"JEDINA PRAVILA ZA NAS SU ONA KOJA SU ZABELEŽENA U JEVANĐELJU“: Poruka patrijarha Porfirija na hramovnoj slavi crkve Svetog Jovana Vladimira u Beogradu
Na praznik srpskog mučenika i kralja, u svetinji na Medakoviću, patrijarh je podsetio vernike da je Crkva pozvana da preobražava svet, a ne da se uklapa u njegove norme i očekivanja, pozivajući na nepokolebljivu veru u božanske vrednosti.
Na praznik Svetog Jovana Vladimira, srpskog kralja i mučenika, crkva posvećena ovom svetitelju u beogradskom naselju Medaković proslavila je svoju hramovnu slavu, saborno i svečano, uz prisustvo velikog broja vernika. Svetu arhijerejsku liturgiju služio je patrijarh srpski Porfirije, uz sasluženje vikarnih episkopa lipljanskog Dositeja i moravičkog Tihona.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Hram Svetog Jovana Vladimira u beogradskom naselju Medakvić
U svojoj nadahnutoj besedi, patrijarh Porfirije podsetio je prisutne na ono što je temelj hrišćanskog života – Jevanđelje, kao živu i večnu meru istine, ljubavi i slobode. Njegove reči, izgovorene tiho, ali sa dubokom snagom duhovnog autoriteta, ostavile su snažan utisak na vernike.
– Za nas hrišćane, primarna, najvažnija i jedina pravila koja su za nas određujuća, a i sudbonosna, jesu pravila koja su zabeležena u Jevanđelju i koja nam je Gospod otkrio, a žive ih svetitelji Božji i Crkva Hristova u svome iskustvu kroz vekove – poručio je patrijarh.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Vernicu u porti hrama Svetog Jovana Vladimira, na dan hramovne slave
On je naglasio da su zapovesti Božje „izraz ljubavi Njegove u odnosu na nas“, a ne ograničenja, i da se one ne suprotstavljaju ljudskoj slobodi, već je usmeravaju i podižu.
– Svaku drugu reč, bez obzira ko je izgovara, mi proveravamo Hristovom rečju, jevanđeljskom rečju, rečju Crkve. I ako se ta reč uklapa u reč Jevanđelja, onda je ona za nas prihvatljiva. Ako je suprotna, onda nas ne interesuje – istakao je patrijarh Porfirije, jasno ukazujući na potrebu da hrišćani ostanu verni Božjoj istini i ne podlegnu duhu sveta.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Arhijerejska liturgija u hramu Svetog Jovana Vladimira
U nastavku besede, patrijarh je govorio i o mestu i ulozi Crkve u savremenom svetu:
– Crkva nije od ovoga sveta, ali jeste u ovome svetu da bi bila znak prekovečni, da bi bila ogledalo, da bi preobražavala ovaj svet našom verom i blagodaću Božjom... Crkva postoji da bismo se mi spasavali i da bi ona preobražavala svet, a ne da bi se saobražavala svetu, ne da snishodi svetu, ne da očekuje aplauze i pohvale od ovoga sveta, nego da voli svet, da voli čitavu tvorevinu Božju i da je priziva u Carstvo Hristovo.
Ove reči, izgovorene na dan kada se crkva Svetog Jovana Vladimira, hrabra duhovna tvrđava na Medakoviću, okitila svečanim ruhom hramovne slave, podsećaju nas na neprolazne vrednosti hrišćanske vere i nasleđa.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Vernici u hramu Svetog Jovana Vladimira
Sveti Jovan Vladimir, koji je život dao za veru Hristovu, i danas ostaje svetionik postojanosti, ljubavi i vernosti Gospodu. U njegovom hramu, u srcu Beograda, tog dana nije se samo slavilo – molitvom i Liturgijom, rečju i pesmom, svedočilo se o večnom pozivu Crkve: da bude u svetu, ali ne od sveta.
