Posle poruka bivšeg reisu-l-uleme i ideje o takozvanoj „Bosanskoj pravoslavnoj crkvi“, episkop bihaćko-petrovački i rmanjski bez uvijanja govori o manipulacijama, prećutanim stratištima i opasnom prekrajanju istorije.
U prvim danima januara 2026. javni prostor Bosne i Hercegovine potresle su oštre polemike nakon što je bivši reisu-l-ulema Mustafa Cerić u više javnih obraćanja ponovo lansirao ideju o formiranju takozvane Bosanske pravoslavne crkve, izazivajući talas osuda i zabrinutosti među verskim liderima i međureligijskim telima. Cerićeve izjave, ocenjene od mnogih kao neodgovorne i kao takve koje narušavaju delikatne odnose među zajednicama, navele su predstavnike Srpske pravoslavne crkve i drugih crkvenih krugova da reaguju sa energijom kakva se dugo nije videla.
U retkoj i oštroj reakciji, episkop bihaćko-petrovački i rmanjski Sergije poručio je:
- Taman kada smo očekivali da će pero Mustafe Cerića malo odmoriti i sve nas ostaviti na miru, pomenuti se, opet, drznuo da očita ‘moralnu lekciju dana’, kako je sam nazvao obraćanje svima nama koji smo se, eto, osmelili da iznesemo svoj stav o njegovom suludom predlogu o osnivanju ‘Bosanske pravoslavne crkve’, čije osnivanje, verujem i znam, nikada neće dočekati. Iako se gospodin Cerić prvobitno bavio željom da Bosna i Hercegovina dobije svoju autokefalnu ‘pravoslavnu crkvu’, njegovo novo obraćanje u fokus stavlja zločine, pa tako sa ‘crkve’ prelazi na Srebrenicu, podilazeći onima kojima je najlakše manipulisati, a to su upravo oni za čijom pažnjom gospodin Cerić očajnički čezne - istakao je vladika Sergije u saopštenju koje je naslovio "Jadi Mustafe Cerića", a koje je objavio zvanični sajt Eparhije bihaćko-petrovačke.
U nastavku, vladika Sergije širi sliku i postavlja, kako kaže, granice jednog opasno skraćenog pogleda na istoriju:
- Zarobljen u svetu sopstvenih iluzija, za gospodina Cerića istorija počinje 1992. godine, a završava se u Srebrenici. Sve van toga za njega ne postoji, jer ga zanima samo ono na čemu može da podigne svoj poljuljani ugled među Bošnjacima. Dok pominje Srebrenicu, koju Srpska Pravoslavna Crkva nikada ne koristi u javnoj sferi da slučajno ne bi povredila bilo čije osećaje, Cerić vešto zaobilazi Kravicu, a o Jasenovcu, Pagu, Garavicama, Šušnjaru, Prebilovcima i stotinama drugih stratišta ne slovi ni slova, jer to u njegovom imaginarnom svetu i ne postoji.
Posebno mesto u njegovoj poruci zauzima, kako naglašava, odnos prema samim mestima stradanja i načinu na koji se ona danas tretiraju:
- Nismo ga čuli da je osudio što se na Garavicama puštala elektronska muzika, što je stratište postalo mesto gde se sankaju mladi Bišćani, što se na spomen-ploči na Šušnjaru peru tepisi, jer je za njega samo Srebrenica mesto stradanja, dok nijedno drugo niti postoji niti ga zanima. Na taj način Mustafa Cerić seje seme novih podela, sukoba i ratova, jer nam pažnju usmerava samo na ono što njegove oči žele da vide, ne znajući da pamtimo mnogo više, mnogo dublje, jer pripadamo onom narodu nad kojim je počinjen istinski genocid.
Vladika potom prelazi na lični i politički ton Cerićevih poruka, ne štedeći reči:
- Dok nas iznervirano upozorava da je "dosta našeg bezobrazluka", Mustafa Cerić se upliće u kolo sopstvenih laži, tražeći da ‘ih pustimo na miru’, a upravo je on taj koji seje nemir, koji se petlja u stvari koje ga se ne tiču samo da bi dobio na važnosti koja mu se poodavno izmakla ispod nogu.
