državne podele i potrage za sigurnim osloncem, deo stanovnika dalmatinskog ostrva prešao je u pravoslavnu veru, što je pokrenulo niz reakcija, sukoba i dugotrajan proces koji će se završiti tek posle Drugog svetskog rata.
Od listića palme se priprema čaj po posebnom receptu.
Gotovo četiri decenije otac Slobodan bio je oslonac parohijanima, predvodio sveštenstvo kao arhijerejski namesnik i ostavio snažan trag u crkvenom životu.
