Razgovor u Patrijaršijskom dvoru otkrio ključnu ulogu Srpske pravoslavne crkve u očuvanju identiteta i unapređenju međunarodnih odnosa kroz dijalog, sinergiju sa državom i negovanje duhovnih vrednosti među Srbima u dijaspori.
U ambijentu Patrijaršijskog dvora u Beogradu održan je poseban susret između patrijarha srpskog Porfirija i polaznika Diplomatske akademije Ministarstva spoljnih poslova Republike Srbije. Ovaj razgovor, koji je okupio mlade lidere buduće srpske diplomatije, označio je duboku povezanost pravoslavne tradicije i savremenih međunarodnih odnosa, ali i osvetlio ključnu ulogu Srpske pravoslavne crkve u očuvanju nacionalnog identiteta i duhovnih vrednosti u globalizovanom svetu.
Rukovodilac Diplomatske akademije, dr Marina Jovićević, istakla je da je za polaznike velika čast i motivacija što su imali priliku da razgovaraju sa poglavarom Srpske pravoslavne crkve. Ona je predstavila i multidisciplinarni program akademije, u okviru kojeg su kroz predavanja obrađivani početci srpske diplomatije i istorijski značaj Crkve u diplomatskim odnosima, ali i savremeni izazovi saradnje države i Crkve.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Susret između patrijarha srpskog Porfirija i polaznika Diplomatske akademije Ministarstva spoljnih poslova Republike Srbije u Patrijaršijskom dvoru
– Polaznici su se upoznali i sa ulogom crkvene diplomatije i značajem religije u međunarodnim odnosima, što je od posebnog značaja u vremenu kada kultura i vera igraju neizostavnu ulogu u globalnoj politici – rekla je ambasadorka Jovićević.
Patrijarh Porfirije je sa mladim diplomatama podelio svoja iskustva iz dugogodišnje arhijerejske službe, posebno naglašavajući važnost zajedničkog delovanja Crkve i države u očuvanju i negovanju srpskog identiteta u dijaspori.
– Najbolji rezultati su ostvarivani u sinergiji Crkve i države, posebno u zemljama gde živi značajan broj naših sunarodnika – poput Austrije, Nemačke i Švajcarske. Crkva ima svoje nezamenljivo mesto i suštinski značaj, iako njen primarni cilj nije čuvanje nacionalnog identiteta. Svest o nacionalnoj pripadnosti je prirodni produkt života u duhovnom kontekstu kojem neko pripada. Oni koji su vezani za Crkvu u dijaspori čuvaju i svest o svom nacionalnom identitetu. Međutim, oni koji se otuđuju od tog duhovnog korena, pre ili kasnije se gube u drugačijem okruženju, što je, nažalost, prirodno i očekivano – istakao je Patrijarh.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Susret između patrijarha srpskog Porfirija i polaznika Diplomatske akademije Ministarstva spoljnih poslova Republike Srbije u Patrijaršijskom dvoru
Njegove reči podsećaju na važnost duhovnog korena kao temelja nacionalne i kulturne stabilnosti, ali i na odgovornost koja leži na diplomatama da kroz dijalog i saradnju štite interese i vrednosti srpskog naroda.
– Uvažavajući izazove globalnog sveta, želim vam da se u svom radu trudite da dijalogom i saradnjom ostvarite najbolje rezultate za naš narod – poručio je patrijarh Porfirije polaznicima.
Ovaj susret predstavlja simboličan most između vere, kulture i diplomatije – oblasti koje se međusobno prožimaju i zajedno grade budućnost Srbije i njenog naroda u svetu. Takođe, potvrđuje neiscrpnu snagu i mudrost pravoslavlja kao vodiča kroz složene izazove savremenog doba.
Na praznik svetih Ćirila i Metodija obeležena je prva krsna slava Misionarskog odeljenja Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke – jedinstvenog tela koje, po blagoslovu Njegove Svetosti, otvara novo poglavlje u službi Jevanđelja među narodom.
Više od 160 dece iz Srbije, Republike Srpske i sa Kosova i Metohije odmerilo je snage sa velemajstorima u jedinstvenoj šahovskoj simultanki, a reči patrijarha pretvorile su igru u praznik zajedništva, ljubavi i darovitosti.
Na praznik Svetih cara Konstantina i carice Jelene, patrijarh srpski služio je liturgiju u Beogradu i u nadahnutoj besedi poručio da prava sloboda ne znači činiti šta god poželimo, već biti oslobođen od đavola, smrti i greha kroz zajednicu sa Hristom.
Na praznik srpskog mučenika i kralja, u svetinji na Medakoviću, patrijarh je podsetio vernike da je Crkva pozvana da preobražava svet, a ne da se uklapa u njegove norme i očekivanja, pozivajući na nepokolebljivu veru u božanske vrednosti.
Pripremite ove nežne kolačiće po receptu koji se čuva generacijama i otkrijte kako svaki zalogaj može da probudi sećanja, poveže porodicu i upotpuni praznično slavlje.
: Na sastancima u Partijaršijskom dvoru, poglavar Srpske pravoslavne crkve istakao značaj očuvanja verskih prava i uloge Crkve u regionu, govoreći o situaciji na Kosovu i Metohiji.
Na prijemu u Patrijaršiji istaknuto je da Srbija predstavlja primer harmonije među verama, a razgovarano je o jačanju dijaloga, miru i zajedničkim vrednostima koje povezuju Istok i Balkan.
Patrijarh je u prvom zvaničnom susretu, Ani Lugon-Mulen poželeo srdačnu dobrodošlicu i uspešan mandat u Beogradu, izrazivši uverenje da će njeno diplomatsko službovanje doprineti daljem unapređenju odnosa dveju bliskih zemalja.
U Patrijaršijskom dvoru u Beogradu, poglavar Srpske pravoslavne crkve primio je polaznike Visokih studija bezbednosti i odbrane i poručio da se stabilnost države ne može graditi bez unutrašnje snage, vere i odgovornosti za bližnje.
Ona je bila luda Hrista radi, a to je najveća ljubav, i proživela je svoj život u velikom poniženju i stradanju, odbačena od ljudi, ali prihvaćena od Boga, poručio je vladika.
Jedan apel poglavara Srpske pravoslavne crkve pretvara molitvu u konkretno delo: krv koja se daruje u beogradskim hramovima postaje nada za nečiji novi početak.
Episkop istočnoamerički uzneo je snažnu molitvu za zaštitu nerođene dece, a prisutni, od članova Kongresa do vernika, priznaju da su njegove reči ostavile snažan trag.
Zavetni hram na Vračaru večeras je centar molitve i svetlosti, gde se kroz ikone, sveće i melodije proživljava Hristov prvi susret sa Zakonom, duhovno obrezanje srca i početak nove godine po julijanskom kalendaru – događaji koji ne ostavljaju nikog ravnodušnim.
Svetogorski podvižnik objašnjava zašto naše reči često povređuju i kako male greške u komunikaciji mogu da ostave dugotrajan trag, čak i kada ne želimo da naudimo.
Protojerej Sergije Baranov govori o neobičnom susretu kod kapele na Smolenskom groblju i rečima neznanca koje su se, godinama kasnije, pokazale kao znak blagoslova koji se ne zaboravlja.