Jedan od najoštrijih delova reakcije tiče se, kako kaže, pokušaja da se u crkvena pitanja umeša sa strane:
- Ali, Mustafa Cerić ne bi bio to što jeste kada ne bi iznenadio samog sebe. On, kao deklarisani musliman, piše pismo carigradskom patrijarhu sa nadom da će isti priznati autokefalnost putujućem cirkusu Miraša Dedeića, koji je poznat i kao "Crnogorska pravoslavna crkva". Uveren je gospodin Cerić da će se potom patrijarh Vartolomej pozabaviti i statusom Srpske pravoslavne crkve u Bosni i Hercegovini, koji ga žulja kao kamenčić u cipeli.
U završnici, episkop Sergije ne ostavlja dilemu o tome gde vidi granicu trpljenja:
- Nije jasno gde prestaje Miraš, a gde počinje Mustafa, jer ovakav versko-politički rolerkoster nije viđen na ovim prostorima. Zato nas ne čudi što Cerić ne odustaje od svojih suludih težnji koje ne koriste nikome osim njegovoj vlastitoj samopromociji. Bez namere da dalje polemišemo sa bivšim reisu-l-ulemom, kao i da bismo izbegli bilo kakvu vrstu nepotrebne konfrontacije sa braćom Bošnjacima, ali kao narod čiji su preci bili roblje punih 415 godina i nad kojim je kasnije počinjen genocid, jasno poručujemo da nema tog Mustafe Cerića koji će nam začepiti usta. Ni sad, niti ikada - zaključuje vladike Sergije.
Porodice Manigoda i Kuribak dobijaju sredstva za obnovu kuća i alate, dok deo donacije rešava decenijski problem puta prema selu Dobrigošće. Izjava nekadašnjeg reis-ul-uleme Mustafe Cerića rasplamsava strasti u regionu, dok Episkop Sergije i Mitropolit Fotije upozoravaju na opasnost od političkih eksperimenta sa vekovnim crkvenim tradicijama i mir među narodima. Prema tvrdnjama ruske obaveštajne službe, Carigradska patrijaršija namerava da prizna nepriznatu crnogorsku strukturu, čime bi dodatno zamutila granicu između vere i geopolitike. Dekan Bogoslovskog fakulteta u Foči govori o identitetskom inženjeringu, prekrajanju istorije i opasnoj igri s pamćenjem naroda.
Nemanja Pančić
Stratišta koja ne postoje u njegovoj slici sveta
"Versko-politički rolerkoster kakav nije viđen"
Aktuelno iz SPC
13:24 | 27.12.2025
60.000 EVRA STIŽE PORODICAMA U NEVOLJI I ZA OBNOVU PUTA: Vladika Dimitrije Jablanici uručio pomoć patrijarha Porfirija
Aktuelno iz SPC
20:49 | 11.01.2026
VERSKA OLUJA NAD BOSNOM I HERCEGOVINOM: Bivši verski vođa muslimana traži osnivanje Bosanske pravoslavne crkve - srpske vladike oštro reagovale
Duhovna riznica
16:39 | 12.01.2026
SPREMA SE UDAR NA SPC: Drama koja potresa pravoslavlje - iz Moskve stiglo upozorenje da patrijarh Vartolomej planira da prizna Crnogorsku pravoslavnu crkvu
Aktuelno iz SPC
22:46 | 13.01.2026
OTVARAJU SE PITANJA KOJA SVI IZBEGAVAJU: Otac Darko Đogo oštro reaguje na Cerićevu ideju o osnivanju bosanske pravoslavne crkve
Vaš komentar je uspešno snimljen i biće vidljiv nakon verifikacije administratora portala.
Pravoslavni vernici danas proslavljaju Svetog Serafima Sarovskog po starom kalendaru i Svetog Gerasima po novom. Katolici proslavljaju Svetog Pavla pustinjaka, dok muslimani i Jevreji nemaju veliki verski praznik.
Dok svi traže brze rešenja, jedan od najuglednijih staraca Ruske crkve 20. veka otkriva jednostavan, ali moćan put: zaboravite sebe, plačite zbog grehova, otvorite srce Božijoj volji – i otkrijte unutrašnji mir koji menja sve.
U večeri koja je spojila duhovnost, poeziju i muziku, najstarija muzička institucija Srbije proslavila svoj krsni dan i dočekala Novu godinu po julijanskom kalendaru, oduševivši publiku maestralnim nastupima horova i solista.
Posle poruka bivšeg reisu-l-uleme i ideje o takozvanoj „Bosanskoj pravoslavnoj crkvi“, episkop bihaćko-petrovački i rmanjski bez uvijanja govori o manipulacijama, prećutanim stratištima i opasnom prekrajanju istorije.
