Od Marije Magdalene do gotovo zaboravljenih imena – otkrivamo ko su bile žene koje su ponele miro, šta su zatekle na mestu Hristovog pogrebenja i zbog čega se njihova uloga i danas tumači na različite načine.
Treća nedelja po Vaskrsu, ove godine 26. april, posvećena je ženama mironosicama. U Jevanđelju nisu sve pomenute po imenu, već se, nakon nekoliko navedenih, dodaje: „i druge“. Čak ni kod onih koje su imenovane nije uvek sasvim jasno na koju se tačno ličnost misli.
Među ženama koje su došle na grob Spasitelja, Jevanđelje pominje Mariju Magdalenu, Mariju Kleopovu, Salomiju i Joanu. Crkveno Predanje među mironosice ubraja i Susanu, Martu i Mariju.
Sabrali smo različita, ponekad i međusobno neusklađena predanja o ovim svetim ženama i ukratko ih predstavili.
Naziv mironosnice dolazi od reči „miro“ i „nositi“. Po jevrejskom običaju, telo pokojnika pomazivalo se mirisnim uljima, odnosno mirom. Upravo to su žene ponele na grob Spasitelja. Međutim, zatekle su otvoren grob, a anđeo koji se tamo nalazio objavio im je da je Hristos vaskrsao.
Marija je poticala iz grada Magdale. Ona je prva kojoj se javio vaskrsli Spasitelj. Njoj je bilo povereno da tu vest prenese apostolima.
Po predanju, nakon Vaznesenja Hristovog propovedala je u Rimu, gde se susrela sa carem Tiverijem. Kao svedočanstvo istinitosti Vaskrsenja darovala mu je jaje koje je u njegovoj ruci pocrvenelo. Iz tog događaja potekao je pobožni običaj da se za Vaskrs farbaju jaja i osvećuju zajedno sa ostalim prinosima.
Crkva je poštuje kao ravnoapostolnu svetiteljku.
Sestre pravednog Lazara, koga je Spasitelj vaskrsao. Tradicionalno se ubrajaju među žene mironosice, iako se njihova imena ne pominju među ženama koje su došle na Hristov grob.
U Jevanđelju (Lk 10, 38–42) prikazane su kao osobe različitog karaktera: dok je Spasitelj boravio u njihovom domu, Marija je sedela kraj Njegovih nogu i slušala ga, a Marta se bavila domaćinskim poslovima.
Po predanju, posle Vaznesenja Hristovog, zajedno sa Lazarom odlaze na Kipar, gde su pomagale bratu u njegovoj episkopskoj službi.
Žena Huze, upravitelja na dvoru Iroda Antipe. Tokom Hristove službe brinula se da Spasitelj i apostoli imaju sve što im je potrebno.
Prema predanju, pronašla je glavu Svetog Jovana Krstitelja, koja je bila odbačena nakon pogubljenja, i sahranila je na Jeleonskoj gori.
Postoji više tumačenja o njenom identitetu. Po jednom, bila je kći Josifa Obručnika Presvete Bogorodice. Po drugom, bila je žena ili kći Kleope, kojeg pominje jevanđelist Luka (Lk 24, 18).
O ovoj ženi zna se vrlo malo. U Jevanđelju po Luki pominje se samo uzgred, kao jedna od onih koje su služile Spasitelju „od svojih dobara“, što znači da je bila imućna i materijalno pomagala.
Nije pouzdano utvrđeno o kojoj je ličnosti reč. Blaženi Jeronim Stridonski poistovećuje je sa Marijom Kleopovom, dok je Sveti Jovan Zlatousti dovodi u vezu sa samom Bogorodicom.
Kći Josifa Obručnika i majka apostola Jovana Bogoslova i Jakova. O njoj se zna vrlo malo: jevanđelist Matej je pominje kao majku sinova Zevedejevih.
Zajedno sa drugim ženama služila je Spasitelju tokom Njegovog zemaljskog života, a u času Raspeća „posmatrale su izdaleka“ (Mt 27, 55–56).
Od odlaska na groblje, rada i suza do ispovesti i porodičnih odluka – jereji Pravoslavne crkve otkrivaju gde prestaje tradicija, a počinju zablude koje se iz godine u godinu prenose kao pravilo. Mitropolit mileševski pod svetlošću Belog Anđela govori o Vaskrsu kao sili koja ulazi u tamu ljudskog postojanja, razbija strah od smrti i poziva čoveka da postane učesnik i svedok nove, pobedonosne stvarnosti. Hram ispunjen do poslednjeg mesta, deca u prvom planu, osveštana jaja kao dar radosti i liturgija koju je služio protojerej Dejan Vojisavljević učinili su da praznični dan preraste u snažno iskustvo zajedništva i vere. U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Marta i Marija
Joana
Marija Kleopova
Susana
Marija Jakovljeva
Salomija
Duhovna riznica
09:00 | 12.04.2026
VEĆINA OVO POGREŠNO RADI ZA VASKRS: Sveštenici objašnjavaju šta je dozvoljeno, a šta nema veze sa verom
Aktuelno iz SPC
12:03 | 12.04.2026
VASKRŠNJA PORUKA VLADIKE ATANASIJA IZ SRCA MILEŠEVE: Upoznavanje sa Hristom u potpunosti jedina je šansa za čovečanstvo
Aktuelno iz SPC
13:11 | 12.04.2026
VASKRS NA ZLATIBORU: Veliko sabranje parohijana i turista – praznik na planini dobio posebno lice (FOTO, VIDEO)
Duhovna riznica
20:49 | 12.04.2026
VASKRŠNJI INTERVJU IGUMANA MANASTIRA TUMANE: Arhimandrit Dimitrije otkrio svoju najlepšu uspomenu na Vaskrs iz detinjstva (VIDEO)
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Uz molitve poglavara Srpske pravoslavne crkve, sveštenstva, porodice i prijatelja, na večni počinak ispraćena majka bivšeg predsednika Republike Srpske Milorada Dodika.
