Beograd je ovog maja postao središte jednog od najvećih sabranja vernika u novije vreme, zbog dolaska Pojasa Presvete Bogorodice, svetinje koja se čuva u manastiru Vatoped na Svetoj gori. Kako je Srpska pravoslavna crkva saopštila, boravak u Hramu Svetog Save jedne od najvećih svetinja hrišćanstva produžen je zbog velikog broja vernika koji u neprekidnim kolonama dolaze na poklonjenje i celivanje svetinje.
Uz samu relikviju, pažnju vernika privlače i male osveštane trakice koje se vernom narodu daruju nakon poklonjenja Pojasu Presvete Bogorodice. One imaju posebno mesto u ovoj priči, jer potiču iz vatopedskog predanja, osveštavaju se iznad Pojasa Presvete Bogorodice, u molitvenom prostoru manastira, i potom se daruju vernicima kao znak blagoslova i uspomena na susret sa svetinjom.
U Beogradu je, prema organizaciji događaja, pripremljen veliki broj tih osveštanih trakica, ukupno trista hiljada, kako bi se odgovorilo na očekivano masovno prisustvo. Ipak, praksa je pokazala da se broj vernika teško može unapred proceniti, jer se redovi pred Hramom Svetog Save neprekidno obnavljaju i produžavaju iz dana u dan.
Zbog toga je boravak Pojasa u Beogradu već produžen, a ispred hrama se i dalje formiraju dugi redovi ljudi koji strpljivo čekaju ulazak. Vernici dolaze iz različitih krajeva zemlje i regiona, a čekanje često traje satima, pa i tokom noći, u tišini i molitvi.
U takvoj atmosferi nameće se pitanje koje se sve češće čuje među vernicima koji čekaju u redovima: da li će osveštanih trakica biti dovoljno za sve koji dođu do svetinje. Iako je broj pripremljenih trakica veliki, njihova raspodela zavisi od dinamike poseta, koja se menja iz dana u dan.
Na pitanje da li se trakica može deliti, sveštenici Hrama Svetog Save objašnjavaju da svaki vernik dobija jednu traku koja se može iseći na najmanje deset delova, kako bi se blagoslov podelio sa članovima porodice i najbližima, posebno sa onima za koje se veruje da im je potrebna pomoć ili duhovna podrška.
Iz Crkve naglašavaju da je suština poklonjenja Pojasu Presvete Bogorodice pre svega duhovni čin – molitva, poklonjenje i lični susret sa svetinjom – dok je trakica blagoslov koji vernici mogu podeliti sa svojim najdražima koji nisu bili u prilici da dođu na poklonjenje.
Od Vaznesenjske crkve do Hrama Svetog Save slivala se nepregledna reka vernog naroda, dok je jedna od najvećih svetinja pravoslavlja prvi put posle više vekova proneta ulicama prestonice.
Vernici iz čitavog regiona satima čekaju ispred Hrama Svetog Save kako bi se poklonili svetinji i dobili trakice osveštane iznad kivota
Kolona duža od kilometar i po proteže se vračarskim ulicama, dok poklonici iz Srbije, Republike Srpske i Crne Gore poručuju da nijedno čekanje nije teško kada među srpski narod stigne ovakva svetinja.
Među vernim narodom koji je primio blagoslov sa Svete Gore otvorilo se pitanje pravilnog ophođenja prema osveštanoj trakici, a sveštenici iznose pojašnjenje u skladu sa crkvenom praksom.
Dodaj Religija kao željeni izvor na Googlu
