Crkva je čuvar vere, tradicije i duhovnog nasleđa, a njen cilj je da vodi ljude ka spasenju i večnom životu u zajednici sa Bogom.
Crkva je mesto gde se obavljaju bogosluženja, liturgije, vernici dolaze da se mole. Crkva u pravoslavlju nije samo institucija ili zgrada, već živa i dinamična zajednica vernika koja povezuje ljude sa Bogom i jedne s drugima. Ona je telo Hristovo, mesto gde se ostvaruje duhovno jedinstvo sa Bogom i gde se vernici osvećuju i duhovno rastu kroz Svete tajne i liturgijski život. Crkva je čuvar vere, tradicije i duhovnog nasleđa, a njen cilj je da vodi ljude ka spasenju i večnom životu u zajednici sa Bogom. Kroz Crkvu, vernici dobijaju snagu i milost da žive u skladu sa Božijim zapovestima, da se suoče sa iskušenjima života, i da teže ka svetosti i jedinstvu sa Hristom
Prema učenju Pravoslavne crkve, Hristos je glava Crkve, dok su svi vernici njeni udovi. Ovo mistično jedinstvo između Hrista i vernika simbolizuje neraskidivu povezanost između Boga i ljudi, gde je Crkva produženje Hristove prisutnosti na zemlji. Vernici kroz Svetu Liturgiju, molitvu i Svete tajne postaju jedno sa Hristom, učestvujući u božanskom životu i blagodatima.
Crkva je sabranje tj. zajednica svih hrišćana u jednom gradu, (selu), na jednom mestu, pod jednim episkopom, ili načalnikom, radi prinošenja žrtve blagodarnosti Bogu, tj. Crkva je konkretna Liturgijska zajednica. Dakle, Crkva nije obična zajednica, fiktivna, izmišljena, potencijalna zajednica, koja svoje jedinstvo osigurava na osnovu zakona kojih se pridržavaju njeni članovi. Crkva je konkretna zajednica ljudi koja je okupljena na jednom mestu, na Liturgiji, Evharistiji,
Jedan od temeljnih principa pravoslavne teologije jeste apostolsko nasledstvo ili prejemstvo. Pravoslavna Crkva veruje da je ona direktni naslednik Crkve koju su ustanovili apostoli, te da kroz neprekinuti lanac hirotonije (svešteničkog rukopoloženja) prenosi autentično apostolsko učenje. Ova veza s apostolima je ključna za identitet i kontinuitet Pravoslavne crkve, koja sebe vidi kao čuvara pravovernog učenja, Svetog Pisma i Svetog Predanja.
Pod Svetim tajnama u pravoslavnom bogoslovlju podrazumevaju se sveštene radnje u kojima dolazi do susreta Boga sa čovekom i najpotpunijeg, koliko je to moguće u zemaljskom životu, ostvarivanja jedinstva s Njim. Svete tajne služe jednom cilju – ostvarenju zajednice sa Hristom. U Svetim tajnama blagodat Božija silazi na nas i osvećuje celu našu prirodu – i dušu i telo. U Svetim tajnama, Carstvo Božije postaje dostupno vernima. Cilj Svetih tajni je ostvarenje zajednice sa Gospodom Hristom. Evharistija je u srži svih Svetih Tajni. Liturgija u sebi sadržava sve ostale tajne. Ona nije jedna od Svetih tajni, ona daje smisao drugim Svetim tajnama. Bez Evharistije, ostale Svete tajne ne mogu biti delotvorne. Pravoslavna crkva priznaje sedam svetih tajni: Krštenje, Mironpomazanje, Pričešće (Evharistija), Ispovest (Pokajanje), Brak, Sveštenstvo, i Jeleosvećenje.
Postoje razne namenske molitve, a cilj je da se povežemo sa Bogom i na taj način olakšamo našu dušu suvišnih tereta.
Sveta tajna pokajanja oprašta grehe onima koji se iskreno kaju i ispovede ih pred sveštenikom, dok sveta tajna sveštenstva omogućava duhovnu vlast episkopima i sveštenicima da vrše druge tajne...
U nastavku, saznajte više o duhovnoj pripremi, simbolici i pravilima crkve za pričešće.
Veličanstvena crkva Rođenja Hristovog u Vitlejemu je jedan od najstarijih hramova u svetu u kojoj se služi sveta liturgija.
