Posle poruka bivšeg reisu-l-uleme i ideje o takozvanoj „Bosanskoj pravoslavnoj crkvi“, episkop bihaćko-petrovački i rmanjski bez uvijanja govori o manipulacijama, prećutanim stratištima i opasnom prekrajanju istorije.
U prvim danima januara 2026. javni prostor Bosne i Hercegovine potresle su oštre polemike nakon što je bivši reisu-l-ulema Mustafa Cerić u više javnih obraćanja ponovo lansirao ideju o formiranju takozvane Bosanske pravoslavne crkve, izazivajući talas osuda i zabrinutosti među verskim liderima i međureligijskim telima. Cerićeve izjave, ocenjene od mnogih kao neodgovorne i kao takve koje narušavaju delikatne odnose među zajednicama, navele su predstavnike Srpske pravoslavne crkve i drugih crkvenih krugova da reaguju sa energijom kakva se dugo nije videla.
U retkoj i oštroj reakciji, episkop bihaćko-petrovački i rmanjski Sergije poručio je:
- Taman kada smo očekivali da će pero Mustafe Cerića malo odmoriti i sve nas ostaviti na miru, pomenuti se, opet, drznuo da očita ‘moralnu lekciju dana’, kako je sam nazvao obraćanje svima nama koji smo se, eto, osmelili da iznesemo svoj stav o njegovom suludom predlogu o osnivanju ‘Bosanske pravoslavne crkve’, čije osnivanje, verujem i znam, nikada neće dočekati. Iako se gospodin Cerić prvobitno bavio željom da Bosna i Hercegovina dobije svoju autokefalnu ‘pravoslavnu crkvu’, njegovo novo obraćanje u fokus stavlja zločine, pa tako sa ‘crkve’ prelazi na Srebrenicu, podilazeći onima kojima je najlakše manipulisati, a to su upravo oni za čijom pažnjom gospodin Cerić očajnički čezne - istakao je vladika Sergije u saopštenju koje je naslovio "Jadi Mustafe Cerića", a koje je objavio zvanični sajt Eparhije bihaćko-petrovačke.
U nastavku, vladika Sergije širi sliku i postavlja, kako kaže, granice jednog opasno skraćenog pogleda na istoriju:
- Zarobljen u svetu sopstvenih iluzija, za gospodina Cerića istorija počinje 1992. godine, a završava se u Srebrenici. Sve van toga za njega ne postoji, jer ga zanima samo ono na čemu može da podigne svoj poljuljani ugled među Bošnjacima. Dok pominje Srebrenicu, koju Srpska Pravoslavna Crkva nikada ne koristi u javnoj sferi da slučajno ne bi povredila bilo čije osećaje, Cerić vešto zaobilazi Kravicu, a o Jasenovcu, Pagu, Garavicama, Šušnjaru, Prebilovcima i stotinama drugih stratišta ne slovi ni slova, jer to u njegovom imaginarnom svetu i ne postoji.
Posebno mesto u njegovoj poruci zauzima, kako naglašava, odnos prema samim mestima stradanja i načinu na koji se ona danas tretiraju:
- Nismo ga čuli da je osudio što se na Garavicama puštala elektronska muzika, što je stratište postalo mesto gde se sankaju mladi Bišćani, što se na spomen-ploči na Šušnjaru peru tepisi, jer je za njega samo Srebrenica mesto stradanja, dok nijedno drugo niti postoji niti ga zanima. Na taj način Mustafa Cerić seje seme novih podela, sukoba i ratova, jer nam pažnju usmerava samo na ono što njegove oči žele da vide, ne znajući da pamtimo mnogo više, mnogo dublje, jer pripadamo onom narodu nad kojim je počinjen istinski genocid.
Vladika potom prelazi na lični i politički ton Cerićevih poruka, ne štedeći reči:
- Dok nas iznervirano upozorava da je "dosta našeg bezobrazluka", Mustafa Cerić se upliće u kolo sopstvenih laži, tražeći da ‘ih pustimo na miru’, a upravo je on taj koji seje nemir, koji se petlja u stvari koje ga se ne tiču samo da bi dobio na važnosti koja mu se poodavno izmakla ispod nogu.