Dok jedni u njemu vide simbol zajedništva, drugi postavljaju pitanja o njegovom mestu u prostoru grada i značenju koje nosi u širem društvenom kontekstu.
Patrijarh carigradski pred smrt je priznao da se mnogo ogrešio o Svetog Martina i molio cara da ga oslobodi.
Treba da znamo da krsna slava nije ručak niti trpeza, već molitveno proslavljanje našeg svetitelja, naglašava sveštenik.
Jerej Igor Gurčenkov stradao je u saobraćajnoj nesreći, a vest o njegovoj smrti izazvala je šok i duboku tugu među vernicima parohije Svetog arhangela Mihaila u Getingenu.
Netaknuta priroda i isposnica Svetog Zosima nalaze se u jedinstvenoj celini koja sada dobija i dodatnu međunarodnu važnost.
Odluka gradske vlasti i Mitropolije otvorila je put ka izgradnji crkve posvećene Ostroškom Čudotvorcu, kao trajnom mestu sabiranja i nade u Podgorici.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Recept iz "Srbskog kuvara" donosi miris cimeta, posne delicije i vekovnu tradiciju pravoslavnih kuhinja pravo na vaš sto.
Mi, naglašava otac Ljubo, ne služimo bogu vatre!
U pravoslavnoj tradiciji ovaj dan je posvećen neustrašivim ženama – svedocima praznog groba, ali i dvojici tajnih Hristovih učenika koji su ga smelo položili u grob dok su se svi drugi povukli.
Iako sveštenička služba pripada muškarcima, žene u praksi nose veliki deo života parohije – od pojanja i čitanja bogoslužbenih tekstova do brige o bogosluženju i rada sa vernicima.
Od proročice Ane do Samarjanke – jevanđelski zapisi otkrivaju neobičnu bliskost Gospoda sa ženama različitog porekla i životne prošlosti, koje su verom, poniznošću i smelošću zadobile večnu bliskost s Njim.
Na Nedelju mironosica, Srbi, Rusi i Dominikanci zajedno su se okupili na bogosluženju u Punta Kani, u hramu čiju je izgradnju blagoslovio blaženopočivši mitropolit Amfilohije, a koji postaje duhovni oslonac pravoslavnih na egzotičnom tlu.
Patrijarh carigradski pred smrt je priznao da se mnogo ogrešio o Svetog Martina i molio cara da ga oslobodi.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog sveštenomučenika Artemona po starom i Svetog mučenika Vasilija Amasijskog po novom kalendaru. Katolici obeležavaju Nedelju Dobrog pastira, dok Jevreji i muslimani nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Bio sveštenik u Laodikiji za vreme cara Dioklecijana.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetog Vasilija Ispovednika po starom i Svetog apostola Marka po novom kalendaru. Katolici obeležavaju praznik Svetog apostola Marka, dok Jevreji i muslimani nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Eparhija zagrebačko-ljubljanska ne ostavlja prostor za relativizaciju – traži odgovornost, upozorava na posledice i ukazuje da je pogođeno nešto mnogo dublje od same svetinje
Dobrun kod Višegrada krije priču o monasima, carevima, razaranjima i obnovama koje prkose vremenu, mesto gde se slojevi istorije ne čitaju, nego osećaju pod nogama i u tišini zidova.
Mitropolit dabrobosanski govori o odlasku mladih, tišini koja postaje opasna, zloupotrebi vlasti i prizorima iz Jerusalima koji bude nelagodu.
U razgovoru koji nadilazi uobičajene novinarske priče, otac Dimitrije govori o smislu praznovanja, o radosti koja ne prolazi i o tome zašto se Vaskrs ne objašnjava, već prepoznaje u životu, odnosima i svakodnevnim susretima vernika.
Ova poslastica se nalazila i na slavskim i na ramazanskim stolovima, a njen stari način pripreme i danas ostaje isti kao pre stotinu godina.
Iako sveštenička služba pripada muškarcima, žene u praksi nose veliki deo života parohije – od pojanja i čitanja bogoslužbenih tekstova do brige o bogosluženju i rada sa vernicima.
Od Marije Magdalene do gotovo zaboravljenih imena – otkrivamo ko su bile žene koje su ponele miro, šta su zatekle na mestu Hristovog pogrebenja i zbog čega se njihova uloga i danas tumači na različite načine.
