Sa svojom dugom istorijom, crkva ne samo da je bila duhovni centar grada, već je igrala ključnu ulogu i u formiranju kulturnog identiteta Zemuna.
Zemunska crkva Svetog Nikole, smeštena u srcu starog Zemuna, jedno je od najznačajnijih i najlepših verskih i kulturnih spomenika ovog naselja.
Sa svojom dugom istorijom, crkva ne samo da je bila duhovni centar grada, već je igrala ključnu ulogu i u formiranju kulturnog identiteta Zemuna.
Nikolajevska crkva u Zemunu, posvećena Svetom Nikoli, je najstarija sačuvana pravoslavna crkva u Zemunu, a jedna od najstarijih na teritoriji šireg Beograda. Podignuta je između 1745. i 1752. godine na temeljima starije drvene crkve, koja se pominje još pre turskog osvajanja Zemuna 1521. godine.
Njena izgradnja označila je povratak pravoslavnog života u Zemun nakon austrijskog oslobođenja grada 1717. godine. U crkvenoj porti osnovana je i prva srpska osnovna škola u Zemunu, a u njoj je kao učitelj radio Joakim Vujić.
Zbog svog istorijskog i kulturnog značaja, crkva je 1948. godine proglašena spomenikom kulture. Njen ikonostas iz 1761. godine, delo rezbara Aksentija Markovića i slikara Dimitrija Bačevića, smatra se jednim od najlepših u srpskoj umetnosti 18. veka. Njena barokna fasada sa jedinstvenim detaljima, kao i interijer bogat umetničkim radovima, govori o velikom umetničkom značaju ove crkve.
Danas, crkva Svetog Nikole je važno mesto okupljanja vernika, ali i domaćin određenih kulturnih i duhovnih događaja. Posebnu pažnju privlači i tokom verskih praznika, kada je broj posetilaca najviše povećan.
Gavrilo Kovačević, predsednik opštine Zemun, ističe važnost očuvanja i negovanja ovakvih kulturnih spomenika.
- Zemunska crkva Svetog Nikole nije samo verski simbol, već i neizbrisiv deo istorije našeg grada. Ova crkva je mesto gde se susreću vera, umetnost i tradicija, a naš cilj je da očuvamo njenu lepotu i značaj za buduće generacije. Ulažemo u očuvanje kulturnih spomenika, jer verujemo da samo kroz očuvanje naše baštine možemo izgraditi bolju i stabilniju budućnost - izjavio je Kovačević.
Zemunska crkva Svetog Nikole je, bez sumnje, jedan od najlepših kulturnih i verskih spomenika na teritoriji Beograda, koji svojom bogatom istorijom, umetničkim vrednostima i duhovnim nasleđem neprestano inspiriše sve koji je posećuju. Ova crkva nije samo simbol vere, već i istorije, tradicije i kulture Zemuna, koja čini osnovu identiteta ovog prelepog dela Beograda.
BONUS VIDEO: U ovom manastiru se čuvaju mošti Svetog Lazara: I dalje ima trepavice na kapcima
Od kraja 1. veka, hrišćani su bili proganjani na teritoriji Rimskog carstva, zbog svoje vere.
Na dan Svete Trojice, s početkom u osam časova, održano je praznično jutrenje, a potom Božanstvena liturgija u devet časova i u nastavku Večernje po ustavu, litija - krsni vhod i rezanje slavskog kolača.
Ime je dobila u 8. veku. U to vreme se pojavila ikonoboračka jeres, a jedan od njenih najvećih protivnika je bio Jovan Damaskin. Zato što je pisao protiv ikonoborstva, odsečena mu je desna ruka.
Današnji izgled datira iz 1926. godine. Za razliku od pravoslavnih crkava, ovde postoje klupe, ali svi vernici u nekom trenutku mise ustaju i mole se, ponavljajući važne reči, pod prelepim mozaikom Krista Kralja.