Jedan od najoštrijih delova reakcije tiče se, kako kaže, pokušaja da se u crkvena pitanja umeša sa strane:
- Ali, Mustafa Cerić ne bi bio to što jeste kada ne bi iznenadio samog sebe. On, kao deklarisani musliman, piše pismo carigradskom patrijarhu sa nadom da će isti priznati autokefalnost putujućem cirkusu Miraša Dedeića, koji je poznat i kao "Crnogorska pravoslavna crkva". Uveren je gospodin Cerić da će se potom patrijarh Vartolomej pozabaviti i statusom Srpske pravoslavne crkve u Bosni i Hercegovini, koji ga žulja kao kamenčić u cipeli.
U završnici, episkop Sergije ne ostavlja dilemu o tome gde vidi granicu trpljenja:
- Nije jasno gde prestaje Miraš, a gde počinje Mustafa, jer ovakav versko-politički rolerkoster nije viđen na ovim prostorima. Zato nas ne čudi što Cerić ne odustaje od svojih suludih težnji koje ne koriste nikome osim njegovoj vlastitoj samopromociji. Bez namere da dalje polemišemo sa bivšim reisu-l-ulemom, kao i da bismo izbegli bilo kakvu vrstu nepotrebne konfrontacije sa braćom Bošnjacima, ali kao narod čiji su preci bili roblje punih 415 godina i nad kojim je kasnije počinjen genocid, jasno poručujemo da nema tog Mustafe Cerića koji će nam začepiti usta. Ni sad, niti ikada - zaključuje vladike Sergije.
Porodice Manigoda i Kuribak dobijaju sredstva za obnovu kuća i alate, dok deo donacije rešava decenijski problem puta prema selu Dobrigošće. Izjava nekadašnjeg reis-ul-uleme Mustafe Cerića rasplamsava strasti u regionu, dok Episkop Sergije i Mitropolit Fotije upozoravaju na opasnost od političkih eksperimenta sa vekovnim crkvenim tradicijama i mir među narodima. Prema tvrdnjama ruske obaveštajne službe, Carigradska patrijaršija namerava da prizna nepriznatu crnogorsku strukturu, čime bi dodatno zamutila granicu između vere i geopolitike. Dekan Bogoslovskog fakulteta u Foči govori o identitetskom inženjeringu, prekrajanju istorije i opasnoj igri s pamćenjem naroda.
Nemanja Pančić
Stratišta koja ne postoje u njegovoj slici sveta
"Versko-politički rolerkoster kakav nije viđen"
Aktuelno iz SPC
13:24 | 27.12.2025
60.000 EVRA STIŽE PORODICAMA U NEVOLJI I ZA OBNOVU PUTA: Vladika Dimitrije Jablanici uručio pomoć patrijarha Porfirija
Aktuelno iz SPC
20:49 | 11.01.2026
VERSKA OLUJA NAD BOSNOM I HERCEGOVINOM: Bivši verski vođa muslimana traži osnivanje Bosanske pravoslavne crkve - srpske vladike oštro reagovale
Duhovna riznica
16:39 | 12.01.2026
SPREMA SE UDAR NA SPC: Drama koja potresa pravoslavlje - iz Moskve stiglo upozorenje da patrijarh Vartolomej planira da prizna Crnogorsku pravoslavnu crkvu
Aktuelno iz SPC
22:46 | 13.01.2026
OTVARAJU SE PITANJA KOJA SVI IZBEGAVAJU: Otac Darko Đogo oštro reaguje na Cerićevu ideju o osnivanju bosanske pravoslavne crkve
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Od rada i baštovanstva do venčanja i odlaska na groblje – jeromonah Visoko-Petrovskog manastira u Moskvi razjašnjava šta Crkva zaista uči o Duhovima, a šta potiče iz narodnih zabluda i sujeverja.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Silazak Svetog Duha na apostole – Duhove (Pedesetnicu), po starom i po novom kalendaru. Katolici obeležavaju Pohod Blažene Djevice Marije Elizabeti, dok muslimani nemaju univerzalno priznat veliki praznik, a Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Kada se reči izgovaraju mehanički i bez unutrašnje pažnje, pouka starca Ilije Optinskog otkriva kako jedan jednostavan duhovni početak može da promeni smisao molitve i odnos čoveka prema svakodnevici.
