Jedini sačuvani deo svetih moštiju prvog srpskog arhiepiskopa, netruležna ruka Svetog Save, ostaje u Hramu Svetog Save do 8. juna 2025.
Leva ruka Svetog Save, jedini sačuvani deo svetih moštiju našeg prvog arhiepiskopa, ostaje u Beogradu – u hramu Svetog Save na Vračaru – na blagoslov i poklonjenje do praznika Silaska Svetog Duha na apostole, Duhova, koji ove godine pada u nedelju, 8. juna 2025. godine.
Vernici iz svih krajeva Srbije, ali i pravoslavna braća iz rasejanja, imaće neponovljivu priliku da se poklone ovoj svetinji, da je celivaju i uznesu tihe molitve pred netruležno svedočanstvo svetosti i ljubavi Svetog Save. Njegova ruka, nekad ispružena da blagosilja, da piše, da zida i da miri, sada, kao živi svedok večnosti, pruža duhovni zagrljaj svakome ko sa verom prilazi.
TANJUG/ MARKO ĐOKOVIĆ/ nr
Patrijarh Porfirije celiva ruku Svetog Save
Svakodnevna bogosluženja u Hramu Svetog Save
Od trenutka kada je sveta relikvija iz manastira Mileševe doneta u prestoni Beograd, svakodnevno u Hramu Svetog Save odzvanja liturgijski glas. Svakog jutra, tačno u 7.30 časova, služi se jutrenje i sveta liturgija, dok se svakog popodneva, u 17 časova, verni sabiraju na večernje bogosluženje, posle kog se uznosi Akatist Svetom Savi – u čast onoga koji je temelj i krov Srpske Pravoslavne Crkve.
U tim bogosluženjima sabrani su vekovi – od 1219. godine, kada je Srpska crkva dobila autokefalnost, do današnjih dana, kada ta ista Crkva u naručju nosi svetiteljevu ruku i, u njegovoj prisutnosti, ponovo učvršćuje temelj svog naroda.
ST/Dragan Kadić
Ruka Svetog Save bila je na čelu Spasovdanske litije
Molitveni hod pod svetim „rukovodstvom“
Ove godine, na čelu Spasovdanske litije, povodom gradske slave Beograda, bila je najveća svetinja srpskog naroda – ruka Svetog Save. Hiljade vernika, sveštenika, monaha, građana i dece, predvođeni patrijarhom srpskim Porfirijem, pošli su u molitveni hod od Vaznesenjske crkve do zavetnog Hrama Svetog Save na Vračaru.
Dan ranije, relikvija je svečano dočekana u Vaznesenjskoj crkvi. U tišini jačoj od gradske vreve, vladika mileševski Atanasije preneo je svetinju iz Mileševe u Beograd, a dočekao ju je patrijarh Porfirije, okružen arhijerejima, sveštenicima i vernim narodom.
Religija
Ruka Svetog Save svečano je dočekana u Vaznesenjskoj crkvi u Beogradu uoči Spasovdana
Poziv narodu: Prilazite s verom, celivajte s molitvom
Do Duhova, vrata hrama Svetog Save širom su otvorena. U Hramu ćuti vreme, a govori večnost. Sveti Sava ne poziva glasom, već prisustvom. Njegova ruka, predata nama na blagoslov, poziva svakog da dođe, da je celiva, da se priseti ko smo i čiji smo. Da se u tišini i molitvi, u poklonu i suzi, obnovimo iznutra. Jer dok je Sveti Sava među nama, znamo – nismo sami.
Uz molitve hiljada vernika i prisustvo patrijarha Porfirija, prestoni grad je dočekao jedini sačuvani deo moštiju Svetog Save. Ruka prvog arhiepiskopa srpskog predvodiće ovogodišnju Spasovdansku litiju kroz srce glavnog grada.