Od nekadašnja dva poljupca do prepoznatljivog znaka identiteta, ovaj gest prerastao je u potvrdu vere, istorije i pripadnosti – dok isti pravoslavni okvir kod drugih naroda nije dobio isto značenje.
Samo jedan od njih, Eterije, umro je prirodnom smrću.
Sećanje na upokojene prirodan je deo života i vere.
Pravoslavna vera nas uči da krst koji nosimo nije samo spoljašnje stradanje, već i unutrašnja borba da sačuvamo dobrotu i milosrđe čak i onda kada smo povređeni.
Kako geopolitička napetost raste, starci sa Svete gore upozoravaju da današnji događaji odjekuju proroštvima Svetog Kozme, Svetog Pajsija i Svetog Porfirija, pozivajući vernike na budnost i nadu.
Netaknuta priroda i isposnica Svetog Zosima nalaze se u jedinstvenoj celini koja sada dobija i dodatnu međunarodnu važnost.
Odluka gradske vlasti i Mitropolije otvorila je put ka izgradnji crkve posvećene Ostroškom Čudotvorcu, kao trajnom mestu sabiranja i nade u Podgorici.
Hleb blagoslova, molitve i tišine po receptu jednog od najstarijih kuvara na Atosu.
Dok su meštani tugovali za preminulim komšijom, zvuk pucnjave prekinuo je molitvu i odneo život protojereju Sergeju Kljahinu, ostavljajući šest ranjenih i duboku tugu među vernicima.
Recept iz "Srbskog kuvara" donosi miris cimeta, posne delicije i vekovnu tradiciju pravoslavnih kuhinja pravo na vaš sto.
Koncipirana je jednostavno kao jednobrodna građevina s poluobličastom apsidom i pevničkim prostorom i utvrđena za spomenik kulture 1948. godine.
U selu Banjica kod Čačka čuvaju se mošti Svetog Jovana Stjeničkog, a nedaleko od hrama nalazi se izvor kome vernici pripisuju brojna čuda.
Na obali Zapadne Morave nalazi se sveto mesto gde su nevini potražili spas, a iza sebe ostavili svedočanstvo o veri koja je nadživela plamen i dim.
U selu Vasta crkva iz 12. veka odoleva vremenu i ljudskim rukama, dok njeni listovi i grane stvaraju neponovljiv spoj vere, prirode i istorije.
Selo Divejevo u Nižegorodskoj oblasti i manastir prepodobnog Serafima Sarovskog čuva priče o Svetoj kanavki, duhovnoj stazi za koju vernici veruju da je zaštićena od zla.
U manastiru Svetog Aleksandra Nevskog u Ugljeviku okupio se veliki broj vernika da se pokloni mirotočivoj ikoni „Umekšanje zlih srca“
Ketrin Krik je od audicija za filmove došla do punih arena i miliona pregleda, uz egzorcizme obećava isceljenja, dok verski analitičari upozoravaju da iza svega stoji zloupotreba vere i profit.
Dok istraživanja beleže rast broja onih koji se izjašnjavaju kao vernici, otac Vasilije podseća na razliku između spoljašnje discipline i istinskog preobražaja i pobožnosti.
Na univerzitetu u Kjotu napravljen je humanoid Budaroid koji odgovara na pitanja ljudi, učestvuje u obredima i prilagođava svoje odgovore svakom sagovorniku.
Otkrijte kako ovo tradicionalno arapsko jelo od sočne piletine i aromatičnog povrća u tren oka postaje zvezda porodične trpeze.
U besedi za četvrtak 4. nedelje Velikog posta, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava kako Hristos menja običnog čoveka u naslednika, dajući mu moć da vlada sobom, svojim mislima i svetom oko sebe.
Dva značajna spomena padaju istog dana, pa Tipik nalaže drugačiji raspored kako bi oba bila proslavljena bez skraćivanja i narušavanja bogoslužbenog poretka.
