Manastiri su osim duhovne oaze i mesto na kom se čuvaju stari recepti za brojne meleme, koji se koriste prilikom lečenja određenih zdravstvenih stanja - takav jedan je i manastir Temska, blizu Pirota.
Manastir Temska sa crkvom Svetog Đorđa smešten je na levoj obali reke Temštice, u ataru sela Temska i od Pirota je udaljen oko dvadesetak kilometara. Ime je dobio po srednjovekovnom gradu - tvrđavi Temac, koji se nalazio u državi despota Stefana Lazarevića. Podignut je na temeljima starijeg hrama iz 11. veka, a zadužbina je porodice Dejanović iz 14.veka. Tokom svog postojanja je prepravljen, dograđivan i živopisan više puta.
Istorija beleži da je pri manastiru radila škola, te ima važnu ulogu u opismenjivanju naroda ovog okruga.
Osim mirom i izvanrednom lepotom u portu privlači vernike svojim nadaleko čuvenim melemima, koje sestrinstvo manastira sprema - pa je ujedno, pored toga što je duhovna oaza, ovaj manastir čuvar starih recepata za pravljenje delotvornih prirodnih lekova.
Printscreen/Youtube/AgroTV Srbija
Mati Efrosinija
Poznat je mnogim vernicima koji imaju određena kožna oboljenja. Igumanija manastira Svetog Đorđa, mati Efrosinija, koja se upokojila u septembru ove godine, pričala je ranije o brojnim lekovitim mastima, koji se u ovom manastiru prave.
- Imamo meleme za opadanje kose, za vene, za hemoroide, za perut, za bradavice, za čmičak, za kurje oko i za sva kožna oboljenja - rekla je ona u jednom navratu.
Pisanih uputstava za pravljenje nema, a receptura se prenosi sa kolena na koleno. Melemi se u manastiru pripremaju od lekovitog bilja, a kako je tada igumanija rekla, ima u njima i specijalnih dodataka.
- Sadrže 28 svetih ulja... iz Jerusalima, sa svetog groba Bogorordice, sa Hirstovog groba, sa najvećih svetinja iz Rusije, sa Hilandara. Međutim ključni sastojak je vera u Boga. Kada verujete u Boga, naći će se i lekar ili čovek koji može da pomogne. Gospod je rekao, "kako budete verovali, tako će i da vam bude".
Tvrdila je ova mati i da je za opstanak mira u kući važna ljubav, jer ako nekoga volite nećete se svađati sa njim.
Sveti Teofan upozorava na opasnost povratka grehova i slabosti. Kao što se fizičke bolesti mogu vratiti ako ne vodimo računa o svom zdravlju, tako i greh može ponovo zavladati našim srcem ukoliko ne pazimo na svoje misli, reči i dela. Važno je, naglašava, da budemo trezveni i budni u svom duhovnom životu, da se molimo i svesno izbegavamo situacije koje mogu dovesti do ponovnog pada. On, takođe, ukazuje na značaj ispovesti i ispunjenja epitimije, naglašavajući da u tome leži velika snaga. Svi koji se bore sa grehovnim navikama često su neodlučni ili su nedovoljno svesni svojih postupaka.
Iguman Manastira Svete Trojice u Ozerkovićima ovu ulogu upoređuje sa paljenjem malog plamena u srcu vernika, koji se postepeno razvija kroz molitvu i vodi ka duhovnom napretku.
Manastir Rukumija je prema legendi podignut na mestu gde su nesrećnu devojku Jelicu pogubila braća. Tu se danas dešavaju čuda, kojima svedoče brojni vernici.
Primer svetitelja pokazuje da strpljiva molitva i nepokolebljiva nada nisu samo duhovne prakse, već put ka isceljenju, unutrašnjem miru i obnovi vere u teškim trenucima.
Posle još jednog nasrtaja na hram u sredini gde Srba jedva da je ostalo, iz Eparhije raško-prizrenske stiže oštro upozorenje o kontinuiranom zastrašivanju.
Jedinstvena kombinacija ječma, pasulja, povrća i dimljenog mesa vraća nas u kuhinje naših predaka, čuvajući duh starih domaćinstava i porodične molitve kroz generacije.
Nekada nezaobilazna na prazničnim trpezama, ova poslastica se pravila sa strpljenjem i ljubavlju — donosimo autentičan recept koji će vaš dom ispuniti toplinom i mirisom svečanosti.
Mati Minodora (Ružić) poziva verni narod da zajedničkim snagama izgrade prvu svetinju u opštini Foča, koja će postati simbol duhovne snage i zajedništva.
Nakon zemljotresa, ratova i sistematskog uništavanja, završna faza građevinskih radova na hramovima Svetog Spiridona, Svetog Nikole i parohijskog doma u Petrinji budi nadu pravoslavnih vernika u ovom kraju.
Od prenosa posmrtnih ostataka pesnika iz Amerike do današnje uloge hrama na Crkvini kao duhovnog i kulturnog središta – priča o svetinji koja je postala znak prepoznavanja Trebinja.
U najvećoj medicinskoj ustanovi u zemlji proslavljena je krsna slava, a priča o hramu koji je preživeo rat, zaborav i preobražaj u mrtvačnicu otkriva koliko je ovo mesto važno za bolesnike, lekare i grad.
Skoro tri decenije ovaj zanatlija iz Ježevice izrađuje voštanice po manastirskom predanju, učeći nas da se prava sveća ne stvara mašinom, već strpljenjem, iskustvom i verom koja se ne gasi ni kada plamen dogori.
Na manastirskom imanju, nakon požara i decenija bez uzgoja, bratstvo uz pomoć svetogorskih monaha i molitvu igumana Metodija obnavlja poljoprivrednu tradiciju, dajući novi život ekonomiji i duhovnom životu manastira.
U manastiru Mrkonjići, samo nekoliko metara od ulaza u hram, stoji košćela stara više od četiri veka - mesto gde se susreću vera, predanje i čudo prirode.
Od prenosa posmrtnih ostataka pesnika iz Amerike do današnje uloge hrama na Crkvini kao duhovnog i kulturnog središta – priča o svetinji koja je postala znak prepoznavanja Trebinja.
Vlada Srbije proglasila Jefimijinu "Pohvalu" kulturnim dobrom od izuzetnog značaja, čime je vekovni vez pokrov za mošti kneza Lazara iz crkvene tišine prešao u samo središte pažnje cele nacije.
