Sabranost i snažan duhovni prizor obeležili su jutarnje okupljanje, uz dolazak vernika iz svih krajeva grada i atmosferu koja je ispunila hram i njegovu portu.
Jutros je u Vaznesenskoj crkvi, patrijarškom liturgijom, pred Časnim Pojasom Presvete Bogorodice, molitveno započeta svenarodna proslava Spasovdana, krsne slave Grada Beograda. Od samog početka bilo je jasno da ovaj praznik nosi posebnu težinu, jer u njemu prirodno žive i istorija hrama i živa vera okupljenog naroda.
Ove godine Beograđani imaju poseban blagoslov. Kako je sinoć prilikom dočeka svetinje iz manastira Vatopeda rekao patrijarh Porfirije, grad je dobio najveći dar i najdragocenije jemstvo ljubavi Presvete Bogorodice, jer je u prestonicu stigao Njen Časni Pojas.
Sinoć su hiljade ljudi strpljivo čekale u dugim redovima da se poklone svetinji. U tišini i molitvenoj sabranosti vernici su satima prilazili kako bi celivali Časni Pojas Presvete Bogorodice. Prizor je ostavljao utisak smirenosti i zajedničke molitve koja se protezala kroz gradske ulice.
Redovi koji su se protezali kroz grad
I jutros se ista slika ponovila. Verni narod pristizao je sa svih strana ka Vaznesenskom hramu, ispunjavajući portu i okolne ulice. Svetu liturgiju služio je patrijarh srpski Porfirije.
Pred početak liturgije patrijarh je izneo Pojas Presvete Bogorodice iz hrama i položio ga ispod baldahina postavljenog u porti. Taj prostor, pod otvorenim nebom, posebno je uređen za ovu priliku i podseća na istorijski trenutak iz vremena kada je hram osveštan pre 163 godine, u vreme mitropolita Mihaila Jovanovića.
Liturgija pod vedrim nebom koja je okupila episkope iz celog sveta
U liturgijskom sabranju učestvovali su i brojni arhijereji Srpske pravoslavne crkve, zajedno sa arhimandritom Jefremom, igumanom svetogorskog manastira Vatoped. Njihovo prisustvo dodatno je naglasilo širinu ovog praznika i osećaj sabornosti koji je ispunio portu hrama.
Među prisutnima bili su episkopi iz različitih eparhija širom sveta, što je Spasovdan u Vaznesenskoj crkvi pretvorilo u događaj koji prevazilazi lokalni okvir i postaje izraz jedinstva Crkve.
U središtu svega ostao je narod. Ljudi koji su dolazili u tišini, strpljivo čekali i sa verom prilazili svetinji dali su ovom prazniku njegov najdublji smisao. Upravo u toj smirenosti i zajedničkoj molitvi ogleda se duh Spasovdana u Beogradu.
U Verskom dobrotvornom starateljstvu odvija se velika akcija pakovanja darova koji će biti podeljeni posle litije, dok je dolazak srpskog patrijarha dodatno obeležio rad volontera i naglasio značaj zajedničkog služenja i sabornosti.
Čudotvorni pojas svečano je dočekan u porti Vaznesenjske crkve u Beogradu, uz najviše crkvene počasti i more vernika koje je ispunilo centar prestonice.
Odluka da krsno znamenje ponese učenik Matematičke gimnazije Andrej Drobnjaković, višestruki osvajač međunarodnih medalja na najvećim svetskim naučnim takmičenjima, izazvala je veliko interesovanje javnosti u Srbiji.
Detaljan plan kretanja litije od Vaznesenjskog hrama do Hrama Svetog Save, uz privremene obustave i izmene u saobraćaju, uz očekivano prisustvo velikog broja učesnika i prolazak kroz najprometnije gradske ulice.
Liturgiju su služili vladike Isihije i Kirilo, a verni narod u hrvatskoj prestonici dobio je mogućnost molitvenog poklonjenja svetim moštima Svetog vladike Nikolaja i Svetog Justina Ćelijskog.
