Dugogodišnji iguman Manastira Rače poslednji dan života proveo je u metohu na Tari.
U metohu Manastira Rače na Tari, posvećenom Svim srpskim svetiteljima, upokojio se u Gospodu arhimandrit Sava Ristić, dugogodišnji sabrat i iguman manastira Rače ukraj Drine. Tog dana služio je liturgiju i pričestio se Svetim Hristovim Tajnama, a potom je do večernjih sati razgovarao sa vernim narodom i gostima. Uveče je osetio slabost, a nekoliko sati kasnije se upokojio.
Za pravoslavnog hrišćanina pričešće zauzima središnje mesto u životu. Zato vest da je jedan monah svoj poslednji dan proveo služećil iturgiju i primivši Svete Hristove Tajne nosi posebnu duhovnu težinu. Arhimandrit Sava je do poslednjeg dana ostao veran životu kojem je posvetio više od šest decenija.
Od mladog iskušenika do arhimandrita
Arhimandrit Sava, svetovno Miroslav Ristić, rođen je 14. maja 1939. godine u selu Manastirica kod Petrovca na Mlavi. U manastir Vitovnicu došao je 6. marta 1954. godine. Dve godine kasnije prešao je u manastir Drača kod Kragujevca, gde ga je zamonašio njegov duhovni otac, iguman Hrizostom Pajić.
Godine 1958. prešao je sa svojim duhovnim ocem u manastir Rudenicu, gde je 1960. godine, po blagoslovu episkopa žičkog Vasilija Kostića, primio malu shimu. Godine 1961. zajedno sa igumanom Hrizostomom prelazi u Manastir Raču ukraj Drine. Tamo je 1963. godine rukopoložen za jeromonaha i postavljen za namesnika manastira. Iste godine postavljen je i za paroha manastirske parohije u Rači i Solotuši.
Njegov život od tada je neraskidivo vezan za Raču. U ovoj svetinji proveo je više od 63 godine kao sabrat i iguman, služeći Crkvi i čuvajući manastirsku svetinju.
eparhija-zicka.rs
Arhimandrit Sava Ristić
Čuvar manastira Rače
Posle upokojenja arhimandrita Hrizostoma 1995. godine, jeromonah Sava postavljen je za starešinu manastira Rače. Na toj dužnosti ostao je do 2016. godine.
Tokom njegovog starešinstva nastavljen je rad na uređenju i obnovi manastirskog kompleksa. Veliki konak sa riznicom i bibliotekom, čija izgradnja tada još nije bila završena, arhimandrit Sava je dovršio i opremio. U manastirskom kompleksu izgrađen je i ribnjak za uzgoj pastrmke i šarana, a vodeni potencijal manastirskog jaza iskorišćen je i za izgradnju male hidroelektrane.
Za svoj dugogodišnji trud i rad na unapređenju manastira i njegove ekonomije, arhimandrit Sava je 2023. godine dobio „Račanski pečat“, veliko priznanje koje mu je uručeno tokom 29. manifestacije „Dani Rače ukraj Drine“. Od 2016. godine arhimandrit Sava je većim delom živeo i služio u metohu Manastira Rače na Tari, posvećenom Svim srpskim svetiteljima. Upravo tamo proveo je i poslednji period svog života
Život posvećen služenju
Monaški život arhimandrita Save trajao je više od sedam decenija. Za to vreme služio je u više manastira, ali je najveći deo svog života proveo u Rači. Tu je kao mlad monah započeo svoju službu, tu je postao jeromonah, tu je decenijama bio sabrat, a potom i starešina manastira.
Njegov život bio je vezan za jednu od značajnih srpskih svetinja, ali i za ljude koji su u Raču dolazili da se poklone svetinji, pomole se i pronađu mir. Kao starešina, brinuo je o manastiru i njegovom razvoju, dok je kao monah ostao posvećen bogosluženju i molitvi.
U pravoslavnoj veri smrt nije kraj čovekovog postojanja. Crkva veruje u vaskrsenje mrtvih i život budućeg veka, zbog čega se za hrišćanina koji se upokojio ne završava sve njegovim odlaskom iz ovog sveta. Crkva nastavlja da se moli za njegovu dušu i da sa nadom iščekuje susret sa Hristom u Carstvu Božjem.
Arhimandrit Sava je svoj zemaljski život završio u svetinji u kojoj je poslednjih godina služio. Tog dana služio je poslednju liturgiju i pričestio se Svetim Hristovim Tajnama, a potom još satima razgovarao sa vernim narodom.