Ovaj podvižnik i ugodnik Božji ostavio nam je putokaz kako se, bez buke i žurbe, stiže do unutrašnjeg mira i snage koja menja ljude.
Hleb blagoslova, molitve i tišine po receptu jednog od najstarijih kuvara na Atosu.
Ovi brzi kolači sa keksom, pistaćima i brusnicama donose raskošni slatki užitak za slavsku trpezu, spremni za posluženje za manje od sat vremena.
Selsko meso, staro jelo iz ruralnih krajeva, vraća se na trpeze kao simbol zajedništva, topline doma i prazničnih okupljanja — a tajna njegovog bogatog ukusa krije se u jednostavnim sastojcima i sporom, strpljivom krčkanju.
Pripremite ove nežne kolačiće po receptu koji se čuva generacijama i otkrijte kako svaki zalogaj može da probudi sećanja, poveže porodicu i upotpuni praznično slavlje.
Pišinger je jednostavna, ali raskošna poslastica koja vekovima krasi slavske trpeze — savršena za sve koji vole spoj hrskavih oblandi i čokolade, uz miris doma i prazničnu toplinu.
Na praznik Nerukotvorenog obraza Gospodnjeg, episkop bihaćko-petrovački predvodio je svetu Liturgiju u manastiru gde pedesetak preostalih meštana i raseljeni sa svih strana sveta zajedno obnavljaju hram, konak i nadu za budućnost sela.
U zemlji u kojoj su vekovima zajedno živeli Srbi, Bošnjaci i Hrvati, episkop bihaćko-petrovački upućuje snažan apel za mir i međusobno poštovanje, podsećajući da su prošlost i budućnost svih naroda neraskidivo povezane.
Ova svetinja, koja je spaljena 1941. godine, vaskrsla je kao simbol obnove i vere, osvetljena blagoslovom Božijim i molitvama episkopa bihaćko-petrovačkog, koji je posle bogosluženja posetio stratište „Crno Jezero“, odajući počast mučenički postradalim Srbima.
Na praznik Obrezanja Gospodnjeg i u dan posvećen Svetom Vasiliju Velikom, liturgija u Beogradu donela je poruku o „obrezanju srca“, unutrašnjoj promeni i hrišćanskom životu koji ne počinje u običaju, već u čoveku samom.
Zavetni hram na Vračaru večeras je centar molitve i svetlosti, gde se kroz ikone, sveće i melodije proživljava Hristov prvi susret sa Zakonom, duhovno obrezanje srca i početak nove godine po julijanskom kalendaru – događaji koji ne ostavljaju nikog ravnodušnim.
Dekan Bogoslovskog fakulteta u Foči govori o identitetskom inženjeringu, prekrajanju istorije i opasnoj igri s pamćenjem naroda.
U manastiru Svete Petke, na praznik Svetih vitlejemskih mladenaca, episkopi Jovan darovali su vernicima deo moštiju novomučenika, obeležavajući trenutak tuge, nade i duhovne snage pravoslavnih zajednica u Hrvatskoj.
Zavetni hram na Vračaru večeras je centar molitve i svetlosti, gde se kroz ikone, sveće i melodije proživljava Hristov prvi susret sa Zakonom, duhovno obrezanje srca i početak nove godine po julijanskom kalendaru – događaji koji ne ostavljaju nikog ravnodušnim.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve poslao snažnu božićnu poruku o miru, srcu koje treba da se promeni i veri koja ne počinje od spoljašnje veličine, već iznutra.
Crkva Hristovog Rođenja jedna je najstarijih sačuvanih hrišćanskih crkava na svetu, podignuta u 4. veku, u vreme cara Konstantina.
Broj zlatnika simbolizuje godine Isusa Hrista, a vernici veruju da pronalazak dukata donosi blagoslov i napredak za narednu godinu.
Pouka svetogorskog starca pokazuje kako smirenje, dobrota i iskreno pokajanje mogu promeniti svaki unutrašnji život, bez obzira na učestalost bogosluženja.
Kako je nastala pometnja oko kalendara, šta je dogma o Vaskrsu i zbog čega vreme merimo netačno – u svom autorskom tekstu koji prenosimo u celosti objašnjava sveštenik Stevan Stefanović ističući da veru ne smemo da merimo pogrešno.
Dok se u mnogim državama darovi vezuju za Božić i Novu godinu, u Grčkoj i na Kipru sve se povezuje s jednim svetiteljem i jednim datumom koji ima posebno značenje