Govoreći nad odrom upokojene monahinje, arhiepiskop šumadijski podsetio je na njen podvig, šest i po decenija provedenih u monaškom činu i pozvao okupljene na molitvu, pokajanje i pripremu za susret sa Gospodom.
Tokom praznične Liturgije u hramu Svetog pravednog Josifa u Hjustonu primili su Svetu tajnu krštenja i miropomazanja, a njihov dolazak u Pravoslavnu crkvu bio je deo samog bogosluženja.
Posle 15 godina postupka, Strazbur je utvrdio da je Turska prekršila prava klirika i osporio tumačenje Lozanskog sporazuma, što može uticati i na druge slučajeve u Istanbulu.
Kimberli Gilfojl, nekadašnja voditeljka i tužiteljka, primila je svetinju sa Atosa u gestu koji je u prvi plan stavio duhovnu simboliku, a ne protokol i funkciju.
U molitvenom zajedništvu sa visokim crkvenim dostojanstvenicima i vernim narodom, svečanost je obeležena bogosluženjem, ophodom oko hrama, parastosom žrtvama iz 1941. godine i blagoslovom slavskih darova.
U pustinji Južne Australije srpski vernici podigli su jedinstveni podzemni hram sa ikonama na staklu i freskama isklesanim u kamenu, koji danas svedoči o snazi vere hiljadama kilometara daleko od otadžbine.
U sabornom hramu manastira Mileševa hramovna slava okupila je veliki broj vernika, dece i gostiju iz javnog života, dok su svečana liturgija i beseda o životu jačem od smrti pretvorile Spasovdan u snažno duhovno sabranje koje je ostavilo dubok utisak na prisutne.
Od Vaznesenjske crkve do Hrama Svetog Save slivala se nepregledna reka vernog naroda, dok je jedna od najvećih svetinja pravoslavlja prvi put posle više vekova proneta ulicama prestonice.
Liturgiju su služili vladike Isihije i Kirilo, a verni narod u hrvatskoj prestonici dobio je mogućnost molitvenog poklonjenja svetim moštima Svetog vladike Nikolaja i Svetog Justina Ćelijskog.
Govoreći nad odrom upokojene monahinje, arhiepiskop šumadijski podsetio je na njen podvig, šest i po decenija provedenih u monaškom činu i pozvao okupljene na molitvu, pokajanje i pripremu za susret sa Gospodom.
Poglavar Srpske pravoslavne crkve govorio je o Hristovoj svetlosti na gori Tavor i podsetio vernike da vera nije samo svedočanstvo o prošlom događaju, već poziv da dopustimo Božjoj ljubavi da preobražava, izbavlja i isceljuje naš život.
Iz manastira odbacuju tvrdnje o lošim uslovima, navode da su osnovne potrebe obezbeđene i objašnjavaju šta se zapravo dešava sa novim priključkom za pumpu i reorganizacijom parohije.
Nove pesme mitropolita zvorničko-tuzlanskog posvećene su svetiteljima, Presvetoj Bogorodici, monaškom životu, veri i duhovnom podvigu, a nastale su prema njegovim autorskim stihovima.
Pevačica je tokom privatne posete manastiru Varlam provela tri sata, upoznala se sa monaškim životom i zatražila savet o duhovnim pitanjima od starešine ovog drevnog središta Pravoslavne crkve.
Kada su se Mihajlo i Ana izgubili u šumi, neobičan drveni krstić i zvuk crkvenog zvona poveli su ih putem na kojem su otkrili da pomoć ponekad stiže onda kada joj se najmanje nadamo.
Tumačeći proročanske reči Isaije, Sveti Nikolaj Ohridski i Žički govori o prolaznosti telesnog izgleda, ali još više upozorava na ono što se događa sa dušom kada je čovek zapostavi zarad raskoši, gordosti i telesnih uživanja.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