Od večernjeg bdenija do praznične liturgije, čina Vozdviženja i celivanja Časnog krsta, ovo su najvažniji trenuci bogosluženja koje bi parohijani trebalo da poznaju.
Ruski svetitelj govorio je o borbi sa strastima, promeni misli i delima koja čoveka vode ka Bogu.
Ovaj praznik čuva sećanje na pronalazak svetinje na Golgoti, njeno odnošenje u Persiju i povratak u Jerusalim, uz priču o caru Irakliju koji je Krst poneo bosonog.
Neke navike prenose se generacijama, ali nisu deo pravoslavnog predanja: evo šta treba izbegavati prilikom posete grobovima bližnjih.
Praznik Vozdviženja Časnog krsta posvećen je sećanju na pronalazak svetinje na Golgoti i njeno vraćanje u Jerusalim, a crkveni tipik za ovaj dan propisuje poseban oblik uzdržanja.
Sa nežnom korom, žutom glazurom i bogatim filom od čokolade i oraha, ovaj provereni recept donosi ukus kolača koji je nekada krasio svečane trpeze.
Bog vidi i ono što mi ne možemo.
Na video-snimcima vidi se evakuacija monahinja, dok se u blizini svetinje vatrogasci bore sa vatrenom stihijom.
Dom ima dubok duhovni značaj, jer se u njemu uči ljubavi, praštanju, strpljenju i požrtvovanosti.
Jedan od najpoštovanijih svetitelja novijeg doba ostavio je duboku pouku o blagorodnosti kao najvišem obliku unutrašnje lepote duše.
U jednom obraćanju otac Oliver Subotić se dotakao palog anđela objašnjavajući da je njegova prevara izvedena u krugovima koji smatraju da on ne postoji, kao i da to đavolu odgovara.
Napominje da tu vrednost, koju nam niko ne može oduzeti, delimo i u sebi uveličavamo tako što pomažemo drugima - jer na taj način širimo krug dobrote.
U svojoj priči naglašava to kako su ateisti uskraćeni jedne dimenzije, koja je spasonosna.
Starešina hrama hrama Svete Trojice je detaljno opisao dan kada je, po pozivu prijatelja, otišao u kuću čoveka koji je tvrdio da predmeti mirotoče onda kada počne da poje crkvene pesme.
Svetinja čiji su temelji osvećeni 2008. godine nalazi se nadomak četiri fakulteta Univerziteta u Istočnom Sarajevu, a u njoj se bogoslužbeni život odvija već više od deset godina.
Pred novim hramom Sabora Svetog arhangela Gavrila patrijarha srpskog dočekali mitropolit Hrizostom, arhijereji, sveštenstvo, monaštvo i brojni verni narod.
Sveštenički čin primio je 1981. godine u manastiru Kovilju, a tokom službe bio je paroh u više mesta Eparhije bačke.
Na praznik Svetih Joakima i Ane služena sveta arhijerejska Liturgija, a slavski darovi osvećeni u Kraljevoj crkvi.
U Pećkoj patrijaršiji raste crni dud star oko 750 godina koji čuva narodna kazivanja o opstanku i obnovi srpskog naroda na Kosmetu.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Mila i Anja kreću sa majkom i bakom do stare crkve, ali kada iz šume začuju neobično zvonce, njihovo putovanje pretvara se u uzbudljivu avanturu koja će ih odvesti do svetog izvora i otkriti dragocenu porodičnu uspomenu.
Bog ih je, prema predanju, obdario i darom čudotvorstva, pa su kod njih dolazili brojni bolesnici tražeći isceljenje.
Kremast, mirisan i bogat, ovaj namaz od nekoliko dostupnih sastojaka odlično se slaže sa vrućom projom, hlebom, ali i kao dodatak jutarnjem ili glavnom obroku.
Od neprestane potrage za sigurnošću i zadovoljstvom do tišine, molitve i prihvatanja sopstvenog Krsta, put izlaska iz unutrašnjeg nemira počinje tamo gde savremeni čovek najmanje očekuje.
Pred novim hramom Sabora Svetog arhangela Gavrila patrijarha srpskog dočekali mitropolit Hrizostom, arhijereji, sveštenstvo, monaštvo i brojni verni narod.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