Duhovi se smatraju rođendanom Crkve, a uspomena na Silazak Svetog Duha i danas živi u bogosluženjima, zelenim grančicama u hramovima i običajima koje vernici vekovima čuvaju.
Iz manastira Vatoped dopremljene su dodatne osveštane trakice, pa će svi vernici koji dolaze u Hram Svetog Save, nakon poklonjenja Časnom pojasu, moći da prime ovaj blagoslov.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Netaknuta priroda i isposnica Svetog Zosima nalaze se u jedinstvenoj celini koja sada dobija i dodatnu međunarodnu važnost.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Mi, naglašava otac Ljubo, ne služimo bogu vatre!
Na praznik Nerukotvorenog obraza Gospodnjeg, episkop bihaćko-petrovački predvodio je svetu Liturgiju u manastiru gde pedesetak preostalih meštana i raseljeni sa svih strana sveta zajedno obnavljaju hram, konak i nadu za budućnost sela.
U zemlji u kojoj su vekovima zajedno živeli Srbi, Bošnjaci i Hrvati, episkop bihaćko-petrovački upućuje snažan apel za mir i međusobno poštovanje, podsećajući da su prošlost i budućnost svih naroda neraskidivo povezane.
Ova svetinja, koja je spaljena 1941. godine, vaskrsla je kao simbol obnove i vere, osvetljena blagoslovom Božijim i molitvama episkopa bihaćko-petrovačkog, koji je posle bogosluženja posetio stratište „Crno Jezero“, odajući počast mučenički postradalim Srbima.
Iz manastira Vatoped dopremljene su dodatne osveštane trakice, pa će svi vernici koji dolaze u Hram Svetog Save, nakon poklonjenja Časnom pojasu, moći da prime ovaj blagoslov.
Hram Svetog Save na Vračaru u subotu postaje mesto molitvenog okupljanja vernika, dok se Časni Pojas uz svečanu liturgiju koju služi srpski patrijarh Porfirije ispraća u Vatoped na Svetu goru.
U Svetovaznesenskom hramu služena je zaupokojna liturgija uz prisustvo više arhijereja Srpske pravoslavne crkve, dok je patrijarh besedio nad odrom upokojenog Stojana Sladojevića.
Predstojatelj Srpske pravoslavne crkve služio je liturgiju u Sabornom hramu Hristovog Vaskrsenja, a posebnu pažnju izazvali su darovi, poruke o Časnom Pojasu i dodela najvišeg monaškog čina igumanu manastira Podmajne.
Iz manastira Vatoped dopremljene su dodatne osveštane trakice, pa će svi vernici koji dolaze u Hram Svetog Save, nakon poklonjenja Časnom pojasu, moći da prime ovaj blagoslov.
Otvarajući predavanje igumana Jefrema, patrijarh srpski saopštio blagu vest da se boravak Časnog pojasa produžava zbog velikog broja vernika koji danima pristižu iz cele Srbije i regiona.
Od ranog jutra kolone vernika slivale su se ka tumanskoj svetinji na presvlačenje moštiju Svetog Zosima, dok je posle liturgije ogromna litija krenula kroz šumu ka isposnici svetitelja.
Od Vaznesenjske crkve do Hrama Svetog Save slivala se nepregledna reka vernog naroda, dok je jedna od najvećih svetinja pravoslavlja prvi put posle više vekova proneta ulicama prestonice.
Reči jeromonaha manastira Agaton otvaraju pitanje koje mnogi izbegavaju: da li sa odlaskom bližnjih prestaje naša dužnost ili tek počinje molitva kao jedina veza koja ostaje između dva sveta.
Monah iz Manastira Vatoped govori o redovima vernika ispred hrama na Vračaru i poručuje da prizor strpljenja i vere u 21. veku svedoči o posebnoj duhovnoj vezi naroda sa Presvetom Bogorodicom.
Tumačeći Hristove reči o Utešitelju, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički u besedi za subotu 7. sedmice po Vaskrsu otkriva zašto se unutrašnja snaga ne zadržava sama od sebe.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