Posle više od šest decenija provedenih u Rači, njegov monaški put ovde se završio. Ostala je svetinja kojoj je služio, sećanje onih koji su ga poznavali i molitva Crkve za njegovu upokojenu dušu.
Večan ti spomen i Carstvo nebesko, visokoprepodobni oče Savo!
Otac Makarije je 2000. godine pristupio bratstvu drevne hercegovačke svetinje i više od dve i po decenije proveo u molitvi, poslušanju i tihom služenju Bogu, noseći sa verom dugo i teško životno iskušenje bolesti.
Protojerej Mihail Bregvadze tvrdi da je odluka povezana sa okolnostima smrti, dok majka pokojnice odbacuje njegove navode i traži da se ne iznose nepotvrđene tvrdnje o ovoj porodičnoj tragediji.
Gradimir Stanić ostavio je dubok trag u crkvenom izdavaštvu i saradnji sa najznačajnijim srpskim duhovnicima, a iza njega su ostala brojna izdanja posvećena veri, predanju i kulturnom nasleđu.
U svetinji kod Priboja mitropolit mileševski služio je Svetu zaupokojenu Liturgiju i monaško opelo, a potom besedio o tihom podvigu, smirenju i putu jedne sluškinje Božije koja je dane provodila daleko od zemaljske slave.
Nekadašnji rimski vojskovođa Plakida posle krštenja izgubio je ženu i sinove i 15 godina živeo kao najamnik, a kada ih je ponovo pronašao, zajedno sa njima stradao je za Hrista.
Obeležavanje godišnjice okupilo je predstavnike Srbije i Severne Makedonije, pripadnike Vojske Srbije i brojne Srbe, uz molitvu za 1.321 vojnika koji počivaju na bitoljskom vojničkom groblju.
Kada među ljudima ostanu povreda, ljutnja i ćutanje, poznati duhovnik savetuje da se ne odustaje od drugoga, već da se za njega učini ono što može doneti ispravljenje, pomirenje i drugačiji odnos.
Ne kuva se na šporetu, već se svaki plod puni četvrtinom jezgra oraha i peče u šećeru i cimetu. Iz rerne izlazi sočan, mirisan i gust zalogaj, a u tegli može da sačeka hladnije dane.
Vaznesenjski hram u Beogradu 21. septembra ugostiće igumana Hilandara arhimandrita Metodija, koji će sasluživati sa episkopom lipljanskim Dositejem i delom hilandarskog bratstva.
Obeležavanje godišnjice okupilo je predstavnike Srbije i Severne Makedonije, pripadnike Vojske Srbije i brojne Srbe, uz molitvu za 1.321 vojnika koji počivaju na bitoljskom vojničkom groblju.
Razgovor u Novom Sadu obuhvatio je i pitanje vrednosti koje mladi usvajaju tokom školovanja, kao i budućnost visokoškolske ustanove koja bi nosila ime prvog srpskog arhiepiskopa.
U istraživanju je razmatrano kako se teško iskustvo povezuje sa čovekovim padom, podvigom i borbom sa strastima, ali i kako kroz život u Hristu može postati deo puta ka duhovnom očišćenju i zajednici sa Bogom.
Na Belom kamenu iznad metohijske ravnice čuva se priča o srednjovekovnom čudu, starim rukopisima koji su stigli do Sankt Peterburga, ikonama iz različitih epoha i monahinjama koje danas čuvaju ovu svetinju.
Posle razaranja 2004. godine, u Prizren su se vratili učenici, nastava i crkveno pojanje, a obnovljeni kompleks danas ponovo služi svojoj prvobitnoj nameni.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
U besedi za petak 18. sedmice po Duhovima Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava kako se u tim rečima otkriva istinita ljudska priroda Gospoda Isusa Hrista i zašto je, uprkos strahu od smrti, prihvatio put Golgote.
Pravoslavni vernici danas proslavljaju Svete mučenike Trofima, Savatija i Dorimedonta po starom kalendaru, dok po novom obeležavaju Svetog sveštenomučenika Kiprijana. Katolička crkva proslavlja Svete anđele čuvare. Jevreji obeležavaju Hošana Raba, dok muslimani danas nemaju veliki praznik.
Razbojnik sa krsta i Hristov apostol našli su se na potpuno različitim stranama večnosti, a mitropolit objašnjava šta njihov primer govori o pokajanju, očajanju i našoj sklonosti da drugome prerano presudimo.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