Uz svetu relikviju — levu ruku Svetog Save i blagoslov patrijarha Porfirija, Spasovdanska litija obasjala je srce Beograda. Na čelu povorke je i heroj sa Dunava – alas koji je spasao 33 života, a sada nosi Časni krst kroz molitveni hod prestoničkim ulicama.
Na isti dan kada pravoslavni vernici slave Vaznesenje Gospodnje, Srpska pravoslavna crkva tiho obeležava i spomen na Svetog Teodora Vršačkog – episkopa koji je podigao ustanak pod zastavama sa likom Svetog Save i stradao mučeničkom smrću zbog vere i naroda.
Od Nemanjića i Svetog Save do legendi o skrivenom blagu i izvoru za koji se veruje da ima posebnu snagu, svetinja u dolini reke Studenice i dalje spaja proverenu istoriju i predanja koja ne prestaju da žive.
U besedi za petak 2. sedmice po Duhovima, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava zašto za služenje Crkvi nisu dovoljni ni znanje ni ljudsko priznanje, već blagodat koja se prenosi od apostolskih vremena.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Na praznik Pedesetnice, u prisustvu patrijarha Porfirija i vladike Siluana, sveta relikvija – leva ruka prvog srpskog arhiepiskopa – ispraćena je iz Hrama Svetog Save ka svetinji kraj Prijepolja.
Iako se vekovima verovalo da su potpuno spaljene na Vračaru, novo svedočenje otkriva nove detalje o svetiteljevim moštima i njihovom putu kroz istoriju.
Više od sedam vekova traje sećanje na povratak prvog srpskog arhiepiskopa u Mileševu, događaj koji je postao simbol duhovnog jedinstva i istorijskog pamćenja srpskog naroda.
Arhimandrit Jefrem govori o duhovnoj radosti nakon boravka u Srbiji, zahvaljuje na prijemu i najavljuje konkretne stipendije za bogoslovske škole, uz poruku o značaju dolaska Pojasa Presvete Bogorodice.
U Ruskom domu u Beogradu održan je humanitarni koncert "Mirno nebo za dečiji osmeh 9", uz poziv vikara patrijarha srpskog za pomoć ugroženim Srbima u Eparhiji raško-prizrenskoj.
U selu Resen kod Bosilegrada osveštan je hram Svetog proroka Ilije, čija je gradnja započeta u 19. veku, a dovršena tek danas, kada su meštani ispunili obećanje koje su generacije prenosile kao porodični i seoski amanet.
U crkvi Uspenja Presvete Bogorodice jubilej je proslavljen kroz liturgiju, zvuke hilandarskih pojaca i sabranje koje je pokazalo duboku vezu ovog prostora sa svetogorskim nasleđem i živim predanjem Crkve.
U crkvi Uspenja Presvete Bogorodice jubilej je proslavljen kroz liturgiju, zvuke hilandarskih pojaca i sabranje koje je pokazalo duboku vezu ovog prostora sa svetogorskim nasleđem i živim predanjem Crkve.
Arhimandrit Jefrem poručio je da prisustvo Časnog Pojasa nije slučajno, govorio je o „milion poklonika“, zavetu kneza Lazara i duhovnoj vezi koja ostaje i posle odlaska svetinje u Vatoped.
Na Vračaru, pred odlazak Časnog pojasa Presvete Bogorodice, emotivni prizori i molitvena tišina obeležili su ispraćaj koji je, uz suze patrijarha i sabranost vernika, zatvorio 17 dana hodočašća kroz Hram Svetog Save.
Jedna kratka pouka gruzijskog svetitelja objašnjava zašto se molitva često pretvara u naviku bez unutrašnjeg reda i kako se, kroz jednostavan duhovni poredak, vraća svojoj punoj snazi i smislu.
Od 2020. godine sa lica Bogorodice "Utešiteljke" u Grčkoj neprestano teku suze, a pred ikonom svakodnevno dolaze ljudi koji traže utehu, nadu i odgovore.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
