Od Morinja do Kotora, život i mučeništvo Mihaila Barbića dobija večnu slavu – uz liturgijsko prisustvo mitropolita Joanikija i arhijereja, vera i hrabrost ovog sveštenika zasijali su kao svetionik za generacije vernika.
Hram Svetog Nikole u Kotoru danas će biti mesto svečanog i istorijskog događaja – kanonizacije sveštenomučenika Mihaila Barbića, paroha krtoljskog. Svetu arhijerejsku liturgiju, na kojoj će njegovo ime biti uvršteno u diptih Svetih, služiće mitropolit crnogorsko-primorski Joanikije, uz prisustvo više arhijereja, sveštenstva, monaštva i vernog naroda.
Dan ranije, u petak 23. januara, u Hramu Svetog Save u Tivtu služen je poslednji parastos sveštenomučeniku Mihailu, čije je ime prošle godine, na 80. godišnjicu njegove mučeničke smrti, zvanično uvršteno u red svetih od strane Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve.
Život posvećen Hristu i službi Crkvi
Mihailo Barbić rođen je 1899. godine, a njegov život bio je posvećen crkvenoj službi u Morinju, Krtolima i Podgorici. Njegov predan rad, čista duhovna posvećenost i neustrašivost u trenucima progona od strane tadašnje komunističke vlasti učinili su ga uzorom hrišćanskog sveštenoslužitelja. Uhvaćen i bačen u kotorski zatvor, svirepo je mučen i ubijen, ali njegova hrabrost i vernost Hristu zasijale su kao svetionik duhovne snage i istrajnosti.
SPC
Ikona Svetog sveštenomučenika Mihaila
Sveti primer mučeničke hrabrosti
U knjizi „Sveštenomučenik Mihailo Barbić – život i priključenija“, objavljenoj prošle godine u izdanju Mitropolije crnogorsko-primorske „Svetigora“, mitropolit Joanikije ističe:
„Ovaj divni izdanak Boke i prevlačke svetinje pokazao se kao uzorni sveštenoslužitelj na svakom mestu gde je služio i ostavio izuzetan trag. Njegov lik je zasijao u punom sjaju na kraju života, u mučeničkoj končini. Odvažno držanje pred bezbožnim dželatima bilo je kao kod drevnih hrišćanskih mučenika: ‘Mučenik ne gleda na opasnosti, nego na vijence. On se ne boji rana, nego broji nagrade. On ne vidi dželate koji bičuju ovde, nego podiže pogled prema anđelima koji pozdravljaju odozgo’“.
Današnja kanonizacija sveštenomučenika Mihaila Barbića nije samo čin Srpske pravoslavne crkve koja poštuje svoje mučenike; to je poziv vernicima da se podsete snage vere koja nadilazi strah i smrtnu opasnost, i da ustrajnost u Hristu ostaje večna nagrada i svetionik za generacije koje dolaze.
U temišvarskoj Sabornoj crkvi, uz molitve hiljada vernika i prisustvo arhijereja iz Srbije i Rumunije, svečano je proslavljen novi svetitelj čiji je kult godinama živeo u narodu — a sada je zauzeo mesto među svetima Crkve.
U porti Crkve Svetog Dimitrija sada stoji bronzana skulptura mitropolita Amfilohija — visoka 2,3 metra, sa krstom i episkopskom patericom u rukama. Delo vajara Zorana Ivanovića.
Dok region obeležava 180 godina od objavljivanja njegovog kapitalnog dela, pitanje Njegoševe kanonizacije ponovo se vraća u fokus — zašto je inicijativa iz 2013. godine zaustavljena?
Potpisi mitropolita Joanikija i predsednika opštine Nikole Jovanovića otvorili su put projektu koji spaja predanje i savremeni razvoj, uz planiranu donaciju od milion evra, izradu dokumentacije i uređenje prostora za buduću svetinju.
U besedi za ponedeljak 4. sedmice Velikog posta, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava kako briga za bližnje povezuje zemaljsko i nebesko u jedinstvenom hrišćanskom životu.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetu mučenike Evtropija, Kleonika i Vasiliska po starom kalendaru i Svetog apostola Aristovula po novom kalendaru. Katolici slave spomendan Svetih Hilarija i Tacijana, muslimani su u mesecu ramazanu, dok Jevreji danas nemaju većeg opšteg praznika.
Ajeti 6:61-62 iz sure El-Enam podsećaju da nijedna duša ne prolazi mimo Allahove volje, da meleki prate svaki trenutak i da svaki vernik mora biti spreman za konačni obračun pred Stvoriteljem.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Na današnji dan se sa poštovanjem sećamo Stefana Prvovenčanog – prvog srpskog kralja, ktitora, mirotvorca i sina svetitelja, koji je krunisao veru svoga naroda.
Među parohijanima u Augsburgu najveći bol izazvalo je skrnavljenje svetog prostora, dok je parohija pozvala zajednicu da na ovaj događaj odgovori molitvom i razboritošću.
Po blagoslovu patrijarha Porfirija, svetinja velikog pravoslavnog iscelitelja doneta je među male pacijente, njihove roditelje i lekare, a mnogi su sa verom celivali mošti tražeći utehu, snagu i nadu u borbi za zdravlje.
Govoreći o ulozi Časnog Krsta u Vaskršnjem postu, službenik EUO Mitropolije crnogorsko-primorske poručio je da hrišćanski put podrazumeva odricanje, praštanje i smirenje – vrednosti koje savremeno društvo sve češće potiskuje.
Ketrin Krik je od audicija za filmove došla do punih arena i miliona pregleda, uz egzorcizme obećava isceljenja, dok verski analitičari upozoravaju da iza svega stoji zloupotreba vere i profit.
Dok istraživanja beleže rast broja onih koji se izjašnjavaju kao vernici, otac Vasilije podseća na razliku između spoljašnje discipline i istinskog preobražaja i pobožnosti.
Na univerzitetu u Kjotu napravljen je humanoid Budaroid koji odgovara na pitanja ljudi, učestvuje u obredima i prilagođava svoje odgovore svakom sagovorniku.
Mala Lutfije džamija, poznata i kao „Odbegla džamija“, skriva više od jednog veka istorije i vere, dok šum vode ispod temelja stvara jedinstvenu atmosferu koju turisti i vernici pamte zauvek.