Uz molitve hiljada vernika i prisustvo patrijarha Porfirija, prestoni grad je dočekao jedini sačuvani deo moštiju Svetog Save. Ruka prvog arhiepiskopa srpskog predvodiće ovogodišnju Spasovdansku litiju kroz srce glavnog grada.
Više od 160 dece iz Srbije, Republike Srpske i sa Kosova i Metohije odmerilo je snage sa velemajstorima u jedinstvenoj šahovskoj simultanki, a reči patrijarha pretvorile su igru u praznik zajedništva, ljubavi i darovitosti.
Na praznik Svetih cara Konstantina i carice Jelene, patrijarh srpski služio je liturgiju u Beogradu i u nadahnutoj besedi poručio da prava sloboda ne znači činiti šta god poželimo, već biti oslobođen od đavola, smrti i greha kroz zajednicu sa Hristom.
Mitropolit žički služio je liturgiju u hramu Svetog cara Konstantina i carice Jelene u Ivanjici, koju vernici neće zaboraviti – uz snažnu poruku o veri koja ne posustaje i o Krstu koji i danas pobeđuje svakog neprijatelja.
Pravoslavni vernici danas proslavljaju Svetog velikomučenika Nikitu po starom kalendaru, dok po novom slave Prepodobnog Haritona Ispovednika. Katolička crkva obeležava Svetog Vjenceslava i Svetog Lovrenca Ruiza. Jevreji obeležavaju treći dan Sukota, a muslimani nemaju veći praznik.
Veliki svetitelj našeg vremena objašnjava zašto put ljubavi smatra kraćim i bezbednijim, čak i kada se čovek suočava sa sopstvenim slabostima i iskušenjima.
Vernici su se sabrali u crkvi Svetih Joakima i Ane kako bi proslavili krsnu slavu, dok je patrijarh istakao prisustvo Božje blagosti i čuda u svakodnevnom životu.
Na praznik sabora svetih 12 apostola, poglavar Srpske pravoslavne crkve služio je liturgiju na Karaburmi i u snažnoj besedi upozorio vernike da nijedna odluka u životu nije bez posledica.
Uz arhijereje, sveštenstvo, monaštvo i brojne ugledne ličnosti iz javnog života i vernike, poglavar Srpske pravoslavne crkve obeležio je je svoju slavu u Sabornoj crkvi, ističući važnost ljubavi, mira i unutrašnjeg preobražaja, a potom u Patrijaršijskom dvoru.
U prazničnoj besedi vladika Ilarion govorio o Krstu kao putokazu koji vraća Hristu, dok je poglavar Srpske pravoslavne crkve pozvao na dobro, vrlinu, žrtvu, darivanje i jedinstvo među ljudima.
Svetinja čiji su temelji osvećeni 2008. godine nalazi se nadomak četiri fakulteta Univerziteta u Istočnom Sarajevu, a u njoj se bogoslužbeni život odvija već više od deset godina.
Crkva Pokrova Presvete Bogorodice podignuta je na mestu za koje predanje kaže da je kneginja Milica na njemu podigla oltar u spomen na kosovske junake, a sada je dobila dar koji treba da traje generacijama.
Mila i Anja kreću sa majkom i bakom do stare crkve, ali kada iz šume začuju neobično zvonce, njihovo putovanje pretvara se u uzbudljivu avanturu koja će ih odvesti do svetog izvora i otkriti dragocenu porodičnu uspomenu.
U prazničnoj besedi vladika Ilarion govorio o Krstu kao putokazu koji vraća Hristu, dok je poglavar Srpske pravoslavne crkve pozvao na dobro, vrlinu, žrtvu, darivanje i jedinstvo među ljudima.
Pouka svetogorskog starca govori o monahu koji je pokušao da se skloni pred napadima demona, ali i o onome što se od vernika traži u trenutku kada ga savladaju strah, nemir i osećaj nemoći.
U središtu je jerarh koji uzdiže Krst, ali pažnju privlače i dve carske ličnosti i dvojica đakona. Stručni izvori objašnjavaju šta predstavljaju i kako je nastala ova upečatljiva kompozicija.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
