U Palati Srbija sabrali su se ugledni teolozi i istoričari iz Srbije i Rusije kako bi govorili o neprolaznom značaju Svetog vladike Nikolaja za našu veru, narod i identitet — od bogomoljačkog pokreta do današnje srpske teologije.
U duhu molitvenog sećanja i dubokog poštovanja prema jednom od najuzvišenijih umova i svetitelja naše Crkve, u Palati Srbija u Beogradu održana je međunarodna naučna konferencija pod nazivom „Sveti vladika Nikolaj i naše vreme“. Skup, koji je blagoslovio patrijarh srpski Porfirije, okupio je znamenite teologe i istoričare kako bi osvetlili veličinu dela i ličnosti Svetog Nikolaja Velimirovića, „novog Zlatousta“, čije reči i danas snažno odzvanjaju u dušama vernog naroda.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Učesnici međunarodne konferencije o Svetom vladici Nikolaju u Palati Srbija
Blagoslov patrijarha učesnicima je preneo vikarni lipljanski Dositej, koji je uputio molitvenu želju da skup protekne u duhu istine, ljubavi i plodotvorne razmene misli. U ime organizatora, prisutnima se obratio ministar u Vladi Srbije dr Nenad Popović, naglasivši da se u liku i delu vladike Nikolaja sabira ono najvrednije iz srpskog duhovnog i kulturnog nasleđa. Svoj blagoslov uputio je i Episkop valjevski g. Isihije, podsetivši da je upravo Eparhija valjevska kolevka i večni dom ovog svetitelja, u kojoj i danas počivaju njegove svete mošti, čuvane u tišini manastira Lelić.
Konferencija je bila podeljena u dva panela — istorijski i teološki. Izlaganja su obuhvatila širok dijapazon tema: od uloge Svetog Nikolaja u Prvom svetskom ratu, njegovog doprinosa obnovi srpskog bogoslovlja, osnivanja bogomoljačkog pokreta, pa sve do duboko proživljenih svedočenja iz vremena progonstva i mučeničkog stradanja. Međutim, središnja nit svih izlaganja bio je njegov neizbrisiv pečat na savremeno srpsko bogomislije, ali i na oblikovanje nacionalne svesti, ukorenjene u evanđelskim vrednostima.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Vladika lipljanski Dositej, ministar u Vladi Srbije Nenad Popović, vladika valjevski Isihije
Svoja promišljanja i istraživanja izneli su profesori sa Pravoslavnog bogoslovskog fakulteta i bogoslovija u Beogradu i Sremskim Karlovcima, kao i predstavnici drugih obrazovno-naučnih ustanova, među kojima su bili i gosti iz bratske Rusije, čime je konferencija dobila i međunarodni karakter — svedočanstvo da delo Svetog Nikolaja ne poznaje granice ni jezike, jer govori jezikom Hrista.
Završnu reč imao je iguman Georgije iz manastira Lelić, svetog mesta koje u tišini sabira molitve naroda oko moštiju Svetog Nikolaja. Njegovo prisustvo simbolično je zatvorilo skup u duhu tihe molitve i duboke zahvalnosti.
Foto: preuzeto sa spc.rs
Učesnici međunarodne konferencije o Svetom vladici Nikolaju u Palati Srbija
Plod ovog sabranja biće i zbornik radova, u kojem će biti sačuvane misli i svedočenja o životu i delu svetitelja, kao most između prošlosti i sadašnjosti, kao svetionik koji vodi ka večnosti.
Jer, kako je i sam Sveti vladika Nikolaj govorio:
- Samo ono što je u Hristu — večno je.
Vladika Nikolaj kroz priču o svešteniku i crkvenjaku Isi prikazuje opasnost od predrasuda i negativnog mišljenja o drugima, upozoravajući na to kako negativnost može obmanuti i iskriviti stvarnu sliku društva.
U prostoru u kojem je poslednje dane svog ovozemaljskog života provodio i molio se jedan od najvećih pravoslavnih svetitelja, prvi put je služena liturgija pređeosvećenih darova. Sabranim vernicima, ispunjenim dubokim emocijama, ovo bogosluženje bilo je snažno duhovno iskustvo.
Dokumentarni film U ime raskola prvi put na jednom mestu osvetljava tragediju verskog razdora u Ukrajini, uz ekskluzivno svedočanstvo mitropolita Filareta. Premijeri u Ruskom domu prethodi razgovor sa istaknutim teolozima i intelektualcima, a veče će biti zaokruženo koncertom duhovne muzike.
U doba kada se ljubav meri interesom, a žrtva smatra slabošću, život Svetog Serafima Viričkog i shimonahinje Hristine osvetljava tihi put dvoje supružnika koji su, nakon smrti deteta, izabrali najuzvišeniji čin predanja — monaštvo. Njihova priča nije bajka, već svedočanstvo o tome kako Hristova ljubav menja oblik, ali nikada ne prestaje.
Ime Marina nosi drevno značenje povezano sa morem, ali i priču o 15-godišnjoj devojci iz Antiohije koja je zbog vere u Hrista pretrpela mučeničko stradanje koje vekovima čuva crkveno predanje.
Sveta velikomučenica Marina smatra se jednom od najpoštovanijih svetiteljki u pravoslavlju, a vernici joj se obraćaju moleći za pomoć u iskušenjima, izbavljenje od greha, duhovno ukrepljenje i zastupništvo pred Gospodom.
U snažnoj besedi za četvrtak 9. sedmice po Duhovima Sveti Nikolaj Ohridski i Žički objašnjava da duša, kao i telo, traži svakodnevnu hranu, a da se vera ne čuva jednim susretom sa istinom, već njenim stalnim življenjem.
Pravoslavni vernici danas obeležavaju Svetu velikomučenicu Marinu – Ognjenu Mariju po starom kalendaru, i Svete apostole Silu, Siluana, Kriskenta, Epeneta i Andronika po novom kalendaru. Katolička crkva obeležava spomendan Svetog Petra Krizologa, dok muslimani i Jevreji nemaju univerzalno priznat veliki praznik.
Pouka velikog svetogorskog duhovnika otkriva da životinje, prema pravoslavnom učenju, ne reaguju samo na čovekove postupke, već osećaju ljubav, blagost i ono što čovek nosi duboko u sebi.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
Poslednji ispraćaj 12-godišnjeg sina protojereja Ostoje Kneževića i popadije Viktorije duboko potresa vernike i bližnje, ostavljajući porodicu u tišini, molitvi i najtežem iskušenju koje jedan dom može da doživi.
Porodica, sveštenstvo i verni narod oprostili su se od sina sveštenika Ostoje Kneževića, dok je mitropolit crnogorsko-primorski u besedi poručio da se bol nosi krstom Hristovim, a da se duša čistote sabira u večnom životu.
Na sahrani dvanaestogodišnjaka koji je tragično preminuo, mitropolit Dimitrije govorio o veri, večnom životu i susretu bez rastanka, dok su porodica i vernici u tišini slušali poruke utehe i nade.
Tokom susreta u Patrijaršijskom dvoru u Beogradu, patrijarh Porfirije i Edvard Ferguson razgovarali su o ulozi Crkve u izgradnji mira, obnovi Međureligijskog veća u BiH i duhovnim vezama Srpske i Anglikanske crkve koje je negovao i Sveti vladika Nikolaj.
Od Vaznesenjske crkve do Hrama Svetog Save slivala se nepregledna reka vernog naroda, dok je jedna od najvećih svetinja pravoslavlja prvi put posle više vekova proneta ulicama prestonice.
U prestonicu stižu relikvije neprocenjive vrednosti, vezane za Svetog Savu i najdublje slojeve srpske tradicije, uoči izložbe koja će trajati do sredine leta i koja se već najavljuje kao događaj koji prevazilazi uobičajene kulturne okvire.
Liturgija pred moštima Svetog Nikolaja obeležena je dodelom crkvenih odlikovanja, osvećenjem novog duhovno-kulturnog doma i porukama patrijarha o veri, isceljenju i duhovnoj obnovi čoveka.
Eparhija raško-prizrenska navodi da aktivnosti kod svetinje nisu prethodno najavljene Crkvi i upozorava da obim radova prevazilazi uobičajeno održavanje puta.
Služeći liturgiju u hramu Svetog Atinogena, patrijarh srpski Porfirije poručio je da je snaga onih koji su se borili pre vek i po proisticala iz vere i spremnosti na žrtvu.
Početak radova blagoslovio je mitropolit mileševski Atanasije, a novi gradski prostor podsetiće buduće generacije na patrijarha Varnavu Rosića, rođenog Pljevljaka koji je predvodio SPC u burnim istorijskim vremenima.
Nakon decenija ćutanja, na jednom od prvih srpskih stratišta u Istočnoj Bosni prvi put je služen pomen žrtvama, među kojima su bili i sveštenici koji su ostali uz svoj narod do smrti.
U porti manastira, nakon svete arhijerejske liturgije episkopa Teodosija, održan je program posvećen srpskoj kulturi i tradiciji, a umetnici su pesmom podsetili na duhovno nasleđe Kosova i Metohije.
Episkopa raško-prizrenskog Teodosija u drevnoj zadužbini cara Dušana dočekali su iguman Mihailo sa bratstvom i vernim narodom, nakon čega je počela sveta arhijerejska liturgija.
Šta donosi zakon koji uvodi nove mehanizme upravljanja kulturnim dobrima i zašto su u fokusu Atos, njegovi drevni manastiri, rukopisi i neprocenjive riznice.
Eparhija raško-prizrenska navodi da aktivnosti kod svetinje nisu prethodno najavljene Crkvi i upozorava da obim radova prevazilazi uobičajeno održavanje puta.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
